Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Η Ράνια Οικονομίδου αφηγείται τη ζωή της στη LIFO

Ηθοποιός. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Εξάρχεια. Ζει στα Βριλήσσια. Από τις πιο ευτυχισμένες μέρες στη ζωή της ήταν το δεκαήμερο που δούλεψε εθελοντικά για τον Αρκτούρο.
M. HULOT
Λατρεύω τα ταξίδια. Θα ήθελα να είχα τη δυνατότητα να ταξιδεύω πολύ πιο συχνά. Λατρεύω τη φύση. Τα δάση, τα λουλούδια, τη θάλασσα. Τον ουρανό, τη γη, το χώμα. Αυτές είναι οι πιο μεγάλες μου αγάπες. Φωτο: Παντελής Ζερβός / LIFO

Δεν αισθάνομαι παιδί της πόλης, παρόλο που γεννήθηκα και μεγάλωσα μέσα σ' αυτήν. Από τα Εξάρχεια που γεννήθηκα κατέληξα στα Βριλήσσια. Όταν ήρθα εδώ ήταν εξοχή, όπως την ήθελα. Είχε μόνο μικρά σπιτάκια, μποστάνια, περνούσαν πρόβατα έξω απ' το σπίτι. Με τα χρόνια βέβαια έγινε κι αυτή μία βελτιωμένη Κυψέλη. Έχουν χαλάσει όλα τα παλιά σπίτια κι έχουν χαθεί οι μυρωδιές. Ξερίζωσαν τις γαζίες και φύτεψαν φυτά άοσμα, που τα κουρεύουν τετραγωνισμένα και στρογγυλά. Είναι φρίκη αυτή η αισθητική των προαστίων.

 

• Δεν έχω ωραίες αναμνήσεις από την παιδική μου ηλικία και μάλλον προσπαθώ να ξεχάσω εκείνη την περίοδο. Ήμουνα πολύ δειλή και πολύ κλειστή με τους ανθρώπους. Ως τα 9 μου μιλούσα πολύ. Πάρα πολύ. Μετά μου είπε η μαμά μου να μη μιλάω πολύ γιατί αυτό δεν αρέσει στους άντρες. Έτσι, στην εφηβεία μου σταμάτησα να μιλάω. Ξαναμίλησα όταν έγινα ηθοποιός.

 

Ο άνθρωπος είναι ένα ον που με βάζει σε τρομερές σκέψεις όσο περνάνε τα χρόνια. Προσπαθώ να βρω πράγματα για να εκτιμήσω το είδος μας, αλλά δεν μπορώ. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι γίνονται ακόμα πόλεμοι. Καταστρέφουμε τον πλανήτη. Ένα ζώο, όταν αρρωστήσει, λουφάζει και πάει να πεθάνει κάπου μακριά, δεν σου γίνεται βάρος, δεν ακούς ούτε αχ ούτε βαχ. Τα έχω εκτιμήσει αφάνταστα τα ζώα.

 

• Μικρή ήθελα να γίνω αρχιτέκτονας. Προσπάθησα να γίνω, αλλά δεν ήταν γραφτό. Μια αδελφική μου φίλη με πήρε μαζί της στο θέατρο Μουσούρη - θα συμμετείχε στα ταλέντα. Εκεί γνώρισα μια ερασιτεχνική ομάδα που ανέβαζε δύο μονόπρακτα και μου ζήτησαν να φτιάξω τα σκηνικά. Ήταν μια πολύ χαρούμενη παρέα, εγώ από ένα περιβάλλον πολύ αυστηρό, πολύ πιεσμένο, μου φάνηκε χαρά θεού όλη αυτή η κατάσταση και δέχτηκα.

 

Αυτή λοιπόν η παρέα έψαχνε να βρει τον Μάνο Χατζιδάκι για να τους ενισχύσει την προσπάθεια. Την παραμονή που ήταν να έρθει ο Χατζιδάκις η φίλη μου τσακώνεται με το σκηνοθέτη, τα βροντάει κάτω και φεύγει. Επειδή δεν γινόταν να αναβάλουν το ραντεβού κι επειδή ήξερα τα λόγια της, μου ζήτησαν να τους σώσω. Έτσι έπαιξα εγώ το ρόλο της. Δεν είχα τρακ, γιατί δεν είχα καμία συναίσθηση των πραγμάτων.

 

• Ήρθε ο Χατζιδάκις, είδε την πρόβα, εμένα δηλαδή μόνη μου να παίζω μέσα σε ένα γυμνό φοιτητικό δωμάτιο, και μόλις τέλειωσε μας ρωτάει τι σχολές έχουμε τελειώσει. Κανείς μας δεν ήταν επαγγελματίας. Μας είπε εγώ δεν βοηθάω ερασιτέχνες, αν αγαπάτε το θέατρο θα το αποδείξετε έμπρακτα, να πάτε σε μια σχολή. Και κυρίως η κοπέλα. Και κάνει έτσι και δείχνει εμένα, λέγοντας «πιστεύω δεν θα έχανε το χρόνο της, αν ακολουθούσε αυτόν το δρόμο». Κι αυτό έκανα.

