ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

αμα δε σε δω ρε ειμαι καπως, καταλαβαινεις; περιμενω τη στιγμη που θα μεινουμε μονες

Γεια σας.Προέρχομαι απο φτωχη οικογενεια.Απο μικρο παιδι δεν ειχα χαρτζιλικι και ημουν και πολυ χοντρή.Ημουν ομως και μαθητρια πρωτη και ετρωγα ξυλο και μπουλινγκ.Παρεα δε με εκανε κανεις.Τωρ α σπουδαζω σε πολυ δυσκολη σχολη και δεν μπορω να παω να δουλεψω.Δεν ειμαι χοντρη αλλα τα ρουχα μου ειναι απο τη λαικη.Δεν ξερω αν το καταλαβαινουν οι αλλοι.Πολλοι αντρες με αποφευγουν.Ειδικα στη σχολη που βλεπουν οτι δεν εχω λεφτα.Τις πλουσιες τις κυνηγαν με την καραμπινα.Μηπως να βρω μια δουλεια και να δινω μονο μαθηματα?Δεν μπορω να βγω για εναν καφε.Ο μπαμπας μου εχασε τα λεφτα του λογω κρισης των ταξι.Η μανα μου με μια συνταξη μας συντηρει εμενα και τ αδερφια μου.Τι προτείνετε?

Γεια σας. Χωρισα πριν 2 εβδομαδες. Με χωρισαν βασικα. Μετα απο 3 χρονια σχεση και οχι με τον πιο ωραιο τροπο. Μπυ προτειναν οι φιλες μου να παμε διακοπες ολες μαζι για 3-4 μερες. Θα φανει καπως στον πρωην μου;δε θελω να λεει "α κοιτα μολις τη χωρισα τρεχει για διακοπες"..αλλα και τι να κανω;ποσο καιρο θα κλαιω;

για να εισαι αληθινος φιλος πρεπει να εισαι αληθινος ανθρωπος και πρωτα απ ολα με τον εαυτο σου αληθινος._

Πόσες φορές μπήκα στον πειρασμό να σου γραψω..να απαντήσω, να πω έστω ότι πολλές φορές μπερδεύτηκες ..και πως δεν ήμουν εγώ..Υ.γ. Άραγε τι τέλος θα έχει το Μεγάλωσε αν Τολμάς;

Οτι ειμαστε σε εναν κοσμο,οπου η εξωτερικη εμφανιση δεν ειναι απλα σημαντικη για την συναψη ερωτικης σχεσης,αλλα το παν για την πραγματοποιηση της,και πως σε χαρακτηριστικα οπως η καλοσυνη,η προσωπικοτητα,ο εσωτερικος κοσμος κλπ,δινουν σημασια μονο ατομα μετριας και ασχημης εμφανισης.Για αυτο και συναπτουν σχεσεις μονο μεταξυ τους.Στον αντιποδα,οι ομορφοι αντρες και οι ομορφες γυναικες,τα φτιαχνουν μονο μεταξυ τους,καθως δινουν μονο σημασια σε στοιχεια οπως το υψος,η μυικη μαζα στον ανδρα,οι φλεβες στα χερια του κλπ.,οπως επισης,για τις γυναικειες σωματικες αναλογιες και παει λεγοντας.Απλα τα πραγματα,και για αυτο τα ζευγαρια μοιαζουν παντα εξωτερικα.Τουλαχιστον στο 90% των περιπτωσεων.

Εξομολογούμαι οτι υποφέρω απο προεμμηνορρυσιακο συνδρομο και πριν λιγες μερες τσακωθηκα ασχημα με μια παιδικη μου φίλη. Της μιλησα τοσο ασχημα που τωρα που ειμαι νηφαλια ντρεπομαι πολυ. Ξεκατινιαστηκα αγρια. Ειχα μεταμορφωθει σε τερας . Τι κριμα.

Ήμασταν εφταμιση χρόνια μαζί. Ώσπου προχτές και αφού έχουμε γυρίσει από διακοπές όπου περάσαμε ωραία μου λέει "φεύγω, δε μπορώ να μένω άλλο εδώ, απομακρυνόμαστε και πιστεύω ότι η σχέση μας δεν έχει μέλλον". Έτσι out of the blue.. Πριν ένα μήνα λέγαμε ότι θέλουμε να κάνουμε ένα παιδί.. νιώθω απογοήτευση στενοχώρια νεύρα αγάπη και αυτό το σπίτι που μέναμε νιώθω ότι με πνίγει. Σε αγαπάω ρε βλαμμενο τι έπαθες γαμωτο

Γιατί δεν το παραδεχόμαστε επιτελους?Δεν είναι έγκλημα ο έρωτας ουτε το πάθος...

Τον γνώρισα το 1999. Μόλις τα είχα φτιάξει με την κοπέλα μου (σημερινή σύζυγος). Εκείνος τότε τα είχε με την αδερφή της γυναίκας μου. Ετοιμαζόντουσαν για γάμο. Ψηλος αθλητικός τύπος με γερές σπουδές με καλή δουλειά, φοβερό χιούμορ γενικά ένα καλό παιδί. Δεν υπήρξαμε ποτέ κολλητάρια. Δεν ανταλλάξαμε όμως ποτέ μια άσχημη κουβέντα. Κύριος πάντα σε όλα του. Σε όλες τις σημαντικές στιγμές της ζωής μου ήταν εκεί στο γάμο μου στη γέννηση της κόρης μου στα βαφτίσια της στην απώλεια του πατέρα μου , όπως κι εγώ άλλωστε στις δικές του αντίστοιχες στιγμές. Είχαμε παντρευτεί δυο αδερφές οπότε λογικό ήταν. Τον περασμένο Ιανουάριο διαγνώστηκε με καρκίνο. Κεραυνός εν αιθρία. 44 ετων με μικρά παιδιά. Ιάσιμος έλεγαν. Ανακουφιστήκαμε όλοι. Μέχρι που τα πάντα ανατράπηκαν. Η εξέλιξη της ασθένειας του ήταν ραγδαία. Έφυγε για πάντα εχθές. Τον έκλαψα και τον κλαίω ακόμα. Βλέποντας την κόρη του να κάθεται στο σπίτι της πεθεράς μου ώρες και να μη σηκώνεται, με τις ξυλομπογιές να του φτιάχνει μια ζωγραφιά για να την βάλει στο φέρετρο για να την πάρει ο μπαμπάς μαζί του - ποιος δεν θα λύγιζε σε μια τέτοια εικόνα. Βλέποντας το γιο του να κρατιέται να μην κλάψει γιατί οι άντρες δεν κλαίνε τι να πεις σε ένα παιδί 8 ετών πως να το παρηγορήσεις. 20 χρόνια δεν ανταλλάξαμε μια κουβέντα άσχημη. Περάσαμε μαζί Χριστούγεννα , Πρωτοχρονιές, Πάσχα , τα γενέθλια των παιδιών μας.........τώρα τέλος. Συνεχίζουμε (δυστυχώς) χωρίς αυτόν.