Ίσως τώρα ο Ντόναλντ Τραμπ να άρχισε να συνειδητοποιεί ότι παγιδεύτηκε απ' τον Πούτιν και πως η Χίλαρι είχε δίκιο όταν του είπε πως ο Πούτιν τον επέλεξε γιατί θα γινόταν πιο εύκολα η μαριονέτα του. Και ενώ διαβάζουμε σήμερα πως είναι πλέον Πρόβλημα για τον Τραμπ η Ρωσία, το Υπουργείο Εξωτερικών κατ' εντολή του Τραμπ λέει πως για τα χημικά όπλα «η Ρωσία προβάλλει (...) ψευδή γεγονότα τα οποία υποστηρίζουν μόνο η ίδια και το καθεστώς του Άσαντ. Η Ρωσία επιμένει σε αυτόν τον δρόμο, να προσπαθεί να προκαλέσει σύγχυση, σαν ο υπόλοιπος πολιτισμένος κόσμος να μην έχει μάτια, αυτιά ή τη δυνατότητα να καταλήγει σε συμπεράσματα μπροστά σε προφανή γεγονότα». Μάλιστα ακούγεται πως σκέφτεται να αναλάβει στρατιωτική δράση - πράγμα που ξέρουμε ήδη ότι θα κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα... [Update: Ανέλαβε δυστυχώς...]

 

Ορθώς έχει κατηγορηθεί πλειστάκις η αμερικανική εξωτερική πολιτική για τους πολέμους στους οποίους συμμετείχε, όμως -τουλάχιστον στην Ελλάδα- με κάποιο μαγικό τρόπο σχεδόν ποτέ δεν σχολιάζονται ανάλογες τερατώδεις πράξεις της Ρωσίας, ή παλιότερα της Σοβιετικής Ένωσης.

 

Ας πούμε, όλοι ξέρουμε ότι οι Αμερικανοί παλιά στο Αφγανιστάν όπλιζαν τον Μπιν Λάντεν, σπάνια όμως αναφέρεται πως όλα ξεκίνησαν όταν η ΕΣΣΔ άρχισε τον σοβιετικό πόλεμο στο Αφγανιστάν και πως η ρωσική στρατιωτική εμπλοκή στο Αφγανιστάν έχει μακρά ιστορία και χρονολογείται από την εποχή που οι τσάροι της Ρωσίας τον 19ο αιώνα, ανέπτυσσαν επεκτατική -ναι, ιμπεριαλιστική- πολιτική προς περιοχές του.

 

«Φονιάδες των λαών Ρώσοι;»
Το ότι ο Πούτιν πολεμάει στον χειρότερο πόλεμο του πλανήτη και ουσιαστικά στηρίζει τη χρήση χημικών του Ασσάντ σε απλούς πολίτες -και παιδιά!- θεωρείται πταίσμα

 

Οι υπερδυνάμεις ακολουθούν πάντα πονηρή επεκτατική πολιτική, παρεμβαίνουν με τρόπο εγκληματικό στα εσωτερικά άλλων χωρών, επηρεάζουν εκλογές (η ΗΠΑ το έχει κάνει πολλές φορές, το ίδιο και η Ρωσία που μάλιστα επηρέασε τις πρόσφατες Αμερικάνικες εκλογές και το ίδιο προσπαθεί και για τις Γαλλικές) και σκοτώνουν άμαχους πληθυσμούς για να προωθήσουν τα συμφέροντά τους. 

 

Δεν είναι ο σκοπός μου να αναλύσω ποια χώρα σκότωσε τους περισσότερους ξένους ή δικούς της πολίτες (ας μην αρχίσουμε να μετράμε πάλι τα θύματα του Στάλιν κι έχουμε τσακωμούς). Απλά να τονίσω ότι εξαιτίας του, περισσότερο δικαιολογημένου παλιότερα, αντιαμερικανισμού κλείνουμε, για άλλη μια φορά, τα μάτια στα αίσχη της Ρωσίας. 

 

Σύμφωνα με το φιλοΠουτινικό αφήγημα της πλειοψηφίας των Ελλήνων, καλά έκανε ο ορθόδοξος δημοκράτης και ειρηνοποιός Πούτιν και υπονόμευσε την "πολεμοχαρή και αδίστακτη" Χίλαρι βγάζοντας τον Τραμπ που θα σταματούσε τους πολέμους. Το ότι ο Πούτιν πολεμάει στον χειρότερο πόλεμο του πλανήτη είναι φυσικά μικρολεπτομέρεια για τους Έλληνες φανς του. Και το ότι φέρεται να στηρίζει ουσιαστικά τη χρήση απαγορευμένων χημικών θεωρείται πταίσμα, αν όχι θεωρία συνωμοσίας.

 

Ένας αναγνώστης έγραψε: «Οι Γιατροί χωρίς Σύνορα έχουν πολλές φορές ανακοινώσει σε ΜΜΕ και στα social media ότι η Ρωσία βομβαρδίζει νοσοκομεία. Εκτός από τους ασθενείς έχουν σκοτωθεί γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό.
Οι ξένες εφημερίδες το έχουν γράψει επίσης πολλές φορές λέγοντας ότι είναι στρατηγική της Ρωσίας με σκοπό την εκκένωση ολόκληρων περιοχών γιατί όταν δεν υπάρχει ούτε νοσοκομείο όλοι φεύγουν για να πάνε σε περιοχές που εκτός από φαγητό θα έχουν και στοιχειώδη ιατρική φροντίδα.»

Δεν βγάζω συμπεράσματα για τον ίδιο τον πόλεμο, πέρα απ' το ότι χωρίς να έχει κανένα στοιχείο η Ρωσία έτρεξε να αθωώσει τον Ασάντ για τα χημικά.

 

Έβγαλα όμως συμπεράσματα απ' το πόσο εύκολα, αν φαινόταν πως σκότωσαν αμάχους οι Αμερικανοί, οι περισσότεροι Έλληνες θα ήταν σίγουροι πως όντως φταίει η ΗΠΑ και θα γαμωσταύριζαν, ενώ τώρα είναι σε φάση «βρε δε νομίζω ότι φταίει ο Ασάντ, οι άλλοι πρέπει να έκαναν προβοκάτσια, περιμένετε να δούμε στα σίγουρα τι συνέβη πρώτα».

 

Συμφωνώ στα περισσότερα και με το άρθρο που δημοσιεύτηκε στην parapolitiki κι έχει τίτλο Όταν κανείς δεν φώναξε «Φονιάδες των λαών Ρώσοι» και αναφέρει:

 

[Οι Έλληνες] εμφανίζονται ξανά ιδιαίτερα γενναιόδωρα απέναντι στις πράξεις και της παραλείψεις της Ρωσίας στην τραγωδία της Συρίας.

Μπορεί στη Συρία να μην συγκρούονται διάβολοι με αγγέλους και να μην είναι μονάχα ο Άσαντ και οι Ρώσοι σύμμαχοι του εκείνοι που έχουν διαπράξει κτηνωδίες αλλά αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για κανέναν δημοσιογράφο ή πολιτικό που κλείνει τα μάτια σε εγκλήματα πολέμου.

Μόνο στο μαγικό κόσμο των ελληνικών ανατολίτικων ΜΜΕ η Ρωσία μάχεται στη Συρία κατά του ISIS κι όχι με πάθος υπέρ της διατήρησης του καθεστώτος Άσαντ, μόνο στην Ελλάδα μπορείς να διαβάσεις ειδήσεις για βομβαρδισμό νοσοκομείων χωρίς αναφορά στο ποιοι οδηγούσαν τα μαχητικά αεροπλάνα.

Το θέμα δεν είναι οι επιλογές των μεγάλων δυνάμεων στη Συρία, αλλά οι προκαταλήψεις, τα στερεότυπα και οι ιδεοληψίες που χαρακτηρίζουν εδώ και δεκαετίες την υποδοχή και την αξιολόγηση των διεθνών εξελίξεων από την ελληνική κοινωνία.

Το θέμα είναι ότι για πολλούς στην Ελλάδα όταν γράφεις κάτι υπέρ του Ομπάμα είσαι "πράκτορας των Αμερικάνων" αλλά όταν εξυμνείς τον στυγνό δικτάτορα Πούτιν είσαι μάγκας...