Με την παράσταση «Κάτι διαφορετικό 2», που ανεβαίνει στο θέατρο Τζένη Καρέζη από την Παρασκευή 10 Μαΐου 2024 οι C for Circus, μετά την επιτυχία του «Καὶ ἐφύτευσεν ὁ Θεὸς παράδεισον», γιορτάζουν τα δέκα χρόνια από την πρώτη τους εμφάνιση στην Αθήνα.
Η παράσταση, μια ξέφρενη γιορτή της ζωής και της διαφορετικότητας, σηματοδοτεί την επιστροφή στο σουρεαλιστικό τσίρκο της νεανικής ορμής και αθωότητας, την εμπιστοσύνη στην πολυφωνία της ζωής, την αποδόμηση της κοινωνικής πραγματικότητας και τη συνεχή αλλαγή.
Με ένα αυτοσχέδιο σατιρικό βαριετέ σε πρωτότυπο κείμενο και μουσική, οι C for Circus χτίζουν έναν κόσμο μέσα στον οποίο χωράνε τα πάντα. Ένα πάρτι ενηλικίωσης που υμνεί τη ζωή, την αντίσταση στη ρουτίνα και τη σοβαροφάνεια, που τολμάει να ρισκάρει και να πλάθει κόσμους παράδοξους, αλλά πέρα για πέρα αληθινούς.
«Ενηλικίωση είναι η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι οι γονείς σου δεν είναι μόνο οι γονείς σου. Δεν είναι αυτή η αψεγάδιαστη εικόνα δύο ανθρώπων που μπορούν να βοηθήσουν στα πάντα, να λύνουν προβλήματα και να είναι πάντα εκεί για σένα. Ενηλικίωση είναι η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι οι γονείς σου είναι απλώς δύο άνθρωποι που απέχουν από την τελειότητα, έχουν τα θέματα και τις αδυναμίες τους. Εσύ δεν είσαι η μόνη τους προτεραιότητα και γνωρίζεις μόνο ένα κομμάτι τους και όχι το όλον», λέει ο σκηνοθέτης της παράστασης Παναγιώτης Γαβρέλας.
Πέρασαν δέκα χρόνια από το «Κάτι Διαφορετικό 1» και οι C. for Circus αποφάσισαν να δοκιμάσουν τον εαυτό τους και να γιορτάσουν. Θέλουν να δουν αν έχουν το ίδιο θράσος που είχαν και τότε, αν θα βουτήξουν στα βαθιά όπως τότε.
Το όνομα «C. for Circus» τους το έδωσε ο Κ. Ισαακίδης, όταν τα πρώτα χρόνια η ομάδα ήταν υπό την καθοδήγησή του. «Μετά τους πρώτους μήνες δουλειάς, ένα βράδυ, σε μια παραλία, πήραμε ένα μήνυμα που έλεγε "C. for Circus", κατ’ ευφημισμόν του V. For Vendetta. Έτσι κι εμείς από τότε είμαστε κατ’ ευφημισμόν τσίρκο, η δουλειά μας δεν σχετίζεται με το ευρέως εννοούμενο τσίρκο. Τώρα, γιατί C. for Circus και όχι E. for Ensemble ή οτιδήποτε παρεμφερές, δεν γνωρίζω. Πάντως, όπως και τότε για εμάς ήταν απλώς ένα όνομα, έτσι και τώρα αισθάνομαι ότι οι δουλειές μας δίνουν περισσότερο την ταυτότητα στο όνομα παρά το αντίθετο», λέει ο Παναγιώτης.