 

• Δεν έχω παίξει τους ρόλους που αγαπούσα, έχω απωθημένα. Θα ήθελα να παίξω πολύ Τσέχοφ, Ίψεν, την Κυρά της Θάλασσας. Τώρα που είμαι σε ηλικία που παίζω εξαιρετικούς ρόλους ομολογώ ότι κανένας απ' αυτούς δεν ήταν η επιθυμία μου. Ήταν οι συγκυρίες, αλλά δεν ήταν μέσα στα όνειρά μου να τους παίξω. Δεν υπήρξα διεκδικητική και ανταγωνιστική και δεν είπα ποτέ «θέλω αυτό». Τώρα το έχω μετανιώσει.

 

• Το επεδίωξα να είμαι σε ομάδα, επειδή υποτίθεται πως διαμορφώνει τους τρόπους δουλειάς της ανάλογα με το πώς θέλει να είναι ο καθένας. Όταν φτιάχνουν μια ομάδα επτά άτομα μαζί και τρέχουν γι' αυτή -δυο χρόνια οργανώναμε τη Σκηνή- υποτίθεται ότι κάνουν αυτό που τους αρέσει. Σε εμάς από τον πρώτο χρόνο άρχισαν οι τσακωμοί. Ουσιαστικά, δεν ξαναμιλήσαμε όπως τότε που φτιάχναμε την ομάδα.

 

Με ενοχλεί πολύ η βιασύνη, γι' αυτό δεν μ' αρέσει η πόλη, ο τρόπος που όλοι κυκλοφορούμε με ένα τρομακτικό άγχος, σκοντάφτουμε ο ένας πάνω στον άλλο και δεν λέμε συγγνώμη. Όλοι είμαστε αγριεμένοι. Δεν χαιρόμαστε, δεν υπάρχει ποιότητα ζωής γιατί δεν υπάρχει χρόνος.

 

• Είναι ανωριμότητα αυτό που συνέβη, είναι θέμα χαρακτήρα. Σηκώνεις τα χέρια ψηλά όταν μπαίνει στη μέση το «εγώ». Η Σκηνή διαλύθηκε γιατί, ενώ είχανε δηλώσει τρεις, ο Βογιατζής, ο Παπαβασιλείου και ο Μπαντής, ότι ήθελαν να σκηνοθετούν και το είχαμε αποδεχτεί, η δεύτερη παράσταση που επρόκειτο να σκηνοθετήσει ο Παπαβασιλείου δεν έγινε ποτέ. Έτσι, σιωπηλά και με μεγάλη αξιοπρέπεια, αναγκάστηκε να αποχωρήσει.

 

• Παίχτηκαν πάρα πολλά παιχνίδια και με καθόλου έντιμα μέσα: ο Βογιατζής ανάγκασε και τον Μπαντή να φύγει. Η Σκηνή διαλύθηκε με δικηγόρους, παραχωρήσαμε το χώρο στον Βογιατζή και φτιάξαμε το Εμπρός. Κι αυτό κατέληξε να διαλυθεί για τους ίδιους λόγους. Και η τραγική ειρωνεία είναι πώς ο Τάσος ο Μπαντής επανέλαβε την ιστορία μετά από δέκα χρόνια. Είναι πολύ κρίμα, γιατί οι ομάδες μας απαρτίζονταν από ικανά άτομα και θα μπορούσαν να δουλεύουν στο διηνεκές.

 

• Οι αμοιβές του θεάτρου είναι γελοίες, ειδικά του Εθνικού είναι άθλιες. Πληρώνει πολύ λιγότερα απ' ό,τι το ελεύθερο θέατρο. Στη Σκηνή και στο Εμπρός πληρωνόμασταν επίσης με το βασικό. Απαξάπαντες τα ίδια, και όσοι είχαμε είκοσι χρόνια πορεία στο θέατρο και τα νέα τα παιδιά. Και το καλοκαίρι ήμαστε στην ανεργία.

 

Είναι αστείο να λέει κάποιος ηθοποιός ότι έβγαλε λεφτά από το θέατρο. Είχαμε μάθει να ζούμε τρομερά λιτά. Καταρχάς, ζούσαμε όλη μέρα στο θέατρο. Απ' το πρωί μέχρι το βράδυ. Το σπίτι μας ήταν λίγο σαν ξενοδοχείο. Ακόμα και τώρα, το σπίτι μου δεν το ζω. Μερικές φορές σκέφτομαι ότι, αν έμενα σε ξενοδοχείο, μπορεί να ήταν και καλύτερα - τουλάχιστον είναι πάντα τακτοποιημένο.

