Aποστολή στις Κάννες: Είδαμε τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

Aποστολή στις Κάννες: Είδαμε τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου Facebook Twitter
8
Aποστολή στις Κάννες: Είδαμε τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου Facebook Twitter
Η ταινία του Γιώργου Λάνθιμου είναι εξόχως ενοχλητική, πολύπλοκη, εξαιρετική, χωρίς περιττά στοιχεία και συμπάθεια για τον διάβολο.

Το The killing of a sacred deer δεν κρύβει την έντονη επιρροή του Στάνλεϊ Κιούμπρικ στο οπτικό και τονικό DNA του: μια ποικιλία από αργά zoom, (πολύ) ευρυγώνιες λήψεις, οι ήχοι που σκάνε σαν καρφιά, οι διάδρομοι, η μουσική του Λιγκέτι, ένα αγοράκι που μοιάζει με τον Ντάνι της Λάμψης, η Νικόλ Κίντμαν μπροστά στον καθρέφτη, όπως και στα Μάτια Ερμητικά Κλειστά, η επίσκεψη του παντρεμένου άνδρα σε μια διψασμένη για σεξ χήρα (ο Τομ Κρουζ στην παρ' ολίγον αποπλάνησή του από τη Μαρί Ρίτσαρντσον, και πάλι στα Μάτια Ερμητικά Κλειστά), οι ατελείωτοι διάδρομοι, η βία που εκφράζεται graphically και κοντράρει μια ευγενική τυπικότητα, η φρίκη, μετέωρη σαν αγχόνη. Και στην καρδιά της υπόθεσης της ταινίας ένας μύθος αρχαίος, γεμάτος μυστήριο και πολλαπλές αναγνώσεις, που ο Γιώργος Λάνθιμος μαζί με τον Ευθύμη Φιλίππου μεταμορφώνουν σε φανταστική απειλή, ένα ποινικό αντανακλαστικό που εφαρμόζεται σαν βιβλική, ανταποδοτική κατάρα και οδηγεί πρώτα σε θάνατο και μετά σε κόλαση, που είναι, φυσικά, πολύ πιο εφιαλτική και απροσδιόριστων συνεπειών.

Τι γίνεται στην ταινία; Ο Στίβεν Μέρφι είναι καρδιολόγος, η γυναίκα του, Άνα, οφθαλμίατρος, έχουν δύο παιδιά, την έφηβη Κιμ και τον μικρό Μπομπ. Κάνουν βόλτα τον σκύλο τους και ποτίζουν τα λουλούδια στον κήπο. Η ζωή τους κυλά ομαλά: η μικρή μόλις ξεκίνησε να έχει περίοδο και το ζευγάρι κάνει σεξ μιμούμενο ιατρικές στάσεις, όπως «γενική αναισθησία» – typical Φιλίππου! Ένα 16χρονο αγόρι, ο Μάρτιν, συναντιέται, κρυφά στην αρχή, με τον Στίβεν και φαίνεται να αναπτύσσουν μια σχέση ιδιότυπης κηδεμονίας. Ο Μάρτιν έχει χάσει τον πατέρα του και μιλάει στον γιατρό σαν να τους συνδέει ένα κοινό μυστικό. Ο νεαρός γνωρίζεται με την οικογένεια, ο πατέρας επισκέπτεται τον Μάρτιν και τη μητέρα του (η οποία έχει μείνει χήρα και θαυμάζει τα όμορφα, μακριά δάχτυλα του Στίβεν), η Κιμ τσιμπιέται με τον Μάρτιν, ο Μπομπ τον κοιτάζει όπως ένα μικρό αγόρι έναν μεγαλύτερο αδελφό που δεν έχει (παρ' ότι διαισθάνεται μια δυνητική απειλή) και η υπεροπτική ηρεμία της οικογένειας με τα όμορφα μαλλιά, το περιποιημένο σπίτι και τις απαρασάλευτες συνήθειες διαταράσσεται ανεπιστρεπτί όταν, πρώτα ο γιος και αμέσως μετά η κόρη, παραλύουν, μεταφέρονται στο νοσοκομείο όπου δουλεύει ο πατέρας τους, περνάνε από όλες τις εξετάσεις και κανένα αποτέλεσμα δεν δείχνει ιατρική πάθηση στα πόδια, στον εγκεφαλο ή οπουδήποτε. Ο Μάρτιν όχι μόνο πρέπει να αποκαλύψει τι έκανε στον πατέρα του εισβολέα αλλά να αναλάβει το βαρύ φορτίο μιας θυσίας, σύμφωνα με έναν κανόνα που ο Λάνθιμος με τον Φιλίππου εισάγουν ως αξίωμα.

