ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Το "βιβλίο της ζωής" μου απ' το 2ο-3ο κεφάλαιο και μετά να γράφει μόνο "και περίμενε πάνω απ' το κινητό να της στείλει...ο Γιώργος, ο Νίκος, ο Πάνος, ο Σταύρος, ο Άλκης....."

Ποσο υπομονη μεχρι να βγουν αυτες οι κατ' εξαιρεση μεταγραφες!!!! Ξερεις κανεις τιποτα ???

ειμαι στο αμαξι πισω καθισμα παρκαρισμενος κανω χαζα πραγματα νομιζοντας οτι δεν με βλεπει κανεις, αργοτερα οταν συνειδητοποιω οτι υπαρχουν παραθυρα πολυκατοικιων στα κοντα απ τα οποια μπορουν ανετα να με δουν το παιζω κουλ και οτι προσπαθω να φτιαξω κατι η οτι δηθεν πετανε μυγες τριγυρω μου.

Είμαι 20 χρόνων.Απο τα 14 μου μπήκε ένας άνθρωπος στη ζωή μου με τον οποίο στην αρχή ήμασταν φίλοι,μετά σιγά σιγά γίναμε ο ένας ο πρώτος έρωτας του άλλου.Με αυτόν τον άνθρωπο μπορούσα να συζητάω τα πάντα.Ενιωθα πως ήταν η επέκταση του μυαλού μου,η επέκταση της ψυχής μου.Γραφαμε μαζί, τραγουδούσαμε, συζητούσαμε ατελείωτες ώρες για ο,τι μπορεί να βάλει ο νους.Με έπλασε.Έπλασε ο ένας τον τρόπο σκέψης του άλλου.Το πρόβλημα ήταν ότι στο ερωτικό κομμάτι δεν ταίριαξαμε ποτέ αρκετά.Δεν με θέλησε ποτέ αρκετά.Και όμως οποτε προσπαθούσαμε να μείνουμε μόνο φίλοι δεν μας έβγαινε. Είχαμε σχέση στο λύκειο και από τότε που τελείωσε η σχέση παίζαμε για δύο χρόνια ακόμα το σκυλο με τη γάτα.Ηταν αδύνατο να ξεκοψουμε και όμως όσο μαγικά και να φαίνονταν όλα εγώ από κάτω έβλεπα ότι μπορεί να ήταν διαθέσιμος στο μυαλό αλλά στην καρδιά δεν ήταν.Και αυτό με πονούσε.Πριν λίγους μήνες έβαλα τη λογική μου μπροστά και του ζήτησα να τελειώσει.οριστικα.Σκεφτηκα πως αξίζω να βρω κάποιον που να με αγαπάει ολόκληρη,όχι κάποιον που να διαλέγει μόνο τα κομμάτια από μένα που του αρέσουν και που δεν είναι πάντα εκεί για μένα.Ξεκοψαμε.Απο τοτε νιώθω ώρες ώρες ένα τρομακτικό κενό.Σαν να βουλιάζω στο άγνωστο.Σαν να έχω χάσει τον άλλο μου εαυτό.Ο κόσμος είναι πολύ πιο τρομακτικός όταν δεν έχω εκείνον να μοιραστώ τις σκέψεις μου.Φοβαμαι.Δεν θέλω να γυρίσω,δεν θα ξαναδιαλεξω την εύκολη λύση.Απλα μερικά βράδια με πιάνει το παραπονο. Ψέματα δεν είναι παράπονο.Ειναι τρόμος.Τρομος που σκέφτομαι πως δεν θα τον έχω στη ζωή μου και δεν θα δημιουργούμε πια υπέροχα πράγματα μαζί.Τρομος που μου είπε ότι θα με ξεχάσει οριστικά. Νιώθω σαν να έχασα την έμπνευσή μου ,την πυξίδα μου.Τι να το κάνω όμως...Δεν είχε ανάγκη να ακούει τη φωνή μου πριν κοιμηθεί κι αυτό θα με κάνει να μην αλλάξω γνώμη.Οσο κι αν πονάω.

Εχω σχεση εδω και λογους μηνες..... Ειμασταν αγνωστοι πριν...ειμαστε 17..... Αυτη εχει απο παλια ενα κολιτο που μ εχει πει... ειναι κολιτοι... Μιλανε φβ και σχολιαζουν με καρδιες.... Απο τη μια ενοχλουμε αλλα μηπως ειμαι υπερβολικος

Να ξαναβρω την ανασα μου..

Καθε φορα που φερομαι πολυ καλα σε καποια αυτη μαλλον δεν μπορει να με δει ερωτικα. Φταιω εγω που φερομαι ευγενικα και σωστα σε ολες?

Παιδιά δεν είμαι καλά. Βαρέθηκα το χειμώνα. Θέλω καλοκαίρι... αχ!!! Καλοκαιράκι!!!

Βασιλη Κ. πως να στο πω;Σε θέλω,σε αγαπώ,μου αρεσεις,σε γουστάρω,σε ποθω,με ελκυεις,με καυ*****ς,με ανάβεις,με παθιάζεις,με εξιτάρεις,σε επιθυμώ,σε προτιμώ,σε αποζητω,σε ορεγομαι,σε λατρεύω και γενικά λιώνω για σένα!

Εχω παρει ενα ζευγαρι 12ποντα μποτακια, πρωτη φορα τακουνι αλλα οχι λεπτο, και δεν μπορω να περπατησω για πολυ ωρα επειδη λυγιζουν τα γονατα μου και γενικα νιωθω αδυναμα τα ποδια μου!!! Θα συνηθισω με τον καιρο ή θα πανε χαμενα τα παπουτσακια μου;; κοριτσια πειτε κατι ευχαριστω!!