 

• Λατρεύω τα ταξίδια. Θα ήθελα να είχα τη δυνατότητα να ταξιδεύω πολύ πιο συχνά. Λατρεύω τη φύση. Τα δάση, τα λουλούδια, τη θάλασσα. Τον ουρανό, τη γη, το χώμα. Αυτές είναι οι πιο μεγάλες μου αγάπες. Το θέατρο, δεν θα το έλεγα.

 

Το πιο μεγάλο μου όφελος από το θέατρο είναι η ψυχική μου υγεία. Μέσα από τους ρόλους μου εκτονώθηκε όλο αυτό που δεν μπορούσε να εκτονωθεί με την προσωπική επαφή. Από ένα αυτιστικό και εσωστρεφές πλάσμα νομίζω ότι έγινα ένα κάπως πιο φυσιολογικό.

 

• Το πιο μεγάλο μου όφελος από το θέατρο είναι η ψυχική μου υγεία. Μέσα από τους ρόλους μου εκτονώθηκε όλο αυτό που δεν μπορούσε να εκτονωθεί με την προσωπική επαφή. Από ένα αυτιστικό και εσωστρεφές πλάσμα νομίζω ότι έγινα ένα κάπως πιο φυσιολογικό.

 

• Ο άνθρωπος είναι ένα ον που με βάζει σε τρομερές σκέψεις όσο περνάνε τα χρόνια. Προσπαθώ να βρω πράγματα για να εκτιμήσω το είδος μας, αλλά δεν μπορώ. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι γίνονται ακόμα πόλεμοι. Καταστρέφουμε τον πλανήτη. Ένα ζώο, όταν αρρωστήσει, λουφάζει και πάει να πεθάνει κάπου μακριά, δεν σου γίνεται βάρος, δεν ακούς ούτε αχ ούτε βαχ. Τα έχω εκτιμήσει αφάνταστα τα ζώα.

 

• Είμαι μοναχικός άνθρωπος και το λέω με σιγουριά πια. Μ' αρέσει πολύ να είμαι μέσα σε κόσμο, με φίλους, αλλά να μην είμαι αναγκασμένη να μιλάω. Δεν είμαι κοινωνική επειδή πρέπει. Μου αρέσει να πηγαίνω στο σινεμά μόνη μου, να πηγαίνω μόνη μου να τρώω, δεν μ' ενοχλεί η μοναξιά καθόλου. Νιώθω πολύ γεμάτη από χιλιάδες πράγματα.

 

• Με ενοχλεί πολύ η βιασύνη, γι' αυτό δεν μ' αρέσει η πόλη, ο τρόπος που όλοι κυκλοφορούμε με ένα τρομακτικό άγχος, σκοντάφτουμε ο ένας πάνω στον άλλο και δεν λέμε συγγνώμη. Όλοι είμαστε αγριεμένοι. Δεν χαιρόμαστε, δεν υπάρχει ποιότητα ζωής γιατί δεν υπάρχει χρόνος. Είσαι συνέχεια με το ρολόι στο χέρι. Δεν αντέχω την αγένεια, τη βρωμιά. Βλέπω στο σχολείο δίπλα το προαύλιο γεμάτο χαρτάκια. Αν ήμουν υπουργός, θα το καταργούσα το σχολείο γιατί είναι άχρηστο, δεν σε μαθαίνει απλά πράγματα επιβίωσης και σε γεμίζει άχρηστες γνώσεις.

 

• Με εκνευρίζει που οι μεγάλοι δεν δίνουν βήμα στους νέους ανθρώπους, που δεν έχουμε κυβερνήσεις άξιες, που μιλάνε όλοι με αυτή την ξύλινη γλώσσα και λένε συνεχώς τα ίδια πράγματα. Έλεος!

 

O M.Hulot είναι διευθυντής της έντυπης LIFO και δουλεύει σε αυτήν από το πρώτο φύλλο της

