Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Βερολίνο, Δημοκρατία της Βαϊμάρης: κοκαΐνη, ξενύχτια, ασυλλόγιστο σεξ και στο βάθος οι ναζί

Στο βιβλίο του Norman Ohler «Υπερδιέγερση, Τα ναρκωτικά στο Τρίτο Ράιχ», που μόλις μεταφράστηκε στα ελληνικά, η γκλάμορους ντέκα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και το Βερολίνο της δεκαετίας του '20, ζωγραφίζονται με τα πιο ζωηρά, εξπρεσιονιστικά χρώματα.
Κοσμική κυρία στο Βερολίνο του 1932, παίρνει την τακτική της δόση κοκαΐνης...

Οι τεχνητοί παράδεισοι στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης ήταν en vogue. Οι άνθρωποι προτιμούσαν να καταφεύγουν σε ψεύτικους κόσμους, παρά να αντιμετωπίζουν την ολοένα και λιγότερο ρόδινη πραγματικότητα - ένα φαινόμενο που χαρακτήρισε κατ’ απόλυτο τρόπο αυτήν, την πρώτη δημοκρατία επί γερμανικού εδάφους, τόσο πολιτικά όσο και πολιτισμικά.

 

Δεν ήθελαν να αναγνωρίσουν τους πραγματικούς λόγους της στρατιωτικής ήττας, αρνούνταν να αποδεχτούν τη συνυπευθυνότητα του αυτοκρατορικού-εθνο-γερμανικού καθεστώτος στο πολεμικό φιάσκο.

 

Την εποχή εκείνη διαδόθηκε ο κακόβουλος μύθος της «πισώπλατης μαχαιριάς»: Ο γερμανικός στρατός είχε χάσει τον πόλεμο επειδή προδόθηκε από το εσωτερικό της χώρας, και συγκεκριμένα από τους αριστερούς.

 

Αυτή η τάση φυγής από τα εγκόσμια ξεσπούσε αρκετά συχνά σε τυφλό μίσος ή σε εκδηλώσεις πολιτισμικών ακροτήτων.

 

Το Βερολίνο δεν ήταν μόνο στο μυθιστόρημα του Ντέμπλιν η πόρνη Βαβυλώνα, η πόλη με τον πιο πρόστυχο υπόκοσμο,που αναζητούσε τη σωτηρία της στις αισχρότερες ακολασίες, που αρκούσε η σκέψη της και μόνο για να πάει ο νους σου στα ναρκωτικά.

 

 

Η «βασίλισσα της παρακμής» του Βερολίνου κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, Ανίτα Μπέρμπερ. Στην επόμενη εικόνα: η Μπέρμπερ, στον εμβληματικό πίνακα του Ότο Ντιξ
Η «βασίλισσα της παρακμής» του Βερολίνου κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, Ανίτα Μπέρμπερ. Στην επόμενη εικόνα: η Μπέρμπερ, στον εμβληματικό πίνακα του Ότο Ντιξ
 

 

«Η βερολινέζικη νυχτερινή ζωή, αδελφάκι μου! Τέτοιο πράγμα δεν έχει ξαναδεί η ανθρωπότητα! Στο παρελθόν είχαμε έναν εξαιρετικό στρατό· τώρα έχουμε εξαιρετικές διαστροφές!» έγραψε ο συγγραφέας Κλάους Μαν. 

 

Η πόλη στον ποταμό Σπρέε κατάντησε συνώνυμο της ηθικής παρακμής, και όταν το νόμισμα έπιασε πάτο -λόγω της εκτεταμένης συνολικής προσφοράς χρήματος για την αποπληρωμή του κρατικού χρέους, και, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, το 1923 η ισοτιμία έπεσε στο 1 δολάριο Αμερικής προς 4,2 δισεκατομμύρια μάρκα- φάνηκε να παρασύρεται μαζί στην πτώση και το σύνολο των ηθικών αξιών.

