Ο καρκίνος των ωοθηκών συνήθως εκδηλώνεται μετά τα 50 έτη και εμφανίζεται όταν τα κύτταρα στη μία ή και στις δύο ωοθήκες αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα και σχηματίζουν όγκους. Χαρακτηρίζεται από υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα, μάλιστα αποτελεί τον δεύτερο πιο κοινό τύπο καρκίνου του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος.
ΠΩΣ ΔΙΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΑΙ Η ΝΟΣΟΣ
Η νόσος διαγιγνώσκεται συνήθως σε προχωρημένο στάδιο κι αυτή η καθυστερημένη διάγνωση είναι η κυριότερη αιτία για την υψηλή θνητότητα. Στο 70% περίπου των περιπτώσεων ο καρκίνος των ωοθηκών ανακαλύπτεται μόνο όταν ο όγκος είναι ήδη προχωρημένος. Αυτό οφείλεται αφενός στο γεγονός ότι o καρκίνος των ωοθηκών δεν δίνει πρώιμα συμπτώματα και αφετέρου στο ότι όταν εμφανιστούν, συνήθως μόνο σε προχωρημένο στάδιο, είναι μάλλον μη ειδικά. Επιπλέον, δεν υπάρχουν αξιόπιστα τεστ έγκαιρης ανίχνευσης για τον καρκίνο των ωοθηκών, γεγονός που καθιστά μη αποτελεσματικό έναν προληπτικό έλεγχο.
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, πόνο στην κάτω κοιλιακή χώρα, συχνοουρία, γαστρεντερικά προβλήματα, όπως δυσπεψία, φούσκωμα και δυσκοιλιότητα. Άλλα πιθανά συμπτώματα είναι η αιμορραγία εκτός εμμήνου ρύσεως ή μετά την εμμηνόπαυση, η ασαφής απώλεια βάρους που δεν εξηγείται από διατροφικές συνήθειες καθώς και η αύξηση της περιφέρειας της κοιλιάς χωρίς αύξηση βάρους.
Εξειδικευμένος Γυναικολόγος Ογκολόγος
Η διάγνωση βασίζεται στις ακόλουθες εξετάσεις: την κλινική εξέταση της πυέλου, τη γενική φυσική εξέταση, την ακτινολογική διερεύνηση (διακολπικό υπερηχογράφημα, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία κ.ά.) και την εξέταση των καρκινικών δεικτών.
Ο καρκίνος των ωοθηκών ταξινομείται σε διάφορα στάδια, ανάλογα με την εντόπιση της νόσου στο σώμα της πάσχουσας γυναίκας. Με βάση τα νεότερα δεδομένα, η πενταετής επιβίωση ασθενών με καρκίνο των ωοθηκών, ανεξάρτητα από το στάδιο της διάγνωσης της νόσου, ανέρχεται σε ποσοστό 50,8%. Ωστόσο, εφόσον η διάγνωση γίνει έγκαιρα και ο καρκίνος διαγνωσθεί σε στάδιο Ι, η πενταετής επιβίωση ανέρχεται σε ποσοστό 92,4%.
ΟΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ
Η θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών με καρκίνο των ωοθηκών καθορίζεται από συγκεκριμένους παράγοντες, όπως είναι οι πληροφορίες σχετικά με την ασθενή, το στάδιο του καρκίνου, ο ιστολογικός τύπος και ο βαθμός κακοήθειας του όγκου.
Η θεραπεία συνδυάζει συνήθως το χειρουργείο και τη συστηματική χημειοθεραπεία η οποία δρα επί των καρκινικών κυττάρων όπου κι αν βρίσκονται στο σώμα. Είναι, ωστόσο, αναμφισβήτητο πλέον ότι η χειρουργική αντιμετώπιση αυτών των ασθενών είναι κομβικής σημασίας για την πρόγνωση, γι’ αυτό πρέπει να απευθύνονται σε έμπειρους και εξειδικευμένους γυναικολόγους-ογκολόγους για τη θεραπεία τους.
Ο κύριος στόχος της θεραπείας είναι η χειρουργική αφαίρεση του όγκου καθώς και των οργάνων στα οποία ο όγκος έχει εξαπλωθεί. Για τους ασθενείς με επιλεγμένα προφίλ κινδύνου, ωστόσο, συνιστάται πρόσθετη θεραπεία (που ονομάζεται συμπληρωματική χημειοθεραπεία), διότι μειώνει τον κίνδυνο ο όγκος να εξελιχθεί και/ή να επανεμφανισθεί.
Η στρατηγική για τη μέθοδο, καθώς και για τη ριζικότητα της επέμβασης, πρέπει συνήθως να εξατομικεύεται. Το ίδιο συμβαίνει και για την αναγκαιότητα χορήγησης χημειοθεραπείας, τον συνδυασμό των φαρμάκων και τη χρονική στιγμή έναρξης της θεραπείας.
Ραβινέ 9, Κολωνάκι (πλησίον νοσ. Ευαγγελισμός), 210 7244600