Σχεδόν όλοι ξεκίνησαν ως φοιτητές από τη θεατρική ομάδα του Πολυτεχνείου του ΑΠΘ. Διαφορετικές σχολές, διαφορετικές καταγωγές και διαφορετική πρόθεση σε σχέση με το θέατρο. Κάτι τους ένωσε που ακόμα και τώρα δεν έχουν ορίσει. Το θέατρο ήταν ο καταλύτης για να υπάρξει αυτή η ζύμωση και αυτή η φιλία όσων έγιναν ερασιτεχνική ομάδα, έφτιαξαν χώρο και έκαναν τις πρώτες τους παραστάσεις. Συνέχισαν για κάποια χρόνια και από τις αρχές της δεκαετίας του 2010 πολλά μέλη της ομάδας άρχισαν να μπαίνουν σε δραματικές σχολές και να κατεβαίνουν στην Αθήνα.
Έτσι προέκυψε η πρόταση για το «Κάτι Διαφορετικό» στο καινούργιο τότε θέατρο Skrow, που κατέβασε και τους τελευταίους που ήθελαν να μετακομίσουν στην πρωτεύουσα. Στη Θεσσαλονίκη έμειναν μόνο η Μαρία κι ο Γιωργής (Σφυρής), όμως η απόσταση αυτή δεν τους απομάκρυνε συναισθηματικά και τα παιδιά συνέχισαν να συμμετέχουν στην ομάδα με όποιον τρόπο μπορούσαν.
Παρά την πολύχρονη τριβή, δεν έχει επέλθει αισθητική και καλλιτεχνική ομοιογένεια. Ίσα ίσα, με τα χρόνια ο καθένας και η καθεμία μέσα στην ομάδα αποκτά όλο και πιο στιβαρή ταυτότητα και θέση στα πράγματα.
«Το θετικό είναι ότι στην ομάδα σκηνοθετούμε κυκλικά. Δηλαδή όποιος/-α έχει την ανάγκη να κάνει μια παράσταση, αν θέλει να καταπιαστεί με ένα ζήτημα ή ένα κείμενο, η ομάδα τον/την στηρίζει. Οι υπόλοιποι λειτουργούν συμπληρωματικά και προσπαθούν να βοηθήσουν στο όραμα του εκάστοτε σκηνοθέτη. Αυτό έχει πολύ ενδιαφέρον, καθώς ο θεατής δεν ξέρει τι παράσταση θα δει. Έχουμε κάνει πολύ διαφορετικές παραστάσεις. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί και μειονέκτημα, το ότι δεν έχουμε σαφές αποτύπωμα και χαρακτήρα στην τέχνη, αλλά, από την άλλη, εγώ το βλέπω θετικά, δηλαδή ότι καταπιανόμαστε με πολλά διαφορετικά είδη και εξερευνούμε πολλούς τρόπους αφήγησης», λέει ο Παναγιώτης.
Όπως όλοι οι καλλιτέχνες που άρχισαν να δραστηριοποιούνται μέσα στην κρίση, τα μέλη των C for Circus έχουν πολλές φορές αναρωτηθεί γιατί κάνουν αυτό το επάγγελμα και γιατί έχουν επιλέξει να έρθουν αντιμέτωποι μ’ αυτές τις δυσκολίες που όλοι ξέρουμε ότι συνοδεύουν το επάγγελμά τους. Έχουν καταλήξει ότι απλώς δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, είναι κάτι που τους επιλέγει, δεν το επιλέγουν. Κάπως έτσι βλέπουν και το γεγονός ότι είναι παιδιά της κρίσης. Ευτυχώς ή δυστυχώς, τους επέλεξε η τέχνη και κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να δημιουργήσουν μέσα σε αυτή την κοινωνική συνθήκη. Η παράσταση «Κάτι Διαφορετικό 2» είναι μια απάντηση και μια αντίδραση στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.
Από την πρώτη παράσταση στη «Διαφορετικότητα 2»
«Είναι άνοιξη του 2013. Εκείνη την περίοδο με απασχολεί το θέμα της διαφορετικότητας και έχω βρει ένα παραμύθι που κάτι μου έκανε, το "Κάτι άλλο" της Κάθριν Κέιβ. Χωρίς να έχω τίποτα άλλο στο μυαλό μου και με μηδενική εμπειρία, λέω στα παιδιά “θέλω να το κάνω αυτό παράσταση. Δεν ξέρω τίποτε άλλο.” Και επειδή είναι ομάδα, απαντάνε “πάμε”», λέει ο Παναγιώτης.
