Η Νέα Υόρκη της δεκαετίας του '80 υπήρξε ένα συνονθύλευμα από διαφορετικές κουλτούρες και υποκουλτούρες. Αποτέλεσε σκοτεινό άνδρο των πιο επικίνδυνων συμμοριών και πηγή έμπνευσης των πιο σημαντικών καλλιτεχνών. Και γι" αυτόν ακριβώς το λόγο μνημονεύεται και θα μνημονεύεται για πολλά χρόνια ακόμα. Αν όχι για πάντα.
Μπορεί, λοιπόν, να μη γνώρισες ποτέ τα θρυλικά '80s στην πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, υπάρχουν όμως -ευτυχώς- ταινίες-έπη όπως το The Warriors που ακόμα κι αν δεν έχεις ιδέα γι" αυτά, καταφέρνουν να σε βάλουν στο κλίμα από το πρώτο κιόλας πλάνο, από την πρώτη κιόλας ατάκα. Νeon επιγραφές και ζωηρά φώτα έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το απειλητικό σκοτάδι και τους ελλοχεύοντες κινδύνους, την ίδια στιγμή που πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστές, αγωνιστές γενικότερα σου «δείχνουν τον τρόπο». Σου «δείχνουν πώς γίνεται». Να φοράς αμάνικο πέτσινο γιλέκο, να φοράς ό,τι θες βασικά και να μην τολμάει κανένας να σου πει τίποτα.
Η τέχνη του γκράφιτι και οι μεγαλύτεροι γκραφιτάδες της εποχής -οι περισσότεροι των οποίων είχαν ως βάση το Washington Heights κοντά στο Harlem- τάγκαραν ολόκληρη την πόλη, «σημάδευαν» τις περιοχές που τους «ανήκαν», γέμιζαν ταγκς τα αυτοκίνητα κοντά στο μετρό και γενικότερα, έκαναν ό,τι ήθελαν.
Η τέχνη του γκράφιτι και οι μεγαλύτεροι γκραφιτάδες της εποχής -οι περισσότεροι των οποίων είχαν ως βάση το Washington Heights κοντά στο Harlem- τάγκαραν ολόκληρη την πόλη, «σημάδευαν» τις περιοχές που τους «ανήκαν», γέμιζαν ταγκς τα αυτοκίνητα κοντά στο μετρό και γενικότερα, έκαναν ό,τι ήθελαν. Ο Zephyr -κατά κόσμον Andrew Witten- γνωστός γκραφιτάς και -πλέον- λέκτορας και συγγραφέας αναφέρει χαρακτηριστικά: «Αισθανόμασταν ότι μπορούσαμε να κατανοήσουμε τα τρένα καλύτερα και από τις αρμόδιες αρχές...». Και συνεχίζει λέγοντας: «Εμείς αποφασίζαμε πότε, πού και πώς θα είναι αυτό που θα γράψουμε». Ωστόσο, τιμωρήθηκαν ουκ ολίγες φορές γι" αυτό τους το τόλμημα. Οι Sane Smith, όταν αποφάσισαν να «βάψουν» ένα τεράστιο κομμάτι της κορυφής της γέφυρας του Brooklyn «έφαγαν» πρόστιμο 3 εκατομμυρίων δολαρίων.
Η περίοδος υπήρξε πολύ σημαντική και για την punk σκηνή. Από το αιματοκυλισμένο club CBGB πέρασαν μπάντες όπως οι Ramones, οι Blondie αλλά και η Patti Smith, για να ακολουθήσουν οι Bad Brains και λοιπά hardcore σχήματα. Η κλιμάκωση, βέβαια, της βίας έφερε και το τέλος – εκεί γύρω στα '90s.
Ο James Brown και οι ταινίες Kung Fu αποτέλεσαν βασικές επιρροές του στυλ των Νεοϋορκέζων σταϊλάδων-αληταράδων της δεκαετίας και -ευτυχώς πάλι- υπάρχει πληθώρα φωτοντοκουμέντων για την εξακρίβωση της παραπάνω πληροφορίας. Τα δε b-boys του '80 είναι ίσως τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα. Το breakdance, ωστόσο, τους βοηθούσε να παραμείνουν απασχολημένοι και δημιουργικοί σε μια εποχή όπου η βία και το έγκλημα ήταν στα φόρτε τους στις γειτονιές -και ακόμα πιο πολύ στα γκέτο- της Νέας Υόρκης. Φωτογράφοι όπως ο Jamel Shabazz όμως κατάφεραν και απαθανάτισαν μερικές από τις πιο μαγικές στιγμές μιας, κατά τα άλλα, περίεργης εποχής.
©Γκρέκα/ Από τη Νατάσα Κούμη
