Ο φίλος μου ο Ντίνος δεν λέγεται Κωνσταντίνος, όπως οι περισσότεροι «Ντίνοι». Το πραγματικό αλλά κρυφό του όνομα είναι Βαλεντίνος. Πού να τολμήσει όμως να το γιορτάσει, όταν από όνομα έχει γίνει σύμβολο του σεξ και του κιτς.

Άμα δώσει κάπου την ταυτότητά του τον κοιτάνε παράξενα. «Χα - Βαλεντίνος... εκείνος των ερωτευμένων, με τις καρδούλες...».

Όπως ίσως θα καταλάβατε, ο φίλος μου ο Ντίνος είναι καθολικός. (Εμείς τέτοιον Άγιο δεν έχουμε). Όχι, δεν είναι ξένος - Έλληνας πολλές γενιές, Κυκλαδίτης. Αλλά Έλληνας μη-Ορθόδοξος; Μετά την αντίδραση στο όνομα, η δεύτερη είναι στη θρησκεία. (Του είπα να βγάλει νέα ταυτότητα). Τον θεωρούν ξένο πράκτορα, κατάσκοπο του Πάπα, υπεύθυνο για όλα τα αμαρτήματα του Βατικανού. Στο στρατό τον είχανε εξαιρέσει από την προσευχή. Όταν ρώτησε, τον κοίταξαν με απορία: «Μα είσαστε κι εσείς Χριστιανοί;».

Βέβαια δεν θα μπορούσε ποτέ να υπηρετήσει σε σοβαρή δημόσια θέση. Δικαστής, καθηγητής, στρατιωτικός, αστυνομικός - απαπά. Υπάρχουν μεγάλα κόμματα που δεν δέχονται ως μέλη καθολικούς. Μπορεί οι Αμερικάνοι να έβγαλαν πριν από δεκαετίες καθολικό Πρόεδρο (τον Κένεντι) και τώρα μαύρο - αλλά αυτοί είναι αμερικανάκια. Εδώ δεν θα υπήρχε τέτοια πιθανότητα.

Ο φίλος μου ο Βαλεντίνος νιώθει -και σωστά- πολίτης δεύτερης κατηγορίας.

Νομίζουμε πως αυτό αφορά μόνο τους τσιγγάνους, τους μετανάστες, τους μουσουλμάνους και τους χιλιαστές - όμως και οι χριστιανοί της παγκόσμια μεγαλύτερης χριστιανικής εκκλησίας στον τόπο μας δεν έχουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Η εκκλησία τους δεν έχει καν νομική υπόσταση.

Τώρα θα μου πείτε πού τα θυμήθηκα όλα αυτά - εδώ γιορτάζουμε τον έρωτα και την αγάπη με ροζ καρδούλες. Να, ο Άγιος Βαλεντίνος έφερε στη μνήμη μου τον Ντίνο - κι αυτός με οδήγησε στη χώρα της μισαλλοδοξίας και των διακρίσεων. Πρώτη σε καταδίκες στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για παραβιάσεις θρησκευτικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Τέλος πάντων -εσείς γιορτάστε τον Άγιο Βαλεντίνο- κοιτάξτε μόνο μην ερωτευθείτε καθολική και μετά έχετε μπλεξίματα...