Berenice Bejo: Το κορίτσι του οσκαρικού "Artist" σε μία νέα κινηματογραφική πρόκληση Facebook Twitter

Berenice Bejo: Το κορίτσι του οσκαρικού "Artist" σε μία νέα κινηματογραφική πρόκληση

0

Αγγίζοντας το Όσκαρ β' ρόλου για το ζωηρό πορτρέτο της αιώνιας ενζενί Πέπι Μίλερ στο πολυβραβευμένο «The Artist», η εύπλαστη, ιδανική ηθοποιός -στα χέρια σκηνοθετών με άποψη- Μπερενίς Μπεζό επέστρεψε στη Γαλλία, τη χώρα που προτίμησαν οι γονείς της αποφασίζοντας να μεταναστεύσουν από την Αργεντινή, τέλη της δεκαετίας του '70, όταν εκείνη ήταν μόλις 3 ετών, για να αποφύγουν το δικτατορικό καθεστώς. Τον Ιανουάριο, όταν τη συνάντησα στο Παρίσι, η Μπεζό έπαιζε στο θέατρο Edouard VII, στο έργο «Tout ce que vous voulez», και είχε προλάβει να ολοκληρώσει τα γυρίσματα τριών ταινιών, του Μάρκο Μπελόκιο, του Τραν Αν Χουνγκ και του Ζοακίμ Λαφός. Λίγο πριν ανέβει και πάλι στο κόκκινο χαλί του Φεστιβάλ Καννών με το «Redoutable», σε σκηνοθεσία του Μισέλ Χαζαναβίσιους, τον σύζυγο και πατέρα των δύο παιδιών της, η τιμημένη με Σεζάρ, αλλά και το βραβείο στο Φεστιβάλ Καννών για το «Παρελθόν» του Ασγκάρ Φαρχαντί ηθοποιός, μιλάει για το αφηρημένο εικαστικό σύμπαν του Βιετναμέζου auteur, σε αντιδιαστολή με τον νατουραλισμό του Λαφός, στο «Όταν τελειώσει ο έρωτας».

— Σας είδα σε δύο ταινίες που δεν θα μπορούσαν να είναι πιο διαφορετικές μεταξύ τους. Ας πάρουμε το πρώτο φιλμ, την «Αιωνιότητα» («Éternité») του γνωστού και βραβευμένου Βιετναμέζου σκηνοθέτη Τραν Αν Χουνγκ. Πώς «πορευτήκατε» σε μια ταινία όπου οι διάλογοι είναι λιγοστοί και το σενάριο αντισυμβατικό;

Ένιωθα σαν μοντέλο μπροστά σε έναν ζωγράφο. Υπάρχουν λίγες σκηνές που έδιναν τον απαραίτητο χώρο ώστε να να κάνω κάτι δυνατό. Η ιστορία αφηγείται με εικόνες και ως ηθοποιός χρειάστηκε να επιδείξω μεγάλη υπομονή. Η στάση μου ήταν πάντα συγκεκριμένη, τα μαλλιά στερεωμένα, το χαμόγελο σε ορισμένη θέση, όλα ήταν ακριβή και κανονισμένα, κινούνταν σε μικρές αποχρώσεις. Τόσο διαμετρικά αντίθετος κόσμος από εκείνον του Ζοακίμ Λαφός!

Όταν χάνεται ο έρωτας, θυμώνεις τόσο που γίνεσαι κακός με τον σύντροφο που πλέον αισθάνεσαι εχθρό σου.

— Το «Όταν τελειώσει ο έρωτας» («L' économie du couple») μιλάει για τον χωρισμό ενός ζευγαριού και τη μάχη ανάμεσα στον Μπορίς και τη Μαρί, τον άνδρα και τη γυναίκα που κάποτε αγαπήθηκαν, αλλά τώρα δεν μπορούν να συνεννοηθούν ούτε για τα βασικά...

Εδώ υπάρχει πολύς λόγος και δράση για έναν ηθοποιό.

— Αυτοσχεδιασμός;

Καθόλου – υπερβάλλω ίσως. Κάποιες φορές προσθέσαμε κάτι που έλειπε, αλλά είχε πολλή δουλειά, μεγάλη ακρίβεια και άπειρες λήψεις. Το λιγότερο 30 και συνήθως πάνω από 50, ως και 80 μπορώ να σας πω, για καθεμία από τις σκηνές του διαλόγου ανάμεσα στους δύο.

