ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

στη ζωη μου δεν ειχα ποτε υψηλα στανταρ και προσδοκιες. ισως φταιει που εχοντας ενα προβλημα υγειας απο μικρη ημουν αρκετα προσγειωμενη μαζεμενη. μου εφταναν απλα καθημερινα πραγματα για να νιωθω καλα. δεν μ ενδιεφεραν τα ρουχα, τα παπουτσια,τα φτιασιδωματα,οι εξοδοι κτλ κτλ κατι που ειναι πολυ συνηθισμενο για ολους τους εφηβους και νεους. αν δεν εβγαινα καθε βδομαδα δεν με ενοχλουσε...αλλοι παραπονιοντουσαν τοτε θυμαμαι...''αν δε βγω ενα σαββατο θα πεθανω '' ελεγε καποια συμμαθητρια μου. εμενα δεν με απασχολουσε τοσο. μεγαλωνοντας ηθελα να σπουδασω και να δουλεψω σε κατι που να ηταν στα μετρα μου. κι οντως το αντικειμενο των σπουδων μου ειναι κατι που μ αρεσει και τα καταφερνω αρκετα καλα. φυσικα οπως και ολοι σ αυτη τη χωρα τωρα ειμαι ανεργη 2 χρονια τωρα...στα ορια του να βαρεσω το κεφαλι μου στον τοιχο μετα απο αμετρητα βιογραφικα και αιτησεις για δουλεια ειδικα φετος. βλεπω τους γυρω μου να βολευονται στη ζωη τους ειτε επαγγελματικα ειτε στα προσωπικα κι εγω εκει στασιμη...οκ το ξερω οικογενεια δε θα κανω...αυτο με στενοχωρει παρα πολυ αλλα οσο περναει ο καιρος και παντρευονται οι μικροτεροι γυρω μου ολο και το συνειδητοποιω περισσοτερο. δε θα σχολιασω για προξενια που εμφανιζονται κατα καιρους που αλιμονο κι αν θα τα προτειναν αν δεν ειχα το θεμα υγειας μου. μια δουλεια, μια αγαπη...κι ας μην εφτανε στα σκαλια της εκκλησιας ποτε...εμενα θα μ εφτανε...αλλα καμια φορα τα απλα πραγματα ειναι πιο δυσκολο να τα αποκτησει κανεις...

προσπαθούμε 3 μήνες για παιδί με τον άντρα μου και τίποτα!έχω αγχωθεί πολύ και αυτό βγαίνει πλέον και στη σχέση μας...ξέρω πως είναι λίγος ο καιρός,όμως επειδή είμαι 39 χρονών έχω πανικοβληθεί...χθες σκέφτηκα πως θα αρρωστήσω με κάτι σοβαρό, θα χρειαστεί να κάνω θεραπείες και θα χάσω το τρένο οριστικά.αρχίζω να τα χάνω

Πάντα, κάθε εποχή, είχε τις λέξεις και τα νοήματά της, που ήταν κάτι σαν "μόδα". Τα τελευταία, τουλάχιστον 3-4 χρόνια έχουμε τις "ρατσισμός", "φασισμός", "φοβικός" που τις έχουμε κάνει καραμέλα για ό,τι θέλουμε να εκφράσουμε, ενίοτε ξεχνόντας ή μη γνωρίζοντας ακριβώς τι σημαίνουν ειδικά οι δύο πρώτες...

Είχα γνωρίσει ένα παιδί πριν από κάτι μήνες μέσω μιας εφαρμογής γνωριμιών. Ήταν η πρώτη φορά βασικά που έβγαινα με κάποιον που στην ουσία δεν γνώριζα από κοντά. Υπήρχε επικοινωνία μεταξύ μας και συμπάθεια. Όταν βγήκαμε ταιριάξαμε ..αλλά σαν φίλοι! Και από τις δύο πλευρές υπήρχε φιλικό ενδιαφέρον..Από τότε ξεκαθαρίσαμε ότι θα κάνουμε παρέα και τα συναφή. Έκτοτε τον θεωρώ από τους καλύτερους μου φίλους,κι αυτός επίσης! Τα ξέρει όλα για εμένα και εγώ γι'αυτόν. Γνώρισε τις φίλες μου και εγώ τους φίλους του. Το θέμα είναι το εξής.. Γνώρισα τον αδερφό του πρόσφατα, όταν βγήκαμε όλοι για κρασί! Μου αρέσει απίστευτα πολύ..όχι μόνο από ομορφιά ,αλλά γενικά το πως με κοιτάει, το πως μιλάει..τα πάντα. Είχα πάρα πολύ καιρό να νιώσω ότι κάποιος μου αρέσει τόσο πολύ..Δεν είμαι σίγουρη ότι μπορεί να υπάρχει ενδιαφέρον από τη μεριά του, διότι γνωρίζει τον τρόπο που γνωρίστηκα με τον αδερφό του..ακόμα κι αν είμαστε φίλοι. Τις προάλλες παίζαμε θάρρος ή αλήθεια..και ενώ ήμασταν αρκετά άτομα στην παρέα ρωτούσε μόνο εμένα προσωπικές ερωτήσεις..πχ ποιον θεωρείς ότι είναι ο πιο ωραίος από εδώ, αν βγαίνω με κάποιον αυτήν την περίοδο και άλλα τέτοια παρεμφερή! Κι αυτές οι ματιές..το κάτι άλλο..! Δε ξέρω πως να χειριστώ την κατάσταση. Τα χάνω όταν κάποιος μου αρέσει τόσο πολύ!Και στον αδερφό του δεν έχω πει τίποτα! Ντρέπομαι, διότι αν του μιλήσω σίγουρα θα του αναφέρει κάτι..