 

 

Ένα από τα χαρακτηριστικά πρόσωπα εκείνης της εποχής, η ηθοποιός και χορεύτρια Ανίτα Μπέρμπερ, προγευμάτιζε βουτώντας λευκά πέταλα τριαντάφυλλου μέσα σε κοκτέιλ από χλωροφόρμιο και αιθέρα, για να τα γλείψει κατόπιν.

 

Τα πάντα στροβιλίζονταν ανάκατα μέσα σε μια τοξική θύελλα. Ένα από τα χαρακτηριστικά πρόσωπα εκείνης της εποχής, η ηθοποιός και χορεύτρια Ανίτα Μπέρμπερ, προγευμάτιζε βουτώντας λευκά πέταλα τριαντάφυλλου μέσα σε κοκτέιλ από χλωροφόρμιο και αιθέρα, για να τα γλείψει κατόπιν.

 

Στους κινηματογράφους παίζονταν ταινίες με θέμα την κοκαΐνη και τη μορφίνη και στις γωνιές των δρόμων μπορούσες να αγοράσεις, χωρίς συνταγή, ό,τι ναρκωτικό τραβούσε η όρεξή σου.

 

Εικάζεται ότι το σαράντα τοις εκατό των γιατρών στο Βερολίνο ήταν εξαρτημένοι από τη μορφίνη. Στη Φριντριχστράσε, κινέζοι έμποροι από την πρώην μισθωμένη περιοχή Κιαουτσού διατηρούσαν τεκέδες οπίου.

 

Παράνομα κέντρα διασκέδασης λειτουργούσαν στα πίσω δωμάτια διαμερισμάτων στο κέντρο της πόλης. Κράχτες μοίραζαν φυλλάδια στον σταθμό Ανχάλτερ, διαφήμιζαν παράνομα πάρτι και «διαγωνισμούς ομορφιάς».

 

Το περίφημο Haus Vaterland στην Ποτσντάμερπλατς, ίσως το πιο φημισμένο κλαμπ της εποχής
Το περίφημο Haus Vaterland στην Ποτσντάμερπλατς, ίσως το πιο φημισμένο κλαμπ της εποχής
Κοκαΐνη, μυθιστόρημα της εποχής από τον F. W. Koebner με θέμα τον εθισμό στην κοκαΐνη, Βερολίνο, δεκαετία του 1920
Κοκαΐνη, μυθιστόρημα της εποχής από τον F. W. Koebner με θέμα τον εθισμό στην κοκαΐνη, Βερολίνο, δεκαετία του 1920

 

Τα μεγάλα κλαμπ, όπως το διάσημο Haus Vaterland στην Ποτσντάμερπλατς, το κακόφημο Ballhaus Resi στην Μπλουμενστράσε, γνωστό για τη διοργάνωση αχαλίνωτα διεστραμμένων σεξουαλικών οργίων, ή μικρότερα κέντρα, όπως το Kakadu-Bar ή το Weisse Maus, στην είσοδο των οποίων διανέμονταν μάσκες για να διασφαλίζεται η ανωνυμία των πελατών, τραβούσαν κατά κοπάδια όλους εκείνους που διψούσαν για διασκέδαση.

 

Από τις γειτονικές δυτικές χώρες και από πς ΗΠΑ είχε αρχίσει να αναδύεται μια πρώιμη μορφή ψυχαγωγικού ναρκωτουρισμού, καθώς το Βερολίνο ήταν συναρπαστικό αλλά και σχετικά φτηνό.

 

Ο Παγκόσμιος Πόλεμος χάθηκε, όλα επιτρέπονται: Η μητρόπολη μεταλλάχθηκε σε πειραματόζωο της Ευρώπης. Αφίσες στους τοίχους, σε έντονη, εξπρεσιονιστική γραφή, npoειδοποιούσαν: Βερολίνο, συγκρατήσου, συλλογίσου, χορεύεις με τον θάνατο!

