________________
1.


Αγαπητή Λένα, Κλαιγόμουν τόσο καιρό πως δεν έχω δουλεία και όλο αγχωνόμουν και τρελαινόμουν γιατί δεν ήθελα να ζητάω από τους γονείς μου και τώρα που μου προσφέρθηκε μια δουλειά σε ένα καφέ μπαρ με καλές αποδοχές δεν ξέρω...εντάξει 22 είμαι μικρή σχετικά μπορώ να εργαστώ σε αυτόν τον χώρο αλλά ταυτοχρόνως δεν μαρέσει αυτό το περιβάλλον νιώθω πως δεν μου ταιριάζει...όμως δεν βρίσκω και κάτι άλλο... τι να κάνω;;;; -μικρό

 

Εξαρτάται από το για τι θέλεις να κλαίγεσαι: για το ότι δεν έχεις δουλειά, ή για το ότι δε σου αρέσει η δουλειά που έχεις;

 

 

 

________________
2.


γεια σου Λένα
Νιώθω ότι είναι το άλλο μου μισό και την αγαπώ όπως καμία μέχρι σήμερα. Έχει τα θέματα της όμως , τα ψυχολογικά της και τα οποία ήταν ξεκάθαρα από την αρχή . Μου είπε να το αφήσουμε γιατί δεν τα έχει ξεπεράσει και θέλει να είναι μόνη της , να μην είναι βάρος σε κανένα και τα θέματα που έχει δε βοηθάνε στην εξέλιξη της σχέσης.
Ξέρω ότι είναι τα πάντα στο μυαλό της καθώς έχω περάσει τη φάση αυτή και ακόμα χειρότερα. Είμαι της άποψης ότι ο άντρας δε πρέπει να αφήνει τη γυναίκα πού αγαπά να φύγει. Ξέρω όμως από την
εμπειρία μου ότι όταν υπάρχουν ψυχολογικά είναι και ψιλοχαμένο παιχνίδι αν δε τα βρει με τον εαυτό της. Καρδιά λοιπόν να επιμείνω διακριτικά όσο μπορώ, λογική να φύγω. Πονάει πολύ αυτό αλλά την αγαπώ . Τι λες-sikaTA"

 

Λέω ότι έχεις περισσότερη εμπιστοσύνη στην επιρροή που έχεις απ' όσο θα έπρεπε. Δεν είναι στο χέρι σου το θέμα, οπότε δεν έχει απαραίτητα σημασία αν θα επιμείνεις ή όχι. Πώς είσαι σίγουρος ότι δεν θα τα κάνεις χειρότερα;
Σε άφησε για να μην σε επιβαρύνει, είπε, δεν σε κράτησε για να τη βοηθήσεις να ξεπεράσει το πρόβλημά της, όμως. Δεν ξέρω αν είναι σωστό να αποδίδεις τα πάντα στα «προβλήματα» και όχι στην νηφάλια απόφασή της να μην συνεχίσει μαζί σου.


Προσπάθησε να μην έχεις θεωρίες που ξεκινάνε με το φράση «ο άντρας δεν πρέπει» γιατί είναι αδύνατον να μιλήσεις εκ μέρος των αντρών δηλώνοντας τι είναι «αντρίκειο» και τι όχι. Χρησιμοποιείς τη φράση «ο άντρας» για να επισημάνεις ότι εκ του δόγματος, αυτό που θέλεις να κάνεις είναι και το σωστό. Κάποιος άλλος ας πούμε θα μπορούσε να πει «ο άντρας πρέπει να ξέρει πότε να κάνει πίσω».

 

 

 

________________
3.


Αγαπητή Α,μπα
Αυτή την περίοδο βρίσκομαι σε ιδιαίτερη ψυχολογική πίεση και ψάχνω να διαβάσω κάτι ώστε να ''εκτονώσω'' τα νεύρα μου και την ένταση που έχω μέσα μου. Βοηθάει και ο αθλητισμός, αλλά και τα βιβλία είναι πολύ καλή παρέα για τις έντονες και ταραγμένες περιόδους της ζωής μας. Έχεις να προτείνεις κάτι που θα διάβαζες προκειμένου να χαλαρώσεις το μυαλό σου; Occipital Bone

 

Δεν χρησιμοποιώ τα βιβλία για να χαλαρώσω το μυαλό μου, ούτε για να «ξεχαστώ», γι' αυτή τη δουλειά είναι τα ριάλιτι. Τα βιβλία είναι δέσμευση και απαιτούν όλη σου την προσοχή. Στα βιβλία συμμετέχεις.


Χωρίς κανένα στοιχείο για την πηγή της έντασης δε νομίζω ότι υπάρχει τρόπος να σου προτείνει κάποιος κάτι τόσο προσωπικό όσο ένα βιβλίο. Άγνωστοι δεν μπορούν να ξέρουν τι θα μπορούσε να σου αρέσει, χωρίς να ξέρουν καν ποιο είναι το τελευταίο βιβλίο που διάβασες.

 

 

 

________________
4.


Α μπα μου, τον σκεφτόμουν καιρό. Αρκετό καιρό. Το αν μου άρεσε πραγματικά ή αν οι υπόλοιποι με είχαν πείσει γύρω μου ότι πρέπει να ενδιαφερθώ δεν μπορώ να στο απαντήσω ειλικρινά αυτή τη στιγμή. Μέσα μου ίσως και να πίστευα ότι δεν είναι και πολύ το στυλ μου, αλλά βαριά η μοναξιά βρε α μπα..
Τέλος πάντων, να σου που τον πέτυχα με την καλή του, μια κοπέλα μια χαρά, πιο "συνηθισμένη" από μενα αν μου επιτρέπεται να το πω. Και θα'πρεπε να έχω πλαντάξει έτσι δεν είναι?? Κι όμως καλά είμαι και ταιριαστοί μου φαίνονται μαζί.
Μέσα μου είναι όμως λογικό που νιώθω λίγο περίεργα που μετά από τόσο φλερτ μεταξύ μας και τόσο "εκνευρισμό" που φαινόταν να έχει μαζί μου, απλά δεν έγινε τίποτα?? Και που απλά διάλεξε την κοπέλα?
Και κυρίως στενοχωριέμαι που νιώθω έτσι, σαν κατίνα του στυλ γιατί τελικά αυτή κι όχι εγώ?? Και ανησυχώ για την επόμενη φορά που θα τους συναντήσω, πόσο ήρεμη μπορώ να είμαι? Και με κακολογώ για κάτι ακόμα. Για τα πτυχία μου που μερικές φορές τον έκαναν να μου συμπεριφέρεται σαν να ήμουν καθηγήτριά του! άραγε εγώ τον έκανα να αισθάνεται έτσι?
Τώρα με όλο αυτό το συνοθύλευμα ελπίζω να μη σε κούρασα, η γνώμη σου όποια και να ναι ευπρόσδεκτη.. - so confused-so confused

 

Ήθελες την επιβεβαίωση, όχι το αγόρι. Σου πήραν το παιχνίδι που σου άρεσε πάρα πολύ (την επιβεβαίωση) και τώρα νιώθεις πληγωμένη γιατί πίστευες ότι ο θαυμασμός του θα κρατήσει για πάντα.


Εντάξει, αυτές είναι οι μισές ερωτήσεις του α μπα. Στη δικιά σου – και γι' αυτό την δημοσίευσα- μου άρεσε το εξής διασκεδαστικά παράλογο στον τρόπο άρθρωσης:


'Κανονικά θα έπρεπε να πλαντάξω, αλλά δεν πλάνταξα γιατί ταιριάζει με την άλλη. Τελικά όμως μπορείς να μου πεις γιατί πλάνταξα;'

 

 

 

________________
5.


Έχουμε τον ίδιο κυνι-ρεαλι(σμό) και με ηρεμεί να σε διαβάζω, αλλά έλα (τι πρωτότυπο!)που στον εαυτό μου είμαι αρκετά αναποτελεσματική. Το ερώτημα είναι γενικό γιατί δεν υπάρχει λόγος να προσωποποιήσω ούτε να πω την ιστορία της ζωής μου. Πόσο καταστροφική πιστεύεις οτι μπορεί να είναι (για την μελλοντική ανέλιξη στο οτιδήποτε) η έλλειψη ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ σε ένα κατα τα άλλα, έξυπνο και φιλότιμο άνθρωπο?? Η μικρή μου εμπειρία μου έχει αποδείξει οτι μπορεί να είναι ΑΠΟΛΥΤΑ καταστροφική αλλά πάντα ελπίζω σε μια δική σου συμπληρωματική εκδοχή.
Διευκρινίζω, οτι δεν μιλάω για άξεστες και προκλητικές συμπεριφορές, αλλά για παντελή απουσία, πο@τανιάς, γαλυφιάς, πονηριάς, θράσους και λαμογιάς.- χρρρρρρρρ..νιαρρ!!!

 

Η διπλωματία δεν είναι πονηριά, θράσος λαμογιά και γαλιφιά. Υπάρχει λόγος που είναι ξεχωριστή λέξη.
Η διπλωματία έχει αρνητική χροιά γιατί είμαστε λαός που υποτίθεται αρέσκεται στα λόγια τα «ίσια και τα σταράτα» για να δικαιολογήσει το θράσος και τις χοντράδες – και το κουτσομπολιό, βέβαια, πάει σύννεφο. Η διπλωματία όταν γίνεται σε υψηλό επίπεδο, δεν είναι απάτη. Και οι δύο πλευρές ξέρουν τι βρίσκεται πίσω από τα λόγια του άλλου, αλλά και οι δύο πλευρές αποφεύγουν τις επιθέσεις. Είναι η τέχνη του να περιφρουρήσεις τα συμφέροντά σου χωρίς να θίξεις τον άλλον. Αν ο άλλος είναι ηλίθιος, αδιάφορος ή πολύ πιο αδύναμος από σένα, δεν είναι «διπλωματία» η λέξη που ταιριάζει. Η διπλωματία είναι απαραίτητη μόνο μεταξύ ίσων.