Aποστολή στις Κάννες: Είδαμε τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου Facebook Twitter
Η Νικόλ Κίντμαν σε σκηνή από την ταινία.


Η Ιφιγένεια και η Λάμψη είναι ένας συνδυασμός αναπάντεχος, αλλά όχι αδόκιμος. Πραγματεύονται το ίδιο αρχέτυπο, έναν άνδρα-αρχηγό που καλείται να πάρει τη χειρότερη απόφαση που μπορεί να διανοηθεί ένας πατέρας. Στην τραγωδία του Ευριπίδη το κάνει για να εξευμενίσει τους θεούς και, ανάλογα με τις διαφορετικές πηγές, η Ιφιγένεια σώζεται την τελευταία στιγμή γιατί αντικαθίσταται από ένα ελάφι, σαν το ελάφι της Αρτέμιδος που σκότωσε ο Αγαμέμνονας. Στην περιπέτεια φρίκης του Κιούμπρικ, ο συγγραφέας Τόρανς βυθίζεται σε μια αμφίβολη πραγματικότητα, όπου το μυαλό του τον προδίδει και το αγόρι με το χάρισμα καταδιώκεται ανελέητα. Στις δύο περιπτώσεις η λύση διαφέρει, αλλά το κόστος και οι συνέπειες είναι μεγάλες. Σε αυτό το θέμα, ο Γιώργος Λάνθιμος προσθέτει το χιούμορ στο οποίο μας έχει συνηθίσει (σε μικρή ποσότητα) και μια επίπλαστη σκηνογραφική κοινοτοπία (τα γυρίσματα έγιναν στο Σινσινάτι, μια μπανάλ γωνιά της αστικής Αμερικής), για να τη διαρρήξει εσωτερικά. Στον Αστακό, οι μακρινές λήψεις και η χρήση του ευρυγώνιου έγιναν για να τονιστεί η ματιά του voyeur σε έναν κόσμο συγκεκριμένων κανόνων και διατεταγμένων επιλογών. Στον Φόνο ενός ιερού ελαφιού η αντισηπτική καθαρότητα της οικογένειας επιβάλλει τα «αντικειμενικά» πλάνα και η σταδιακή αποδόμησή της έρχεται με μια λανθιμική συντέλεια, όταν η μιαρή επαφή, μέσω της βίας και του σεξ, απελευθερώνει και, επιτέλους, διαιωνίζει, πέρα από τον κλειστό κύκλο – υπό αυτήν την έννοια, το Ελάφι, αν και ζώο, δεν είναι κοντά στον Αστακό, αλλά στον Κυνόδοντα και στην αυτοκαταστροφική παραβολή της αιμομιξίας.


Συμπέρασμα: Η ταινία του Γιώργου Λάνθιμου είναι εξόχως ενοχλητική, πολύπλοκη, εξαιρετική, χωρίς περιττά στοιχεία και συμπάθεια για τον διάβολο. Ο ίδιος έχει δηλώσει πως επιθυμεί να προκαλεί διάλογο και γνωρίζει πως το κοινό δεν είναι, και δεν γίνεται να είναι, ομόφωνα υπέρ του. Μπορεί πολλοί να μη συμφωνήσουν μαζί μου, γιατί θα κολλήσουν στις επιδράσεις και ενδεχομένως να το περίμεναν διαφορετικό (μερικοί το αποδοκίμασαν στην πρώτη προβολή το πρωί στην αίθουσα Lumiere). Το μόνο που μπορεί κανείς να καταλογίσει στο Ελάφι είναι πως δεν διαθέτει την πρωτοτυπία των προηγούμενων ταινιών του. Και πάλι, όμως, δεν μπορεί να μη σταθεί στη δεξιοτεχνία με την οποία ο Λάνθιμος διευθύνει τους ηθοποιούς του, λειτουργώντας σαν πραγματικός μαέστρος ακριβώς στο κέντρο μιας υπερταλαντούχας, ωστόσο απαιτητικής, ορχήστρας.

Aποστολή στις Κάννες: Είδαμε τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου Facebook Twitter
Nικόλ Κίντμαν και Κόλιν Φάρελ.
Οθόνες
8

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Μπορείς να δεις τα πάντα»: Η ταινία της χρονιάς είναι ντοκιμαντέρ (και δεν μοιάζει με κανένα!)