 

Η αστυνομία έπαψε πια να ασχολείται-  η τάξη άρχισε να διασαλεύεται στην αρχή σποραδικά, έπειτα συστηματικά, και η κουλτούρα του ευδαιμονισμού ήρθε να γεμίσει το κενό όσο καλύτερα μπορούσε, όπως σκιαγραφείται σ' ένα δημοφιλές τραγουδάκι της εποχής:

 

Κάποτε φτιαχνόμασταν με αλκοόλ,
Τέρας γλυκό,

Όμως ακρίβυνε πολύ κι αυτό.

Κι εμείς εδώ στο Βερολίνο

Το ρίξαμε στην κόκα και στην πρέζα

Ας πέφτουν έξω αστραπόβροντα όσο θέλουνε,

Εμείς εδώ σνιφάρουμε, σουτάρουμε! [...]

 

 Το 1928, μόνο στα φαρμακεία του Βερολίνου, διανεμήθηκαν με νόμιμες συνταγές 73 κιλά μορφίνη και ηρωίνη. 

 

Όσοι είχαν την οικονομική άνεση έκαναν χρήση κοκαΐνης: το απόλυτο όπλο για την εντατικοποίηση της εμπειρίας. Σνιφάριζαν και ένιωθαν: Χρόνε, στάσου! Είσαι τόσο όμορφος!

 

Η χρήση της κόκας είχε διαδοθεί παντού και αποτελούσε το σύμβολο της έκλυτης εποχής. Αντίθετα, οι κομμουνιστές και οι ναζί, οι οποίοι συγκρούονταν στους δρόμους διεκδικώντας την εξουσία, την αντιμετώπιζαν με καχυποψία, ως «εκφυλιστικό δηλητήριο».

 

Γυναίκες φλερτάρουν (μέσω ενός ιδιότυπου «τηλεφώνου») με άλλους θαμώνες του μπαρ Resi, στο Βερολίνο του 1930
Γυναίκες φλερτάρουν (μέσω ενός ιδιότυπου «τηλεφώνου») με άλλους θαμώνες του μπαρ Resi, στο Βερολίνο του 1930
Το χαλασμένο κλίμα της Βαϊμάρης εκφράστηκε και μέσω του λοξού έπους του Φασμπίντερ «Μπερλίν Αλεξάντερπλατς», βασισμένο στο βιβλίο του Ντέμπλιν
Το χαλασμένο κλίμα της Βαϊμάρης εκφράστηκε και μέσω του λοξού έπους του Φασμπίντερ «Μπερλίν Αλεξάντερπλατς», βασισμένο στο βιβλίο του Ντέμπλιν

 

Οι αντιδράσεις εναντίον της υπερβολικής ελευθεριότητας άρχισαν να πυκνώνουν. Οι εθνικιστές εξοργίζονταν με την «παρακμή των ηθών», όμως και από το στρατόπεδο των συντηρητικών εξαπολύονταν ανάλογες επιθέσεις. Παρόλο που αισθανόταν υπερηφάνεια για την αναβάθμιση του Βερολίνου σε πολιτιστική μητρόπολη, ήταν ειδικά η αστική τάξη -της οποίας η θέση είχε ήδη αρχίσει να κλονίζεται τη δεκαετία του '20- που εξέφρασε την ανασφάλειά της με τη ριζική καταδίκη της ευδαιμονικής και μαζικής κουλτούρας, η οποία αποδοκιμάστηκε ως εκφυλισμένη.

 

Η χρήση της κόκας είχε διαδοθεί παντού και αποτελούσε το σύμβολο της έκλυτης εποχής. Αντίθετα, οι κομμουνιστές και οι ναζί, οι οποίοι συγκρούονταν στους δρόμους διεκδικώντας την εξουσία, την αντιμετώπιζαν με καχυποψία, ως «εκφυλιστικό δηλητήριο». 

