Φεστιβάλ Αθηνών 2019: Ακυρώσεις και αλλαγές στην ώρα έναρξης παραστάσεων

Φεστιβάλ Αθηνών 2019: Ακυρώσεις και αλλαγές στην ώρα έναρξης παραστάσεων Facebook Twitter
"Το κορίτσι από το εργοστάσιο της ομίχλης" του Thom Luz.
1

Λόγω εκδηλώσεων στη Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και της δυνατής μουσικής που θα παρεμποδίζει την ομαλή έκβαση των παραστάσεων στην Πειραιώς 260, το Φεστιβάλ Αθηνών ανακοίνωσε τις παρακάτω αλλαγές.

Σαββατοκύριακο 15 και 16 Ιουνίου
-Οι παραστάσεις της Τραγωδίας του Βασιλιά Ριχάρδου Γ' από τον θίασο Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων Ματαιώνονται για τις 15 και 16 Ιουνίου. Η παράσταση θα παιχτεί μόνο την Πέμπτη 13 και την Παρασκευή 14 του μηνός. Όλα τα εισιτήρια θα μεταφερθούν στις δύο αυτές μέρες.

-Η παράσταση του Σαββάτου της Ανδρονίκης Μαραθάκη It's not about if you will love me tomorrow – part 2, το Σάββατο 15 Ιουνίου θα ξεκινήσει στις 20:00 αντί για τις 21:00.

Παρασκευή 21, Σάββατο 22 και Κυριακή 23 Ιουνίου
Όλες οι παραστάσεις στην Πειραιώς 260 θα ξεκινήσουν στις 20:00 αντί για τις 21:00: Γιαννούλα η Κουλουρού του Γιώργου Παπαγεωργίου, Καλοκαιρινά μπάνια των Κ.Κουτσολέλου-Β.Καμαράτου, Το κορίτσι από το εργοστάσιο της ομίχλης του Thom Luz.

Culture
1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιώργος Μαρίνος: η πιο άγρια ντροπή της πίστας

Γιώργος Μαρίνος / Γιώργος Μαρίνος: Είσαι μεγάλος σταρ, αγάπη μου!

Ο Πάνος Μιχαήλ γράφει για τον Γιώργο Μαρίνο ως τον άνθρωπο που ξεστόμισε «εγώ κύριε είμαι ομοφυλόφιλος» όταν η λέξη μπορούσε να σε τελειώσει. Η Ελλάδα τον έκανε θέαμα για να τον αντέξει. Εκείνος όμως ανέβηκε στην πίστα και δεν μίκρυνε.
THE LIFO TEAM
Η μποέμ ζωή της πρώτης Νύφης του Φρανκενστάιν

