ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

σοβαρα?ποτε δεν γιορτασα κ δεν θα γιορτασω ποτε!

Ειμαι φοιτητρια 19 ετων και ενδιαφερομαι για εναν μικροτερο μου(μεχρι στιγμης δεν ειχα ποτε μου σχεση ουτε δεν εχω κανει κατι με αγορι)....αυτος παει λυκειο αλλα τον βλεπω καθημερινα και προσπαθω να τον πιασω κουβεντα....στην αρχη ηταν απομακρος μαζι μου κ ενιωθα οτι με ολους τους αλλους ειχε καλυτερη επικοινωνια ενω με μενα σχεδον καθολου....καθως αρχισε να περναει ο καιρος προσπαθησα να γινω λιγο πιο κοινωνικη και να τον πλησιασω....παλι μου ηταν καπως σοβαρος ωσπου σε ενα μηνυμα του ειπα καπως οτι απο κοντα κομπλαρω καπως να του μιλησω γτ μου φαινεται πιο σοβαρος ενω απο τα μηνυματα μου φαινεται πιο χαλαρος....με ειχε βοηθησει σε μια παρουσιαση κ λιγες μερες πιο μετα του εκανα δωρο ενα βραχιολι στην αρχη ειπε τι να το κανω,αλλα μετα το δεχτηκε και μου ειπε ευχαριστω(αυτο ηταν ενα απλο παραδειγμα για να εξηγησω καπως την συμπεριφορα του απεναντι μου).προσπαθω να βρω ευκαιριες να τον πλησιασω ειτε απο κοντα ειτε απο μηνυματα αλλα απο την μια ειναι ζεστος και απο την αλλη κρυος....ενα αλλο παραδειγμα που θελω να αναφερω ειναι οτι προσπαθησα να τον βοηθησω σε ενα μαθημα δικο του και μπορεσα οντως να τον βοηθησω και αυτος δεν διστασε να παραδεχτει οτι τον βοηθησα μπροστα σε κοσμο κ εδειχνε κ ευγνωμων....προσπαθω να του στελνω μηνυματα για να εχουμε καποια επικοινωνια....στην αρχη αρχη δεν μου απαντουσε αλλα εχει λιγο καιρο που αρχισε να μου απανταει οπως και στην αρχη δεν ρωτουσε τι κανω εγω ενω τωρα με ρωταει....μερικες φορες οι απαντησεις του μοιαζουν συντομες και οτι βιαζεται να απαντησει ενω αλλες συνεχιζει την κουβεντα(να προσθεσω βεβαια οτι ειναι πολυ φορτωμενο το προγραμμα του)και σχεδον καθε φορα που του στελνω τα διαβαζει πολυ γρηγορα και μου απανταει πολυ γρηγορα....δεν ξερω αν ενδιαφερεται δεν μπορω να καταλαβω ειναι καπως κλειστος χαρακτηρας και δεν μπορω να καταλαβω αν ενδιαφερεται εστω κ λιγο για μενα ή τζαμπα χανω τον χρονο μου,παντως εγω θελω να τον προσεγκισω αλλα δεν ξερω τι αλλο να κανω εσεις τι λετε?περιμενω σχολια σας,ευχαριστω για τον χρονο σας....