Oι εθνικοσοσιαλιστές καίνε δημοσίως βιβλία, στις 10 Μαΐου 1933, απαγγέλλοντας τους «Όρκους της Πυρκαγιάς»
Oι εθνικοσοσιαλιστές καίνε δημοσίως βιβλία, στις 10 Μαΐου 1933, απαγγέλλοντας τους «Όρκους της Πυρκαγιάς»

 

Η πλέον οργισμένη αντίδραση εναντίον της αναζήτησης της ευτυχίας μέσω των ναρκωτικών την εποχή της Βαϊμάρης προήλθε από τους εθνικοσοσιαλιστές. Η ανυπόκριτη αποστροφή τους προς το κοινοβουλευτικό σύστημα, η περιφρόνησή τους προς τη δημοκρατία per se, όπως και προς την αστική κουλτούρα μιας ανοιχτής κοινωνίας, έβρισκε την έκφρασή της σε ταβερνόβια συνθήματα κατά των δήθεν χαλαρών συνθηκών που επικρατούσαν στη μισητή «Δημοκρατία των Εβραίων», τα οποία, μεταξύ άλλων, συνέβαλαν και στη συγκρότηση της δικής τους ταυτότητας.

 

Οι ναζί είχαν έτοιμη τη δική τους συνταγή για την εξυγίανση του λαού και υπόσχονταν σωτηρία, τη δική τους ευτυχία. Γι’ αυτούς μόνο μία νομιμοποιημένη έκσταση μπορούσε να είναι δυνατή, η φαιά ιδεολογία. Διότι ακόμα και ο εθνικοσοσιαλισμός επιδίωκε υπερβατικές καταστάσεις: Το εθνικοσοσιαλιστικό φαντασιακό,το οποίο οφείλε να σαγηνεύσει τους Γερμανούς, επιστράτευσε από την αρχή τεχνικές της έκστασης.

 

Οι κοσμοϊστορικές αποφάσεις -έτσι το είχε γράψει ήδη ο Χίτλερ στο εμπρηστικό του βιβλίο Ο Αγών μου- πρέπει να λαμβάνονται σε συνθήκες εκστατικού ενθουσιασμού ή εν ανάγκη και υστερίας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το NSDAP (Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα) από τη μια δημιουργούσε εντυπώσεις με λαϊκίστικα επιχειρήματα, από την άλλη στόχευε στην επίτευξη συνθηκών συλλογικής έκστασης με λαμπαδηδρομίες, παρελάσεις, επιβλητικές συνελεύσεις και δημόσιες ομιλίες. Να προσθέσουμε και τη «μέθη της βίας» των SA (Ταγμάτων Εφόδου), την οποία αρκετά συχνά πυροδοτούσε η κατάχρηση οινοπνευματωδών.

 

Η άσκηση ρεαλιστικής πολιτικής υποτιμούνταν ώς αντιηρωικό αγελαδοπάζαρο: Η νηφάλια πολιτική οφείλει να μετατραπεί σε ένα είδος κοινωνικής κατάστασης μέθης.

 

Αν η Δημοκρατία της Βαϊμάρης θεωρείται ψυχο-ιστορικά ως καθεστώς καταπίεσης, οι υποτιθέμενοι αντίπαλοί της, οι εθνι- κοσοσιαλιστές, ήταν η αιχμή του δόρατος αυτής της τάσης. Μισούσαν τα ναρκωτικά, γιατί ήθελαν οι ίδιοι να είναι ναρκωτικά.

 

ΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΤΟΥ 1920 ΣΕ ΕΝΑ ΦΙΛΜΑΚΙ ΕΠΟΧΗΣ

 

 


______________

 

Ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Norman Ohler «Υπερδιέγερση, Τα ναρκωτικά στο Τρίτο Ράιχ», σε μετάφραση Χρήστου Κοκκολάτου και Βασίλη Τσαλή, σελίδες: 416, εκδ. Μεταίχμιο

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Χάι Χίτλερ: Ο Φύρερ ήταν χάι και λάτρευε τα οπιοειδή
Στο βιβλίο του Norman Ohler «Υπερδιέγερση, Τα ναρκωτικά στο Τρίτο Ράιχ», που μόλις μεταφράστηκε στα ελληνικά, αναλύεται ένας μυστικός εθισμός του Χίτλερ που εξηγεί εν μέρει την συμπεριφορά των τελευταίων ημερών του.
Η Δημοκρατία της Βαϊμάρης μέσα από μια αποκαλυπτική έκθεση
Οι Γερμανοί ξαναθυμούνται εκείνα τα ταραγμένα χρόνια και το κίνημα της Νέας Αντικεμενικότητας
Γιατί όλοι σήμερα μιλούν για τη Βαϊμάρη;
Με αφορμή την επανέκδοση του εμβληματικού βιβλίου του Λέο Πέρουτς «Ο Μαιτρ της Δευτέρας Παρουσίας», λίγες σκέψεις για την πρόσφατη πλημμυρίδα αναφορών στην Κεντρική Ευρώπη του Μεσοπολέμου.
Berlin Alexanderplatz.
Σαν Σήμερα

Berlin Alexanderplatz.

Σαν σήμερα, γεννιέται το 1878 στο Stettin (Szczecin) ο γερμανός συγγραφέας Alfred Döblin.
 4 συγκλονιστικά αποσπάσματα από τα "Βερολινέζικα Χρονικά" του Γιόζεφ Ροτ
Κείμενα με την πιο διαυγή ίσως καταγραφή του Βερολίνου της Βαϊμάρης
H τρομερή γραφιστική παράδοση που άφησε η Δημοκρατία της Βαϊμάρης
11 εξώφυλλα από μια άλλη εποχή που ακόμα και σήμερα επηρεάζει την τέχνη του βιβλίου
Madame d’Ora
Σαν Σήμερα

Madame d’Ora

Σαν σήμερα, πεθαίνει το 1963 στην αυστριακή πόλη Frohnleiten η φωτογράφος Dora Kallmus (Madame d’Ora).
Berghain: Νύχτες στο πιο ασύδοτο κλαμπ του Βερολίνου (και ίσως του κόσμου)
Η εμπειρία της πιο meta πόρτας και ο ιδιότυπος σεξουαλικός κώδικας του πιο διαβόητου ευρωπαϊκού κλαμπ
Αφιέρωμα στο βερολινέζικο καμπαρέ Die Katakombe.
Σαν σήμερα, ο υπουργός Προπαγάνδας του 3ου Ράιχ Joseph Goebbels διατάζει το 1935 το κλεισιμό του.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μάρτιν Λούθερ Κινγκ: Το «όνειρό» του ενέπνευσε εκατομμύρια ανθρώπους και παραμένει επίκαιρο
Σαν σήμερα, τον Απρίλιο του '68, δολοφονήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους ηγέτες της μαύρης κοινότητας.
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Από «κλέφτης», συνιδρυτής της Νεότερης Ελλάδας
Μία από τις πιο αναγνωρίσιμες αλλά και συναρπαστικές φιγούρες του 1821, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης γεννήθηκε σαν σήμερα το 1770 «εις ένα δένδρο αποκάτω».
Μία όμορφη μικρή ξεχασμένη αυγή
Μιχάλης Σωτηρόπουλος: «Για να κατανοήσουμε καλύτερα το ’21 ως λαός χρειαζόμαστε ένα στρίψιμο της βίδας»
Μια πολύπλευρη συζήτηση με έναν νέο ιστορικό για την Ελληνική Επανάσταση αλλά και την ιστορική επιστήμη γενικότερα με αφορμή τη σημερινή επέτειο της 25ης Μαρτίου.
Το 1821 από την οθωμανική σκοπιά: Mια διαφωτιστική συζήτηση
Οι «Οθωμανικές αφηγήσεις για την Ελληνική Επανάσταση» των Σοφίας Λαΐου και Μαρίνου Σαρηγιάννη φωτίζουν μια άγνωστη στο ευρύ κοινό πλευρά των γεγονότων. Μιλήσαμε μαζί τους.
Ένα ψηφιακό ταξίδι στην αρχαία Κόρινθο μέσα από τα αρχεία της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών
Μέσα από το ψηφιακό αρχείο της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών μπορείτε να θαυμάσετε εκατοντάδες χιλιάδες ευρήματα αλλά και ανασκαφικά δελτία (ημερολόγια), φωτογραφίες και σχέδια από τις αρχαιολογικές έρευνες της Σχολής στην Αρχαία Κόρινθο από το 1896 μέχρι και σήμερα
Από την επιδημία πανώλης επί Καποδίστρια, το 1828, στον κορωνοϊό του 2020
Όταν ο Καποδίστριας ήρθε αντιμέτωπος με μια επιδημία πανώλης ζήτησε από τους πολίτες να μπουν σε καραντίνα και έκλεισε τις εκκλησίες.
Ανθεστήρια, η μεγάλη γιορτή της άνοιξης
Κάθε χρόνο στις αρχές του Μάρτη οι αρχαίοι Έλληνες γιόρταζαν επί τρεις μέρες την αναγέννηση της φύσης προς τιμήν του Λιμναίου Διονύσου και του Χθόνιου Ερμή, κάνοντας ταυτόχρονα ανάκληση στις ψυχές των νεκρών.
Το νόημα της χειραψίας
Ο κορωνοϊός διαταράσσει μια πανάρχαια συνήθεια με ρίζες από την αρχαία Ελλάδα μέχρι τις αμερικάνικες σέχτες
Ποιος πραγματικά δολοφόνησε τον Ιουλίο Καίσαρα στις 15 Μαρτίου του 44 π.Χ.;
Σαν σήμερα, στις Ειδούς του Μαρτίου, ο Ιούλιος Καίσαρας πέφτει νεκρός από 23 μαχαιριές στη συνέλευση της Συγκλήτου, σε μια δολοφονία που άλλαξε τη ροή της ιστορίας.
Ποιος ήταν ο Καρλ Μαρξ;
Ο συγγραφέας του «Κεφαλαίου» και του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» που πέθανε σαν σήμερα το 1883 παραμένει εξαιρετικά επίκαιρος τόσο για τις αναλύσεις και τις προβλέψεις όσο και για τις αστοχίες του, ιδίως δε για το πάθος του να αλλάξει τον κόσμο.
 H σπάνια συλλογή από Κινέζικες πορσελάνες του Μουσείου Μπενάκη στο LIFO.gr
Φωτογραφίσαμε τα αριστουργήματα κινεζικής κεραμικής από την ιστορικής σημασίας συλλογή του Γεώργιου Ευμορφόπουλου
Όταν αποσπάστηκαν οι αρχαιότητες από τον σταθμό μετρό της Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη - και κανείς δεν αντέδρασε
Οι αρχαιότητες που αποσπάστηκαν από τον σταθμό μετρό της Αγίας Σοφίας είναι πιο σημαντικές για την υστερορωμαϊκή και βυζαντινή Θεσσαλονίκη από τις αρχαιότητες στον σταθμό Βενιζέλου. Όμως κανείς δεν αντέδρασε.
Υπατία, η γυναίκα - σύμβολο της ισότητας που λάτρεψε την επιστήμη
Σαν σήμερα, στις 8 Μαρτίου του 415 μ.Χ., πεθαίνει με μαρτυρικό τρόπο η Ελληνίδα νεοπλατωνική φιλόσοφος, μαθηματικός και αστρονόμος Υπατία
Δωδώνη 2020, κάτω από τον χιονισμένο Τόμαρο
Aπό τον Σπύρο Στάβερη
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή