ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Περάσαμε μαζί το πιο όμορφο καλοκαίρι της ζωής μου. Με έμαθες τόσα πράγματα για τη μουσική, τις τέχνες, τον κόσμο, τους ανθρώπους και την αγάπη. Χάρη σε εσένα ξέφυγα απ τη φυλακή μου ήμουν κλεισμένη.Και έκανα το λάθος να σε ερωτευτώ. Δεν στάθηκα όμως εκεί. Ο έρωτας είναι εγωιστής. Εγώ σε αγάπησα. Σε αγάπησα πιο πολύ απ τον ίδιο μου τον εαυτό.Μεγάλο λάθος, γιατλι εσύ έφυγες κι εγώ έμεινα πίσω με έναν εαυτό που δεν αγαπώ. Πέντε χρόνια μετά και είσαι ακόμα εδώ, ζεις μέσα μου και για πάντα θα ζεις. Μπορεί να μην μιλάμε πια, να μη σε νοίαζει αν είμαι καλά ή οχι, θέλω όμως να ξέρεις πως όπως με έπλασες είμαι ακόμα. Και δεν το λέω για καλό. Σε συγκρίνω με όλους και δεν μπορώ να βρω ηρεμία. Νιώθω μόνιμα ένα τεράστιο κενό μέσα μου, στη θέση που για χρόνια ήσουν εσύ. Ότι κάνω , ότι λέω, όπως ντύνομαι, η μουσική που ακουω, είναι εσύ. Είμαι εσύ. Και ποναω. Ποναω γιατι δεν είσαι εδώ να το δεις. Γιατι ειμαι μονη μου σε ενα κοσμο που δεν με γεμίζει τιποτα, γιατι μονο εσυ έδινες νόημα στην υπαρξη μου και γιατί για πάντα θα σκεφτομαι όλα οσα δεν καναμε, ολα οσα δεν προλαβαμε να ζησουμε και ολα οσα δεν μας αφησαν να ζησουμε. Σαγαπω και θα σε αγαπω μεχρι να παψω να αναπνεω. ~Η ανάσα σου ήτανε η πρώτη μου πατρίδακι η μυρωδιά σου ήταν ο πρώτος μου εθισμός~

Το google μας βγαζει ολους με καρκινο...σύφιλη και aids αντε και με κονδυλώματα. Μονο τους γιατρους να ακουτε. Μονο αυτους. Ξέρω πως πολλοι ανησυχουμε και καμια φορά καποια συμπτωματα που εχουμε τα ερμηνεύουμε λαθος με την παραπληροφορηση του google! Ψυχραιμια!! Χαλάμε χειρότερα την υγεια μας ετσι... εύχομαι σε ολους υγεια!!!!

Καταλαβαίνεις ότι ένας άντρας ενδιαφέρεται για εσενα και ποτε όχι;

Δεν ψάχνομαι,ούτε τρολάρω,εφόσον η στήλη λέγεται εξομολογήσεις θα το πώ γιατί όσο το κρατάω μέσα μου,με δηλητηριάζει.Όλοι μόνοι μας είμαστε στη ζωή κατα βάθος,οι γύρω μας περαστικοί είναι.Είναι πικρό και ντρέπομαι που το λέω ακόμη και ανώνυμα,αλλά θα πεθάνω μόνη μου και αυτό θα γίνει γιατί νοιώθω κενό όσο ζώ.Είμαι πολύ φορτισμένη και πιεσμένη,θα ήθελα να ξεφορτωθώ αυτό το κενό που νοιώθω,αλλά πραγματικά δεν ξέρω αν έχω το κουράγιο,έχω φάει επαγγελματκά άκυρα και έχω ζήσει τόσες κακές συμπεριφορές, ότι προκάλεσα την ατυχία μου να έλεγα πάει στο διάολο,αλλά δεν πείραξα κανέναν.Δεν μπορώ να εμπιστευτώ κανέναν,είμαι γεννημένη δύσπιστη και πιστεύω ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά ακόμα και αν μου ζητούσε να του πώ τι με βασανίζει.Μία φορά ανοίχτηκα κάποτε και δεν άντεξε κανείς την αλήθεια μου,ένοιωσα προδωμένη και ακυρωμένη,ότι ήταν ανώφελο που ανοίχτηκα,από τότε δεν επιχειρώ να το ξανακάνω πουθενά.Έχω κλειστεί τόσο πολύ στον εαυτό μου,ειδικά τελευταία πιέζομαι,δεν με αφήνει η περηφάνια μου να μοιραστώ τα προβλήματα μου με κανέναν.Είμαι σχεδόν σίγουρη πως αφού έμαθα να ζώ μόνη μου,έτσι θα πεθάνω κιόλας ,μόνη.γ33

6 Δεκεμβρίου, γιορταζα το δεύτερο μου όνομα. το προηγούμενο βράδυ είδα σε όνειρο ότι μου ευχήθηκες. Πρώτη φορά όμως μετά από τέσσερα χρόνια που δε μου ευχήθηκες. όσες ευχές κ αν πήρα, κάτι έλειπε..έλειπε η δική σου ευχή. Μου ευχήθηκε η μαμά σου κ τότε τα δάκρυα που κρατούσα όλη μέρα, κύλησαν. Μου λείπεις. χαίρομαι που είσαι καλά. λυπάμαι που δε θα είμαι δίπλα σου στις όμορφες κ στις δύσκολες στιγμές σου κι ούτε Εσύ θα είσαι δίπλα σε μένα. προσεύχομαι να σαι καλά. έχεις κάποιον να σε αγαπά ακόμα. Σ αγαπώ. βάγια

Είμαι έγκυος στον 8ο, πανευτυχής που θα γίνουμε γονείς αλλά με έχει πιάσει μια φοβία με τον πόνο την ώρα του τοκετού. Προσπαθώ να είμαι ήρεμη, αλλά ειδικά τα βράδια ξυπνάω και παθαίνω κάτι σαν κρίση πανικού. Όσες είστε μαμάδες πως το βιώσατε; Μόνο εγώ αγχώνομαι και φοβάμαι όσο πλησιάζει ο καιρός;

Είμαι 17 και του χρόνου θα πάω κολλεγιο. Και σκεφτόμουν..Είναι άραγε όπως το φανταζόμουν; όπως τα έργα τα αμερικανικά που τα αγόρια φοράνε τέτοια τζακετ και τα κορίτσια είναι μαζορετες Κτλπ; η ολο αυτο είναι απλά. Μια φαντασίωση που δεν θα ζήσω γιατι μένω Ελλάδα;. Πάει κάνεις κολέγιο Θεσσαλονίκη ;

Θελω να εξομολογηθώ ότι φασωθηκα με έναν τύπο(μονο φαση) ενω το αγόρι που βγαινω δυο μηνες είναι στρατό. Και νιώθω πολύ άσχημα γιατί τον φαντάρο τον θέλω πολύ κ θελω σχέση μαζί του και εκανα κάτι που δε θα ήθελα να μου κάνουν αν εγώ έλειπα. Συγχώρεσε με :/ νιωθω τόσο αφελής ...

Όταν εχεις περάσει χρόνια με κάποιον και τον θεωρείς εναν απ τους ανθρώπους που θα εδινές τη ζωή σου γι αυτον , κι αυτός μετακομίζει σε αλλη χώρα κι ουτε μήνυμα ουτε ακρόαση ενα χρόνια πολλά στα γενέθλια σ κι αυτο με το ζόρι προ να το στέλνει....τοτε τι κανεις ...έχουν περάσει 3 χρόνια κι όμως το παράπονο μένει εκεί ...τον πρωτο χρονο Έκλαψα πονεσα για μηνες ολόκληρουςαλλα τιποτα μέχρι που το πήρα απόφαση αλλά αυτο το γιατί είναι θαμενο βαθιά μέσα μου...ημασταν καλά μαζί ειχαμε μια σχέση όχι ερωτικη ουτε φιλική ειχαμε σχέση αδελφική με εμπιστευόταν και εγώ το ίδιο.. Αλλά γιατί να μην τον ενδιαφέρει τι κάνω πως περναω γιατί...μήπως είχα καταλάβει λάθος? Μήπως τελικά δεν μ αγαπούσε όπως έλεγε ? Μήπως?

ναι, συνεχίζω να μιλάω με έναν παλιό μου "γκόμενο". γιατί; γιατί θέλεις εκείνος να μιλάει μαζί μου κι εγώ με αυτόν. γιατί εκείνος ΜΟΝΟ σκέφτεται να ρωτήσει για αυτά που με πονάνε περισσότερο. εκείνος με ενθαρύνει να σε βρω. να σου μιλήσω. να κάνω έρωτα μαζί σου. γιατί; γιατί ξέρει πως θέλει να είμαι ευτυχισμένη. και δεν είμαι. και το ξέρεις κι εσύ. αλλά εσύ παίζεις. με τα συναισθήματά μου, με τα δικά σου και με την εμπιστοσύνη μου. η κριτική δεν χωράει πιά στη ζωή μου. στη ζωή γενικώς. εγώ θέλω να πάω εκεί που με καταλαβαίνουν, που με πονούν και που δεν παίζουν με την αγάπη και τον έρωτα. ή την έχεις και την δίνεις ή δεν την έχεις και κοροϊδεύεις. δεν είχες ούτε και έχεις το δικαίωμα λοιπόν να με κρίνεις.