ΟΣΟ ΤΑ ΚΑΜΠΕΪΝΟΠΟΥΛΑ ΤΟΥ GNTM3 πρόβαραν ρούχα, παπούτσια, μαλλιά, η Ευρώπη έκανε τις δικές της πρόβες καταστολής κι η Αμερική -Αμερική ("καλά μου λέγαν μερικοί") ετοιμαζόταν να γίνει μεγάλη ξανά. Στο ειδυλλιακό γκολφ κλαμπ Κωνσταντίνος Καραμανλής (ποιο το σημαίνον; ποιο το σημαινόμενο; πάει, το χάσαμε το κορμί Λούντβιχ!) τα νέα από τον έξω κόσμο δεν ενδιαφέρουν κανέναν. Τ' αγόρια και τα κορίτσια πρέπει να κατακτήσουν τα Μιλάνα και να περπατήσουν αλά Γούντστοκ. -Τι είναι το Γούντστοκ Καλή Κυρία Ινφλουένσερ; -Το Γούνστοκ είναι κάτι σαν το Μπόχο σικ, παιδιά μου. Είναι χαρά, χορός, πλατιά χαμόγελα και μέικ λαβ νoτ γουόρ - το'χουμε, το'χουμε ! Στο διπλανό ρουμ η άλλη Καλή Κυρία Ινφλουένσερ απαιτεί αγαλματάκια αμίλητα, ακούνητα γιατί στον Ιταλικό Βορρά οι βιομήχανοι θέλουν πιο την ησυχία τους.

 

Χτες έμαθαν ότι στο Γούντστοκ μαζεύτηκε κόσμος πολύς (αγέννητα ήταν ακόμα, αλλά καλό είναι να ξέρουμε πράματα) κι όλοι φορούσαν ωραία παρδαλά ρούχα και χόρευαν κι αγκαλιαζόντουσαν και έπαιζαν διάφοροι ντιτζέις μπιτάτες μουσικούλες.

 

Τα ωραία παιδάκια που κυνηγούν τ' όνειρό τους το τρελό, ρουφάνε σαν εργάτριες- μελισσούλες τις νέες γνώσεις από τους ειδικούς της κυψέλης. Χτες έμαθαν ότι στο Γούντστοκ μαζεύτηκε κόσμος πολύς (αγέννητα ήταν ακόμα, αλλά καλό είναι να ξέρουμε πράματα) κι όλοι φορούσαν ωραία παρδαλά ρούχα και χόρευαν κι αγκαλιαζόντουσαν και έπαιζαν διάφοροι ντιτζέις μπιτάτες μουσικούλες. Χτες έμαθαν ότι στα Μιλάνα οι Μιλανέζοι περπατούν στους δρόμους κρατώντας μεγάλες δερμάτινες τσάντες που μέσα κρύβουν τον καπιταλισμό τους και χαμογελάνε σπανίως γιατί έτσι δείχνει καλύτερα το ρούχο.

 

Αύριο δεν θα μάθουν ότι τσιμεντώθηκε ο ιερός βράχος. Αύριο δεν θα μάθουν ότι στα έκπα και στα απουθού οι νέο-σεκιούριτι θα φυλάνε τα έρημα επί εικοσιτετραώρου. Αύριο δεν θα μάθουν ότι η Ιερή Συμμαχία: η επιστροφή, κάνει γενικές δοκιμές στου κασίδη το κεφάλι. Αύριο δεν θα μάθουν ότι δεν θα μάθουν τίποτα. Ποιος νοιάζεται, άλλωστε; Βάρος κι αυτή η Ακρόπολη. «Η σκέψις, τα ποιήματα, βάρος περιττό»-πήγες και σκοτώθηκες κι εσύ για το τίποτα Κωστάκη μου!

 

Ένα αγόρι αποχωρεί.

 

Η Ευρώπη κατεβάζει σιγά σιγά τα Φώτα της.
Ο Βολταίρος κλαίει.