ΡΑΤΚΑ

ΡΑΤΚΑ Facebook Twitter
0

Τη Xαρούλα Αλεξίου την ξέρω τριάντα χρόνια. Γνωριστήκαμε από τη Δήμητρα τη Γαλάνη όταν τραγουδούσανε μαζί στον «Ζυγό», στην Πλάκα. Τότε ήταν ακόμη παντρεμένη με τον Αχιλλέα Θεοφίλου. Ήταν λίγο πριν βγάλουν τον δίσκο «Τα τραγούδια της χτεσινής μέρας» το '81. Με παίρνανε τηλέφωνο στα διαλείμματα και μου λέγανε «Για πες μας ένα τραγούδι» για να γελάνε με τη φωνή μου.

Τη Χαρούλα την παρακολουθώ. Ξέρω για τη ζωή της, την καταλαβαίνω.

Διαβάζοντας τους στίχους των καινούργιων της τραγουδιών, βλέπω ότι στέκονται ως ποιήματα - μπορούν να δημοσιευτούν ως ποίηση. Δεν έχουν αυτό το κινηματογραφικό ή το αναφορικό. Είναι μια ωραία γλώσσα που ρέει, με πλήρες σενάριο. Όλα αυτά που διαβάζει κανείς είναι η συναισθηματική διαδρομή της: το πώς αντεπεξέρχεται στη δουλειά της, στους γάμους, στους έρωτές της, σε όλα.

Το κάθε τραγούδι εχει και κάτι το οποίο την έχει απογοητεύσει. Είναι σκεπτόμενα τραγούδια· έχει συνείδηση του τι κάνει και τι αισθάνεται. Είναι η αλήθεια της, είναι η ζωή της όλο αυτό· «δυο λόγια καθαρά στο άδειο σου το χέρι». Πέφτει σε γκρεμούς, αλλά στεκεται. «Στην άκρη του γκρεμού γυρνώ την άκρη στον χαμό και ξαναρχίζω», γράφει. Ξανασηκώνεται.

«Λέω πως δεν μπορεί, μια θέση θα κρατάς πλάι στο μαξιλάρι σου αν μ'αγαπάς». Αυτά είναι γεμάτα νοσταλγία.  Κάποιος έρωτας... Είναι και πολύ γενναιόδωρη με όλους αυτούς που πέρασαν από τη ζωή της. Εγω δεν θα ήμουνα.

Μου άρεσε πιο πολύ ο στίχος «όπου και να 'σαι η αγάπη θα σε βρει». Αυτό είναι πάρα πολύ ωραίο.

Φωνές έχουν πάρα πολλοί - η μισή Ελλάδα τραγουδάει. Της Χαρούλας η φωνή είναι έξυπνη, περνάει από μέσα της. Έχει πάθος.

Είναι πολύ θηλυκιά· έχει αυτό το γυναικείο, το γήινο. Μ'αρέσει η κίνησή της, το χιούμορ της. Να κατι που δεν φαίνεται στους στίχους της: έχει φοβερό χιούμορ! Εκανε ένα πάρτι Γιουροβίζιον με τη Δήμητρα τη Γαλάνη κι εγώ πήγα με βιβλίο γιατί έλεγα ότι θα βαρεθώ. Η Χαρούλα και η Δήμητρα κάνανε τις τραγουδίστριες.Το γέλιο που κάναμε δεν περιγράφεται.

Ακόμα κι όταν της συμβαίνει κάτι τραγικό, όταν αρχίζει και το διηγείται αλλάζει και το κάνει κωμικό. Το ξορκίζει αυτομάτως. Είναι πολύ μεγάλο ταλέντο αυτό.

Οι Αθηναίοι
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δημήτρης Ποτηρόπουλος: «Με φοβίζει ότι αντιμετωπίζουμε την πόλη με αδιαφορία»

Οι Αθηναίοι / Δημήτρης Ποτηρόπουλος: «Με φοβίζει ότι αντιμετωπίζουμε την πόλη με αδιαφορία»

Από το Παλαιό Ψυχικό και τα φοιτητικά χρόνια στη Γερμανία ως τα μεγάλα αρχιτεκτονικά έργα και τη σημερινή Αθήνα. Ο Δημήτρης Ποτηρόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO και μιλά για την αρχιτεκτονική, τις πόλεις, την ομορφιά και όλα όσα κάνουν έναν κόσμο πραγματικά ανθρώπινο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιώργος Κανέλλης - Discobole

Οι Αθηναίοι / Γιώργος Κανέλλης: «Το Discobole δεν ήταν ένα απλό κατάστημα»

Από τα παιδικά του χρόνια στο Παλαιό Φάληρο ως το άνοιγμα του θρυλικού «Discobole», κι απ’ τη μετάβαση στην ψηφιακή εποχή ως τη σημερινή αναγέννηση του βινυλίου – ο άνθρωπος πίσω από το σημαντικότερο δισκάδικο της πόλης αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
«Δίχως κα@λα δουλειά δεν γίνεται»

Οι Αθηναίοι / Κωστής Καρπόζηλος: «H επιτυχία της δεξιάς είναι μια αριστερά που φοβάται τον εαυτό της»

Από ένα παιδί που μεγάλωνε «αποκομμένο» έξω από τα Γιάννενα, βρίσκοντας καταφύγιο στα βιβλία, μέχρι τον φοιτητή που έκανε την πολιτική «διέξοδο» και τον ιστορικό που κινήθηκε ανάμεσα σε Ελλάδα, Ευρώπη και ΗΠΑ, η διαδρομή του είναι μια συνεχής αναζήτηση μέσα από εμπειρίες, ρήξεις και μετατοπίσεις. Ο ιστορικός Κωστής Καρπόζηλος αφηγείται τη ζωή του στη LiFO. 
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Νικόλας Γεωργίου, creative director της ελληνικής «Vogue», συνεκδότης του Dapper Dan

Μόδα & Στυλ / Νικόλας Γεωργίου: «Δεν κάνει κανείς τίποτα πια χωρίς στυλίστα»

Από τη Λευκωσία της μετα-αποικιακής κανονικότητας στο Λονδίνο του St Martins και από εκεί στη Vogue και το ανεξάρτητο Dapper Dan, ο Νικόλας Γεωργίου αφηγείται μια ζωή χτισμένη πάνω στην εικόνα, τις σχέσεις και τη διαρκή ανάγκη για εξέλιξη - εξηγώντας γιατί σήμερα η μόδα έχει χάσει το ρίσκο και την ατομικότητα.
M. HULOT
Νέλλη Σεμιτέκολο, πιανίστρια

Οι Αθηναίοι / Νέλλη Σεμιτέκολο: «Όταν μεγαλώνεις και γερνάς, κάθε χρόνο κάτι χάνεις»

Χωρίζει τη ζωή της πριν και μετά τον Χρήστου και πριν και μετά τον Γρηγόρη. Την πιο συγκινητική στιγμή της καριέρας της την έζησε σε συναυλία κατά τη διάρκεια της χούντας, παίζοντας το «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Η πιανίστρια Νέλλη Σεμιτέκολο αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