Η Τζόνι Μίτσελ, θρύλος της φολκ, ποπ και τζαζ μουσικής, εξακολουθεί να δοκιμάζεται από σοβαρότατα προβλήματα μετά το ανεύρυσμα που είχε υποστεί το 2015. 

 

Πέντε χρόνια μετά το βαρύ ανεύρυσμα στον εγκέφαλό, η 76χρονη μουσικός παλεύει ακόμα και για να περπατήσει, όπως λέει σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις της στον Guardian. 

 

Ήταν Μάρτιος του 2015 όταν είχε βρεθεί αναίσθητη στο σπίτι της στο Λος Άντζελες. Τότε είχε διακομιστεί εσπευσμένα σε νοσοκομείο και αργότερα μία επίσημη ανακοίνωση στην ιστοσελίδα της διαβεβαίωνε τους φαν ότι η Μίτσελ «ξεκουραζόταν» και έκανε «καλή πρόοδο». 

 

Η φωνή και η έμπνευση πίσω από άλμπουμ όπως τα Blue (1971), For the Roses (1972) και The Hissing of Summer Lawns (1975) λέει τώρα στον Guardian ότι «παλεύει για να περπατήσει» και η ανάρρωσή της προχωρά με πολύ αργούς ρυθμούς. «Δεν γράφω τελευταία. Δεν παίζω κιθάρα, πιάνο ή οτιδήποτε άλλο. Όχι, απλώς συγκεντρώνομαι στο να ανακτήσω την υγεία μου». 

 

18 Σεπτεμβρίου 1968: Η Καναδή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός Τζόνι Μίτσελ παίζει την κιθάρα της έξω από το κλαμπ The Revolution club στο Λονδίνο
18 Σεπτεμβρίου 1968: Η Καναδή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός Τζόνι Μίτσελ παίζει την κιθάρα της έξω από το κλαμπ The Revolution club στο Λονδίνο

 

Πρόσφατη φωτογραφία της, από την συνέντευξη στη Guardian
Πρόσφατη φωτογραφία της, από την συνέντευξη στη Guardian

 

Η Μίτσελ παραλληλίζει τα τωρινά της προβλήματα υγείας με την πολιομυελίτιδα που είχε περάσει ως παιδί. «Ξέρετε κάτι. Τα κατάφερα με την πολιομυελίτιδα οπότε, εδώ είμαι πάλι, και παλεύω ξανά. Για άλλη μια φορά δεν μπορούσα να περπατήσω. Έπρεπε να μάθω πως να το κάνω ξανά. Δεν μπορούσα να μιλήσω. Η πολιομυελίτιδα δεν με είχε χτυπήσει έτσι, το ανεύρυσμα πήρε περισσότερα, αλήθεια. Μου στέρησε την ομιλία μου και την δυνατότητα μου να περπατώ». 

 

«Και ξέρετε κάτι; Ανέκτησα τον λόγο μου γρήγορα αλλά με το περπάτημα ακόμα παλεύω. Είμαι μαχήτρια όμως, έχω ιρλανδικό αίμα! Το ήξερα ότι θα δώσω ακόμα μία μάχη».

 

 

To αξεπέραστο Blue

 

Η Μίτσελ θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες τραγουδίστριες και τραγουδοποιούς της εποχής της και έχει χαρακτηριστεί το «γιανγκ» στο «γιν» του Μπομπ Ντίλαν. Την δεκαετία του 1970 εμφανίστηκε σε συναυλίες στο πλευρό της Τζόαν Μπάεζ και του Ντίλαν που το 1978 της πρότεινε να συνεργαστεί δισκογραφικά με τον τζαζίστα Τσαρλς Μίνγκους. Το άλμπουμ με τρεις αυθεντικές συνθέσεις του Μίνγκους κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1979, λίγους μήνες μετά το θάνατό του.

 

Όπως σχολιάζει το BBC, η Μίτσελ είχε το χάρισμα «να γράφει βαθιά προσωπικά ποιήματα και να τα μελοποιεί, εξερευνώντας τις σκοτεινότερες πλευρές της ζωής και της αγάπης». 

 

(Getty Images)
(Getty Images)

 

Από το ανεύρυσμα και μετά έχει κάνει λίγες δημόσιες εμφανίσεις, όπως η περυσινή στο γκαλά των 75ων γενεθλίων της στο Μουσικό Κέντρο του Λος Άντζελες. Αφού άκουσε καλλιτέχνες όπως οι Norah Jones, James Taylor και Emmylou Harris να ερμηνεύουν μερικά από τα πιο γνωστά τραγούδια της, η Μίτσελ ανέβηκε στην σκηνή υποβασταζόμενη από δύο φίλους, καθώς η παρέα τραγουδούσε το Big Yellow Taxi. Και έτσι, πάνω στη σκηνή «μετά μουσικής», έσβησε τα κεράκια στην τούρτα γενεθλίων της. 

 

Την συνέντευξη πήρε ο σκηνοθέτης Cameron Crowe ενόψει της κυκλοφορίας του νέου άλμπουμ "Joni Mitchell Archives Vol 1: The Early Years" που κυκλοφορεί αυτή την Παρασκευή. Νωρίτερα μέσα στον μήνα, η Μίτσελ μοιράστηκε ένα ηχητικό του Day After Day, που θεωρείται η πρώτη πρωτότυπη ηχογράφηση της από το 1965. «Ήταν το πρώτο μου παιδί», λέει. «Δεν ήξερα αν ήταν ένα καλό ή κακό τραγούδι. Ήταν απλώς το πρώτο». 

 

Εδώ, εκείνη η πρώτη ηχογράφηση, το  «πρώτο της παιδί»

 

 

Με πληροφορίες από BBC/Guardian

 

Ακολουθήστε το LiFO.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

 

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο LiFO.gr