Στάθης-Αλέξανδρος Ζούλιας, αρχιτέκτονας

  • Μένω στην κάτω Νέα Σμύρνη, στην περιοχή ανάμεσα στον δρόμο του τραμ και στη λεωφόρο Συγγρού. Και οι δύο αυτοί δρόμοι οδηγούν στη θάλασσα. Είναι γενικά μια περιοχή κατοικιών, με εξαίρεση την πεζοδρομημένη πλατεία της Νέας Σμύρνης, όπου είναι συγκεντρωμένες οι εμπορικές δραστηριότητες της περιοχής.

 

  • Μου αρέσει μερικές φορές να χάνομαι στην ανεξερεύνητη νότια πλευρά της Νέας Σμύρνης, να μπλέκομαι με το Π. Φάληρο και την Αμφιθέα και κάποια στιγμή να πέφτω πάνω στη θάλασσα. Άλλες φορές ακολουθώ την Εσπλανάντα, μια μεγάλη πεζογέφυρα που ξεκινάει από τα όρια Ν. Σμύρνης και Καλλιθέας, κοντά στον χώρο της νέας Λυρικής Σκηνής, και καταλήγει στην πλατεία Νερού.

 

  • Ψωνίζω συνήθως από τον Βασιλόπουλο στην πλατεία της Νέας Σμύρνης. Εκεί υπάρχουν και μερικά ιστορικά σουβλατζίδικα της περιοχής, όπως αυτό του Γιώργου ή του Λευτέρη, με πολύ διαφορετικές γεύσεις το καθένα. Ένα μαγαζί με βιολογικά, ο Βιολογικός Κύκλος, σού φτιάχνει τη διάθεση με την ευγένεια κάποιων ανθρώπων του. Για ποτό σπανίως βγαίνω στη γειτονιά μου – πάντως το Επιτόκιο είναι μια σκέψη, ίσως και κάποια μπαράκια στον πεζόδρομο της πλατείας. Υπάρχει, βέβαια, και μια πολύ καλή κάβα δίπλα στο τραμ της Μ. Αλεξάνδρου για να εξασφαλίζεις το αλκοόλ σου.

 

  • Η πλατεία της Νέας Σμύρνης χαρακτηρίζεται από το παιχνίδισμα ανάμεσα στο νερό και το τσιμέντο. Στο ενδιάμεσο αυτού του παιχνιδιού υπήρχε παλιότερα μια ενδιαφέρουσα κατάληψη, ο «Γαλαξίας», που τώρα είναι πολιτιστικός χώρος. Λίγο πιο πάνω υπάρχει ένα μεγάλο άλσος που προσφέρεται για τρέξιμο και υπαίθριες ασκήσεις, ενώ κάθε Σεπτέμβρη φιλοξενεί τις Ιωνικές Γιορτές.

 

Η πλατεία της Νέας Σμύρνης
Η πλατεία της Νέας Σμύρνης

 

  • Ένα ενδιαφέρον στοιχείο της περιοχής, η οποία κατά τα άλλα κατακλύζεται από πολυκατοικίες και σχολεία, είναι το γήπεδο του Πανιωνίου. Η τοποθέτησή του είναι τέτοια ώστε η κάθε του όψη δίνει εντελώς διαφορετική αίσθηση του χώρου. Πάντα μου άρεσε η πίσω, η άβατη πλευρά του γηπέδου, που είναι ορατή μόνο μέσα από κάτι σχολεία, δημιουργώντας μια μυστηριακή ατμόσφαιρα. Από εκείνη την οπτική γωνία μοιάζει να είναι κάποιο σημαντικό ερείπιο. Κάποια άλλα χαρακτηριστικά κτίρια είναι το Ιωσηφόγλειο, ένα παλιό ορφανοτροφείο σκαρφαλωμένο δίπλα στο «ποτάμι» της Συγγρού, καθώς και το κτίριο της Εστίας, ένας ιστορικός χώρος εκδηλώσεων των παλιών Νεοσμυρνιωτών.

 

  • Η γειτονιά πρωτοκατοικήθηκε από πρόσφυγες της Σμύρνης που προέρχονταν από την αστική κυρίως τάξη. Κάποιοι ήρθαν από εκεί μεταφέροντας λίρες και κοσμήματα ραμμένα στα στριφώματα των ρούχων τους. Στις παλιές μονοκατοικίες κάθε απόγευμα οι κυρίες έβγαιναν στις βεράντες ντυμένες και στολισμένες, περιμένοντας τις επισκέψεις φίλων, συγγενών και γειτόνων.

 

  • Υπάρχει ένας μπακάλης, που έχει κλείσει πλέον το μπακάλικό του. Παρ' όλα αυτά, έρχεται συνέχεια στο πρώην κατάστημά του και κάθεται κλεισμένος μέσα, ακούγοντας δυνατά ραδιόφωνο και πίνοντας. Στο προαύλιο υπάρχουν ακόμα άδεια τελάρα για τη μεταφορά των τροφίμων...

 

  • Λόγω του παρελθόντος της περιοχής, το τραγούδι που πιστεύω ότι της ταιριάζει είναι το «Σμυρναίικο Μινόρε» της Μαρίκας Παπαγκίκα, παλιάς Ελληνίδας τραγουδίστριας των αρχών του 20ού αιώνα.