ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΚΑΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ

Φαίνεται ότι τελειωμό δεν έχουν οι αποκαλύψεις για αθλιότητες που συμβαίνουν στον καλλιτεχνικό χώρο. Μερικές είναι από περίεργες έως εξωφρενικές. Επί παραδείγματι, γράφηκε ότι γνωστός ηθοποιός μόλις που γλύτωσε από βέβαιο θάνατο όταν κάποιος τον μαχαίρωσε μέσα στο διαμέρισμά του, αλλά ο δράστης παραμένει άγνωστος. Χρειάζεται ασφαλώς υπερβολική «μεγαλοψυχία» για να συγχωρήσεις άνθρωπο που λίγο έλειψε να σε σκοτώσει· ή πιθανόν κουβαλάς πολλές ενοχές.


Παράλληλα, έχουν αναδειχτεί ορισμένα ενδιαφέροντα θέματα. Ένα είναι η απόπειρα ορισμένων να πείσουν ότι η ένταξη σε συγκεκριμένο ιδεολογικο-πολιτικό χώρο συνδέεται άμεσα με την απεχθή συμπεριφορά. Βεβαίως, αυτό δεν αντέχει στην πραγματικότητα, διότι κακά παραδείγματα υπάρχουν σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους. Είναι και κωμικό, όμως, αν σκεφτεί κανείς ότι κάποιοι από αυτούς που κατηγορούνται άλλαξαν δύο ή περισσότερα πολιτικά κόμματα στη ζωή τους, που σημαίνει ότι κάποιος ήταν άγιος τη δεκαετία που ανήκε στο Α κόμμα, και διάβολος την επομένη δεκαετία που πέρασε στο Β κόμμα.


Δεν είναι ούτε αθώο ούτε ασυνήθιστο επιχείρημα, μολονότι σπανίως πολιτικά στελέχη το αναφέρουν στο δημόσιο λόγο τους. Πίσω από αυτό βρίσκεται η εσφαλμένη πεποίθηση ότι η σεξουαλική κακοποίηση απορρέει αυτόματα από τις ιδεολογικές επιλογές. Η καθολική Εκκλησία με τα ουκ ολίγα σκάνδαλα παιδοφιλίας είναι καλό αντιπαράδειγμα.


Υπάρχει και ένα δεύτερο θέμα. Μερικοί παραβλέπουν τη διαστροφική, βίαιη συμπεριφορά κάποιου που το έργο του είναι εντυπωσιακό· και ορισμένοι μάλιστα φθάνουν να υποστηρίζουν ότι η συμπεριφορά του είναι προϋπόθεση της δημιουργικότητάς του. Κοντολογίς, όλα συγχωρούνται, επειδή είναι σπουδαίος καλλιτέχνης.


Εντούτοις, πέρα από την υπαρκτή αντιζηλία και τη χαιρεκακία, είναι παρήγορο ότι η κοινωνία μας τοποθετεί στην κλίμακα των αξιών της την ηθική, αξιοπρεπή συμπεριφορά πάνω από την καλλιτεχνική δημιουργία. Ως εκ τούτου, ουδείς στήριξε όσους ήταν μεν καλοί στη δουλειά τους, αλλά όχι σπουδαίοι, με άμεση συνέπεια η επαγγελματική τους προοπτική να είναι από κακή έως κατάμαυρη. Ακόμη και οι πραγματικά άξιοι καλλιτέχνες είναι αμφίβολο αν θα καταφέρουν να επανέλθουν στον επαγγελματικό χώρο τους: ελάχιστοι τόλμησαν να ψελλίσουν λίγες λέξεις υπέρ τους, τις οποίες κατάπιαναν γρήγορα εξαιτίας της κατακραυγής που προκάλεσαν.


Αξίζει, όμως, να σημειωθεί ότι για ταλαντούχους καλλιτέχνες δεν βγήκαν να πουν έστω έναν καλό λόγο τουλάχιστον οι πολύ στενοί τους φίλοι. Αξιοσημείωτο μεν, εύλογο δε: δεν θέλουν να υποσκάψουν τη δική τους υπόληψη. Ήταν, όμως, αυτοί και πολλοί άλλοι που έπλεκαν το εγκώμιό τους στο παρελθόν. Η δικαιολογία «δεν ξέραμε τίποτα» δεν είναι ιδιαιτέρως αξιόπιστη. Πιο λογικό είναι να υποθέσουμε ότι έκαναν τα στραβά μάτια, γιατί κάτι προσδοκούσαν να βγάλουν από τον διάσημο φίλο τους.

 

• • •


ΔΥΟ ΜΑΣΚΕΣ

Η χρήση οποιασδήποτε μάσκας μειώνει τον κίνδυνο μόλυνσης με κορωνοϊό, αλλά μια πιο εφαρμοστή χειρουργική μάσκα ή μια πάνινη πάνω από μια χειρουργική, αυξάνει την προστασία εκείνου που τη φοράει και των γύρω του, σύμφωνα με μελέτη των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων (CDC) που δημοσιεύτηκε χθες.


Τα ευρήματα της μελέτης ανακοινώθηκαν χθες στον Λευκό Οίκο. Η νέα έρευνα πραγματοποιήθηκε εξαιτίας των μεταλλαγμένων μορφών του ιού που μεταδίδονται ευκολότερα.


Ένα πείραμα έδειξε ότι μόνη η χειρουργική μάσκα εμπόδιζε το 42% των σωματιδίων από προσομοιωμένη αναπνοή, ενώ μόνη η πάνινη μάσκα το 44,3%. Όταν φοριούνταν μαζί, το ποσοστό ανέβαινε στο 92,5%.


Σε ένα δεύτερο πείραμα, μελετήθηκε η ταχύτητα του ιού κατά την αναπνοή. Όταν μόνον η πηγή του αερολύματος φορούσε μάσκα, η έκθεση στον ιό μειωνόταν κατά 82,2% στην περίπτωση της διπλής μάσκας και κατά 62,9% της χειρουργικής μόνο, αλλά καλά εφαρμοσμένης.


Αυξανόμενος αριθμός ειδικών, συμπεριλαμβανομένου του Άντονι Φάουτσι, συστήνουν τη διπλή μάσκα, στη δε χώρα μας άμεσα εμπλεκόμενοι στην καταπολέμηση του κορωνοϊού φορούν πλέον διπλή μάσκα.


Πάντως, από μια βιαστική βόλτα στα κοινωνικά μέσα, δεν θα έλεγα ότι η ιδέα της διπλής μάσκας προκάλεσε μεγάλο ενθουσιασμό.


Δυο μάσκες
Ο Άντονι Φάουτσι υποστήριξε τις δύο μάσκες.

 

• • •


ΝΕΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

Σκάνδαλα σεξουαλικής κακοποίησης στην Ελλάδα, σκάνδαλα σεξουαλικής κακοποίησης και στη Γαλλία.


Η ομοιότητα είναι εμφανής. Στην Ελλάδα όλα ξεκίνησαν από τις αποκαλύψεις της ολυμπιονίκη, Σοφίας Μπεκατώρου· στη Γαλλία, μετά την κυκλοφορία του βιβλίου «la Familia grande» της δικηγόρου Καμίλ Κουσνέρ που προκάλεσε το «σκάνδαλο Ντυαμέλ».


Η διαφορά είναι, επίσης, πρόδηλη: μέχρι σήμερα τουλάχιστον, στη μεν Γαλλία τα σκάνδαλα αφορούν κυρίως πρόσωπα άμεσα εμπλεκόμενα στην πολιτική ζωή, αλλά όχι στη χώρα μας.


Το νέο σκάνδαλο σεξουαλικής κακοποίησης αφορά τον πρόεδρο του Εθνικού Κέντρου Κινηματογράφου, Ντομινίκ Μπουτονά. Ο διάσημος παραγωγός και σκηνοθέτης κρατείται από χθες στη Ναντέρ, μετά τη μήνυση του 22-χρονου βαφτισιμιού του για απόπειρα βιασμού και σεξουαλική κακοποίηση. Η μήνυση κατατέθηκε τον Οκτώβριο, αλλά οι διαδικασίες επιταχύνθηκαν μετά τη δημοσίευση του βιβλίου της Κουσνέρ, η δε απόπειρα βιασμού συνέβη τον περασμένο Αύγουστο στη βίλα του Μπουτονά στην Κέα.


Ο 51-χρονος Μπουτονά είναι προσωπικός φίλος τού Εμ. Μακρόν, χρηματοδότης της προεκλογικής εκστρατείας του και προσωπική επιλογή του Γάλλου προέδρου για την προεδρία του Εθνικού Κέντρου Κινηματογράφου, τον Ιούλιο του 2019. Μεταξύ 2007 και 2029, χρηματοδότησε περί τα 250 κινηματογραφικά και οπτικοακουστικά έργα («Άθικτοι», «Η ομορφότερη εποχή», κ.ά.).


Ο διορισμός του είχε προκαλέσει πολλές αντιδράσεις στους κύκλους του κινηματογράφου, οι οποίοι θεώρησαν ότι σηματοδοτούσε στροφή του Εθνικού Κέντρου Κινηματογράφου σε νέα κριτήρια χρηματοδότησης των ταινιών, πρωτίστως βασισμένα στην οικονομική αποδοτικότητα.


Δυο μάσκες
Ο πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Κινηματογράφου της Γαλλίας, Ντομινίκ Μπουτονά.

 

• • •

 

ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

Επειδή οι περί την τεχνητή νοημοσύνη συζητήσεις περιέχουν μπόλικη αερολογία, λάβετε υπόψη κι αυτό:


Πολλοί θεωρούν ότι το τι είναι η συνείδηση είναι το σημαντικότερο ζήτημα. Οι φιλόσοφοι το θεωρούν. Οι επιστήμονες των υπολογιστών επίσης το θεωρούν, θέτοντας το ερώτημα κατά πόσον η τεχνητή νοημοσύνη γίνεται ενσυνείδητη ή όχι.


Στη ζωή μου, ουδέποτε ενθουσιάστηκα από τούτο το ζήτημα. Όταν κάποιοι θέτουν το ερώτημα αν ένα ρομπότ θα είναι ενσυνείδητο ή όχι, τους ρωτώ: «Πώς στο καλό θα το ξέρετε;» Πώς θα ξέρετε αν το ρομπότ είναι πράγματι ενσυνείδητο ή ότι απλώς ισχυρίζεται πως είναι; Και αν δεν υπάρχει τρόπος να το μάθουμε, δεν το βρίσκω συναρπαστικό. Πρέπει να σφάλλω, διότι πολλοί λαμπροί άνθρωποι συναρπάζονται από το ζήτημα αυτό. Αλλά για κάποιον λόγο, ουδέποτε κατάλαβα το έντονο ενδιαφέρον τους γι' αυτό.

— Ντάνιελ Κάνεμαν

 

• • •


ΛΕΙΠΟΓΡΑΜΜΑ

Είχα ακούσει προ αμνημονεύτων χρόνων για το λειπόγραμμα — κείμενο από το οποίο λείπουν ένα ή περισσότερα γράμματα του αλφαβήτου.


Τελείως συμπτωματικά, τις προάλλες έπεσα πάνω σε σχόλιο για τον Gadsby, τη νουβέλα του Ernest Vincent Wright των 50.000 λέξεων που δεν περιέχει το γράμμα E (e).


Πώς αποφασίζει κάποιος να ξεκινήσει μια τέτοια σπαζοκεφαλιά; Σίγουρα, αποτελεί στοίχημα με τον ίδιο του τον εαυτό. Ίσως έχει κάποιες ώρες να γεμίσει, λόγου χάριν αν πάσχει από αϋπνία.


Αμφιβάλλω, αν στις προθέσεις του είναι να παραγάγει έργο λογοτεχνικής αξίας. Αν συμβεί, όμως, να είναι λογοτεχνικά αξιόλογο, αναρωτιέμαι πώς θα ήταν το ίδιο το έργο με το γράμμα που λείπει.