Και τι δεν έχει ειπωθεί, αδερφέ, σ' αυτό το ιδιότυπο προεκλογικό τσίρκο που, σε λιγότερο από ένα μήνα, θα οδηγήσει στην εκλογή του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.

Οι περισσότερες ανταλλαγές μεταξύ των δύο στρατοπέδων είναι για πέταμα. Σήμερα φερ' ειπείν (και το σήμερα είναι Δευτέρα μεσημεράκι), άκουγα από το ραδιόφωνο του ΑΝΤ1 έναν από τους «μουτζαχεντίν» του Γιώργου Παπανδρέου, τον Χρήστο Παπουτσή (οι άλλοι front men είναι ο Πετσαλνίκος και ο Καστανίδης - έννοια σας, όμως, έχει κι ο Βενιζέλος τους δικούς του, αν και λιγότερο φονταμενταλιστές!), να μιλάει σαν πολυβόλο για το ΠΑΣΟΚ που οραματίζεται, λέει, ο εκλεκτός του, και το μόνο που έχω να παρατηρήσω είναι ότι εάν απομόνωνα μια, έστω, πικρή πρόταση, και την έβαζα σε παιδιά σχολείου για να αναπτύξουν, βάσει αυτής, μιαν έκθεση ιδεών, εάν δεν τους δέσμευε το «καθώς πρέπει» του σχολείου τους, θα γέμιζαν δέκα σελίδες με μπινελίκια.

Ιδού ένα απόσπασμα από τα λεγόμενα του κ. Παπουτσή, που υπήρξε κάποτε και επίτροπός μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. «Το ενδιαφέρον μας είναι το πώς θα διαμορφώσουμε νέους συσχετισμούς στην κοινωνία, πώς θα διαμορφώσουμε μια νέα κοινωνική πλειοψηφία των προοδευτικών πολιτών της χώρας. Γι' αυτό είναι ζωτικής ανάγκης, ζωτικής σημασίας για το ΠΑΣΟΚ η συζήτηση γύρω από τα αίτια της ήττας, η αναζήτηση ενός καθαρού και συγκεκριμένου ιδεολογικού και πολιτικού στίγματος». Λόγια της πλώρης...

Επίτροπος, όμως, ήταν κάποτε και η Βάσω Παπανδρέου. Αλλά και «πρωτοκλασάτη», όπως λένε, υπουργός σε όλες σχεδόν τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Και η κ. Παπανδρέου, στην πρόσφατη σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου του κόμματος, είπε κάτι που, όπως τόσα άλλα στον τόπο μας, το πήρε ο άνεμος και χάθηκε. Κόντρα στον αέρα ευτυχώς, κάποιοι το τσιμπήσαμε και το κρατήσαμε. Ως τροφή για σκέψη.

Είπε η κ. Παπανδρέου ότι εκείνη δεν ανέχεται πια (και μάλιστα απορεί πώς το ανέχονται όλοι άλλοι) να συνυπάρχει στο ίδιο κόμμα «με συντρόφους που πλούτισαν, που έφτιαξαν ολόκληρες περιουσίες στα χρόνια που κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ». Έχουμε δηλαδή εδώ, από ένα από τα κορυφαία στελέχη της παράταξης, μια άμεση παραδοχή αυτού που ψιθυρίζεται στις παρέες του κάθε Έλληνα πολίτη, που φωνάζει από το τηλεοπτικό του Αλ-Τσαντίρι ο Λάκης Λαζόπουλος, και που μέσα στο κόμμα όλοι, πολύ βολικά, κατάπιναν: ότι, δηλαδή, επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ έγινε μεγάλο φαγοπότι, από το οποίο κάποιοι, που δεν τους ανέχεται πια ούτε δίπλα της η κ. Παπανδρέου, πλούτισαν άγρια.

Σε ένα κόμμα που, ιδίως αυτές τις μέρες, δεν κουράζεται να παπαγαλίζει ότι θέλει να αναζητήσει τα αίτια που το κατέστησαν αποκρουστικό για μια μεγάλη μερίδα του λαού, και μόνο αυτή η «τοποθέτηση» (για να χρησιμοποιήσω κι εγώ τη... συντροφική ορολογία) της κ. Παπανδρέου θα έπρεπε να ήταν αρκετή για να συζητήσουν στο Εθνικό Συμβούλιο, απλά και μετά από αυτό, μόνο ετούτο το θέμα, και, εφόσον το ξεκαθάριζαν (όχι κουκουλώνοντάς το), να προχωρούσαν τότε στο παρασύνθημα. Δηλαδή, στα υπόλοιπα.

Αμ, το άλλο, που είπε ο Παπουτσής στην Τώνια Αντωνίου, σε κάποια συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου με αφορμή τα διαδικαστικά εν όψει της εκλογής της 11ης Νοεμβρίου, πώς το αφήσαμε να περάσει κι αυτό ντούκου; «Μη μιλάς εσύ, Τώνια. Που επί των ημερών σου (σ.σ. ως γ.γ. της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ) είχαν εκλείψει οι μπανάνες από την αγορά λόγω των μαϊμούδων που έβαλες και ψήφιζαν!».

Αυτή ήταν η «βόμβα» που έριξε ο κ. Παπουτσής, υπό το ηχηρό σεκόντο και του κ. Νίκου Αθανασάκη, σημερινού γραμματέα του κόμματος. Μια «βόμβα» που άφησε άναυδους όσους από μας τη «βιώσαμε», μαθαίνοντας γι' αυτήν από τα ρεπορτάζ των εφημερίδων.

Άκουσε, δηλαδή, ο απλός κοσμάκης ότι σε ένα κόμμα που δεν κουράζεται να αποκαλείται «δημοκρατικό και προοδευτικό» υπήρχε εποχή που η ηγεσία της Νεολαίας που εξελέγετο με ψήφους ανύπαρκτων ή και πολλές φορές εγγεγραμμένων μελών. Δηλαδή, με απάτη!

Και αυτή η απάτη, όπως τόσες άλλες που δεν έχουν ακόμα βγει τώρα που φούντωσε το εσωκομματικό πανηγύρι, περνάει έτσι, στα ψιλά. Στον αέρα.

Εκεί όμως, όπως έλεγε κι ο Μπομπ Ντίλαν, βρίσκονται οι πιο επίπονες, για το ΠΑΣΟΚ, απαντήσεις για τις δύο τελευταίες εκλογικές τους ήττες, κι ας σταματήσουν κάτι πρόχειροι τύποι να γυρεύουν φταίχτες στα πρόσωπα ανθρώπων πεντακάθαρων, όπως ο Αλέκος Παπαδόπουλος, που το μόνο που έκαναν ήταν να πουν τη γνώμη τους για ένα θέμα (το ασφαλιστικό) που το μισό ΠΑΣΟΚ (συμπεριλαμβανομένων και των λαλίστατων επικριτών του) συστηματικά και κουτοπόνηρα αποφεύγει να αγγίξει καν.

Ας αρχίσουν, λοιπόν, η αυτοκριτική και η κάθαρση από «τα χρόνια της χολέρας», όπου πλούτισε το σύμπαν και ψήφιζαν και τα νηπιαγωγεία. Από εκείνα τα «θέματα» που ξεφουρνίζονται στον αέρα και χάνονται.

Γιατί, the answer, my friend, is blowing in the wind.