Γεια σε όλους! Είμαι 21 φοιτητής στη Πάτρα και gay. Δεν μου φαίνεται, δεν είμαι θηλυπρεπής δλδ και ούτε ξέρει κάνεις για εμένα. Πρώτη φορά "εξομολόγουμε" και ο λόγος που γράφω είναι γιατί είμαι πολύ απογοητευμένος. Θέλω τόσο πολύ να κάνω μια σχέση και δεν βρίσκω κάτι ενδιαφέρον... Μπαίνω στα γνωστά τα σαητ και αυτό που βλέπω κυρίως είναι γρήγορο και εύκολο σεξ. Δεν ξέρω από που αλλού να το πιάσω. Υπήρχε ένας άνθρωπος στην ζωή μου αλλά δεν είχα σχέση μαζί του. Σαν φίλοι ήμασταν απλά κάναμε και σεξ. Τον ερωτεύτηκα του είπα πως νιωθω, δεν μ άφησε ποτέ να τον πλησιάσω, να τον αγαπήσω. Εκείνος πρόσφατα με άφησε για κάποιον άλλον... Οπότε δεν είμαι και στα καλύτερα μου. Χάλια βασικά. Τον σκέφτομαι συνέχεια αλλά προσπαθώ να πάω παρακάτω. Δεν μπορώ να καταλάβω τι κάνω λάθος. Και από εμφάνιση τι να σας πω? Δεν είμαι και κανένα μοντέλο αλλά δεν περνώ και απαρατήρητος. Το μόνο που θέλω είναι να αγαπήσω και να αγαπηθω. Να υπάρχει ένας ανθρωπος που θα νοιάζεται για εμένα και γω για εκείνον. Δεν περίμενα να ήταν τόσο δύσκολο... Και κάπως έτσι απογοητεύομαι με παιρνει από κάτω. Κάποιες φορές νιώθω πολύ μόνος. Θέλω να πω πολλά αλλά δεν θέλω να βγάλω σιδηροδρομο. Ευχαριστώ για τον χρόνο σας!:)

Άνθρωποι που ακούτε Χατζηδάκι, Χαρούλα και Χαρούλη μην υποτιμάτε αυτούς που προτιμούν Παντελίδη, Πάολα και Παπαρίζου. Γούστα είναι αυτά. Μην το παίζετε ανώτεροι, δεν ειστε. Με την ίδια λογική, εμείς που ακουμε Ξενάκη, Στοκχαουζεν και Κέιτζ τι θα έπρεπε να λεμε για εσάς τους "εντεχνους";

Αυριο ειναι τα γενεθλια μου!χρονια μ πολλα και καλα!

Εδώ και καιρό αντιμετωπίζω αυτό το θέμα... Δηλαδή τελειώνω ακόμα και στα προκαταρκτικα... Νόμιζα πως ήταν από το άγχος αλλά έπιασα τον εαυτό μου να είναι πολύ χαλαρός και καθόλου αγχώδης αλλά δυστυχώς πάλι τα ίδια... Και αν δεν υπάρξουν πολλά προκαταρκτικα ας πούμε και μπούμε στο ψητό απευθείας, μπαίνω-βγαίνω καμία 10αρια φορές και μετά τελειώνω πάλι... 1 φορά μόνο κατάφερα να κρατηθώ με τον εξής τρόπο... Μολις μου ερχόταν να τελειώνω έβγαινα για λίγο και ξανά πάλι και πάλι τα ίδια. Μέχρι που μετά δεν τελείωνα με τίποτα! Πάντως έχει καταντήσει βαρετό αυτό το πράγμα. Χρειάζομαι κάποιον ειδικό? Ή είναι απλά ψυχολογικό θέμα?

Τη Δέσποινα και την οχ. πόσο κακό μου κάνανε και πόσο κακό θέλουν να μου κάνουν και πόσοι άνθρωποι απτα γεννοφάσκια μου θέλησαν να με καταστρέψουν το γιατί που το ψάχνω ακόμα.. Και απλά περιμένω το χρόνο να κάνει αυτός τη δουλειά κι όταν με το καλό θα πετάξω με τα χελιδόνια θα πάρω μαζί μου αυτούς που αγάπησα. Εκεί στο φως δε θαναι καμιά νύφη καμία οχ κανένας κακος.είπες δεν υπάρχουν κακοί ναι surely..

Είναι πολύ όμορφος, καλός, μορφωμένος, κοινωνικός αλλά νιώθω ότι είμαι κατώτερη του. Εγώ είμαι απλά μια γλυκούλα με πολλές ανασφάλειες που έχω μεγαλώσει σε περίεργη οικογένεια και με ψυχολογικά. Τον θέλω πολύ αλλά αλήθεια όσο κι αν προσπαθώ δεν μπορώ να το ελέγξω. Νιώθω ότι μόλις αρχίσει να με γνωρίζει περισσότερο θα απογοητευτεί. Μάλλον τελικά δεν είναι όλοι για όλους.....

Σας πλησιάζουν συχνά στον δρόμο άγνωστοι με ερωτικό ενδιαφέρον;

Μόλις έμαθα πως τα τελευταία χρόνια της ζωής μου ήταν ένα ψεμαα