Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

«2001»: Ίσως η κορυφαία ταινία στην ιστορία του σινεμά

Οι 10 λόγοι που φέρνουν την «Οδύσσεια του Διαστήματος» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ στην κορυφή της επιστημονικής φαντασίας και, ίσως, της ιστορίας του σινεμά.
Ο ηθοποιός Keir Dullea στην ατομική διαστημική σφαίρα. © Stanley Kubrick Archives/TASCHEN © 2014 Turner Entertainment Co.

Αφήγηση

Βασικά, η πλοκή εξελίσσεται με εικόνες. Ειδικά ο πρόλογος δεν σηκώνει κουβέντα, γιατί η κουβέντα δεν είχε εφευρεθεί στην εποχή των πιθηκανθρώπων. Ο λόγος είναι ελάχιστος, ποτέ περιττός ωστόσο.

 

Το visual storytelling δεν είναι ακριβώς κατοχυρωμένη πατέντα, αλλά για πρώτη φορά ξοδεύτηκαν τόσα πολλά χρήματα για μια ταινία που απευθύνεται σε πολύ κόσμο, έτσι ώστε η αφήγηση να αποφύγει πάση θυσία τη θεατρικότητα.

 

Σενάριο

Κανονικά, οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας ποντάρουν στο εξωφυσικό για να εντυπωσιάσουν. Στις περισσότερες περιπτώσεις αποτυγχάνουν γιατί μιμούνται τοπία και πρόσωπα γήινα και καθόλου αλλούτερα.

 

Έχει μείνει ιστορικό το ρεζιλίκι που ένιωσε ο συνθέτης Άλεξ Νορθ, όταν προσκλήθηκε στην επίσημη πρεμιέρα της ταινίας μαζί με τη σύζυγό του και αντί να ακούσει τις ενορχηστρωμένες συγχορδίες που έγραφε επί μήνες και για τις οποίες ήταν πολύ υπερήφανος, χωρίς προειδοποίηση, είδε τις μεγαλοπρεπείς εικόνες ντυμένες από κλασικούς συνθέτες.

 

Αντίστοιχα, ο διάλογος σκαρφαλώνει στην υπερβολή του ανοίκειου για να σιγοντάρει πρωτόφαντα συναισθήματα του ανθρώπου μπροστά στο άγνωστο, το απέραντο, το ούφο, εν πάση περιπτώσει, που απειλεί ή σώνει.

 

Αποφασισμένος να μην την πατήσει, δηλαδή να μην επαναλάβει λάθη και κοινοτοπίες, ο Κιούμπρικ εμπιστεύτηκε τον καλύτερο συγγραφέα του είδους, τον Άρθουρ Κλαρκ, και τον έβαλε να μεγαλώσει και να τροποποιήσει τη νουβέλα του «The Sentinel» με τον ίδιο να συνυπογράφει το τελικό σενάριο.

 

Το 2001 πρωτοπορεί στην ισορροπία λόγου και εικόνας, με ένα σενάριο που συνδυάζει το ιδανικό: εσωτερική δράση και εξωτερίκευση πολλών νοημάτων.

 

 

 

Ρεαλισμός

Συνήθως στο sci-fi κυριαρχεί η φαντασία της επιστήμης, ενώ στην Οδύσσεια συμβαίνει το αντίθετο. Ο Αμερικανός σκηνοθέτης φρόντισε να ενημερωθεί ενδελεχώς ακόμη και για την παραμικρή λεπτομέρεια στην αναπαράσταση των ακάτων και της Σελήνης.

 

Όταν ακολούθησε η προσεδάφιση στο φεγγάρι, έναν χρόνο μετά την έξοδο της ταινίας στις αίθουσες, ακόμη και η NASA παραδέχθηκε πως ο Κιούμπρικ, με τη βοήθεια του Κλαρκ, τους είχαν ψιλοπρολάβει στα περισσότερα.

 

Αντί λοιπόν για πολυελαίους σε διαστημόπλοια και χαριτωμένες φουτουριστικές αρλούμπες σε μακρινούς πλανήτες, το 2001 υπνωτίζει γιατί δίνει έμφαση στη ματαιότητα της τεχνολογίας μπροστά στο μεταφυσικό.

 

 

Μπανάλ

Αυτό το χρονικό του συνηθισμένου, το ημερολόγιο των αστροναυτών και των κοιμισμένων συναδέλφων τους, διαρκεί πολύ – και βουβά. Όποτε διακόπτεται από διαλόγους, το περιεχόμενο δεν αποκαλύπτει τίποτε το πρωτοφανές.

 

Το αντίθετο: δεν ακούμε επιφωνήματα και κραυγές, δεν βλέπουμε έκσταση και πυρετό (αν εξαιρέσουμε το τελικό στάδιο του ταξιδιού στα χρώματα και τις διαστάσεις του χρόνου), αλλά συγκρατημένα, λόγω της απόστασης, μηνύματα προς τους συγγενείς, ψιθυριστές κουβέντες που θυμίζουν διπλωματικές ανταλλαγές παραπλανητικών πληροφοριών και μισόλογα για μια εμφάνιση μονόλιθου που κάτι σημαίνει, αλλά δεν γνωρίζουμε πώς ακριβώς λειτουργεί.

 

Η συγκεκριμένη επιλογή αφαίρεσης έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον όγκο τεχνο-μπερδέματος και ψευδο-επιστήμης που κατακλύζει τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας του σωρού, ακόμη και μερικές που ξεχωρίζουν.

 

Συνάδοντας με την ευρωπαϊκή ελλειπτικότητα, ο Κιούμπρικ πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα το 2001, σε μια αποθέωση του μπανάλ, έτσι ώστε να ρίξει αυλαία με πανηγυρική πυκνότητα στα πέντε τελευταία λεπτά.

 

Χαλ

Ο κακός στο sci-fi είναι ένα μοχθηρό, αγγλόφωνο τέρας, δηλαδή ένας ηθοποιός μεταμφιεσμένος, συνήθως όπως-όπως, ανάλογα με τα στάνταρ της εποχής. Πριν από την έλευση της ψηφιακής διευκόλυνσης, ο Κιούμπρικ εξερεύνησε το σύμπαν της τεχνητής νοημοσύνης και τη συνέδεσε με τον ανθρώπινο παράγοντα.

 

Αντί να ψάχνουν οι, φαντάζομαι εμβρόντητοι, πρώτοι θεατές του φιλμ πριν από 50 χρόνια τον κρυφό κερατά που απειλεί τους καλούς επιβάτες του διαστήματος που έρχονται με ειρηνικές διαθέσεις, παρουσιάζει από νωρίς το μάτι του, το κόκκινο φωτάκι που ξαγρυπνά και διαβάζει τα χείλη των πλοηγών, και μπαίνει στα έγκατα του μυαλού του, όταν ο θαρραλέος Κρι Ντουλία ξεμοντάρει τον γιγαντιαίο ηλεκτρονικό υπολογιστή, μέχρι το σημείο των βασικών λειτουργιών του (Mary had a little lamb).

 

Βασικά, η πλοκή εξελίσσεται με εικόνες. Ειδικά ο πρόλογος δεν σηκώνει κουβέντα, γιατί η κουβέντα δεν είχε εφευρεθεί στην εποχή των πιθηκανθρώπων. Ο λόγος είναι ελάχιστος, ποτέ περιττός ωστόσο.
Βασικά, η πλοκή εξελίσσεται με εικόνες. Ειδικά ο πρόλογος δεν σηκώνει κουβέντα, γιατί η κουβέντα δεν είχε εφευρεθεί στην εποχή των πιθηκανθρώπων. Ο λόγος είναι ελάχιστος, ποτέ περιττός ωστόσο.
 

 

Η slit scan φωτογραφία, τα αρνητικά φίλτρα και κυρίως οι πολλαπλές προβολές, μπροστά και πίσω από αυτό που συλλαμβάνει ο φακός της κάμερας, είναι μερικά από τα πολλά κόλπα που επινοήθηκαν ή τελειοποιήθηκαν για να βοηθήσουν το «2001» να αποκτήσει την απαραίτητη αληθοφάνεια για να πρωτοτυπήσει με πειθώ.
Η slit scan φωτογραφία, τα αρνητικά φίλτρα και κυρίως οι πολλαπλές προβολές, μπροστά και πίσω από αυτό που συλλαμβάνει ο φακός της κάμερας, είναι μερικά από τα πολλά κόλπα που επινοήθηκαν ή τελειοποιήθηκαν για να βοηθήσουν το «2001» να αποκτήσει την απαραίτητη αληθοφάνεια για να πρωτοτυπήσει με πειθώ.



