26.5 Κυριακή
Επιστρέφω απ' την Κύπρο άρον άρον θα έλεγε κανείς. Μια μέρα νωρίτερα από το προγραμματισμένο. Όχι γιατί δεν πέρασα καλά. Αντιθέτως. Είδα φίλους, βγήκα έξω μέχρι το χάραμα, μέχρι και στα μπαρ της εφηβείας μου πήγα. Έλυσα παλιές παρεξηγήσεις, είδα τα παιδιά των κολλητών μου και περπάτησα δίπλα στη θάλασσα με τις ώρες. Απλώς, ήθελα να είμαι εδώ την Κυριακή. Στο σπίτι. Συμμαζεύω τα ντουλάπια της κουζίνας. Ξεχωρίζω, αρχειοθετώ συνταγές, όλα τα περιοδικά μαζί ανά τίτλο, τόσο πολλά. Αυτή η κουζίνα, αν απλωθεί ποτέ, ποιος ξέρει πόσα τετραγωνικά μέτρα θα μπορούσαν να γεμίσουν τα αμέτρητα συμπράγκαλα που την κάνουν αυτό που είναι. Αρχίζω να σκέφτομαι όσα δεν έχω κάνει αυτή την άνοιξη και αγχώνομαι πως πρέπει να προλάβω. Δύο τραπέζια σίγουρα. Γεμιστά στα κορίτσια και πολλά γλυκά κι ένα brunch πριν ζεστάνει κι άλλο ο καιρός.
Σήμερα δοκιμάζω συνταγή για τάρτα λεμόνι με τυρί ρικότα και κουκουνάρι. Δεν είναι απλό γλυκό, όμως σήμερα θα ήθελα τα πράγματα να είναι ιδιαίτερα. Ετοιμάζω βάση τάρτας με pâte sucrée -μην τα ξαναπώ τα υλικά- και την ψήνω με λαδόκολλα και φασόλια να την κρατούν επίπεδη. Όταν είναι έτοιμη, την αφήνω να κρυώσει. Παράλληλα, σε ένα κατσαρολάκι βάζω εκατό γραμμάρια ξανθή σταφίδα και περιχύνω με 50 ml αλκοόλ. Θα μπορούσε να είναι κονιάκ, Αρμανιάκ, αν έχεις, ακόμα και ρούμι. Σιγοβράζω μέχρι να μείνει ελάχιστο υγρό στο κατσαρολάκι και oι σταφίδες να έχουν ρουφήξει το υγρό. Αφήνω να κρυώσουν. Βάζω μισό κιλό τυρί ρικότα ή μυζήθρα (δηλαδή, αν μπορείς να βρεις θεϊκή μυζήθρα, μην το συζητάς, αυτό να βάλεις) σε ένα μπολ και ρίχνω μέσα τις σταφίδες, ξύσμα λεμονιού και λίγη ζάχαρη άχνη. Χτυπάω το τυρί μέχρι να έχω ένα απαλό βελούδινο μείγμα. Δοκιμάζω και προσθέτω ζάχαρη, αν χρειάζεται. Ίσως και λίγο ακόμα ξύσμα λεμονιού. Αφήνω το μείγμα στην άκρη. Αρχίζω να ετοιμάζω μια custard λεμονιού. Σπάω εννιά αυγά σε ένα μπολ και χτυπάω με σύρμα, όχι πολύ έντονα. Θέλω να ομογενοποιήσω το μείγμα, όχι να εντάξω αέρα! Προσθέτω 350 γρ. ζάχαρη και ανακατεύω. Συνεχίζω με το ξύσμα τριών λεμονιών. Και στύβω έξι λεμόνια συνολικά για τον χυμό τους. Σιγά-σιγά προσθέτω τον χυμό λεμονιού στο μείγμα με τα αβγά. Προσθέτω 250 ml κρέμα γάλακτος. Ανακατεύω καλά. Σύντομα, αλλά καλά. Αφήνω το μείγμα να ξεκουραστεί για δέκα λεπτά. Απλώνω το μείγμα με τη ρικότα/μυζήθρα στον πάτο της τάρτας, προσέχοντας να μην πιέσω έντονα τη ζύμη και μου σπάσει. Θέλει απαλές κινήσεις. Βεβαιώνομαι πως έχω απλώσει το μείγμα ομοιόμορφα, χωρίς να έχω αφήσει κενά αέρος. Εν τω μεταξύ, έχω προθερμάνει τον φούρνο στους 110 βαθμούς Κελσίου. Και τοποθετώ την τάρτα με το μείγμα στη μέση του φούρνου. Με τον φούρνο ανοιχτό και τη σχάρα προς τα εμένα, περιχύνω το μείγμα με την custard λεμονιού πάνω στην τάρτα. Σπρώχνω προς τα μέσα, κλείνω την πόρτα του φούρνου και ψήνω για 30 λεπτά. Είναι έτοιμη όταν η κρέμα έχει σφίξει προς τα έξω και παραμένει ελαφρώς υγρή στο κέντρο. Αφήνω να κρυώσει. Παράλληλα, καβουρδίζω ελαφρώς κουκουνάρι και όταν είναι να σερβίρω την τάρτα, απλώνω το κουκουνάρι και πασπαλίζω με ζάχαρη άχνη. Δεν υπάρχει ανώτερο γλυκό από αυτό. To δοκιμάζω. Είναι το τέλειο γλυκό για την τέλεια εποχή.
Ανάποδος, όπως πάντα, σκέφτομαι τι γεύμα θα ταίριαζε σε ένα τέτοιο γλυκό. Θα δούμε. Το απόγευμα είναι όπως το περίμενα περίπου και τελειώνει με πίτσα με γαρίδες και πέστο στο Capanna. Λίγο πριν από την κάθοδο των υπολοίπων τρώμε ήσυχοι αυτή την απίστευτη πίτσα με το μοναδικό φύλλο. Ανηφορίζω προς το σπίτι και μέσα στην ησυχία ποτίζω τα φυτά και κάνω παρέα στις γάτες. Δοκιμάζω λίγη ακόμα τάρτα λεμόνι. Έτοιμος για τη Δευτέρα. Σας φιλώ.
[Από τη στήλη ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΚΟΥΖΙΝΑΣ του Μιχάλη Μιχαήλ]
