[Aπό τον Θανάση Χαραμή]
Ο Μπιλ Γεωργούσης γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, όπου ολοκλήρωσε το Bachelor of Arts στη Σχολή Καλών Τεχνών. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην Ισπανία. Έχει ζήσει και εργαστεί στο Μιλάνο, το Παρίσι, τη Νέα Υόρκη και πέρασε σχεδόν δέκα χρόνια στο Λονδίνο.
Η δουλειά του έχει δημοσιευτεί σε διάφορα διεθνή περιοδικά: Arena Homme +, Dazed & Confused, Self Service, ID, γαλλική L’Officiel, Jalouse,Amica, Rolling Stone, Purple Fashion. Έχει επιμεληθεί διαφημιστικές καμπάνιες για διεθνείς οίκους: A.P.C. - Γαλλία, Topshop - Ηνωμένο Βασίλειο, Karen Millen, Moet, Chivas Regal, Marlboro Lights.
Yπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής και στενός συνεργάτης της Σοφίας Κοκοσαλάκη για πάνω από δέκα χρόνια. Ήταν επίσης ο ενορχηστρωτής των επιδείξεων του οίκου για τις εβδομάδες μόδας σε Παρίσι και Λονδίνο.
O Μπιλ πλέον ζει στην Αθήνα. Την πόλη που αγαπά και τον γοητεύει. Η μεγάλη του όμως αγάπη, είναι η κόρη του Ιωάννα και η σύζυγός του Πένυ Γιαννάκη, η οποία είναι και η δημιουργός του brand «Persephoni».
ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΟΘΟΝΗ, ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΕΙΚΟΝΙΔΙΟ FULL SCREEN ΠΑΝΩ ΔΕΞΙΑ 
Πώς είναι η ζωή στην Αθήνα; Επαγγελματικά, γίνονται πράγματα;
- Επαγγελματικά τα πάντα κάνουν κύκλους και ακόμη και εγώ νιώθω πως τώρα ίσως είμαι ήδη στον δέκατο μου κύκλο. Πλέον είμαι σε μια φάση που συνδυάζω και απολαμβάνω δουλειά και οικογενειακή ζωή. Η κορούλα μου είναι 26 μηνών και αυτό είναι σαν να έχεις μια πλήρης απασχόλησης δουλειά. Πέρα από αυτό είμαι πολύ χαρούμενος που τώρα ξαναβρήκα και συνεργάζομαι με ανθρώπους που συνάντησα στα πρώτα χρόνια της καριέρας μου. Με αυτούς είχαμε μαζί κάνει τα πρώτα μας βήματα στο Λονδίνο και τώρα έχουν κατακτήσει σημαντικές θέσεις σε περιοδικά και media. Χαίρομαι όταν φίλοι και άνθρωποι που εκτιμώ εξελίσσονται δυναμικά.
Πώς εξελίχθηκε στο σημερινό ψηφιακό τοπίο η δουλειά του φωτογράφου; Οι σύγχρονες απαιτήσεις έχουν αλλάξει τα δεδομένα και στη μόδα;
- Όλα τα μεγάλα περιοδικά έχουν επικεντρωθεί στον ηλεκτρονικό τύπο, την ψηφιακή επικοινωνία και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τη δύναμη του internet. Όλοι προετοιμάζονται και κινούνται στο ρυθμό της ψηφιακής εποχής. Προσωπικά δεν βρίσκω καθόλου ενδιαφέρον να βλέπω φωτογραφίες σε μια οθόνη. Ο μόνος λόγος που ίσως αξίζει να το κάνεις είναι για ενημέρωση και τίποτα άλλο. Όλη η χάρη και η ομορφιά μιας φωτογραφίας μοιάζει να χάνεται καθώς περνάει από τα ψηφιακά ατελιέ. Tα iPad είναι ίσως η μοναδική εξαίρεση του κανόνα που αναδεικνύουν σωστά τις φωτογραφίες. Αυτό που πραγματικά μοιάζει να είναι κομμένο και ραμμένο για τα ψηφιακά μέσα είναι το fashion video. Είναι δυνατό και πολλά υποσχόμενο εργαλείο το οποίο όλο και περισσότεροι πελάτες ζητάνε. Νομίζω πως αν ένας δημιουργός το χειριστεί σωστά μπορεί να αποδώσει εξαιρετικά. Είναι ζήτημα χρόνου να ξεπηδήσουν οι πρώτοι εξειδικευμένοι κινηματογραφιστές μόδας. Υπάρχουν και τώρα μερικοί αλλά ακόμη είναι πολύ δύσκολο και απαιτεί μεγάλη εμπειρία για να δημιουργήσεις ένα video μόδας που δεν θα μοιάζει με μουσικό video clip και που θα έχει την αισθητική και την σκηνοθεσία που ορίζει το high fashion. To θέμα είναι ότι κανένας επιτυχημένος και διάσημος φωτογράφος δεν είναι διατεθειμένος να εγκαταλείψει την φωτογραφία για το video. Ένας έξυπνος όμως φωτογράφος, θα το λάμβανε πολύ σοβαρά υπόψιν του.
Πείτε μας συναδέλφους και δημιουργούς που θαυμάζετε και portfolio που «ζηλεύετε»;
- Νομίζω πως ένας άψογος επαγγελματίας του χώρου είναι ο Μario Sorrenti. Μπορεί να είναι όμορφος και να τον βοήθησε η εξωτερική του εμφάνιση αλλά η αλήθεια είναι πως οι φωτογραφίες του είναι πάντα αψεγάδιαστες και εντυπωσιακές ενώ πειραματίζεται και παρουσιάζει καινοτόμα project. O Willy Vanderperre είναι επίσης ένας φωτογράφος με του οποίου την αισθητική ταυτίζομαι.
Μοιραστείτε μια ωραία αξιομνημόνευτη backstage ιστορία μαζί μας... Μια ωραία στιγμή από τα είκοσι χρόνια καριέρας.
- Θυμάμαι να έχω ταξιδέψει από το Λονδίνο στο Παρίσι για να κάνω τρία ραντεβού μέσα σε μια μέρα. Δεν είχα την οικονομική δυνατότητα να μείνω παραπάνω και έπρεπε μέσα σε λίγες ώρες να να διεκδικήσω τρεις σημαντικές δουλειές. Το ένα ραντεβού ήταν με το περιοδικό Self Service και ακολουθούσε αυτό με τον Jean Touitou της Α.P.C. France και με το περιοδικό ΝUMERO. Επέστρεψα στο Λονδίνο και περίμενα. Μετά από μια μόλις μέρα έλαβα θετική απάντηση και από τους τρεις και επέστρεψα για να κάνω editorial για το Self Service, την καμπάνια για το Α.P.C. και την φωτογράφιση της Raquel Zimmerman για το ΝUMERO.
Ποιός είναι ο φωτογραφικός σας πόθος και ποιος θα ήταν εκείνος που θα προτιμούσατε να αποφύγετε;
- Θα πέθαινα να φωτογραφίσω τους Daft Punk αλλά χωρίς τα κράνη τους και νομίζω πως δεν θα ήθελα να με τίποτα να πρέπει να φωτογραφίσω τον Κarl Lagerfeld.
Tι αγαπάτε στην Αθήνα;
- Αγαπώ πολύ τη γειτονιά μου. Η συνοικία του Ψυρρή έχει μεταμορφωθεί σε ένα υπέροχο μέρος για να ζει κάποιος. Σφύζει από ζωή και βρίσκω υπέροχους όλους αυτούς τους νέους που με μοντέρνο τρόπο αντιμετωπίζουν την καθημερινότητα και κάνουν ωραία βήματα. Το VCA bikes, το Ηandlebar, το Color Skate Shop, όλες αυτέ οι φρέσκες ιδέες που συντονίζονται με την εποχή και που συνυπάρχουν με ανθρώπους που έχουν τα παλιά παραδοσιακά μαγαζιά. Μια πραγματική γειτονιά...
*Οι φωτογραφίες και το υλικό παραχωρήθηκαν από τον φωτογράφο Bill Georgoussis για χρήση αποκλειστικά στο LIFO.gr
σχόλια