«Πω ρε φίλε, πάλι 24 κόκκινο η γαμημένη»
«Πω ρε φίλε, πάλι 24 κόκκινο η γαμημένη»

 

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Νικόλαος Παρασκευόπουλος είναι στο βήμα της Βουλής και προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες στην Δημοκρατία αλλά και την αριστερά, προσπαθώντας να δικαιολογήσει το γεγονός ότι ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων τηλεφωνούσε σε ισοβίτη, στο κελί του μεταμεσονύχτιες ώρες. Δεν καταλαβαίνω το λόγο που κοπιάζει ο συμπαθέστατος πρώην υπουργός, όλοι είμαστε πεπεισμένοι ότι ο κ. Καμμένος έκανε αυτές τις κλήσεις διότι ενδιαφερόταν να λάμψει η αλήθεια και να αποδοθεί η δικαιοσύνη.

 

Οι χυδαιότητες ότι δήθεν υπήρξε λυσσαλέα προσπάθεια να ενοχοποιηθεί συγκεκριμένος οικονομικός παράγοντας που δεν είναι ιδιαίτερα φιλικός προς την κυβέρνηση είναι φυσικά παντελώς αστήριχτες και οποιαδήποτε εμπλοκή του ονόματος του στην υπόθεση, εντελώς συμπωματική. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την Αξιωματική Αντιπολίτευση να τολμήσει να ζητήσει την σύσταση εξεταστικής επιτροπής εναντίον ενός ανθρώπου του οποίου η ηθική συγκρότηση δεν έχει αμφισβητηθεί από κανέναν. Τα τελευταία δύο λεπτά, έστω.

 

 

Πιο πριν, πας με την Jaguar του πρέσβη για ψώνια σε λουσάτο πολυκατάστημα και όταν σε τσιμπάνε ρίχνεις την ευθύνη στην κόρη σου λέγοντας ότι έχεις πάει να της ψωνίσεις μια Barbie, προφανώς την Barbie-Τρότσκι. Γενικώς αυτή η τακτική να βάζεις μπροστά τα παιδιά σου όταν χρειάζεται όπως τις προάλλες που πόσταρε γραβάτες με πέη και όταν τον κράξανε τα έριξε στον γιό του, είναι ιδιαίτερα επαναστατική και δείχνει άντρα με μπέσα και αξιοπρέπεια.

 

Είναι και το ρημάδι το timing όμως ρε παιδί μου σημαντικό. Έχεις μπροστά σου αυτό το σκόπελο, τι κάνεις; Μα φυσικά πας στο Λονδίνο για ντόλτσε βίτα (όπως είναι η κωδική ονομασία της στενής παρακολούθησης των καπιταλιστικών κέντρων με σκοπό την ανατροπή τους). Για να μην καταλάβει κανείς τους σκοπούς σου, αποφασίζεις να το πας εντελώς undercover αλλά η στολή παραλλαγής που τόσο σου αρέσει μάλλον θα τραβήξει την προσοχή στους ξενέρωτους τους Εγγλέζους. Οπότε τι κάνεις; Μα κλείνεις διαμονή σε χλιδάτο πεντάστερο και για να ανεβάσεις το επαναστατικό ηθικό σου, πας και σε ένα καζίνο. Όχι για να παίξεις, την ώρα που ο λαός σου υποφέρει και συ δηλώνεις ότι δεν έχεις να πληρώσεις την εφορία βέβαια, αλλά για να παρακολουθήσεις την καπιταλιστική συμπεριφορά και χυδαιότητα στο απόγειο της. Θα μπορούσε ποτέ να σταθεί υπουργός ενός λαού που υποφέρει να πηγαίνει σε καζίνο; Όχι βέβαια, ο Πάνος ήταν σε αποστολή, ξεκάθαρα πράγματα.

  

Πιο πριν, πας με την Jaguar του πρέσβη για ψώνια σε λουσάτο πολυκατάστημα και όταν σε τσιμπάνε ρίχνεις την ευθύνη στην κόρη σου λέγοντας ότι έχεις πάει να της ψωνίσεις μια Barbie, προφανώς την Barbie-Τρότσκι. Γενικώς αυτή η τακτική να βάζεις μπροστά τα παιδιά σου όταν χρειάζεται όπως τις προάλλες που πόσταρε γραβάτες με πέη και όταν τον κράξανε τα έριξε στον γιό του, είναι ιδιαίτερα επαναστατική και δείχνει άντρα με μπέσα και αξιοπρέπεια.

 

Σε αυτή τη λογική άλλωστε ήταν και η ιδιαιτέρως λεπτεπίλεπτη ανακοίνωση της συζύγου του υπουργού προχτές όπου προειδοποιεί τους αργυρώνητους & μολυσμένους με αίμα & χρήμα συνεργούς ότι το τακούνι της δεν αξίζει να πατήσει κανένα σκουλήκι της συμμορίας τους. Πρόκειται ξεκάθαρα για ένα κωδικοποιημένο μήνυμα ενότητας και αγάπης της κυρίας Τζούλη στους επικριτές του συζύγου της. Είναι ένα μήνυμα γεμάτο class και ηθικό πλεονέκτημα. 

 

Αν πρέπει να συμμαχήσω με τους φιλελευθέρους, με συγχωρείς Αλέξη μου αλλά θα φάς μια λιτότητα να με το συμπάθιο.
Αν πρέπει να συμμαχήσω με τους φιλελευθέρους, με συγχωρείς Αλέξη μου αλλά θα φάς μια λιτότητα να με το συμπάθιο.

 

Τα αποτελέσματα των χτεσινών Γερμανικών εκλογών ήταν ένα σοκ για την Ευρώπη. Η Αγκέλα Μέρκελ κέρδισε για τέταρτη φορά τις εκλογές και βαδίζει για μια ακόμα τετραετία με μειωμένα ωστόσο ποσοστά και η πιθανότητα να δούμε μια συγκυβέρνηση της με τους φιλελευθέρους μάλλον θα μας κάνει να νοσταλγήσουμε τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αφού οι φιλελεύθεροι δεν έχουν καταλάβει για ποιο λόγο πρέπει να συνεχίζουν να μας δανείζουν ενώ ταυτόχρονα τους πουλάμε μαγκιές και μάλλον σκοπεύουν να σκληρύνουν τη στάση τους στην υπέροχη χώρα μας. Ίσως δεν είναι μακριά η στιγμή που θα ακούσουμε το περιβόητο «βάστα Σόιμπλε» και από τα χείλη των Συριζαίων.

 

Το κύριο χαρακτηριστικό όμως των εκλογών είναι η θριαμβευτική είσοδος του ξενοφοβικού AfD στη Βουλή που ξύπνησε αναμνήσεις και συνειρμούς που όλοι θέλουμε να ξεχάσουμε. Ένα λαϊκίστικο, ακροδεξιό μόρφωμα με τεράστιες ομοιότητες με τους ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου. Γι' αυτό το λόγο, οι οδυρμοί των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ για την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη ενώ συγκυβερνούν με αυτούς τους τύπους είναι κάτι παραπάνω από προκλητικοί. Εκτός αν εσένα σε πείθει ένας τύπος που ανησυχεί για την ακροδεξιά αλλά αγκαλιάζεται με τον Καμμένο οπότε μπράβο σου.

 

Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του Αλέξη Τσίπρα προσωπικά προς τον Πάνο Καμμένο δείχνει ότι δεν πρόκειται απλώς για μια ευκαιριακή συμμαχία με σκοπό την κατάληψη της εξουσίας, ακόμα κι αν ξεκίνησε ως τέτοια. Οι δεσμοί των δύο κομμάτων είναι πλέον πολύ βαθύτεροι και φτάνουν στον πυρήνα της ιδεολογίας τους ή μάλλον στον πυρήνα της ανυπαρξίας οιασδήποτε ιδεολογίας, εκτός κι αν έχουμε πλέον πάρει όλη απόφαση ότι ο χυδαίος λαϊκισμός είναι τελικά από μόνος του ιδεολογία.