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

162' με την Ράνια Οικονομίδου
Φτιαγμένη από στόφα εκλεκτή και με εξίσου εκλεκτή πορεία στο θέατρο, η σημαντική Ελληνίδα ηθοποιός μιλάει για τη νέα της αναμέτρηση ως Κορνηλία Ροδοκανάκη,στο Φεστιβάλ Αθηνών.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κωνσταντίνος Δεκαβάλλας: «Η Αθήνα συγκαταλέγεται στις πιο άσχημες πόλεις σε όλον τον κόσμο»
Αρχιτέκτων, ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ. Γεννήθηκε και ζει στο Κολωνάκι. Θεωρεί ότι η μεγαλύτερη φυσιογνωμία της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής σκέψης κατά τον 20ό αιώνα ήταν ο Λε Κορμπιζιέ.
Όταν ο Μένης Κουμανταρέας είχε αφηγηθεί τη ζωή του στη LiFO
«Όταν γράφεις μια ιστορία για την πόλη πρέπει να κοιτάς τους ήρωες από πολύ κοντά και να είσαι αποστασιοποιημένος κιόλας. Η αρχική φωλιά για να τους βρεις είναι πάντα ο εαυτός σου».
Μάκης Θεοφυλακτόπουλος: «Βλέπω νέα παιδιά, χαρά Θεού- η ελπίδα, το καλό κομμάτι της κοινωνίας»
O σπουδαίος Έλληνας ζωγράφος Μάκης Θεοφυλακτόπουλος αφηγείται τη ζωή του στη LIFO
Κώστας Μπακογιάννης: «Δεν ξέρεις πόσο θα ήθελα να ζει ο πατέρας μου και να με έχει δει δήμαρχο της Αθήνας»
Ο δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης αυτοβιογραφείται στη μακροβιότερη στήλη της LiFO.
Οι Αθηναίοι της LiFO: Οι δημοσιογράφοι που γράφουν τη στήλη για 15 χρόνια αφηγούνται την εμπειρία τους
Λίγο πριν από τα εγκαίνια της μεγάλης φωτογραφικής έκθεσης «Οι Αθηναίοι της LiFO» στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς, παλιοί και νέοι συνεργάτες της LiFO θυμούνται μερικές από τις πιο εντυπωσιακές φωτογραφίες στην ιστορία της στήλης και καταγράφουν εμπειρίες από το making of.
Λίνα Μενδώνη: «Από μικρό παιδί γαλουχήθηκα να πορεύομαι με μέτρο»
Υπουργός Πολιτισμού. Γεννήθηκε στο Παγκράτι, ζει στο κέντρο. Πιστεύει πως, ανεξαρτήτως φύλου, πρέπει να αντιμετωπίζεσαι με κριτήριο την αξία σου.
Όταν ο ζωγράφος Παναγιώτης Τέτσης αφηγήθηκε τη ζωή του στη LifO
«Μου αρέσουν όλα τα θέματα με τα οποία καταπιάνομαι. Λέω γελώντας ότι είμαι τούτι-φρούτι».
Snik: «Δεν έχω πει σε κανέναν ούτε "πάρε ναρκωτικά" ούτε "πάρε ένα όπλο στο χέρι"»
Ο πρωτοπόρος της νέας ελληνικής ραπ σκηνής μιλά για την τεράστια επιτυχία που απολαμβάνει, εξηγεί πώς κατάφερε να φτάσει ως εδώ και δίνει τον δικό του ορισμό στην ευτυχία.
Ο ζωγράφος Γιώργος Ρόρρης αφηγείται τη ζωή του στη LifO
Ζωγράφος. Γεννήθηκε στον Κοσμά Κυνουρίας και ζει στην πλατεία Μαβίλη.
Όταν ο Γιάννης Σπανός είχε αφηγηθεί τη ζωή του στη LiFO
Συνθέτης. Γεννήθηκε στο Κιάτο Κορινθίας.
Mad Clip: «Δεν προσπαθώ να γίνω είδωλο, ήρθα να πω τη δική μου ιστορία»
Ράπερ. Γεννήθηκε στο Κουίνς της Νέας Υόρκης, ζει στη Γλυφάδα. Ζει την εκδίκηση του ραπ στην Ελλάδα, που «μπήκε ακόμα και εκεί που το κορόιδευαν».
Η Νάνα Μούσχουρη αφηγείται τη ζωή της στη LIFO
Τραγουδίστρια. Γεννήθηκε στα Χανιά, μεγάλωσε στην Αθήνα, μένει μεταξύ Γενεύης και Αθήνας. Ο Μπομπ Ντίλαν είχε δηλώσει στο «Rolling Stone» ότι αυτή και η Ουμ Καλσούμ είναι οι αγαπημένες του τραγουδίστριες
Βάσω Καμαράτου: «Μιλάτε, γιατί χανόμαστε»
Ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Τρούμπα, ζει στο Πεδίον του Άρεως. Ο πρώτος της αυτοσχεδιασμός ήταν κρίση πανικού.
Η Άλκη Ζέη αφηγείται τη ζωή της στη LIFO
Συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Κυψέλη, ζει στους Αμπελόκηπους. Απορεί πώς, με τόσους βρικόλακες, τα παιδιά διαβάζουν ακόμα τα βιβλία της.
Η Τζένη Μαστοράκη αφηγείται τη ζωή της στη LIFO
Ποιήτρια, μεταφράστρια, γεννήθηκε στου Ζωγράφου και μένει στην Κυψέλη. Της λείπουν περισσότερες αδέσποτες γάτες από τη γειτονιά της.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή