Η Λετονή σκηνογράφος Laura Dislere απέδωσε μοναδικά την ομορφιά της Σιβηρίας στο «Ακίνητο Ποτάμι»

Η Λετονή σκηνογράφος Laura Dislere απέδωσε μοναδικά την ομορφιά της Σιβηρίας στο «Ακίνητο Ποτάμι» Facebook Twitter
Επιβλητικό, εντυπωσιακό και ταυτόχρονα τρομακτικό, το φυσικό τοπίο οφείλει να δίνει μία συγκεκριμένη συνθήκη στην ιστορία που η σκηνογράφος κλήθηκε να αποτυπώσει οπτικά
0

Το «Ακίνητο Ποτάμι» του Άγγελου Φραντζή είναι μια από τις πιο πολυαναμενόμενες ταινίες της χρονιάς. Μια ταινία που εκτίμησε ιδιαίτερα το HBO που πρόσφατα την ενέταξε στην ταινιοθήκη του αλλά και οι κριτικοί κινηματογράφου που της έδωσαν το βραβείο καλύτερης ελληνικής ταινίας στο πρόσφατο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.


Το «Ακίνητο Ποτάμι» είναι μία μεγάλη διεθνής συμπαραγωγή με φόντο τα παγωμένα τοπία της Σιβηρίας. Ένα δράμα μυστηρίου που χτίζει μια εξαιρετικά υποβλητική ατμόσφαιρα.

Μεγάλος αρωγός, για να επιτευχθεί αυτό το εντυπωσιακό αποτέλεσμα, σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα, είναι η σκηνογραφία της ταινίας την οποία επιμελήθηκε η Λετονή production designer Laura Dislere, η οποία μας μίλησε για την εμπειρία της.


Η ιστορία θέλει την Άννα και τον Πέτρο, ένα ζευγάρι από την Ελλάδα να μετακομίζουν σε μία βιομηχανική πόλη της Σιβηρίας λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων του Πέτρου. Πλάι στους δύο πρωταγωνιστές, ο σκηνοθέτης Άγγελος Φραντζής κάνει συμμέτοχο στην πλοκή της ιστορίας τον περιβάλλοντα χώρο.

«Η ίδια η πόλη αποτέλεσε έναν ακόμη πολύ δυνατό χαρακτήρα. Για μένα, η πόλη έγινε ένα πολύ ισχυρό πρώτο σημείο, στο οποίο έπρεπε να βασιστώ» λέει η σκηνογράφος της ταινίας Laura Dislere.

Η ιδέα της ταινίας ήταν να τοποθετηθεί αυτό το όμορφο ζεστό ζευγάρι Ελλήνων, σε έναν τόπο που δεν ανήκει καθόλου. Και όπως έχει πει και ο Άγγελος Φραντζής «ένα μέρος όπου μπορείς να αισθανθείς το τέλος του κόσμου». Αυτό ακριβώς ήταν το συναίσθημα που ήθελε να αποδώσω κι εγώ.


Επιβλητικό, εντυπωσιακό και ταυτόχρονα τρομακτικό, το φυσικό τοπίο οφείλει να δίνει μία συγκεκριμένη συνθήκη στην ιστορία που η σκηνογράφος κλήθηκε να αποτυπώσει οπτικά.

«Φυσικά και υπάρχει τεράστια ομορφιά σε αυτά τα ρωσικά τοπία. Μπορεί να είναι βιομηχανικά αλλά άνθρωποι ζουν και πεθαίνουν σε αυτά. Ζουν και μπορούν να τα βλέπουν σαν τον προσωπικό τους παράδεισο, παρά την ατμόσφαιρα που στα δικά μου μάτια μπορεί να μοιάζει με κόλαση.

Η ιδέα της ταινίας ήταν να τοποθετηθεί αυτό το όμορφο ζεστό ζευγάρι Ελλήνων, σε έναν τόπο που δεν ανήκει καθόλου. Και όπως έχει πει και ο Άγγελος Φραντζής "ένα μέρος όπου μπορείς να αισθανθείς το τέλος του κόσμου".

Αυτό ακριβώς ήταν το συναίσθημα που ήθελε να αποδώσω κι εγώ. Το πόσο μικρός και εύθραυστος μπορεί να νιώσει ο άνθρωπος σε ένα αχανές βιομηχανικό τοπίο. Το αίσθημα της απομόνωσης και της αδυναμίας.

Οπότε, ο εξωτερικός χώρος που έπρεπε να διαχειριστώ ήταν αυτό το τεράστιο βιομηχανικό τοπίο γεμάτο ρύπανση. Ένα σκηνικό που δίνει στην Άννα και τον Πέτρο το αίσθημα της παρακμής και της αίσθησης ότι κανείς δεν έχει καμία εξουσία σε τίποτα».


«Από την άλλη οι εσωτερικοί χώροι έπρεπε να είναι το ακριβώς αντίθετο», μας λέει η σκηνογράφος. «Έπρεπε να οπτικοποιήσουμε ένα καταφύγιο, έναν χώρο όπου το ζευγάρι να νιώθει την αποδοχή, τη ζεστασιά και την αγάπη κι αυτή ήταν η σχέση που θέλαμε να δημιουργήσουμε ανάμεσα στους πρωταγωνιστές και τους εσωτερικούς χώρους που τους φιλοξενούσαν.

Η μεγαλύτερη πρόκληση που είχαμε να αντιμετωπίσουμε ήταν η δημιουργία του διαμερίσματος της Αννας και του Πέτρου. Ψάχναμε για ένα διαμέρισμα που να έχει αυτό το παλιό σοβιετικό αίσθημα αλλά την ίδια στιγμή να έχει και το σημάδι της ευρωπαϊκής αισθητικής.

Αυτό που καλούμασταν να δημιουργήσουμε ουσιαστικά ήταν το προσωρινό σπίτι της Άννας αλλά με την αίσθηση της βάσης και των δύο. Ένα μέρος το οποίο βρίσκεται στο εδώ και το τώρα, και κανείς δεν ήξερε αν θα είναι ένα σπίτι προσωρινό ή και για πάντα. Και αυτό ήταν πολύ δύσκολο να βρεθεί.

 

Ακίνητο Ποτάμι | Still River

Τελικά όμως καταφέραμε να βρούμε ένα εντελώς άδειο εγκαταλελειμμένο διαμέρισμα, το οποίο χρησίμευε παλιότερα ως στούντιο μόδας και το αλλάξαμε εντελώς. Από τα παράθυρα και τους τοίχους, μέχρι την αρχιτεκτονική του και το δάπεδο, ενώ ξαναχτίσαμε την κουζίνα και το μπάνιο από το μηδέν.

Έτσι, ο χώρος που δημιουργήθηκε για τους βασικούς χαρακτήρες ήταν κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό στούντιο οφείλω να πω. Έπρεπε μέσα σε αυτόν τον χώρο να "δούμε" την Άννα. Πώς περνούσε τον χρόνο της, τα ενδιαφέροντά της, τα πράγματα που φυλούσε στις τσέπες της... Να είμαστε ικανοί να δείξουμε όλο τον κόσμο της Άννας με λεπτομέρειες μέσα από αυτό το διαμέρισμα. Κι αυτό μας πήρε περισσότερο από τρεις εβδομάδες μέχρι να καταστήσουμε έτοιμο το σπίτι για γύρισμα.


Η χρωματική παλέτα της ταινίας, καθώς η ιστορία είναι από την οπτική και των δύο, και της Άννας και του Πέτρου, είναι μία ιστορία σύνθεσης. Προσπάθησα να οπτικοποιήσω τους χαρακτήρες και να τους ανάγω σε σύμβολα.

Ο Πέτρος συμβολίζεται πιο πολύ ως φωτιά και η Άννα περισσότερο ως νερό. Οι ενέργειές τους και οι προσωπικότητές τους έπρεπε να παρουσιαστούν οπτικά. Έτσι, παράλληλα με ό,τι είχαμε ήδη από άποψη εξωτερικών χώρων, προσπαθήσαμε να προσθέσουμε περισσότερο μπλε και κόκκινο σε μικρότερα ή μεγαλύτερα στοιχεία στο χώρο.