Οθόνες / «Μπορείς να δεις τα πάντα»: Η ταινία της χρονιάς είναι ντοκιμαντέρ (και δεν μοιάζει με κανένα!)

Με τη συνδρομή του Λανς Οπενχάιμ, ο Νέιθαν Φίλντερ μάς παραδίδει ένα εγκεφαλικό θρίλερ, με εξαιρετικά υψηλό συναισθηματικό IQ, που εξερευνά τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και την κατασκευή της και οδεύει ολοταχώς προς τα Όσκαρ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
 Τinto Brass (1933-2026). Ο αχαλίνωτος ερωτογράφος του «Καλιγούλα»

Οθόνες / Τinto Brass (1933-2026): Ο αχαλίνωτος ερωτογράφος του «Καλιγούλα»

Ο αμφιλεγόμενος Ιταλός δημιουργός που παραλίγο να σκηνοθετήσει το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» ώθησε, εν μέρει ερήμην του, τον κινηματογραφικό ερωτισμό σε οργιαστικά άκρα με τον διαβόητο «Καλιγούλα».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Ηλίας Γιαννακάκης και ο Γιάννης Οικονομίδης μιλάνε για την ταινία «Μάχη»

Οθόνες / «Ρε συ, Ηλία, πας να τα βάλεις με τα ιερά και τα όσια;»

Στη νέα ταινία του Ηλία Γιαννακάκη ένας αξιωματικός του ελληνικού στρατού γίνεται γυναίκα. Ο σκηνοθέτης συζητά με τον Γιάννη Οικονομίδη, ο οποίος συμμετέχει ως ηθοποιός, πώς τού γεννήθηκε η παράτολμη ιδέα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Πιο λαμπερό από ποτέ! 10 + 1 επιλογές από το 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Οθόνες / Πιο λαμπερό από ποτέ! 10 + 1 επιλογές από το 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Ο βραβευμένος στις Κάννες «Μινώταυρος», η «Άγνωστη γυναίκα» της Μάι ελ-Τούκι, ελληνικές ταινίες που ξεχώρισαν διεθνώς, τιμητικά βραβεία στους Νίκο Γραμματικό και Σταύρο Ξαρχάκο: Το φετινό Φεστιβάλ λάμπει με μεγάλα ονόματα και απρόσμενες προβολές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πάτρικ Στιούαρτ (1940-2026): Ένας υπερήρωας με βρετανική φινέτσα

Απώλειες / Πάτρικ Στιούαρτ (1940-2026): Ένας υπερήρωας με βρετανική φινέτσα

Ο Sir Patrick δεν ήταν μόνο ο διακεκριμένος ερμηνευτής των σαιξπηρικών ρόλων, αλλά διέθετε αυτοσαρκαστικό χιούμορ, ως βέρος Βρετανός. Από τον καθηγητή στο X-Men μέχρι τον κυβερνήτη του Star Trek, απέδειξε πως η παιδεία και η αβίαστη ευγένεια είναι οι πραγματικές υπερδυνάμεις.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ευθύμης Kosemund-Σανίδης: «Για να φτάσει η ταινία στο κοινό χρειάζεται ένα πλαίσιο που μόνο η πολιτεία μπορεί να δώσει»

Οθόνες / Ευθύμης Kosemund-Σανίδης: «Η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως μαγαζί. Το ίδιο και ο κινηματογράφος»

Ο Ελληνογερμανός σκηνοθέτης της βραβευμένης ταινίας «Ένας ολόκληρος άνθρωπος σχεδόν», που συμμετέχει στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, μιλά για έναν κόσμο όπου κυριαρχεί το χρήμα και την προσπάθειά του να δημιουργήσει έναν χώρο και χρόνο όπου μπορεί να γεννηθεί η αγάπη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι σταρ μιας άλλης εποχής που ανακαλύπτει ξανά η Gen Z

Οθόνες / Iconic! Πώς η Gen Z ερωτεύτηκε τους παλιούς σταρ

Από την Τζέσικα Λανγκ και την Κάθι Μπέιτς στο «American Horror Story» μέχρι την Τζέιν Φόντα και τη Λίλι Τόμλιν στο «Grace and Frankie», ένα εντελώς διαφορετικό, νεανικό κοινό ανακαλύπτει ξανά και αποθεώνει ηθοποιούς που έχουν γράψει τη δική τους ιστορία.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