Το Σάββατο αποφασίζω να αλλάξω εποχήκαι στο σπίτι μου. Ρίχνω μια ματιά στη συλλογή μου με τα απορρυπαντικά, όμως, και αποκαρδιώνομαι: χλωρίνες, έξτρα δυνατά καθαριστικά υγρά και σπρέι... Φιλοξενώ ανερυθρίαστα ένα χημικό εργαστήριο, παρ' όλο που γνωρίζω τι κάνουν και τι δεν κάνουν στο περιβάλλον και τον άνθρωπο. Ντροπή μου. «Η βρόμα από τα καυσαέρια και η σκόνη της Αθήνας δεν βγαίνουν με οικολογικά απορρυπαντικά ή γιατροσόφια από την εποχή της γιαγιάς σου» με προλαβαίνει η μαμά μου, αλλά εγώ ανένδοτη. Έχω ήδη προμηθευτεί μια σειρά φυσικών υλικών που θα κάνει το σπίτι να λάμπει. Βιολογικό άσπρο ξύδι, πράσινο σαπούνι, βόρακας, αμμωνία, μαγειρική σόδα, λεμόνια, διάφορες φυσικές βούρτσες και ανακυκλωμένα πανιά. Σούπερ.

«Τα βιομηχανικά απορρυπαντικά μπορεί να προκαλέσουν βλάβες στο αναπνευστικό» με πληροφορεί -ενισχύοντας την απόφασή μου- ο Αχιλλέας Πληθάρας, υπεύθυνος Εκστρατειών του WWF Ελλάς. «Όσο για το περιβάλλον, σε περίπτωση που υπάρξει ανεξέλεγκτη διάθεση στα νερά ή στο έδαφος, μπορεί να προκαλέσουν εκτεταμένη υποβάθμιση της χλωρίδας και της πανίδας».

Δικαίως λοιπόν είμαι τόσο ευτυχής που επιτέλους θα απαλλαγώ μια και καλή από την απεχθή και επικίνδυνη χλωρίνη (ο Dr Otto Hazinger, ειδικός στις διοξίνες, είχε πει χαρακτηριστικά ότι ο Θεός δημιούργησε 91 στοιχεία, ο άνθρωπος 15 και ο διάβολος μόνο ένα, το χλώριο!). Όταν επιπλέον διαβάζω ότι αν την αναμείξουμε με άλλα ισχυρά καθαριστικά, εκλύονται τοξικάαέρια που μπορεί να προκαλέσουν από πονοκέφαλο ή ναυτία μέχρι και πνευμονικό οίδημα και να βρεθείς στα καλά του καθουμένου στο νοσοκομείο, τη σφραγίζω και την εξαφανίζω στο πιο ψηλό και πιο κρυφό ντουλάπι ως collector's item για τις επόμενες γενιές (με την ελπίδα δηλαδή ότι κάποτε θα εξαφανιστεί εντελώς από το καλάθι κάθε νοικοκυράς)...

Την Κυριακή βάζω σε εφαρμογή το σχέδιο/πείραμα. Κατ' αρχήν καλωσορίζω το χαλί. Με κλεφτές ματιές στο οικολογικό εγχειρίδιο, τοποθετώ παγάκια εκεί που τα έπιπλα έχουν δημιουργήσει βαθουλώματα (τα αφήνεις να μουλιάσουν και μετά «χαϊδεύεις» το πέλος για να επανέλθει αφράτο πλέον), βγάζω τους λεκέδες με μαγειρική σόδα διαλυμένη σε νερό και το σκουπίζω με μια σκληρή φυσική βούρτσα. Μετά το στρώνω στο πάτωμα (που παρεμπιπτόντως έχω ήδη πλύνει από το Σάββατο με το εξής διάλυμα: 2 λίτρα καυτό νερό, 25 ml λευκό ξύδι, 25 ml αμμωνία και 50 περίπου γρ. μαγειρική σόδα - για καλύτερη μυρωδιά έχω προσθέσει και 2 σταγόνες άρωμα). Συνεχίζω με τα τζάμια. (Η συνταγή βέβαια λέει ότι το σπίτι ξεκινάς να το καθαρίζεις από πάνω προς τα κάτω, αλλά δεν κολλάμε σε τέτοιες λεπτομέρειες). Ξίδι σε ζεστό νερό και τρίψιμο με εφημερίδες (ευτυχώς από τέτοιες άλλο τίποτα) ή σκληρή βούρτσα. Ως εδώ καλά. Το καθάρισμα απαιτεί λίγο περισσότερο χρόνο και υπομονή, αλλά είναι για καλό σκοπό, πιστέψτε με.

Ανάμεσα στα οικιακά απορρυπαντικά, πιο επικίνδυνα λόγω τοξικότητας θεωρούνται τα καθαριστικά φούρνου, αποχετεύσεων και λεκάνης τουαλέτας. Οπότε, στο δρόμο για τηνκουζίνα διαλύω μια κούπα ξίδι σε μία λεκάνη ζεστό νερό. Αποτέλεσμα, ένα ασφαλές προϊόν που καθαρίζει το νεροχύτη και τις υπόλοιπες επιφάνειες. Για την απομάκρυνση των κηλίδων στο φούρνο, θα περιμένω να μαγειρέψω πρώτα (για να μην τον ανάβω 2 φορές, δηλαδή) και όσο είναι ακόμα ζεστός θα σκορπίσω αλάτι στην περιοχή για να τον καθαρίσω μόλις η επιφάνεια κρυώσει. Τους λεκέδες θα τους απομακρύνω µε ένα πανί ποτισμένο µε ξίδι. Τους πιο επίμονους θα τους τρίψω με ανοξείδωτο σφουγγαράκι με νερό και μαγειρική σόδα. Τις εξωτερικές επιφάνειες τις καθαρίζω από τώρα, με νερό και λεμόνι.

Στομπάνιο τα πράγματα γίνονται κομματάκι πιο δύσκολα. Για τις αποχετεύσεις οιeco-gurusσυνιστούν μισό φλιτζάνι μαγειρικής σόδας μαζί με άλλο τόσο ξίδι, συνοδεία (μετά από 15 λεπτά) βραστού νερού. Η χημική αντίδραση διασπά λένε τις λιπαρές ουσίες σε σαπούνι και γλυκερίνη και άρα καθαρίζει αποτελεσματικά. Προσοχή, όμως, η συνταγή δεν ενδείκνυται για τους πλαστικούς σωλήνες (το βραστό νερό σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να τους λιώσει). Για την μπανιέρα και το νιπτήρα τρίβω με ένα κοκτέιλ 4 κουταλιών μαγειρικής σόδας, 8 ξιδιού και μισού λεμονιού.

Στη συνέχεια, τρίβω και τα μάτια μου από τη γυαλάδα. Τα αποτελέσματα είναι απίστευτα. Κι εγώ αποκαμωμένη αλλά αποφασισμένη: παρ' όλο που το σπίτι μου αναδύει πλέον μια έντονη μυρωδιά ξιδο-λέμονου, ουσίες με ονόματα και ιδιότητες υπερηρώων δεν πρόκειται να ξαναδιαβούν το κατώφλι μου!