Η Ελλάδα του τουρισμού
Για ποια Ελλάδα λοιπόν μιλάμε; Μια χώρα που θέλει τον τουρισμό, έχει τα ομορφότερα μέρη στον κόσμο και σε επίπεδο υποδομών δεν προσφέρει ούτε τα βασικά;

 

Αγαπητή Lifo,


Ελλάδα, η χώρα του ήλιου, της θάλασσας, του καλού φαγητού... αυτά κι άλλα πολλά διαφημίζουν τα δημοφιλή τουριστικά πακέτα που προσελκύουν χιλιάδες ξένους στη χώρα μας. Τί άλλο όμως έχει να προσφέρει στους τουρίστες από άποψη υποδομών, καταλυμάτων και γενικά ανθρωπίνων συνθηκών; Τίποτα είναι η απάντηση.


Πρόσφατα, χθες μόλις, γύρισα από έναν από τους πιο τουριστικούς προορισμούς της χώρας, Μύκονο και Τήνο. Η κατάσταση σχεδόν μαρτυρική. Στο λιμάνι της Ραφήνας δεν υπάρχει καν ένας υποτυπώδης χώρος αναμονής επιβατών. Εκατοντάδες άνθρωποι σπρώχνονται και σκουντιούνται λίγα μόλις μέτρα μακριά από λεωφορεία και αυτοκίνητα που αποβιβάζονται βιαστικά. Προστατευτική μπάρα πουθενά, μονάχα μια μισοσβησμένη γραμμή στην άσφαλτο. Ηλικιωμένοι Γάλλοι και νεαροί Κορεάτες σπρώχνονται και μένουν πίσω στην ουρά. Πάνω στο πλοίο βέβαια, ακόμη χειρότερα. Παμπάλαια καράβια που κόβουν περισσότερα πλοία απ' ότι οι θέσεις. 1200 άτομα γυρίσαμε απο Τήνο, άλλοι στο πάτωμα, άλλοι στις σκάλες και άλλοι όρθιοι, πέντε ώρες ταξίδι. Φυσικά, η αναφορά στην εκμετάλλευση των πρακτορείων είναι περιττή. Στενά και βρώμικα δωμάτια νοικιάζονται ως πεντάστερα ξενοδοχεία. Το κορυφαίο: δρομολόγια ΚΤΕΛ δεν εκτελούνται Σαββατοκύριακο!


Για ποια Ελλάδα λοιπόν μιλάμε; Μια χώρα που θέλει τον τουρισμό, έχει τα ομορφότερα μέρη στον κόσμο και σε επίπεδο υποδομών δεν προσφέρει ούτε τα βασικά; Οι ξένοι βέβαια το βλέπουν μάλλον σαν εμπειρία και τους αποζημιώνει ο ήλιος και η θάλασσα. Εμείς όμως ως Έλληνες τί κάνουμε για τη χώρα μας; Γιατί μένουμε πίσω και αδιαφορούμε; Η απάντηση της ξενοδόχου όταν ρώτησα γιατί δεν έχει λιμάνι η Τήνος με εξόργισε. Δεν αφήνουν οι εφοπλιστές. Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα κυριαρχεί το συμφέρον των λίγων, έχουν τον πρώτο λόγο βυθίζοντας μια χώρα στην καταστροφή. Αν έχουμε τόσο τουρισμό με αυτές τις συνθήκες σκεφτείτε τι θα γινόταν με αεροδρόμια σε όλα τα νησιά, καινούργια και γρήγορα πλοία, ανθρώπινα λεωφορεία και οργάνωση που λείπει από τη χώρα μας.


Η Ελλάδα έχει να προσφέρει πολλά, όχι όμως ως τριτοκοσμική χώρα που είμαστε σήμερα. Έχουμε ήλιο, θάλασσα πλούσια πανίδα και χλωρίδα, πολιτισμό, έναν φιλόξενο και εργατικό λαό. Αλήθεια πότε θα ξυπνήσουμε και θα διεκδικήσουμε για να πάμε μπροστα;

 

Μαριάν