Είναι απορίας άξιον που ειδικά οι νέοι θεωρούν ότι η ευτυχία ορίζεται από την επιτυχία. Ευτυχία δεν είναι λοιπόν το να επιτύχεις αλλά το να αισθάνεσαι, να συναντάς, να αγαπάς, να ζεις και να είσαι εσύ ο υπεύθυνος του εαυτού σου...
Είναι απορίας άξιον που ειδικά οι νέοι θεωρούν ότι η ευτυχία ορίζεται από την επιτυχία. Ευτυχία δεν είναι λοιπόν το να επιτύχεις αλλά το να αισθάνεσαι, να συναντάς, να αγαπάς, να ζεις και να είσαι εσύ ο υπεύθυνος του εαυτού σου...

 

Ζούμε σε μια περίεργη εποχή που ίσως θα μπορούσαμε να πούμε ότι κυριαρχεί το ψεύτικο, το επουσιώδες και το περιττό. Τα πάντα στην καθημερινότητα μας, από την πολιτική σκηνή μέχρι και την προσωπική μας ζωή, αναλώνονται στο ψέμα. Γινόμαστε δέσμιοι μιας πραγματικότητας που δεν 'επιλέγουμε' και την μοναδική μας περιουσία, που είναι ο ελεύθερος χρόνος, την αφήνουμε στους «άλλους».

 

Μεγαλώνοντας δεχόμαστε επιρροές, οι οποίες καταλήγουν να γίνονται επιλογές. Διαμορφώνουμε τον χαρακτήρα μας και πορευόμαστε με βάση αυτά που θέλουμε. Το ζήτημα βέβαια είναι πόσοι επιμένουν στα «θέλω» τους και όχι στα «θέλω» των άλλων. Είναι μια δυσάρεστη πραγματικότητα το γεγονός ότι η πλειονότητα των ανθρώπων επιμένει στο να τον κατευθύνουν, να τον επηρεάζουν και τελικά να κυριαρχούν πάνω στην προσωπικότητα του.

 

Ευτυχία είναι να απολαμβάνεις την κάθε στιγμή, τις μικρές χαρές της καθημερινότητας, να κάνεις αυτό που θέλεις και να μην επηρεάζεσαι από τα εξωγενή 'συστήματα' που σε περιβάλλουν.


Είναι απορίας άξιον που ειδικά οι νέοι θεωρούν ότι η ευτυχία ορίζεται από την επιτυχία. Ευτυχία δεν είναι λοιπόν το να επιτύχεις αλλά το να αισθάνεσαι, να συναντάς, να αγαπάς, να ζεις και να είσαι εσύ ο υπεύθυνος του εαυτού σου.


Ευτυχία είναι να απολαμβάνεις την κάθε στιγμή, τις μικρές χαρές της καθημερινότητας, να κάνεις αυτό που θέλεις και να μην επηρεάζεσαι από τα εξωγενή 'συστήματα' που σε περιβάλλουν. Ζούμε ανάμεσα σε 'κοινωνικά δίκτυα', στα οποία απλά πρέπει να συμμετέχουμε, διατηρώντας την ατομικότητα μας και όχι αλλοιώνοντας τον χαρακτήρα μας, σύμφωνα με τα 'πρέπει' των άλλων.


Ας σκεφτούμε ότι «η ζωή δεν είναι πρόβα, η κάθε μέρα είναι πρεμιέρα» και ότι σε αυτήν ερχόμαστε και φεύγουμε μόνοι μας. Σημασία στην ζωή μας έχουν οι επιλογές μας, τα λάθη μας και οι άνθρωποι που συναντάμε. Από εκεί πρέπει να αντλούμε την έμπνευσή μας και να την μετασχηματίζουμε σε δημιουργία. Αν αφήνουμε τον ελεύθερο χρόνο μας χαμένο τότε και η ψυχική ηρεμία δεν θα επιτευχθεί ποτέ. Είναι αναγκαίο να βάζουμε στόχους, ώστε να μπορούμε να εξελισσόμαστε.


Ποτέ δεν είναι αργά για τίποτε, ας εκμεταλλευτούμε το δώρο που μας δίνεται απλόχερα και θα είμαστε σε θέση να αγγίξουμε την ευτυχία.


Το είχε πει πολύ εύστοχα ο Τζων Ροκφέλλερ, «η προσήλωση σ' ένα μοναδικό σκοπό είναι από τα θεμελιώδη στοιχεία της επιτυχίας στη ζωή, ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο σκοπός».