Σε μία από τις πρώτες πρόβες ήταν ο Σπύρος Χατζηαγγελάκης, ο οποίος τους ανακοίνωσε ότι δήλωσε συμμετοχή σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα, το Βοb Theatre Festival, στο διαγωνιστικό των scratch. Τα scratch ήταν μικρές παραστάσεις 15 λεπτών μάξιμουμ όπου ουσιαστικά παρουσίαζες την ιδέα σου και αν κέρδιζες, είχες ένα χρηματικό έπαθλο και τη δυνατότητα να παρουσιάσεις ολοκληρωμένη τη δουλειά σου στο Bios. Για τους C. for Circus τότε ήταν όλα άγνωστα. Μόνο σαν θηλιά στον λαιμό τους λειτούργησε το συγκεκριμένο deadline. Παρ' όλα αυτά, το πρώτο 15λεπτο ετοιμάστηκε, κατέβηκε στην Αθήνα και παίχτηκε με πολύ μεγάλη επιτυχία στο Bob Festival.
Δεν κέρδισαν, βγήκαν δεύτεροι. Αλλά το τιμώμενο πρόσωπο του φεστιβάλ εκείνη τη χρονιά, ο Βασίλης Μαυρογεωργίου, τους κάλεσε στο νέο, τότε, Skrow να παρουσιάσουν την παράσταση ολοκληρωμένη. Η παράσταση εκείνη είχε μια νεανική ορμή και έναν αντικομφορμισμό. «Θέλαμε να παρουσιάσουμε κάτι που το κοινό δεν θα περίμενε. Η ανατροπή και το χιούμορ ήταν πολύ βασικά στοιχεία. Κάθε φορά που σκέφτομαι ότι χωρίς να έχουμε βγάλει σχολές οι περισσότεροι, και χωρίς ιδιαίτερη εμπειρία, είχαμε τόσο θράσος, συγκινούμαι», λέει ο Παναγιώτης.
Στην αρχή της πορείας τους έψαχναν έργα που χωρίς να υπάρχει σαφές κριτήριο. Έπειτα, ήθελαν περισσότερο να καταπιαστούν με θεματικές που τους απασχολούσαν κατά περιόδους. Έτσι ήρθαν θαρραλέα αντιμέτωποι με τον θάνατο, την κακοποίηση των γυναικών ή το πολύ σκληρό θέμα του trafficking, όπως στην τελευταία τους παράσταση, το «Καὶ ἐφύτευσεν ὁ Θεὸς παράδεισον» που πήρε δυο βραβεία ως καλύτερο νεοελληνικό κείμενο τη χρονιά που πέρασε.
Η ομάδα, που ιδρύθηκε το 2008, βρίσκεται σήμερα στην εφηβεία της, είναι 16 χρονών και μία τις μακροβιότερες, καθώς, αφού αλλάζουν οι ανάγκες των ανθρώπων, συνήθως χωρίζονται. Οι C. for Circus μεταβάλλουν το πλαίσιο της ομάδας ώστε να εξυπηρετεί τις ανάγκες τους και όχι εκείνοι τις ανάγκες της ομάδας. Η σημερινή σύνθεση περιλαμβάνει τους/τις Βαλέρια Δημητριάδου, Ειρήνη Μακρή, Μαρία Ελισάβετ Κοτίνη, Σπύρο Χατζηγγελάκη, Νικόλα Παπαδομιχελάκη, Παύλο Παυλίδη, Χρύσα Κοτταράκου, Παναγιώτη Γαβρέλα.
«Με όλους είμαστε μαζί από την ίδρυση της ομάδας στη Θεσσαλονίκη, εκτός από τον Νικόλα Παπαδομιχελάκη, ο οποίος είναι το νεότερο μέλος μας. Μας είχε δανείσει κάτι ακριβά παπούτσια για μια παράσταση και τα χάσαμε και, αντί για εξόφληση του χρέους, ζήτησε να μπει στην ομάδα. Τέλος, είναι και ο Γιωργής στη Θεσσαλονίκη, που έχει πλέον τη δική του ομάδα και εργαστήριο εκεί», λέει ο Παναγιώτης που είχε μεγάλη να ανάγκη να κάνει κάτι κωμικό, το έβλεπε και σε άτομα της ομάδας αυτό αλλά και στην κοινωνία. Κάπως έτσι έπεσε η ιδέα που τον ιντρίγκαρε πολύ και ετοιμάστηκε η πρόταση που γέννησε το «Κάτι Διαφορετικό 2».
Η παράσταση είναι ένα σουρεαλιστικό βαριετέ. Δηλαδή πιάνεται από θεματικές της κοινωνίας μας και τις μετακινεί σε ένα πιο παράδοξο σύμπαν με στόχο τον κοινωνικό σχολιασμό. Είναι μια κοινωνική σάτιρα. «Παρουσιάζει τις δικές μας διαφορετικότητες και πράγματα που μας απασχολούν μέσα σε μια κοινωνία που δεν μας δίνει καμία ελπίδα και διέξοδο. Είμαστε πλέον στα 35+/- και έχουμε μπει για τα καλά στην "ενήλικη ζωή", όσο κι αν θέλαμε να το καθυστερήσουμε. Οπότε ήρθε η ώρα να αξιοποιήσουμε δημιουργικά τις ματαιώσεις μας. Ακολουθούμε το νήμα της ζωής από τη γέννηση μέχρι τον θάνατο», λέει ο Παναγιώτης.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ξεδιπλώνεται ένα παράδοξο σύμπαν και μαζί του κάποιοι χαρακτήρες που θα παρακολουθήσουμε την ιστορία τους. Με πολλή μουσική και χιούμορ και εμείς οι θεατές θα προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε όλα αυτά που μας δυσκολεύουν καθημερινά και να τα ξορκίσουμε. Καθημερινά η ζωή μάς ξεπερνάει. Συμβαίνουν πράγματα που δεν πιστεύουμε ότι είναι πραγματικότητα, αλλά δυστυχώς είναι. Δεν τα διαχειριζόμαστε και πάμε παρακάτω. Όταν αυτά συσσωρεύονται, κάπως πρέπει να εκτονωθούν. «Η εξερεύνηση ενός θεατρικού δρόμου που δεν ακουμπάει στη λογική είναι κάτι που με ιντριγκάρει. Ένας κόσμος με γκροτέσκους χαρακτήρες που έχουν κάτι το "αναποδογυρισμένο", κάτι που τραβάει το χαλί στην ίδια την κοινωνία μας, σε εμάς τους ίδιους», λέει ο Παναγιώτης.
Πέρασαν δέκα χρόνια από το «Κάτι Διαφορετικό 1» και οι C. for Circus αποφάσισαν να δοκιμάσουν τον εαυτό τους και να γιορτάσουν. Θέλουν να δουν αν έχουν το ίδιο θράσος που είχαν τότε, αν θα βουτήξουν στα βαθιά όπως τότε. Θα θυμηθούν τον καιρό που εξερευνούσαν τη θεατρική πράξη χωρίς να τους νοιάζει τι είναι σωστό και τι λάθος. Θα επιχειρήσουν να αποδομήσουν τις θεατρικές τους νόρμες, τον ίδιο τους τον εαυτό για να φτιάξουν έναν δικό τους κόσμο που μέσα από το αδιέξοδο και τη ματαίωση γεννά χιούμορ και ελπίδα. Μια παρεΐστικη παράσταση που έχει να πει πως το μόνο που αξίζει στη ζωή είναι ο έρωτας και το «μαζί».
Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «C for Circus. Κάτι διαφορετικό 2» εδώ.