Η Λετονή σκηνογράφος Laura Dislere απέδωσε μοναδικά την ομορφιά της Σιβηρίας στο «Ακίνητο Ποτάμι» Facebook Twitter
Η ιδέα της ταινίας ήταν να τοποθετηθεί αυτό το όμορφο ζεστό ζευγάρι Ελλήνων, σε έναν τόπο που δεν ανήκει καθόλου.

Γενικά η χρωματική παλέτα κινήθηκε σε γήινους τόνους, σκοτεινούς με λίγο φως, βαρύ, όπως ολόκληρη η ατμόσφαιρα που περιβάλλει τους δύο βασικούς χαρακτήρες.

Χρησιμοποιήσαμε σκοτεινά χρώματα και λίγο φως, ως μία μεταφορά των σκοτεινών συναισθημάτων των ηρώων. Αυτά τα συναισθήματα που κλείνονται μέσα στον άνθρωπο όταν δεν γνωρίζει τι ακριβώς του συμβαίνει και δεν μπορεί να βρει μία εξήγηση για αυτό που του συμβαίνει.


Πρέπει να πω ότι απόλαυσα κάθε στιγμή και κάθε μέρα από την προετοιμασία της ταινίας, σε όλα τα στάδιά της. Η συνεργασία με τον Άγγελο ήταν θα έλεγα, ταυτόχρονα δύσκολη και εύκολη. Ίσως επειδή από την πρώτη στιγμή τον αντιμετώπισα ως έναν ισχυρό εικαστικό καλλιτέχνη και έπειτα ως έναν καλό σκηνοθέτη.

Η οπτικοποίηση της ταινίας είναι πραγματικά πάρα πολύ σημαντική για εκείνον και είχε την ιδέα της εικόνας στο μυαλό του από την πρώτη πρώτη στιγμή. Έτσι στην πραγματικότητα αυτό που έπρεπε να κάνω ήταν να μετασχηματίσω τις ιδέες του Άγγελου σε περιβάλλον όσο καλύτερα μπορούσα.

Και το ευτυχές ήταν ότι μιλούσαμε την ίδια γλώσσα παρά το ότι προερχόμαστε από διαφορετικά μέρη του κόσμου και αυτό ήταν το πιο σημαντικό πράγμα. Να μπορούμε να επικοινωνήσουμε και να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο».

Η Λετονή σκηνογράφος Laura Dislere απέδωσε μοναδικά την ομορφιά της Σιβηρίας στο «Ακίνητο Ποτάμι» Facebook Twitter
Γενικά η χρωματική παλέτα κινήθηκε σε γήινους τόνους, σκοτεινούς με λίγο φως, βαρύ, όπως ολόκληρη η ατμόσφαιρα που περιβάλλει τους δύο βασικούς χαρακτήρες.

Info

Το «Ακίνητο Ποτάμι» Άγγελου Φραντζή προβάλλεται στις αίθουσες από τη Danaos Films.

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
American Apparel: Τα βρόμικα μυστικά της πιο ανατρεπτικής εταιρείας των ’00s

Οθόνες / American Apparel: Τα βρόμικα μυστικά της πιο ανατρεπτικής εταιρείας των ’00s

Η American Apparel πουλούσε απελευθέρωση, αλλά πίσω από τις βιτρίνες και το φίνο βαμβάκι το brand ήταν βουτηγμένο στα σκάνδαλα: σεξουαλική παρενόχληση, κατάχρηση εξουσίας και ένα εργασιακό κλίμα που κάθε άλλο παρά cool ήταν.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Movies

Οθόνες / Η σπαρταριστή επιστροφή των «Τρελών Σφαιρών» και 9 ακόμα λόγοι για να πάτε σινεμά

Ο Λίαμ Νίσον δείχνει την κωμική στόφα του, η Άλισον Μπρι και ο Ντέιβ Φράνκο πρωταγωνιστούν στην πιο αναμενόμενη ταινία τρόμου της χρονιάς, η νέα ταινία των αδερφών Νταρντέν και 4 επανεκδόσεις – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM