Pinsa στην καλύτερη εκδοχή της, σε ένα νέο μαγαζί στο Παγκράτι

Pinsa στην καλύτερη εκδοχή της, σε ένα νέο μαγαζί στο Παγκράτι Facebook Twitter
Το Oh My Pinsa έχει πάρει ήδη τον δρόμο του και το έχει κάνει με πολύ σωστό τρόπο. Φωτ.: Γιώργος Αδάμος/LIFO
0

Στο Παγκράτι δεν πηγαίνω συχνά. Έχω μια εφηβική αντίδραση απέναντι σε όλα εκείνα που συνηθίζουν οι πολλοί ή προτιμούν οι περισσότεροι, γι' αυτό και το επισκέπτομαι αραιά και πού. Πολλές φορές κακίζω τον εαυτό μου γι' αυτή την εμμονή που μου έχει στερήσει ή καθυστερήσει τη γνωριμία με πολλά ενδιαφέροντα μέρη. Αυτός είναι και ο λόγος που προσπαθώ, δειλά-δειλά, να το αλλάξω αυτό και να γίνω πιο ανοιχτή όσον αφορά τη διάσημη συνοικία της Αθήνας, που ομολογουμένως έχει συγκεντρώσει πολλά όμορφα μαγαζιά και ανθρώπους.


Το νέο, μικρό, αλλά πολυτάλαντο Oh My Pinsa στάθηκε η αφορμή για να κάνω την πρώτη σοβαρή επίσκεψη στη γειτονιά. Έχω μια ιδιαίτερη σχέση με τα μαγαζιά που έχουν επιλέξει συνειδητά να είναι μικροσκοπικά και έχουν take-away φιλοσοφία. Θεωρώ ότι είναι τα μαγαζιά που έχουν σώσει πολλούς βιαστικούς ή εργασιομανείς, δίνοντάς τους την ευκαιρία να απολαύσουν ένα γρήγορο γεύμα, χωρίς τύψεις. Αρκεί, φυσικά, να προσφέρουν νόστιμο φαγητό και από καλή πρώτη ύλη.

Το Oh My Pinsa φιλοδοξεί να κάνει ακριβώς αυτό, παρότι το ωράριό του είναι απογευματινό και η αρχική μου εντύπωση ήταν ότι απευθύνεται στους ξενύχτηδες της πόλης.

Με μια μείξη από αλεύρια και τη συμμετοχή ξηρής μαγιάς, το ζυμάρι ωριμάζει για 72 ώρες με την ησυχία του και μετά μπορούμε να το πλάσουμε. Έτσι, η ζύμη της pinsa έχει τα χαρακτηριστικά του προζυμιού και παρότι είναι μια λεπτή ζύμη, έχει σώμα και πλούσια γεύση. Επίσης, είναι πολύ ελαφριά και δεν βαραίνει το στομάχι. 


Στο μαγαζί βρέθηκα νωρίς το απόγευμα, μόλις μερικές μέρες αφότου είχε ανοίξει. Πιο πριν είχα μιλήσει με τη δημιουργική ομάδα που το «τρέχει» και είχα καταλάβει πως πίσω από το εγχείρημα κρύβεται πολλή δουλειά και μεγάλο μεράκι. Έτσι, κατανόησα πλήρως την αγωνία τους για το πώς φαίνεται από τον δρόμο και τι αίσθηση δημιουργεί στους περαστικούς. Καθαρό, φωτεινό, με φλούο χρώματα, μελετημένες γραμματοσειρές και κομψά τραπεζοκαθίσματα, μόνο καλές εντυπώσεις μπορεί να συγκεντρώσει. Προσωπικά, το βρήκα όμορφο και ελκυστικό. Από τα μαγαζιά που σταματάς για να τα κοιτάξεις και κάθεσαι, χωρίς να το πολυσκεφτείς.

Pinsa στην καλύτερη εκδοχή της, σε ένα νέο μαγαζί στο Παγκράτι Facebook Twitter
Καθαρό, φωτεινό, με φλούο χρώματα, μελετημένες γραμματοσειρές και κομψά τραπεζοκαθίσματα, μόνο καλές εντυπώσεις μπορεί να συγκεντρώσει. Φωτ.: Γιώργος Αδάμος/LIFO


«Δεν βιάστηκα να ανοίξω. Ήθελα πρώτα να ετοιμαστούν όλα στην εντέλεια και μετά να ξεκινήσουμε. Το πιο σημαντικό για μένα ήταν να τεστάρω ξανά και ξανά τις γεύσεις. Ήθελα να είμαι σίγουρος ότι μου αρέσουν τα πάντα, και μου αρέσουν πολύ» μου λέει ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού Λάκης Αλχανάτης, ανυπομονώντας να δοκιμάσουμε τις pinsa του.


Κι εγώ ανυπομονούσα. Αρχικά, όμως, ήθελα να μου λύσει ο Λάκης την απορία γιατί προτίμησε την pinsa από την pizza. «Αν και σύμφωνα με θεωρίες η pinsa είναι ο πρόγονος της pizza και οι αρχαίοι Ρωμαίοι είχαν εντρυφήσει στο συγκεκριμένο ζυμάρι, η αλήθεια είναι ότι η pinsa μετράει μόλις είκοσι χρόνια ζωής. Αυτό που με έκανε να την προτιμήσω είναι ο τρόπος που φτιάχνεται το ζυμάρι της. Με μια μείξη από αλεύρια και τη συμμετοχή ξηρής μαγιάς, το ζυμάρι ωριμάζει για 72 ώρες με την ησυχία του και μετά μπορούμε να το πλάσουμε. Έτσι, η ζύμη της pinsa έχει τα χαρακτηριστικά του προζυμιού και παρότι είναι μια λεπτή ζύμη, έχει σώμα και πλούσια γεύση. Επίσης, είναι πολύ ελαφριά και δεν βαραίνει το στομάχι» μου εξηγεί και με προετοιμάζει ιδανικά για τη στιγμή της δοκιμής.

Pinsa στην καλύτερη εκδοχή της, σε ένα νέο μαγαζί στο Παγκράτι Facebook Twitter
Βραστά ρεβίθια, jalapenos, φρέσκα μυρωδικά και απαλή, homemade μαγιονέζα. Φωτ.: Γιώργος Αδάμος/LIFO
Pinsa στην καλύτερη εκδοχή της, σε ένα νέο μαγαζί στο Παγκράτι Facebook Twitter
Η pinsa με σάλτσα ντομάτας, σπανάκι, μυρωδικά και ποσέ αυγό, πιστεύω ότι θα μπορούσε να υπάρχει σε κάθε μενού brunch. Φωτ.: Γιώργος Αδάμος/LIFO


Εξάλλου, η βιτρίνα με τις pinsa είχε γεμίσει και η εικόνα τους ήταν εξαιρετικά λαχταριστή. Προσπάθησα να σκεφτώ μια ποια σειρά θα έπρεπε να δοκιμάσω τους διαφορετικούς συνδυασμούς, αλλά δεν έβγαλα συμπέρασμα. Αποφάσισα να αφήσω το ένστικτό μου να με οδηγήσει κι έτσι ξεκίνησα με ένα κομμάτι από τη λευκή pinsa με φρέσκα μανιτάρια, guanciale, μοτσαρέλα, γκοργκοντζόλα και μυρώνια. Αγαπώ πολύ τις λευκές σάλτσες σε όλες τις ανάλογες ζύμες και η συγκεκριμένη pinsa ήταν μαγευτική. Με σωστή ένταση σε όλα της τα υλικά και με το ζυμάρι να συμμετέχει εξίσου στο γευστικό αποτέλεσμα, είναι σίγουρα μία από τις pinsa που πρέπει να δοκιμάσει όποιος επισκεφτεί το μαγαζί.


Η συνέχεια έγινε με τον συνδυασμό μοτσαρέλας, ρόκας, κάππαρης και σάλτσας αντζούγιας που είναι, επίσης, σωστά δομημένος και κατάλληλος για εκείνους που δεν έχουν ταυτίσει στη συνείδησή τους την pinsa ή την pizza με τη σάλτσα ντομάτας.


Εξαιρετική και η εκδοχή με σάλτσα ντομάτας, σπανάκι, μυρωδικά και ποσέ αυγό, που πιστεύω ότι θα μπορούσε να υπάρχει σε κάθε μενού brunch και είναι εντυπωσιακό πόσο όμορφα δένουν τα συστατικά της πάνω στη ζύμη και πόσο ευχάριστα την απολαμβάνεις.


Και μολονότι μου άρεσε κάθε γεύση που δοκίμαζα και είχα καταντήσει γραφική με τα επιφωνήματα ενθουσιασμού, οφείλω να κάνω ιδιαίτερη μνεία σε δύο pinsa. Η πρώτη είναι αυτή με τη σάλτσα βασιλικού, τη μοτσαρέλα και το peperone Napoli Piccante, που με εντυπωσίασε τόσο με τη γεύση όσο και με την εμφάνισή της, καθώς το peperone, άψογα κομμένο σε λεπτές φέτες και τοποθετημένο με προσοχή σε όλη την επιφάνεια της pinsa, έδινε ένα άψογο οπτικά αποτέλεσμα, που ήταν αδύνατον να μη με συγκινήσει. Η δεύτερη pinsa ήταν και η έκπληξη του καταλόγου. Με κόκκινο κρεμμύδι, ανθότυρο, ντοματίνια κονφί, πίκλα αγγούρι και λεπτές φέτες φιλέτου τσιπούρας, είναι σίγουρα μια γευστική πρόκληση και ένα μικρό δώρο που μπορεί ο καθένας να κάνει στον εαυτό του. Υπέροχη, εμπνευσμένη γεύση, τα credits της οποίας οφείλουμε να δώσουμε στον σεφ Τάσο Δέμπη που έχει επιμεληθεί όλο το μενού και φαίνεται πως δεν είχε καμία διάθεση να περιοριστεί σε mainstream γεύσεις.

Pinsa στην καλύτερη εκδοχή της, σε ένα νέο μαγαζί στο Παγκράτι Facebook Twitter
Pinsa με σάλτσα βασιλικού, μοτσαρέλα και peperone Napoli Piccante. Φωτ.: Γιώργος Αδάμος/LIFO
Pinsa στην καλύτερη εκδοχή της, σε ένα νέο μαγαζί στο Παγκράτι Facebook Twitter
Η επίσκεψή μου στο Oh My Pinsa ολοκληρώθηκε με το γλυκό με κρέμα λεμόνι, φιστικοβούτυρο, τσιπς από pinsa, ελαιόλαδο και πιπέρι, που είναι βέβαιο ότι θα αγαπήσετε. Φωτ.: Γιώργος Αδάμος/LIFO


Εκτός από τις pinsa, με κέρδισαν και οι σαλάτες. Στο ίδιο πνεύμα της ιδιαίτερης γεύσης και σύλληψης, βρήκα το ίδιο νόστιμη τη σαλάτα με τα πράσινα λαχανικά, τα μυρωδικά, τα cranberries, το παστέλι και το πορτοκάλι με εκείνη που είχε βραστά ρεβίθια, jalapenos, φρέσκα μυρωδικά και μια απαλή, homemade μαγιονέζα.


Η επίσκεψή μου στο Oh My Pinsa ολοκληρώθηκε με το γλυκό με κρέμα λεμόνι, φιστικοβούτυρο, τσιπς από pinsa, ελαιόλαδο και πιπέρι, που είναι βέβαιο ότι θα αγαπήσετε. Μπροστά από τους φούρνους δύο εξαιρετικοί μάγειροι, ο Αλέξανδρος Παπαδούλης και ο Μιχάλης Μπαλάντια, έδιναν τον καλύτερό τους εαυτό. Το τηλέφωνο δεν σταματούσε να χτυπάει για παραγγελίες. Οι καθήμενοι επισκέπτες φαίνονταν να απολαμβάνουν το φαγητό τους. Το Oh My Pinsa έχει πάρει ήδη τον δρόμο του και το έχει κάνει με πολύ σωστό τρόπο.

Pinsa στην καλύτερη εκδοχή της, σε ένα νέο μαγαζί στο Παγκράτι Facebook Twitter
Η pinsa με κόκκινο κρεμμύδι, ανθότυρο, ντοματίνια κονφί, πίκλα αγγούρι και λεπτές φέτες φιλέτου τσιπούρας, είναι σίγουρα μια γευστική πρόκληση. Φωτ.: Γιώργος Αδάμος/LIFO
Pinsa στην καλύτερη εκδοχή της, σε ένα νέο μαγαζί στο Παγκράτι Facebook Twitter
Ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού Λάκης Αλχανάτης με τους δύο εξαιρετικούς μάγειρους, Αλέξανδρο Παπαδούλη και Μιχάλη Μπαλάντια. Φωτ.: Γιώργος Αδάμος/LIFO

Oh My Pinsa, Ευφράνορος 21, Παγκράτι, 211 4118184, Facebook, Instagram

Γεύση
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Πώς αποφασίζει κανείς να ανοίξει τώρα εστιατόριο στην Αθήνα;

Γεύση / Πώς αποφασίζει κανείς να ανοίξει τώρα εστιατόριο στην Αθήνα;

Οι άνθρωποι πίσω από τρία καταστήματα φαγητού που εμφανίστηκαν εν μέσω πανδημίας ‒ένα ιταλικό εστιατόριο, ένα ιδιαίτερο ψητοπωλείο και μια αποκλειστικά vegan τζελατερία‒ μιλούν για την απόφασή τους να ξεκινήσουν τώρα κάτι καινούργιο.
ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΥ
Όταν ο Πάνος Ιωαννίδης πρωτοείδε ριζότο στα '90s, νόμιζε ότι ήταν λαπάς

Γεύση / Όταν ο Πάνος Ιωαννίδης πρωτοείδε ριζότο στα '90s, νόμιζε ότι ήταν λαπάς

Ο διάσημος σεφ και κριτής του «MasterChef» περιγράφει τις δημιουργικές αναζητήσεις που του προέκυψαν μέσα στην καραντίνα, σχολιάζει το μέλλον της εστίασης και αποκαλύπτει τι θα δούμε προσεχώς στο επιτυχημένο τηλεοπτικό ριάλιτι μαγειρικής.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΑΚΟΣΑΒΒΑΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Four Ηands: Το νέο μπέργκερ της Αθήνας έχει την υπογραφή δυο διπλά μισελενάτων σεφ

Γεύση / Four Ηands: Το νέο μπέργκερ της Αθήνας έχει την υπογραφή δυο μισελενάτων σεφ

Αφού έχουν κάνει πρωταθλητισμό στην υψηλή γαστρονομία, ο Θάνος Φέσκος και ο Γιώργος Παπαζαχαρίας παρουσιάζουν τη street food πρότασή τους σε έναν χώρο παρεΐστικο, που θυμίζει φεστιβάλ φαγητού.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Είναι η Λημνιώνα η ποικιλία που θα αντέξει την κλιματική αλλαγή;

Το κρασί με απλά λόγια / Είναι η Λημνιώνα η ποικιλία που θα αντέξει την κλιματική αλλαγή;

Η Υρώ Κολιακουδάκη DipWSET και o Παναγιώτης Ορφανίδης μιλούν με τον οινοποιό και οινολόγο Χρήστο Ζαφειράκη για τη Λημνιώνα, την κομψή ερυθρή ελληνική ποικιλία με το διεθνές και σύγχρονο προφίλ.
THE LIFO TEAM
Δύο εστιατόρια-έκπληξη στην Πάρο, μακριά από την πολυκοσμία

Γεύση / Δύο εστιατόρια-έκπληξη στην Πάρο, μακριά από την πολυκοσμία

Στο Parōn, ο μισελενάτος Θάνος Φέσκος δείχνει τον πιο comfort εαυτό του και σερβίρει κορυφαία ταραμοσαλάτα. Στο Parostia, o Γιάννης Κιόρογλου προσφέρει ένα πολυσυλλεκτικό μενού και πιάτα για βούτες.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Cannelait

Γεύση / Ο Κωνσταντίνος φτιάχνει τάρτα σοκολάτας με παριανή κάππαρη

Σε ένα μικρό εργαστήριο στη Νάουσα της Πάρου ο νεαρός ζαχαροπλάστης Κωνσταντίνος Κασιδόπουλος «ευλογεί» έναν ελληνογαλλικό γάμο υλικών και τεχνικών με αποτέλεσμα ενδιαφέρον όσο και αναπάντεχο.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Ο Δημήτρης Λίεμ φτιάχνει το πιο εθιστικό kimchi

Radio Lifo / Ο Δημήτρης Λίεμ φτιάχνει το πιο εθιστικό kimchi στο λιμάνι του Πειραιά

Ο Ελληνοϊνδονήσιος σεφ, που μεγάλωσε μέσα στο karaoke μπαρ των γονιών του στην Τρούμπα, φτιάχνει σήμερα το πιο νόστιμο ασιατικό fusion στην πόλη στο Kitschen bar, ένα μικρό dim sum bar στο μεγάλο λιμάνι.
ΜΕΡΟΠΗ ΚΟΚΚΙΝΗ
Στο Ζohós για εκλεπτυσμένους μεζέδες από τον Σάκη Βενέτη και τον Χάρη Αντωνόπουλο

Γεύση / Στο Ζohós για εκλεπτυσμένους μεζέδες από τον Σάκη Βενέτη και τον Χάρη Αντωνόπουλο

Στο φετινό Around the table θα έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε τη γευστική μας κληρονομιά…αλλιώς, θα βρούμε και την τέλεια αφορμή για να μαζευτούμε γύρω από ένα τραπέζι με τους φίλους μας.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Ρωμέικο Orange de Noir, η ανάμνηση από τα Χανιά

Γεύση / Ρωμέικο Orange de Noir: Ένα κρασί - εμπειρία από τα Χανιά

Δεν είναι ένα κλασικό, τυπικό κρασί, φτιάχνεται χωρίς βιασύνη και άγχος. Είναι όμως προσιτό, και έκανε έναν τριάστερο σεφ να κλείσει τα μάτια και να πει πως έχει φανταστεί το πιάτο που θα του ταίριαζε.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ
Ασημάκης Χανιώτης

Γεύση / Ασημάκης Χανιώτης: Ο νεότερος σεφ που κατέκτησε αστέρι Michelin στο Λονδίνο έχει σχέδια

Αφήνει την κουζίνα του Pied à Terre για μια νέα προσπάθεια, για να στήσει το δικό του εστιατόριο με το όνομα «Myrtos», και μια και τον συναντήσαμε στο Terre στην Κεφαλονιά, μοιράστηκε μαζί μας τρεις συνταγές που αναδίδουν άρωμα από το νησί.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
«Πειράζει να βάλουμε αβοκάντο στη χωριάτικη;»

Radio Lifo / «Πειράζει να βάλουμε αβοκάντο στη χωριάτικη;»

Μπορούμε να μιλάμε για ελληνικότητα στην κουζίνα χωρίς να γινόμαστε φολκλόρ; Η Κωνσταντίνα Βούλγαρη συζητά με τον πολυταξιδεμένο μάγειρα Γιώργο Βενιέρη που, μεταξύ άλλων, ερευνά την κουζίνα των «πειρατών του Αιγαίου» και εμπνέεται από το fusion.
THE LIFO TEAM