ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Εγώ τι να πω δηλαδή;;; Μένω ακριβώς επάνω σε περιφεριακο δρόμο στην Αργυρούπολη. Ποτέ δεν σταματάνε τα αυτοκίνητα και τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Το τι μπουλντόζες περνάνε την ημέρα δεν περιγράφεται. Επίσης κανόνισαν οι έξυπνοι εκάστοτε δήμαρχοι της περιοχής να την γεμισουν με συνεργεία αυτοκινήτων που τα βάφουν και ακόμα και στις βρες κοινής ησυχίας ακούς ήχους σαν να πυροβολάνε. Πήρα τηλέφωνο την αστυνομια αλλα δεν έκαναν τίποτα. ΚΑΝΩ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΩ. ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΝΟ;;; ΠΟΙΟΣ ΥΠΝΟΣ;;; ΗΡΕΜΙΣΤΙΚΑ ΠΑΙΡΝΩ ΑΛΛΙΒΣ ΔΕΝ ΠΑΛΕΥΕΤΑΙ... ΚΡΙΜΑ ΠΟΥ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΙΣΑΝ ΕΤΣΙ... Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω δει αναποδογυρισμένα αυτοκίνητα και γκρεμισμένες μοτοσυκλέτες με τραυματίες... Ο Δήμαρχος δεν κάνει τίποτα. Αν έμενε όμως εδώ τότε μόνο θα τον ένοιαζε‼ Παρακαλώ να αναρτηθεί. Πρέπει εδώ οι κάτοικοι να μην θεωρούμαστε 2ης και 3ης κατηγόριας... Έτσι μου έρχεται να πάρω και εγώ τα βουνά. Να ακούω πουλάκια μόνο‼

Τελευταία συμβαίνει όλο και πιο συχνά...Άγνωστοι ή γνωστοί θα με ρωτήσουν γιατί έχω θλιμμένα μάτια, μάλιστα κάποιος μου είπε: "δεσποινίς μήπως το κάνετε από στυλ ?"Νόμιζα πως είχα καταφέρει να διώξω αυτή την θλίψη από τα μάτια μου, αλλά τελικά όλα είναι στιγμές και αρκεί ένα τσακ για να ανατραπούν όλα !!p.b.

Γειά!! Δίνω πανελλήνιες φέτος κι αν δεν καταφέρω την ιατρική που μοιάζει λίγο άπιαστο όνειρο, σκέφτομαι για νοσηλευτική, αφού αυτός είναι ο τομέας που θέλω να ασχοληθώ. Γενικά στην υγεία. Σκέφτομαι για ΕΚΠΑ. Αναρωτιέμαι όμως, πως μπορεί να εξελιχθεί ένας νοσηλευτής; Πέρα από προϊστάμενος μπορεί να γίνει και τομεάρχης; Και διευθυντής; Δεν έχω ιδέα!! Και τι κάνει ο καθένας; και για πόσο καιρό μένεις στα καθήκοντα του προϊσταμένου; Επιστρεφεις στην θέση του νοσηλευτή κάποια στιγμή ή μένεις εκεί έως ότου εξελιχθεις πχ; Δεν βρίσκω σχετικά άρθρα στο ίντερνετ. Κατατοπιστε με λίγο όποιος γνωρίζει. Σας ευχαριστώωω πολύ, καλή επιτυχία σε όλους όσους δίνουν.

Εγώ τι να πω δηλαδή;;; Μένω ακριβώς επάνω σε περιφεριακο δρόμο στην Αργυρούπολη. Ποτέ δεν σταματάνε τα αυτοκίνητα και τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Το τι μπουλντόζες περνάνε την ημέρα δεν περιγράφεται. Επίσης κανόνισαν οι έξυπνοι εκάστοτε δήμαρχοι της περιοχής να την γεμισουν με συνεργεία αυτοκινήτων που τα βάφουν και ακόμα και στις βρες κοινής ησυχίας ακούς ήχους σαν να πυροβολάνε. Πήρα τηλέφωνο την αστυνομια αλλα δεν έκαναν τίποτα. ΚΑΝΩ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΩ. ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΝΟ;;; ΠΟΙΟΣ ΥΠΝΟΣ;;; ΗΡΕΜΙΣΤΙΚΑ ΠΑΙΡΝΩ ΑΛΛΙΒΣ ΔΕΝ ΠΑΛΕΥΕΤΑΙ... ΚΡΙΜΑ ΠΟΥ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΙΣΑΝ ΕΤΣΙ... Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω δει αναποδογυρισμένα αυτοκίνητα και γκρεμισμένες μοτοσυκλέτες με τραυματίες... Ο Δήμαρχος δεν κάνει τίποτα. Αν έμενε όμως εδώ τότε μόνο θα τον ένοιαζε‼ Παρακαλώ να αναρτηθεί. Πρέπει εδώ οι κάτοικοι να μην θεωρούμαστε 2ης και 3ης κατηγόριας... Είναι άδικο.

Ακούω Lana Μόνο εγώ είμαι; Σ.Λ 16

Γεια σας. Μου αρέσει αρκετά ένα συνομήλικο αγόρι με το οποίο είμαστε συμμαθητές... Νομίζω πως κι εγώ του αρέσω γιατί με κοιτάζει συχνά στα μάτια (καμιά φορά τον πιάνω να με κοιτάει αλλά γυρίζει από την άλλη, μου μιλάει συχνά αλλά όχι πολύ και όταν κοιτάει προς το μέρος μου συνήθως χαμογελάει - χαζοβιόλικα) Τι να πω; Πιστεύετε ότι έχω ελπίδες; Νομίζω ότι είναι πολύ ντροπαλός για να μου μιλήσει για αισθήματα ή γενικά να μου το δείξει περισσότερο... Είμαι κι εγώ κάπως ντροπαλή με τα αγόρια αλλά το προσπαθώ... Τι να κάνω; Πιστεύετε ότι μπορεί να του αρέσω; Ευχαριστώ...

"Τα πάντα είναι θέμα timing", βλέπω ότι αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία. Το να γνωρίσεις τους κατάλληλους ανθρώπους την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο μέρος μπορεί να καθορίσει τη ζωή σου!

Κακιασμενη

Παιδιά, είμαι 17 χρονών και έχω ένα πρόβλημα. Δεν το θεωρώ σοβαρό αλλά με ενοχλεί τώρα τελευταία. Δεν ξέρω τι να συζητήσω με κορίτσια της ηλικίας μου. Δεν μου έρχεται κανένα θέμα στο μυαλό. Όλοι μου λένε να μιλάω για τα μαθήματα, τους καθηγητές, τα χόμπι κ.τ.λ. αλλά μετά; Μετά τι θα σκεπτώ στις επόμενες συζητήσεις ; Είμαι κιόλας πολύ ντροπαλός για να πλησιάσω κάποια συμμαθήτρια μου. Ειδικότερα, αυτό το πρόβλημα άρχισε να με ενοχλεί τώρα τελευταία που μου αρέσει μια κοπέλα από το σχολείο μου. Δεν βρίσκω και μάλλον ούτε θα βρω το θάρρος να πάω να της μιλήσω ή ακόμα και αν το βρω θα πετάω την μια άσχετη ερώτηση πίσω από την άλλη. Δεν ξέρω γιατί γράφω εδώ το πρόβλημα μου αλλά νιώθω πως θέλω να το πω κάπου.

Πολλοί με είδαν.Λίγοι μπήκαν στον κόπο να με γνωρίσουν.Ελάχιστοι μού έκαναν την τιμή να με αγαπήσουν.