Culture / Η μποέμ ζωή της πρώτης Νύφης του Φρανκενστάιν

Παρότι εμφανίστηκε στην οθόνη για λιγότερο από τρία λεπτά, η ερμηνεία της Elsa Lanchester άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του κινηματογραφικού τρόμου, ενώ η ίδια έζησε μια αντισυμβατική, μποέμ ζωή στο Λονδίνο και το Χόλιγουντ του 20ού αιώνα.
THE LIFO TEAM
Σαν φίδι πάνω στο δέρμα σου/ Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Σαν φίδι πάνω στο δέρμα σου/ Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Η Robyn ανεβαίνει στη σκηνή σαν high priestess του heartbreak και μετατρέπει το τραύμα σε ρυθμό. Η Rosalía στήνει λειτουργία techno–φλαμένκο και χρησιμοποιεί τη μουσική σαν τελετουργία μετάβασης. Ο Rob Rausch ποζάρει σαν pin-up snake boy και αφήνει το reality φίδι να σχεδιάσει τα όρια της queer οικειότητας. Και ο Gus Van Sant, σαν ήσυχος collector αγγέλων, συλλέγει αγόρια σαν να φυλάσσει την πρώτη τους ανάσα.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Tι μένει όταν τελειώσει το ωραίο;/ ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Tι μένει όταν τελειώσει το ωραίο;/ ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Η Lana Del Rey κοιτάζει για πρώτη φορά το πρόσωπο πίσω από τη μελαγχολία, το All of Us Stars μοιάζει με queer séance από εποχή που κάηκε, και η Zendaya με τον Pattinson επιπλέουν μέσα σε μια εικόνα που δεν τους υπηρετεί πια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το vertical ψηφιακό ορφανοτροφείο μέχρι το μεγάλο θέατρο του feed, από την εξάντληση των σωμάτων μέχρι την υπόγεια τέχνη που αρνείται να γίνει κεφάλαιο, το νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ χαρτογραφεί το νέο queer τοπίο της μετα-πανδημικής ύπαρξης. Η ζωή δεν ζητά πια αφήγημα, ζητά αντοχή.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το σοκ της Peaches μέχρι τη σιωπηρή δύναμη σωμάτων που άντεξαν χωρίς να εξηγηθούν, ο Πάνος Μιχαήλ εξερευνά τι σημαίνει να κατοικείς το σώμα σου χωρίς διαπραγμάτευση. Ένα πολυποστ της ΟΑΣΗΣ για την επιθυμία ως πολιτισμό και την αντοχή ως μορφή αλήθειας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Το δέρμα που κατοικώ/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Το δέρμα που κατοικώ/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Σε αυτό το πολυποστ, ο Πάνος Μιχαήλ κοιτάζει τη σύγχρονη κουλτούρα μέσα από εκείνο το μικρό σκοτεινό διάκενο όπου κάτι λείπει και ακριβώς γι’ αυτό γίνεται ορατό. Από τη Charli XCX που παλεύει να ξαναβρεί το σώμα της μέσα στο ίδιο της το είδωλο, μέχρι τη Cindy Sherman που αποκάλυψε νωρίς τη βία της μίμησης· από τη σωματική ένταση του HYACYN μέχρι τη λαϊκή, ανθρώπινη ματιά του Martin Parr. Ένα queer πολυποστ για την επιμονή της παρουσίας σε μια εποχή που δεν αντέχει την ατέλεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Πόσο κοστίζει να βγαίνεις στην Αθήνα;

Culture / Πόσο κοστίζει να βγαίνεις στην Αθήνα;

Από τις θεατρικές σκηνές και τις σκοτεινές αίθουσες μέχρι τα μεγάλα dance events και τα πιο περιζήτητα τραπέζια της Αθήνας, πόσο κοστίζει πραγματικά η επαφή με όσα συμβαίνουν στην πόλη; Πού βρισκόμαστε σε σχέση με λίγα χρόνια πριν και πού σε σχέση με το εξωτερικό;
THE LIFO TEAM
Τα πρόσωπα που άλλαξαν κάτι στον πολιτισμό και υπόσχονται πολλά ακόμα για το μέλλον

Portraits 2025 / Τα πρόσωπα που άλλαξαν κάτι στον πολιτισμό και υπόσχονται πολλά ακόμα για το μέλλον

Kάποιοι το κάνουν για χρόνια, άλλοι εμφανίζονται πρώτη φορά ή είναι ακόμα στην αρχή της θαυμαστής τους πορείας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το 2024 έκαναν τη διαφορά και απ' ό,τι φαίνεται το 2025 θα συνεχίσουν ακάθεκτοι. Η ομάδα της LifΟ μίλησε μαζί τους.
THE LIFO TEAM
«Μυστήριο 188 ΤΟ ΦΩΣ»: Μια έκθεση για τον «Μορφωτικό και Εκπολιτιστικό Σύλλογο Ελευσίνος»

LiFO X 2023 ΕΛΕVΣΙΣ / «Μυστήριο 188 - ΤΟ ΦΩΣ»: Μια έκθεση για τον «Μορφωτικό και Εκπολιτιστικό Σύλλογο Ελευσίνος»

Ο Χρήστος Παρίδης συνομιλεί με έναν εκ των ιδρυτικών μελών της, τον Θανάση Λεβέντη, μια ξεχωριστή και πολύπλευρη προσωπικότητα, άρρηκτα συνδεδεμένη με την πόλη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γιατί παραιτήθηκε ο διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου

Culture / Γιατί παραιτήθηκε ο διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου;

Μια συνταρακτική υπόθεση συστηματικής κλοπής αρχαιοτήτων βρίσκεται μονάχα στην αρχή των αποκαλύψεων. Πώς έφτασαν να λείπουν μέχρι και 1,500 αντικείμενα από την συλλογή του Βρετανικού Μουσείου, πώς μερικά από αυτά κατέληξαν στο eBay, και το παρασκήνιο μιας παραίτησης που κρύβει πολλά.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΚΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ
Ζαμέ Κορωπί: Λίγες αλήθειες για το μοχθηρό language barrier που κάποτε μας έχει τρολάρει όλους

Οπτική Γωνία / Ζαμέ Κορωπί: Λίγες αλήθειες για το μοχθηρό language barrier που κάποτε μας έχει τρολάρει όλους

Το πάθημα του συνηγόρου της Εύας Καϊλή, Μιχάλη Δημητρακόπουλου, ακριβώς, όπως παλαιότερα «τα αγγλικά του Τσίπρα», πέρα από τα ανέκδοτα και τα, δικαίως, μοχθηρά πειράγματα, έχουν πολλά να πουν για το γλωσσικό εμπόδιο και την υπερβολική αυτοπεποίθησή μας, όταν καλούμαστε να εκφραστούμε σε μία ξένη γλώσσα...
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
Αννα Ροκόφυλλου: «Στον ΟΠΑΝΔΑ θέλουμε να αναδείξουμε την ιστορικότητα της Αθήνας»

Culture / Αννα Ροκόφυλλου: «Στον ΟΠΑΝΔΑ θέλουμε να αναδείξουμε την ιστορικότητα της Αθήνας»

Η Άννα Ροκοφύλλου, πρόεδρος του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων, κάνει έναν απολογισμό των δύο πρώτων ετών της θητείας της και δεν κρύβει τον ενθουσιασμό της για το Φεστιβάλ Κολωνού (6-28/9) με το οποίο ο πολιτισμός γίνεται διαθέσιμος σε κάθε δημότη.

σχόλια

1 σχόλια
Εμπειρία από το Φεστιβάλ Αθηνών από περασμένη χρονιά: Κατακαλόκαιρο μεσημέρι, έχω πάρει εισητήριο για μια περφόρμανς χορογράφου/χορεύτριας που εμφανίζεται μόνη της και καθε παράσταση διαρκεί 20 λεπτά, κάτι τέτοιο. Αφού φτάνω και περιμένω να δω σε ποιό χώρο γίνεται, λίγο πριν ξεκινήσει, ανακοινώνεται στάση εργασίας από το προσωπικό. Όλα καλά αλλά γιατί δεν μπορούσαν να το ανακοινώσουν από πιο νωρίς, έπρεπε να κάνουμε την διαδρομή μέχρι εκεί πρώτα? εγώ πχ. έκανα διαδρομή μιας ώρας μέσα στο καύσωνα ας πούμε.Λέω οκ τι γίνεται με τα λεφτά, μια και ήταν η τελευταία μέρα της παράστασης? Μου λένε ρώτα τον υπεύθυνο. Ο υπεύθυνος μου λέει περίμενε θα γίνει η παράσταση μάλλον σε λίγο. Ρωτάω πώς θα το εξακριβώσουμε αυτό? Μου λέει κάπου εδώ είναι η περφόρμερ, θα την ρωτήσουμε. Σε λίγο χάνεται ο υπεύθυνος και βλέπω την περφόρμερ να μιλάει με κάποιους. Λέω ας την ρωτήσω, να ξεμπερδεύω να φύγω, άμα είναι. Την ρωτάω λοιπόν, επί λέξει: συγγνώμη, έχω πάρει εισητήριο και μου είπανε ότι μπορεί να γίνει η παράσταση ισχύει? Και γυρίζει θυμωμένη με ύφος χιλίων Λένιν και χιλίων Στάλιν, ε όχι βέβαια δεν θα γινει η παράσταση, αφού απεργούν τα παιδιά. Α λέω συγγνώμη ο υπεύθυνος μου είπε κτλ., μάλλον διάλεξα λάθος μέρα λοιπόν. Ακριβώς μου λέει, λάθος μέρα, στραβωμένη επί δέκα, επειδή πήγα να διαταράξω την μεσημεριανή ραστώνη μάλλον. Δεν ζήτησα καν τα λεφτά μου πίσω, έφυγα με την ουρά στα σκέλια και από τότε δεν ξαναπάτησα στο φεστιβάλ, γιατί κατάλαβα ότι είναι δικό μου φταίξιμο η λάθος οικονομική διαχείρηση και ότι δεν πληρώνονται τα παιδιά που δουλεύουν εκεί... Ακόμα ότι δεν μπορώ να ξεπληρώσω με ένα ψωροεισητήριο την τιμή που κάνουν οι καλλιτέχνες εκεί να εμφανίζονται σε παραστάσεις και να μπορώ εγώ ένας τυχαίος, ένας κοινός θνητός να τους παρακολουθώ...