Η διοίκηση της πόλης της Ρώμης έχει προωθήσει το αμφισβητούμενο σχέδιό της να διεκδικήσει τα νομίσματα που πετάνε οι τουρίστες στα νερά της Φοντάνα ντι Τρέβι παραβιάζοντας μια μακροχρόνια συμφωνία με την Καθολική φιλανθρωπική οργάνωση Caritas.

 

Οι αρχές της Ρώμης αναμένεται να πάρουν τον έλεγχο των κερμάτων από την 1η Απριλίου 2019, κατευθύνοντας τα κεφάλαια σε δημοτικά προγράμματα βοήθειας και αλληλεγγύης.

 

Το διακύβευμα είναι μεγάλο καθώς το ποσό από τα κέρματα που πετιούνται μέσα στο εμβληματικό συντριβάνι φτάνει είναι πάνω από 1,5 εκατ. ευρώ ετησίως.

 

Το σχέδιο συζητήθηκε για πρώτη φορά στα τέλη του 2017 από το δημοτικό συμβούλιο, αλλά η πρόταση καθυστέρησε για ένα χρόνο ύστερα από εκτεταμένη κριτική.

 

Η οργάνωση Caritas, η οποία ιδρύθηκε στη Ρώμη το 1971, βασίζεται στα κέρματα για να βοηθήσει τους αστέγους της πόλης και τις οικογένειες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες. Η παράδοση ξεκίνησε το 2001 από τον κεντροαριστερό δήμαρχο Walter Veltroni και συνεχίστηκε από τις επόμενες διοικήσεις των πόλεων μέχρι σήμερα.

 

Οι αλλαγές, οι οποίες σύμφωνα με πληροφορίες έχουν εγκριθεί από το συμβούλιο στα τέλη Δεκεμβρίου, έχουν προκαλέσει τη σφοδρή αντίδραση της Καθολικής Εκκλησίας.

 

Η ημερήσια εφημερίδα Avvenire, που εκδίδεται από το ιταλικό συνέδριο των επισκόπων, εξαπέλυσε μια σφοδρή επίθεση στο συμβούλιο περιγράφοντας τις αρχές της πόλης ως «εχθρό των φτωχών» που τους παίρνουν τα χρήματα.

 

Η Caritas επιβεβαίωσε ότι οι αλλαγές θα τεθούν σε ισχύ από τον Απρίλιο, παρόλο που δηλώνει ότι ελπίζει πως το συμβούλιο θα υποχωρήσει. «Εξακολουθώ να ελπίζω ότι δεν είναι τελική απόφαση», δήλωσε σε συνέντευξή του ο πατέρας Benoni Ambarus, διευθυντής της Caritas Rome.

 

Η Caritas δήλωσε ότι έχει την υποστήριξη από πολιτικούς, κληρικούς και δημοσιογράφους που υποστήριξαν το έργο της και αντιτάσσονται στην κίνηση.

 

Ωστόσο η πόλη μοιάζει διχασμένη και δεν στηρίζουν όλοι την εκκλησία. Στα social media μεγάλες ομάδες δηλώνουν πως τα χρήματα που προέρχονται κυρίως από τουρίστες, πρέπει να πηγαίνουν για το γενικό καλό της πόλης, για υποδομές και όχι για το έργο της εκκλησίας.