Μουσική

Έχει μείνει ιστορικό το ρεζιλίκι που ένιωσε ο συνθέτης Άλεξ Νορθ, όταν προσκλήθηκε στην επίσημη πρεμιέρα της ταινίας μαζί με τη σύζυγό του και αντί να ακούσει τις ενορχηστρωμένες συγχορδίες που έγραφε επί μήνες και για τις οποίες ήταν πολύ υπερήφανος, χωρίς προειδοποίηση, είδε τις μεγαλοπρεπείς εικόνες ντυμένες από κλασικούς συνθέτες – η προηγούμενη συνεργασία του με τον σκηνοθέτη στον Σπάρτακο ήταν ανέφελη και του είχε αποφέρει μια από τις 14 υποψηφιότητές του στην κατηγορία της πρωτότυπης μουσικής.

 

Αγενής μπορεί να ήταν ο Κιούμπρικ, και σκληρός και μυστικοπαθής και αρχομανής, αλλά τη μεγαλοφυΐα του δεν γίνεται να αμφισβητήσει κανείς.

 

Η ιδέα του να παντρέψει τα κεφάλαια που ακολουθούν τη σιγαλιά της προϊστορικής σεκάνς με τα αριστοκρατικά βαλς του Στράους και την ατονική ατμοσφαιρικότητα του Λιγκέτι ήταν μια αξέχαστη έμπνευση που εξακολουθεί να μαγεύει, κάνοντας τον θεατή να συνδέει το διάστημα, αν ποτέ είχε ήχο, με τις συγκεκριμένες μουσικές. Τάδε Έφη Ζαρατούστρα!

 

Εφέ

Ανήκοντας στην ντροπιαστική (για τον θεσμό, όχι για τους ίδιους) κατηγορία των σκηνοθετών που δεν βραβεύτηκαν ποτέ με Όσκαρ για τη δουλειά τους, μαζί με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ, τον Κουέντιν Ταραντίνο και τον Όρσον Γουέλς, ο Κιούμπρικ ας πούμε πως παρηγορήθηκε με το βραβείο ειδικών εφέ, που ουσιαστικά πιστώνεται στον μάγο των εφέ, Ντάγκλας Τράμπολ.

 

Η slit scan φωτογραφία, τα αρνητικά φίλτρα και κυρίως οι πολλαπλές προβολές, μπροστά και πίσω από αυτό που συλλαμβάνει ο φακός της κάμερας, είναι μερικά από τα πολλά κόλπα που επινοήθηκαν ή τελειοποιήθηκαν για να βοηθήσουν το 2001 να αποκτήσει την απαραίτητη αληθοφάνεια για να πρωτοτυπήσει με πειθώ.

 

Είναι, ωστόσο, τουλάχιστον άδικο να περιορίσει κάποιος την επιτυχία της ταινίας στα πρωτοποριακά εφέ, όταν το πιο δυνατό σημείο της είναι η μετάβαση από το κόκκαλο που ο πίθηκος πετάει στον αέρα, περιχαρής για την ανακάλυψη της χρήσης του αντίχειρα ως εργαλείου προόδου, στον διαστημικό σταθμό που αιωρείται με χάρη, ως παράσημο της διαστημικής εποχής. Ένα μικρό μοντάζ δύο σκηνών, ένα μεγάλο βήμα για το σινεμά.

 

Εξυπνάδα

Η ταινία δεν είχε μόνο θετικές κριτικές όταν πρωτοκυκλοφόρησε. Η Πολίν Κέιελ, που ηγείτο της ανανεωτικής μερίδας των διανοητών-λογίων του τρέχοντος σινεμά, το έσφαξε με σθένος και σαρκασμό, αποκαλώντας τον Κιούμπρικ ψυχρό χειρουργό, αντί για οραματιστή σκηνοθέτη.

 

Οι διχαστικές γνώμες προκύπτουν συχνά στα έργα που παρεκκλίνουν της πεπατημένης. Ωστόσο, το 2001 ήταν το πρώτο φιλμ που αντιλήφθηκε τις απαιτήσεις του νεανικού κοινού, όχι με ρεαλιστικούς ή κολακευτικούς όρους αλλά μέσω μιας αλληγορίας τεράστιου εύρους και βάθους, για όσους ξετρελάθηκαν με αυτό που είδαν και με όσα άφηνε το στόρι να εννοηθούν.