Μετά από σένα το χάος, μετά από εσένα το τίποτα...

Γιατί εμάς τους φαντάρους μας υποτιμάνε ;Ασχέτως που μέσα στο στρατόπεδο τον κομπλεξισμό και το ξέσπασμα απο καραβανάδες τον βαφτίσαν πειθαρχία.Στον έξω κόσμο γιατί όμως ; Είμουνα ΣΠΕΝ πριν κανα χρόνο Θεσσαλονίκη και πήγα με στολή φαντάρου σε ένα γυράδικο.Το τι ειρωνίες και γελάκια άκουγα απο τον υπεύθηνο του καταστήματος δεν φαντάζεστε.(εγώ και κάτι άλλε σειρούλες).Και ένας τυπάς είχε μπει να παραγγείλει μετά από μας και είπε .- Εέε τάδε(όνομα δε λέω) άσε τα κ**φάνταρα τώρα και φτιάξε 2 δύπιτα γρήγορα.Μάλλον φαντάζεστε ποιον εξυπηρέτησε πρώτα.Χολέρα έχουμε ρε γαμώτο και φέρεστε έτσι ; Εννοείτε είπα σηκωθήκαμε και φήγαμε και συμβουλέψαμε κανεις στρατιώτης να μην πήγενε να φάει εκεί.

Σήμερα πήγα στον ψυχίατρο, με παρακολουθεί ένα χρόνο, σε ερώτηση μου για το διάστημα χορηγησης χαπιών μου είπε πως η διακοπή θα γίνει σε δύο χρόνια από την ημέρα που αισθάνθηκα καλύτερα.Η διαχωριστική γραμμή είναι λίγο δύσκολη από την πλευρά μου .Αρχικά μου είχε πει πως θα παίρνω για ενάμιση χρόνο . Σήμερα μου είπε , δύο χρόνο από την χρονική στιγμή που αισθάνθηκα καλύτερα.Δεν μου άρεσε η απάντηση του .Περιμένω γνωμες

Αυτό που όταν συγκατοικεί(με γυναικα) ένας άντρας κατω από 26 σας φαινεται περιεργο ενώ αν είναι μονος του τον επικροτειται και θεωρείται αυτό το μόνο φυσιολογικό μου φαίνεται άκρως φασιστικό. Α ρε άνθρωποι,παλι κλειστοι είστε,παρότι προσπαθήσατε να δείξετε ότι ανοίξατε τα φτερά σας. Από τους βιαστικούς γάμους πριν κάποια χρόνια τώρα καταλήξατε να κατηγορείται την αγάπη.Δηλαδή εκεί φτάσαμε.Παλαιότερα φοβόμασταν τον γάμο αλλα τώρα δεν βλέπουμε τι έχουμε μπροστά μας και βάζουμε στάνταρ στους ανθρώπους(μεχρι τα 30 αυτο,μετα άλλο,Γυναικες άλλο, αντρες άλλο)Και καταλήγουμε σε κάτι που ούτε εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε καταλάβει τι είναι.Είπαμε να αφήσουμε τα πρότυπα των γονιών μας αλλα καταλήξαμε να ξεχάσουμε τα όνειρα μας και καταλήγουμε στο να φτιάχνουμε εμείς οι ίδιοι πρότυπα από οπουδήποτε.

Τετάρτη πρωί έξω από τη Πειραιώς στο περιστέρι σε είδα πρώτη φορά είσαι όμορφη και είμαι αστυνομικός, μήπως αυτό φταίει που δεν μου έδωσες την ευκαιρία να τα πούμε; την σκίζω την στολή για χάρη σου ψηλή με τα πράσινα μάτια....Κάθε μέρα θα είμαι εκεί μέχρι να σε δω ξανά... μέχρι να μου πεις πάλι αν θα έπρεπε να είσαι εκεί και να σου πω ότι το αντίθετο όμορφη μου ...Σε περιμένω,ο αστυνομικός της ΔΙ.ΑΣ που τα παρατάει όλα για χάρη σου....

Που έλεγες θα με κάνεις πάντα να γελάω στο τέλος με έκανες να κλάψω .Απίστευτο ε; κ όμως σε σκέφτομαι κ ώρες ώρες γελάω αλλά μετά νικάει η στενοχώρια ...κρίμα...