ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΣΗΜΕΡΑ παίρνω την απόφαση να σε ξεχάσω. Είναι ψυχοφθορο και άδικο να έχω τρελαθει μαζί σου και να μην μπορώ να σε βγάλω από το μυαλό μου και να μην ξερω τι κ αν νοιωθεις κατι.Προφανώς δεν είμαι στις προταιρεοτητες σου γιατί αν ήμουν εδώ και δύο βδομάδες θα μπορούσες να στείλεις ένα μήνυμα.Να είσαι καλά.Και ελπίζω να μην σε ξαναδώ.

Γεια χαρά, αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζω αν υπάρχει πιο όμορφος και ευτυχής χαιρετισμός από αυτόν. Και τον στέλνω από καρδιάς σε όλους όσους απαντήσουν ή δεν απαντήσουν.Με πολύ δυσκολία θα ανοιχτώ και θα γράψω ευθέως πως περνάω δύσκολα. Έχω βαρύ ιστορικό από άποψη οικογένειας (ας μην γελιόμαστε, παίζει τον ρόλο της στην διαμόρφωση της αντίληψης μας περί πραγμάτων και ελπίδας), εθισμών, αυτοκαταστροφικών τάσεων και δεν ξέρω πως να συνεχίσω την λίστα... Τα γράφω όσο πιο λιτά και περιληπτικά γίνεται, μην με παρεξηγείτε.Τελευταία, τα πηγαίνω πολύ καλά. Έκοψα τα ναρκωτικά και πάτησα κάτω την αδυναμία που τρέφω πέρα από αυτά, και για το αλκοόλ (ελπίζω κάποτε ο κόσμος να συνειδητοποιήσει πόσο ναρκωτικός και εθιστικός καταστολέας είναι και αυτός), το κάπνισμα, τον καφέ, την κακή διατροφή. Ακόμη δουλεύω σκληρά όσον αφορά τον τομέα του ύπνου. Αυτήν την εβδομάδα έχω κοιμηθεί 4 από τις 7 μέρες. Και λέω μέρες, γιατί ο ύπνος με παίρνει το νωρίτερο στις 7 το πρωί 5-6 ώρες το πολύ. Αναγκάστηκα να αφήσω την δουλειά μου πριν από λίγους μήνες, λόγω μια σειράς προβλημάτων υγείας που δημιουργήθηκαν μέσα από το μακρύ ανορθολογικό ιστορικό μου. Τώρα έχω νέες ελπίδες, αλλά έχω ξεμείνει από δυνάμεις.Φιλοξενώ την αδερφή μου με το παιδάκι της. Τους αγαπάω και τους δυο άπειρα. Ο πατέρας του μικρού είναι απαράδεκτος. Θα μείνω σε αυτό για να μην ανακαλύψουμε παρέα νέες βωμολοχίες. Θέλω να είμαι δυνατός χαρακτήρας και παράδειγμα για τους ανθρώπους τριγύρω μου. Θέλω βοήθεια, μια μικρή ώθηση, κάτι... Δεν θέλω να ξεχειλίσω δράμα για να σας κινήσω το ενδιαφέρον. Σας γράφω ειλικρινά.Είμαι στα άκρα εδώ και μια δεκαετία κοντά. Δεν πιστεύω σε θεούς, φυσικά πιστεύω σε αγαθούς ανθρώπους. Ωστόσο, δεν κατέχω την επιθυμητή κοινωνική συμπεριφορά για να προσελκύσω εύθυμους συνοδοιπόρους... Έχω άσχημες πλευρές που πνίγουν κάθε μου αγάπη για τέχνες και ζωή. Δεν με παίρνει ο ύπνος όταν ξαπλώνω και όταν ξυπνώ δεν βρίσκω την δύναμη να σηκωθώ. Γιατί; Θέλω να δηλώνω το παρόν σήμερα και πάντα! Θέλω να είμαι εκεί όταν κάποιος έχει ανάγκη από κάποια στήριξη! Θέλω να χαμογελάω μαζί με τους άλλους και έχω ανάγκη να δημιουργώ χωρίς όρια.. Γιατί δεν μπορώ;

ναι φίλοι μου!!! τα πέρασα τα μαθήματα σε αυτο το εξάμηνο και νιώθω υπέροχα.. κουράστηκα τόσο πολυυυυυ.. αυτό το εξάμηνο εκτός απο το διάβασμα που έριξα είχα και πολλή μεγάλη τύχη... Αντε καλή επιτυχία σε όλες τις φοιτήτριες και τους φοιτητές που κουράστηκαν για άλλο ένα εξάμηνο!!!!!!

ήταν το πρώτο μου φλερτ στο γυμνάσιο. Πάντα με υπερασπίζονταν, μου έκανε όλα τα χατίρια και μου έπαιρνε το κολατσιό μου στο διάλειμμα, για να μην περιμένω στην ουρά στο κυλικείο. Και να φανταστείτε, είχαμε δώσει το πολύ τρία φιλιά μέσα στον ένα χρόνο που τα "είχαμε".

Μετα απο καιρο με ξανααποκαλεσες ετσι και χαρηκα πολυ!!! Νομιζα πως με ειχες ξεχασει και πως δεν ηξερες πως να μου το πεις. Ευτυχως εκανα λαθος!! Μου ειπες πως τιποτα δεν αλλαξε και πως Θελεις να ξαναζησουμε εκεινο το βραδυ!! Μωρακι,το ξερεις πως το θελω και εγω. Σου εχω υποσχεθει πως θα ειναι πιο τελεια απο τοτε και θα κανω τα παντα για να το απολαυσεις! Αν τοτε δεν υπηρχαν λογια για τη στιγμη μας,οπως εσυ ειπες, αυτο που θα ακολουθησει θα σε απογειωσει!!! Μωρακι,θα σε τρελανω!!!!Σ'αγαπαω πολυ!!!!!!