Berenice Bejo: Το κορίτσι του οσκαρικού "Artist" σε μία νέα κινηματογραφική πρόκληση Facebook Twitter
H Berenice Bejo και ο Cédric Kahn στην ταινία «Όταν τελειώσει ο έρωτας».

— Τι πραγματικά συμβαίνει; Τα λογιστικά προβλήματα ανάμεσά τους είναι τόσο ανυπέρβλητα ή από τη στιγμή που χάνεται η μαγεία προκύπτουν πολλά θέματα σε υπερθετικό βαθμό;

Νομίζω πως συμβαίνει το δεύτερο. Όταν χάνεται ο έρωτας, θυμώνεις τόσο που γίνεσαι κακός με τον σύντροφο, που πλέον αισθάνεσαι εχθρό σου. Αυτό που μου αρέσει στην ταινία είναι πως βλέπεις ανάγλυφα όλα τα συναισθήματα στο πρόσωπο και την έκφραση της Μαρί. Πρώτα είναι οργισμένη, μετά από 25 λεπτά κινηματογραφικής διάρκειας καταλαβαίνεις γιατί φέρεται έτσι, και μετά διανύει τον κύκλο, τη λύπη, την απογοήτευση, την αμηχανία και τη συγχώρεση. Γίνεται ευάλωτη και τρωτή, σαν καθημερινή κοπέλα, και αυτή και ο άνθρωπος με τον οποίο νόμιζε πως θα περάσει όλη της τη ζωή. Μοιάζουν με τον καθένα από μας, είναι μια κατάσταση πολύ οικεία.

— Φτάσατε πολύ κοντά στα Όσκαρ με το «The Artist». Τι σήμαινε για σας όλη αυτή η εμπειρία, μια κοπέλα από την Αργεντινή που ήρθε στη Γαλλία για να κυνηγήσει μια καριέρα στην υποκριτική, πέρασε για λίγο από το Χόλιγουντ και επέστρεψε στη δεύτερη πατρίδα της, κερδίζοντας πολλά στοιχήματα, σε διαφορετικούς ρόλους, με σκηνοθέτες διαφορετικών εθνικοτήτων. Μοιάζει με όνειρο;

Όχι, δεν ήταν όνειρο, αλλά μια φούσκα, μια όμορφη παρένθεση στη ζωή μου, που τη χάρηκα και την απόλαυσα ιδιαίτερα. Οι φίλοι μας και ολόκληρη η Γαλλία μας υποστήριζαν με ενθουσιασμό, λες και ήμασταν ποδοσφαιρική ομάδα! Αλλά, όπως είπατε κι εσείς, έπρεπε να επιστρέψω στην κανονική ζωή και στην πραγματική δουλειά, γέννησα μετά από μερικούς μήνες, οπότε συνέβαιναν πολλά και ωραία εκείνη την περίοδο και χάρηκα που ηρέμησα. Αλλά πάντα θα τους θυμάμαι εκείνους τους συναρπαστικούς και θετικούς μήνες για το fun και την ενέργεια.

 

 
Το «Όταν τελειώσει ο έρωτας» βγήκε στις αίθουσες την Πέμπτη στις 4 Μαΐου.

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Απώλειες / Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Ήταν ένας από τους ελάχιστους ελληνικής καταγωγής που βραβεύτηκε με Όσκαρ. Αληθινός αρχιτέκτονας του νέου αμερικανικού σινεμά, αγαπημένος συνεργάτης του Κόπολα, conceptual καλλιτέχνης του production design ισορροπούσε πάντα ιδιοφυώς μεταξύ Τέχνης και τεχνικής.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Οθόνες / «Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Με αφορμή την παγκόσμια πρεμιέρα της βιογραφίας του στο Βερολίνο, είδαμε πρώτοι πώς ο σούπερ σταρ βρήκε το κουράγιο να δραπετεύσει από τον πατέρα του και θυμηθήκαμε τη συναυλία που σύστησε τη σκηνική του ιδιοφυΐα σε όλον τον πλανήτη.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Οθόνες / «Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Το νέο σίριαλ του Netflix είναι φασαριόζικο, προβλέψιμο και κάπως κουραστικό. Αν όμως αντέξεις τα πρώτα επεισόδια, ανταμείβει την υπομονή σου με χιούμορ, ανατροπές και έναν Νταν Λέβι που ξέρει πώς να μετατρέπει την οικογενειακή δυσλειτουργία σε απολαυστικό χάος.
M. HULOT
ΝΑΤΑΛΙ ΜΠΑΪ, Η ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ (1949-2026)

Οθόνες / Ναταλί Μπάι: Η χαμογελαστή κυρία του γαλλικού σινεμά (1948-2026)

Έξυπνη, ενστικτώδης και αστεία, κυριάρχησε τη δεκαετία του '80 στο γαλλικό σινεμά, μετρώντας συνεργασίες με τους Τριφό, Γκοντάρ, Ταβερνιέ αλλά και 4 Σεζάρ, χωρίς ποτέ να χάσει την κοριτσίστικη καρδιά που τη διέκρινε από την αρχή της καριέρας της.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η ζωή του Ρουκέλι, του Ρομά θρύλου της πυγμαχίας, γίνεται ταινία

Οθόνες / Ένας Έλληνας Ρομά ενσαρκώνει τον θρύλο της πυγμαχίας Ρουκέλι

Η ιστορία του Γιόχαν Ρουκέλι Τρόλμαν, που έχασε τον τίτλο του πρωταθλητή στη Γερμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου λόγω της καταγωγής του, βασανίστηκε και θανατώθηκε από τους ναζί, γίνεται διεθνής παραγωγή με ηθοποιούς Ρομά.
M. HULOT
Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Pulp Fiction / Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Με αφορμή το «Backrooms», ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος και ο Μάκης Παπασημακόπουλος αναλύουν τις πιο αναμενόμενες ταινίες τρόμου των επόμενων εβδομάδων, ξεχωρίζοντας εκείνες που έχουν κάτι νέο να πουν από άλλες που απλώς επαναλαμβάνουν γνωστές συνταγές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στέφανος Τσιβόπουλος / «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ο εικαστικός Στέφανος Τσιβόπουλος θίγει το πόσο δύσκολο είναι να κτίσεις μια νέα εστία και ταυτότητα όντας ξένος σε έναν τόπο μεγάλων ανισοτήτων.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Οθόνες / Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Το ελληνικό κοινό, πέρα από μια μικρή σχετικά κοινότητα ορκισμένων φαν, ποτέ δεν τιμούσε ιδιαίτερα το είδος στις αίθουσες, σίγουρα όχι όπως το αμερικανικό. Ο Δημήτρης Κολιοδήμος και ο Αβραάμ Κάουα εξηγούν τους λόγους της περιορισμένης προσέλευσης.  
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Οθόνες / O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Η ιστορία του ισπανού ερασιτέχνη ηθοποιού Ενρίκε Ιραζόκουι που στα 20 του ο Πιερ Πάολο Παζολίνι του εμπιστεύθηκε τον ρόλο του Θεανθρώπου, παρά το ότι βρισκόταν μακριά από τα ξανθογάλανα πρότυπα του δυτικού κινηματογράφου
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΟΣΚΟΪ́ΤΗΣ
Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

The Review / Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

Η Βένα Γεωργακοπούλου και η Κατερίνα Οικονομάκου συζητούν για δύο ταινίες με τον Πούτιν στο επίκεντρο: συμφωνούν για την πρώτη, διαφωνούν για τη δεύτερη. Το μόνο βέβαιο; Η Ρωσία παραμένει μια τεράστια φυλακή που θα συνεχίσει να δίνει έμπνευση για περισσότερες ιστορίες.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Εύη Καλογηροπούλου: «Ξενίζει όταν μια γυναίκα κάνει ταινίες δράσης»

Οθόνες / Εύη Καλογηροπούλου: «Ξενίζει όταν μια γυναίκα κάνει ταινίες δράσης»

Στην «Gorgonà» της Εύης Καλογηροπούλου δύο γυναίκες επαναστατούν και αγωνίζονται για την ελευθερία και την ταυτότητά τους, μετατρέποντας εαυτόν σε σύμβολα αντίστασης και μεταμόρφωσης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