Μπορώ να περηφανεύομαι ότι είμαι ο πρώτος άνθρωπος που κορνίζαρε ποτέ έργο του Frank Moth –μία απίθανη αφίσα που είχε φτιάξει για ένα event- τότε που ήταν μόνος του και δεν τον έλεγαν ακόμα Frank Moth. Πέρασαν σχεδόν πέντε χρόνια από τότε και στο μεταξύ άλλαξαν για όλους πολλά. Ο Frank Moth ξεφορτώθηκε το παλιό του όνομα και είναι πια ζευγάρι [ο Frank και η Moth], είναι ένα βήμα πριν γίνει γιατρός και προσπαθεί να πετάξει από πάνω του το καλλιτεχνικό παρελθόν του κάνοντας μια νέα αρχή.

 

 

 

«Έκανα πάρα πολύ καιρό να απεμπλακώ από αυτό» λέει. «Ήθελα να κάνω πράγματα μόνο όποτε θέλω και να τα ανεβάζω κάπου. Κάποια στιγμή συνάντησα στην πλατφόρμα society6 έναν καλλιτέχνη που μιλούσαμε παλιότερα κι έμαθα ότι υπάρχει αυτό το πράγμα, να ανεβάζεις την εικόνα σου κι από εκεί και πέρα να μην έχεις ν’ ασχοληθείς με τίποτα άλλο. Να μην έχεις το άγχος αν έχει επιτυχία ή δεν έχει, αλλά να υπάρχει μέσα και το κομμάτι αγορά. Ανέβασα έργα μου εκεί και στο red bubble. Άνοιξα ένα προφίλ εντελώς άγνωστος μεταξύ αγνώστων και χωρίς να δουλέψουμε καθόλου το social κομμάτι, δηλαδή να κάνουμε φίλους, να κάνουμε σχόλια και τέτοια. Και χωρίς καμία προώθηση, στο τρίτο μας σχέδιο μας ανέβασαν στην πρώτη σελίδα. Κάθε μέρα οι συντάκτες επιλέγουν κάποια σχέδια αγαπημένα τους και μπήκαμε έτσι. Ήταν σοκαριστικό. Για μας αυτή ήταν η επιτυχία. Όλα ήρθαν αλυσίδα. Μόλις μπήκαμε στην πρώτη σελίδα ήρθε πρόταση από άλλο ένα σάιτ που κάνει το ίδιο, να δώσουμε σχέδια και σε αυτούς. Μας στέλνουν συνεχώς και όλο αυτό εξαπλώνεται. Έχουμε ένα ποσοστό από το design, συν ένα ποσοστό από τις πωλήσεις». Αυτή τη στιγμή βρίσκεις διάφορα πράγματα σε σχέδια των Frank Moth: τέσσερα διαφορετικά t-shirts -από μπλουζάκια με κουκούλες μέχρι αμάνικα- πασμίνες, φούστες, τσάντες ώμου, κολάν, αφίσες, τσαντάκια, θήκες κινητών, «πρόσφατα μπήκαμε και σε μια καμπάνια που θα βγάζει μπλουζάκια μεταξωτά» λένε.

 

 

 

 

 

Η δουλειά των Frank Moth είναι μοναδική. Τα σχέδιά τους έχουν κάτι αφόρητα ρομαντικό και ρετρο-φουτουριστικό, ανθρώπους χωρίς πρόσωπο ή με παραμορφωμένα χαρακτηριστικά σε φόντα απροσδιόριστα, που θα μπορούσαν να είναι από το μέλλον ή από το παρελθόν. Και έχουν μια σκοτεινή ομορφιά και μια μελαγχολία όπως τα τραγούδια του Burial.

«Όταν ξεκίνησα δεν είχα κανέναν καλλιτέχνη για αναφορά» λέει ο Frank, «δεν είχα σαφείς αναφορές ποτέ, μια ζωή έκανα ό,τι μου κατέβαινε στο κεφάλι μου. Όσο ψάχνουμε όμως σε αυτές τις πλατφόρμες, βρίσκω καλλιτέχνες που οι δουλειές μας μοιάζουν ή κάνουν κάτι παρόμοιο. Τα καθημερινά μου ερεθίσματα μπορεί να είναι από ένα προϊόν, να μου αρέσει ο τρόπος που είναι τοποθετημένο το κείμενο πάνω του κι εγώ πάω να κάνω το δικό μου και να βάλω το κείμενο έτσι. Πάντα μου άρεσε να χαζεύω στο ίντερνετ το γραφιστικό κομμάτι και έχω αρπάξει από παντού, δεν ξέρω πλέον από πού είναι».

 

«Ξέρεις πότε φορές είμαστε στο σουπερ μάρκετ και μου λέει βλέπεις αυτό το κουτί; Αυτόν τον συνδυασμό θέλω κι εγώ», προσθέτει η Moth. «Είμαστε από τους παλιούς χρήστες του ίντερνετ κι αν τα σημερινά παιδιά περνούν αστραπιαία την πληροφορία, εμείς έχουμε περάσει χρόνια από τη ζωή μας μόνο διαβάζοντας. Αλλά με προσοχή διαβάζοντας».

 

 

 

 

 

«Κινούμαστε με βάση το κολάζ με vintage χρώματα και πηγές, έχω καταλάβει ότι κινούμαι με συγκεκριμένη παλέτα χρωμάτων, (η Moth χρησιμοποιεί άλλα χρώματα στα δικά της έργα). Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό μας, τα χρώματα. Κι ένα άλλο ότι είναι ανθρωποκεντρική η εικόνα μας. Σπάνια κάνουμε σκέτα τοπία. Πάντα πειράζουμε έναν άνθρωπο με καλυμμένο πρόσωπο. Δεν ξέρω από πού πηγάζει. Πρόσφατα μας ζήτησαν συνέντευξη για το society 6 και ο συντάκτης επέμενε να το σχολιάσουμε αυτό και αρχίσαμε να αναλύουμε το ότι κάτι παίζει. Οι μορφές που κάνω είναι δυσμορφικές, δεν έχουν πόδια, δεν έχουν χέρια, το κεφάλι πάντα το καλύπτουμε ή το κόβουμε περίεργα, είναι έργα σκοτεινά και αυτός μας ρώταγε μήπως πάτε να καλύψετε κάτι; Μήπως υπάρχει κάποιο σχολικό υπόβαθρο; Είχα πολλές αποτυχίες στη ζωή μου, έχω πολλά κόμπλεξ, πολλούς ψυχαναγκασμούς, δεν θέλουμε να περάσουμε κάποιο μήνυμα, ούτε να κάνουμε καμία επανάσταση. Είναι κάτι εσωτερικό».

 

Ο Frank είναι σοβαρός καλλιτέχνης. Κι όπως όλοι οι σοβαροί καλλιτέχνες έχει ανησυχίες υπαρξιακές εκτός από καλλιτεχνικές. «Δεν το πήρα ποτέ στα σοβαρά το καλλιτεχνικό, νιώθω ότι κόβω από το σοβαρό κομμάτι της ζωής μου για να κάνω αυτά» λέει. «Νιώθω ενοχές επειδή δεν έχω σπουδάσει γραφιστική. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν διαθέσει λεφτά χρόνο για αυτό και ερχόμαστε εμείς οι αυτοδίδακτοι να πάρουμε τη δουλειά τους. Ο δικός μου στόχος είναι να τελειώσω την ιατρική.

 

 

 

 

 

Όταν άρχισα να λέω ότι πίσω από το Frank Moth ήμουν εγώ, οι φίλοι μου και οι γνωστοί έλεγαν δεν κολλάει, μήπως το παράκανες; Φτιάχνεις ένα έργο τέχνης που γίνεται αφισάκια και σχέδιο για κούπες, έτσι άρχισα να αναρωτιέμαι αν με αυτόν τον τρόπο η ευτελίζεται η τέχνη σου. Δεν ξέρω αν αληθινή τέχνη είναι στον τοίχο ή ευτελίζεται με το merchandising. Γίνεσαι προσβάσιμος σε πάρα πολλούς ανθρώπους σε μια παγκόσμια αγορά και δεν είσαι ο καλλιτέχνης του limited edition ή του μοναδικού έργου που είναι σε μία γκαλερί. Ποτέ δεν σκεφτήκαμε όμως πόσα λεφτά θα βγάλουμε ως Frank Moth, θέλουμε να έχουμε το στυλ μας. Δεν μπορούμε να μπούμε στη λογική τι θα κάνουμε για να πουλήσουμε, για αυτό και δεν το κυνηγήσαμε και δεν το κυνηγάμε. Όπως έρθει. Όποιος έχει ενδιαφερθεί το έχει κάνει από μόνος του επειδή του αρέσαμε. Φαντάσου ότι ξεκινήσαμε πέρσι το Μάρτιο και πέρασαν πάνω από οχτώ μήνες για να το πω στους φίλους μου. Ήθελα να το αφήσω να πάει μόνο του και ό,τι γίνει. Δεν ήθελα να μπω σε αυτό το άγχος. Είχα πάντα ένα άγχος από παλιά ότι αυτό που κάνω δεν είναι σωστό, ότι δεν είναι αυτό που πρέπει να κάνω, δεν είναι η δουλειά μου. Είχα πάντα τέτοιους ψυχαναγκασμούς ότι δεν πρέπει να είμαι εδώ, πρέπει να τελειώσω τη σχολή και να γίνω γιατρός. Κάπου το ελέγχω πια, δεν πολυμπλέκομαι στο πρακτικό κομμάτι, το αφήνω να το τρέχει η Moth, κανονίζει τις πρακτικές λεπτομέρειες, τα σάιτ και τα social media, δέχεται τις προτάσεις…».

 

Οι Frank Moth έδωσαν πριν από λίγο καιρό ένα σχέδιο τους για να γίνει η πολύ όμορφη συσκευασία των εκλέρ και ο κατάλογος στο Estrella της Θεσσαλονίκης και αυτή τη στιγμή ετοιμάζονται να δουλέψουν με αναλογικά κολάζ μεγάλων διαστάσεων. «Είναι δύσκολο γιατί χρειάζεται ειδικός εξοπλισμός που είναι ακριβός λένε, αλλά είναι στα άμεσα σχέδιά μας το αναλογικό κολάζ» λένε.

 

 

 

 

 

 

Προς το παρόν δουλειά τους μπορείς να πετύχεις σε ένα σωρό ξένα site.

«Είμαι της άποψης ότι δεν πρέπει να είμαστε τόσο αντικοινωνικοί και στο καβούκι μας» λέει η Moth. «Δεν το έλεγε πουθενά για καιρό, δεν χρησιμοποίησε καμία από τις γνωριμίες του για να το προωθήσει, όσοι μας έχουν βρει μας έχουν ψάξει μόνοι τους».

 

«Ξέκοψα από οτιδήποτε άλλο είχα κάνει στο ίντερνετ και το ξεκίνησα από το μηδέν, με νέο όνομα, χωρίς να ξέρει κανείς τι κάνω» λέει ο Frank. «Και πήγε καλά. Εν τέλει κάποιοι φίλοι με στήριξαν και τους ευχαριστώ».

 

Έργα και αντικείμενα με σχέδια των Frank Moth μπορείς να βρεις εδώ κι εδώ.