Δεν πρόκειται να γράψω σωστή έκθεση στο τέλος. και απορώ πως θα βρω τις 500-600 λέξεις!!!

Να έρχονται οι γονείς μου στο φοιτητικό "μου" σπίτι εγώ πτώμα κάθε μέρα 8-9 ώρες μάθημα να μαθαίνω ότι ο πατέρας μου έχει 1000 γκομενες φίλες στο fb και μιλάει μαζί τους να τσακωνομαι μαζί του και η μάνα μου να κλαίει πέρα από αυτό να έχω να διαβάσω για αύριο η μάνα μου με ηρεμιστικό ξαπλωμένη στον καναπέ εγώ να κάνω την εργασια να την κοιτάω και να ματώνει η καρδιά μου και έτσι θα περάσω ένα πανέμορφο σαββατοκύριακο και όλα αυτά επειδή μου πληρώνουν αυτό το ρημάδι σπίτι αυτό τους δίνει το δικαίωμα να έρχονται να μου γαμανε την ψυχολογία αντί να γυρίζω σπίτι να χαλαρωσω.Να τελειώσω να βρω μια δουλειά να ανεξαρτητοποιηθω επιτέλους

Εχω μια σχεση εδω και 8 μηνες προχτες βγηκα με τη φιλη μου και επειδη το αγορι μου δεν την γουσταρει για φιλη μου δεν του ειπα οτι θα βγω να ομως που με ειδε και με πηρε τηλεφωνο η φιλημου πεταχτηκε και ειπε τι περνει ο παλιο μ@λ@κ@ς ελενχο σου κανει? το ακουσε και αρχισε να βριζει ηρθε εκει και εβριζε τη φιλη μου. Εφυγε και μετα η φιλη μου μου εστειλε μηνυμα οτι δεν θελει να ξαναβρεθουμε! Και οτι το αγορι μου ειναι ΚΑΘΙΚΙ αλλα οταν το καταλαβω θα ειναι αργα . θυμωσα πολυ μαζι της τον εβρισε.. πρωτη αυτηαρχισε να τον βριζει και αυτος δεν ειπε τιποτα και ζητησε και τα ρεστα δεν προκειται να της ξαναμιλησω δεν θελω τετοιες φιλες!!

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι έχουν την νοοτροπία «Ααα δε θα στείλω σήμερα μήνυμα σε κάποιον άνθρωπο με τον οποίο πέρασα καλά χθες... ας τον/την αφήσω λίγο να ψηθεί. Να τον/την φτύσω για να κολλήσει » Γιατί να υποβάλω έναν άνθρωπο που συμπαθώ σε αυτήν την διαδικασία; Εν ολίγοις, βγήκα δύο ραντεβού με ένα αγόρι, πολύ έξυπνο και προσγειωμένο άτομο. (26 ετών αυτός, 25 εγώ). Εγώ πέρασα πολύ ωραία και το ίδιο και εκείνος πιστεύω. Μου είπε μάλιστα πως ήταν από τα πιο καλά ραντεβού που έχει βγει. Μετά το πρώτο ραντεβού, μου έστελνε πολύ συχνά μηνύματα για να ακολουθήσει και άλλο. Μετά το δεύτερο (κ αφού ολοκληρώσαμε σεξουαλικά στο δεύτερο) συνεχίσαμε να στέλνουμε μηνύματα για 3 μέρες. Του είπα να ξανά βγούμε 2 φορές αλλά την πρώτη είχε πυρετό και την δεύτερη ήταν κουρασμένος από την δουλειά. Μη θέλοντας να γίνω πιεστική άφησα σε αυτόν την επιλογή να μου ζητήσει να βγούμε πάλι... και δεν έχει επικοινωνήσει εδώ και 2 μέρες. Και νιώθω χάλια. Κυρίως γιατί νόμιζα ότι είχε περάσει το ίδιο καλά με εμένα και ότι ίσως θα μπορούσαμε να γνωριστούμε καλύτερα. Δεν ξέρω αν ξενέρωσε για κάτι ή αν απλά προσπαθεί να με ψήσει... Αν ισχύει όμως το πρώτο δε θεωρείτε πιο ανθρώπινο και αντρίκειο να μιλήσει ειλικρινά και να πει «Με ενόχλησε αυτό και δεν ταιριάζουμε και δε θέλω και μπλα μπλα μπλα». Αυτό το «Σε έχω στο περίμενε και δε σου στέλνω» είναι σπαστικό. Αν πάλι ισχύει το δεύτερο, ενδιαφέρεται αλλά θέλει να μεγαλώσει το ενδιαφέρον μου παίζοντας το δύσκολος (το ψιλό έχει καταφέρει) αλλά δεν παύει να είναι απλά βλακώδες... Σκέφτομαι να του στείλω σε μερικές μέρες για να τον ρωτήσω τι στο καλό έγινε. Πιστεύετε ότι είναι πολύ απελπισμένο να στείλω;

Όταν δε γουστάρετε ή όταν ψάχνεστε ενώ δεν είστε πραγματικά διαθέσιμοι, μην δίνετε ελπίδες σε άλλους ανθρώπους και μην τους ταλαιπωρείτε, δε σας φταίει εσάς κανένας να βασανίζεται για να λύσετε τα δικά σας υπαρξιακά και να κάνετε το καλαμπούρι σας. Υπάρχουν και άνθρωποι που μπορεί να ψάχνουν πραγματικά έναν άνθρωπο για εκείνους και να παίρνουν τοις μετρητοίς τις κενολογίες που ξεστομίζετε χωρίς να σκεφθείτε καθόλου.