Αυτά όσον αφορά τον ορισμό. Εσύ δε ρωτάς αυτό όμως, δηλώνεις ότι είσαι έντιμη και δεν διαθέτεις την απαραίτητη πονηριά για να προωθείς τις υποθέσεις σου, αντίθετα με το περιβάλλον σου. Είμαι αρκετά καχύποπτη όταν κάποιος παρουσιάζει τον εαυτό του ως έντιμο θύμα σε μια απέραντη θάλασσα λαμογιάς. Ακόμη και έτσι να είναι, θα έπρεπε να χρησιμοποιείς την ευφυία που λες ότι έχεις για να αποφεύγεις τις κακοτοπιές. Δεν είναι δυνατόν να είσαι ο τελευταίος φιλότιμος άνθρωπος.

 

 

 

________________
6.


Στην αρχή συμπεριφερόμουν οπως σχεδόν κάθε 17χρονο κοριτσάκι σε μια σχέση.με μεγάλη δόση ανωριμότητας μεν ,συγκρατημένα δε , γιατί δεν ήμουν έτοιμη είτε να παραδεχτώ αυτά που ένιωσα είτε να μπω στο τρυπάκι μιας σοβαρής σχέσης.Κι όμως ένα μισή χρόνο τον παίδεψα με τις διαθέσεις μου να αλλάζουν κ αυτός εκει να προσπαθεί..με τα πολλά με τα λίγα έδωσα πανελλαδικές, πέρασα, χωρίσαμε...άρχισε να μου λέιπει ,να μετανιώνω σοβαρά , προσπάθησα να επικοινωνήσω αλλά βρήκα κλειστες πόρτες. Μετα απο λίγο καιρό έγινε κάποιο βήμα κ απο την πλευρά του,μονο που εξελίχθηκε σε επιθετική συμπεριφορά απέναντι μου .εβγαλε μια πικρία για όσα είχαν συμβεί.του ειχα θίξει τον εγωισμό.τελικά βρεθήκαμε μια δυο φορές ,μαλώσαμε ξανά κ ξανά και χάσαμε κάθε επαφή.το φθινόπωρο του 2013 μου ζήτησε να βρεθούμε..κάναμε έρωτα, ένιωσα ξανά ευτυχισμένη ,ομως την επόμενη μέρα όλα γκρεμίστηκαν, εξαφανίστηκε...από τότε δεν εχουμε ξανά μιλήσει. προσπάθησα να προχωρήσω όλον αυτόν τον καιρό ,με πρόσκαιρες όμως σχέσεις. Μου συμπεριφέρθηκε με το χειρότερο τρόπο τον τελευταίιο χρόνο ίσως και ενα μισή ,όμως ακόμη τον σκέφτομαι..σε αυτόν καταλήγω..με πονάει που δεν υπάρχει στη ζωη μου..Τότε ,πριν 3 χρόνια , μου έδωσε αρκετούς λόγους να τον ερωτευτώ. Με πιάνω να δικαιολογώ την απαράδεκτη συμπεριφορά του γιατί έχω τύψεις που κάποτε του έψισα το ψάρι στα χείλη..Είμαι σε αδιέξοδο....Α,μπα Όταν έρθει ο έρωτας της ζωής σου το καταλαβαίνεις? Αν ειναι όντως ο έρωτας της ζωής μου νομίζεις πως πρέπει να το ξανά προσπαθήσω? και αν όχι τι να κάνω να τον ξεπεράσω? (κράτησε πως, απ' όσο ξέρω ουτε αυτός έχει κάνει αλλη σοβαρή σχέση μετά απο το ειδύλλιο μας)- Α.

 

Δεν υπάρχει ο έρωτας της ζωής σου. Αν είσαι τυχερή, μπορεί να συναντήσεις έναν ή δύο ανθρώπους με τους οποίους θα καταφέρεις να δημιουργήσεις μια βαθιά συναισθηματική σχέση. Αυτός με τον οποίον τελικά θα μείνεις θα αποδειχτεί «άντρας της ζωής σου» εκ του αποτελέσματος, όχι εξ αποφάσεως, οπότε κοίτα να παίρνεις έξυπνες αποφάσεις ώστε να είναι κάποιος που διάλεξες και όχι κάποιος που έτυχε.


Για την ιστορία που περιέγραψες, είναι γεμάτη δραματικών υπερβολών νέων ανθρώπων που βλέπουν τις ερωτικές σχέσεις ανταγωνιστικά και πρέπει να βγουν νικητές.

 

 

 

________________
7.


Αγαπητή Α, μπα, τι γίνεται όταν τα φτιάχνεις με τον καλύτερό σου φίλο; Μίλα! Italina


Γλιτώνεις τον χρόνο που διαφορετικά περνάει με αναλύσεις του καθενός για τα «πρέπει και τα θέλω του», προσπερνάς όλη την άχαρη περίοδο εξερεύνησης του ερωτικού παρελθόντος, δεν ανησυχείς για το αν θα συμπαθήσει τους φίλους σου, δεν χρειάζεται να φοβάσαι μήπως είναι από αυτούς που δεν πίνουν τζιν τόνικ, και αν παντρευτείτε, η λίστα με τους καλεσμένους είναι ήδη έτοιμη.