 

Κυρίως, μεταχειρίστηκε τους νέους ανθρώπους ως νοήμονα όντα, προσφέροντας προβληματισμό αντί για εύπεπτη ψυχαγωγία. Και αντίθετα από ό,τι μπορεί να πιστεύουν όσοι υποψιάζονται πως το φιλμ παραήταν προχωρημένο για την εποχή του, έκοψε έναν τόνο εισιτήρια και εδραίωσε για τα καλά τη φήμη του Κιούμπρικ, αλλά και το απυρόβλητο όσον αφορούσε τις επόμενες κινηματογραφικές του κινήσεις.

 

Αλλιώς δεν θα τον άφηνε ολόκληρο στούντιο όπως η Warner, με παλιά νοοτροπία δέσμευσης στο DNA της, να σκέφτεται επί πληρωμή από το να πράττει κατά παραγγελία, στο αγρόκτημά του στην Αγγλία...

 

 
Από τα γυρίσματα της ταινίας
Από τα γυρίσματα της ταινίας

 

Alien

Μέρος της ευφυΐας της ταινίας είναι η δραματουργική παράκαμψη των ευθυνών που συνήθως έπεφταν στους εξωγήινους, σε ανάλογα δείγματα του είδους.

 

Εκτός από το The Day the Earth Stood Still και ελάχιστες ακόμη ταινίες, η επιστημονική φαντασία φόρτωνε με απειλές και κακία τους έξω από εδώ, παρουσιάζοντας το ανθρώπινο είδος ως θύμα μιας διαπλανητικής συνωμοσίας κάτι άγνωστων καθαρμάτων που το επιβουλεύονται (κομμουνιστές, αλλόθρησκοι, κατάσκοποι, συμπληρώστε τα κενά).

 

Σε μια εποχή κοινωνικών αναταράξεων και θεμελιακών αλλαγών στα τέλη της δεκαετίας του '60, η Οδύσσεια του Διαστήματος υπαινισσόταν εξωγήινες διάνοιες που μάλλον θέλουν να μας βοηθήσουν, κυρίως να κατανοήσουμε πως εμείς βάζουμε τα χέρια μας και βγάζουμε τα μάτια μας, μιλώντας ουσιαστικά για την παρακμή και τη διαφθορά του πολιτικού status quo.

 

Με αυτόν τον έμμεσο αλλά εύγλωττο τρόπο, παραχώρησε το βήμα στο νέο σινεμά που θα ακολουθούσε και θα εξέφραζε τη γενιά της αντικουλτούρας, σε mainstream βάση.

 

Επίδραση

Από το Σολάρις του Αντρέι Ταρκόφσκι, το 1972, και τις Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου του Στίβεν Σπίλμπεργκ, ως την Επαφή, το Fountain, το Sunshine και το Interstellar του 2014, είναι περιττό να τονισθεί η επίδραση του 2001 στο σύγχρονο σινεμά της επιστημονικής φαντασίας.

 

Κινηματογραφώντας τις τελικές σκηνές της ταινίας στο φουτουριστικό υπνοδωμάτιο © Stanley Kubrick Archives/TASCHEN © 2014 Turner Entertainment Co.
Κινηματογραφώντας τις τελικές σκηνές της ταινίας στο φουτουριστικό υπνοδωμάτιο © Stanley Kubrick Archives/TASCHEN © 2014 Turner Entertainment Co.

 

Και για να είμαστε δίκαιοι, η επιρροή του στους μεταγενέστερους σκηνοθέτες και επίδοξους συνεχιστές που αγαπούσαν το υπερπέραν και τα μελλούμενα ήταν αντίστοιχη με εκείνη του Πολέμου των Άστρων ως προς το σύμπαν των υπερηρώων της Marvel και της DC.

 

Η διαφορά είναι πως, ενώ η όπερα του Λούκας έβαλε το νερό στο αυλάκι του blockbuster γενικώς, και όχι μόνο στο είδος, το έπος του Κιούμπρικ ενηλικίωσε, αντί να «παιδο-ποιήσει» το σινεμά απαιτήσεων, απενοχοποιώντας τους θεατές στο βαθμό που το genre σινεμά υπερβαίνει, κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες, την απλή διασκέδαση, και δεν χρειάζεται να δουν μόνο δράμα με κλάμα για να ανέβουν σε πίστα σοβαρότητας.

Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στην Καλλίπολη του Πειραιά. Σπούδασα Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Επιστήμες Τύπου και Πληροφόρησης, με κατεύθυνση στον κινηματογράφο, στη Σορβόνη. Ξεκίνησα να δουλεύω ως κριτικός κινηματογράφου στο περιοδικό Σινεμά και τον ΑΝΤΕΝΝΑ και συνεργάστηκα με εφημερίδες και περιοδικά σε μόνιμη βάση. Εδώ και μια δεκαετία, κάνω κριτικές σε ταινίες, συνεντεύξεις, ανταποκρίσεις από τα μεγάλα φεστιβάλ και ρεπορτάζ για τη LIFO και τον ALPHA TV.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Tι κάνει τη «Λάμψη» του Κιούμπρικ μία από τις πιο θρυλικές ταινίες τρόμου που γυρίστηκαν ποτέ;
Αναδρομή στην ανεξάντλητη ιστορία ενός από τους σταθμούς στη φιλμογραφία του κορυφαίου σκηνοθέτη.
Ο Ναπολέων, μια ταινία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, που χάθηκε στην έρευνα
Αυτή είναι η ιστορία της μεγαλύτερης ταινίας που δεν έγινε ποτέ από τον σκηνοθέτη που γεννήθηκε σαν σήμερα το 1928
 "2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος": η αποκατάσταση ενός αριστουργήματος
Εν όψει της κυκλοφορίας της ταινίας από το British Film Institute στις 28/11 ένα νέο τρέηλερ έχει φτιαχτεί.
Ο Ψυχρός Πόλεμος στο σινεμά μέσα από 10 αξέχαστες ταινίες
Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος ανατρέχει σε αυτά τα φιλμ διαφορετικών ειδών που αποτύπωσαν μοναδικά το ψυχροπολεμικό κλίμα των προηγούμενων δεκαετιών.
H ταινία "2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος" σε 569 GIFs
Ένα έργο τέχνης, σπασμένο σε GIFs, δοκιμάζει τα όρια του νόμου περί online πνευματικής ιδιοκτησίας
Από το «2001» και το «Solaris» ως το «Gravity» και το «Interstellar»: Η κινηματογραφική εποποιία του διαστήματος, σε λιγότερο από 10 λεπτά
Ένα ωραίο mash-up γνωστών και αγαπημένων ταινιών που έφεραν το αχανές διάστημα πιο κοντά μας

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Εύα Κοταμανίδου μιλά για τα γυρίσματα του «Θιάσου» και για το μεγαλείο του Θόδωρου Αγγελόπουλου
Η ηθοποιός που απεβίωσε σήμερα είχε καταγράψει στη LIFO τις αναμνήσεις της από την ιστορική ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου στην οποία πρωταγωνιστούσε.
Η στρατηγική του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι
Αυτό που βασικά ενδιέφερε τον πολυβραβευμένο Ιταλό σκηνοθέτη που πέθανε σαν σήμερα στα 77 του χρόνια ήταν ο άνθρωπος μέσα στη δίνη της Ιστορίας και της πολιτικής, η ψυχή του και οι επιθυμίες του.
Hillbilly Elegy: Η βαθιά Αμερική του Τραμπ μέσα από το πορτρέτο μιας θορυβώδους ενηλικίωσης
Η νέα ταινία του Ρον Χάουαρντ, με την εκπληκτική ερμηνεία της Γκλεν Κλόουζ, μόλις έκανε πρεμιέρα στο Netflix.
Χρήστος Λούλης: «Μου αρέσει η αδρεναλίνη με την οποία σε σουτάρει το σινεμά»
Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος συζητά με τον Χρήστο Λούλη για την εμπειρία της δημιουργίας κινηματογραφικών ταινιών και θεατρικών παραστάσεων και την σχέση του με τους σκηνοθέτες με τους οποίους έχει συνεργαστεί.
H τελευταία συνέντευξη του Τάκη Κανελλόπουλου στον Χρήστο Παρίδη
Το 33ο Ευρωπαϊκό Πανόραμα Κινηματογράφου, με αφορμή τα 30 χρόνια από τον θάνατό του σημαντικού Σαλονικιού σκηνοθέτη, προβάλει online τις ταινίες του «Εκδρομή», «Ουρανός», «Ρομαντικό σημείωμα».
Η Σοφία Λόρεν και η Μάργκο Ρόμπι πρωταγωνιστούν στις ταινίες της εβδομάδας
Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος σχολιάζει τις ταινίες «Dreamland» και «Η ζωή μπροστά».
Ο Τέρι Γκιλιαμ έγινε 80 χρονών: Ξαναβλέπουμε όλες τις ταινίες του
Μόλις 12 μεγάλου μήκους ταινίες αριθμεί η καριέρα του σπουδαίου σκηνοθέτη, είναι όλες όμως πραγματικά ξεχωριστές.
O γύρος του σινεμά σε 1000 λέξεις: Πώς να πιάσουμε τον παγκόσμιο κλασικό κινηματογράφο από την αρχή
Ας κάνουμε μια παρένθεση στο binge watching και στο κυνήγι της επόμενης εθιστικής τηλεοπτικής σειράς.
Φωκίων Μπόγρης: Η λέξη «λούμπεν» δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό μου
Σκηνοθέτης, σεναριογράφος. Κατοικεί στον Άγιο Δημήτριο. Το nickname του προέκυψε από μια νεανική τρολιά. Το «Πρόστιμο», η νέα μεγάλου μήκους ταινία του, έκανε πρεμιέρα στο 61ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
10 σινεφίλ ταινίες και αφιερώματα που αξίζει να δούμε online
Από το «Δικό μου Αϊντάχο» στο Netflix μέχρι το ψηφιακό για φέτος 33ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, υπάρχουν ευκαιρίες να δούμε κάτι καλύτερο από ένα ακόμα blockbuster.
Ο βραβευμένος σκηνοθέτης Αλέξανδρος Αβρανάς μιλά εφ´ όλης της ύλης στον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο
Ο σκηνοθέτης του Miss Violence σχολιάζει τη φιλμογραφία του καθώς και το θεατρικό που φέτος υπογράφει στο Εθνικό και ξαναρχίζει παραστάσεις σε live streaming
Τσέλι Γουίλσον: Η απίστευτη ιστορία της Ελληνοεβραίας που έστησε μια πανίσχυρη βιομηχανία πορνό στη Νέα Υόρκη
Πώς μια λεσβία Ελληνοεβραία κατόρθωσε να εγκαταλείψει τη Θεσσαλονίκη λίγο πριν από την επέλαση των ναζί για να χρηματοδοτήσει την πιο φιλόδοξη ταινία του Νίκου Κούνδουρου, να αναδείξει τις ταινίες του Άντι Γουόρχολ και να στήσει μια παντοδύναμη βιομηχανία πορνό στη Νέα Υόρκη.
Μαύρο + Άσπρο: Η αγαπημένη μου ταινία μυθοπλασίας «για το Πολυτεχνείο»
Η ταινία που γύρισε ο Θανάσης Ρεντζής με τον Νίκο Ζερβό το 1973, σε σενάριο του πρώτου, με κεντρικό χαρακτήρα έναν φοιτητή της Καλών Τεχνών, θα έπρεπε κανονικά να είναι απείρως πιο γνωστή. Ποτέ δεν είναι αργά όμως.
Όλες οι ταινίες του Μάρτιν Σκορσέζε στο καλειδοσκόπιο του LIFO.gr
Ο Μάρτι κλείνει σήμερα τα 78 κι εμείς ξαναβλέπουμε μία-μία όλες τις ταινίες μιας σπουδαίας φιλμογραφίας.
Το 2001 κάνει πρεμιέρα ο πρώτος Χάρι Πότερ στις αίθουσες – Ξαναβλέπουμε όλες τις ταινίες
Το «παιδί που επέζησε» είναι χωρίς αμφιβολία το πιο εμβληματικό κινηματογραφικό παραμύθι για μια ολόκληρη γενιά που μεγάλωσε μαζί του.
2 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar patatasc 29.4.2018 | 10:41
Έχω την αίσθηση ότι η ταινία υμνείται περισσότερο από τους κριτικούς, ενώ τελικά δεν έχει καταγραφεί τόσο στην μνήμη του κοινού. Αυτό κάτι σημαίνει.
Maggelan Maggelan 29.4.2018 | 19:26
Καταπληκτική ταινία, αξίζει να είναι στο Top-20, αλλά όχι η καλύτερη στην ιστορία του σινεμά.
Έχει καλύτερες, αλλά σίγουρα ο Κιούμπρικ ήταν ένας απίστευτος σκηνοθέτης, έχει δημιουργήσει αριστουργήματα.

Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή