Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Γιατί δεν έχω φίλες ;Έχω αρκετές γνωστές που μιλάμε που και που αλλά φίλες για να βγαίνω κάθε μέρα όχι .Γιατί να συμβαίνει αυτό ;Δεν είμαι καθόλου κλειστή σαν χαρακτήρας .Από τη στιγμή που με συμπαθουν (η τουλάχιστον αυτό δείχνουν )γιατί δεν θέλουν πιο πολλά;Ξέρω ότι τις φίλες σου τις επιλεγεις αλλά δεν έχω χημεία με κανέναν ;
Έκανα εγώ την πρώτη κίνηση,μιας και έδειξε ο ίδιος πολύ ενδιαφέρον , ΑΛΛΆ όταν πήγα να τον φιλήσω μου ζήτησε να σταματήσω γιατί είναι δεσμευμένος. (Δεν τ ήξερα!!) Εάν δεν ήταν λέει θα ήθελε να το συνεχίσει μαζί Μου, γιατί του αρεσω .Με απέρριψε ευγενικά με πρόσχημα την σχέση του ,ε? Γιατι εάν πράγματι του άρεσα, θα ενεδωνε, ανεξάρτητα εάν είχε σχεση
Θέλω να περάσω Θεσσαλονίκη. Να είμαι δίπλα στο αγόρι μου. Οι γονείς μου είναι αντίθετοι γιατί λένε δεν θα διαβάζω θα είμαι όλη μέρα έξω και θα παρω πτυχίο σε 10 χρόνια. Δεν είναι έτσι. Το αγόρι μου 2ο έτος είναι και πηγαίνει πολύ καλά. Κάνει και τις βόλτες του περνάει υπέροχα λέει. Εγώ Θεσσαλονίκη θέλω να περάσω. Αυτό ήταν θα πατήσω πόδι.
Χέλλοου γκάιζ θελω την άποψη σας για ενα θεματάκιΜε το αγόρι μου είμαστε μαζί ενάμισι χρόνο. Και οι δύο μένουμε με τους δικούς μας και δεν έχουμε ποτέ μα ποτέ την ευκαιρία να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί σε σπίτι. εγώ μένω με μεγάλη οικογένεια και αυτός με τα δύο του αδέρφια σε ενα φοιτητικό σπίτι για ένα άτομο (δεν έχει καν δικό του δωμάτιο ώστε να μπορούμε να κλείσουμε την πόρτα). Γενικώς αυτό το θέμα μακροπρόθεσμα μου έχει προκαλέσει μεγάλο εκνευρισμό, έχω κουραστεί απίστευτα να είμαστε καθε μέρα στο δρόμο ή σε καφετέριες... Και δεν αναφέρομαι μονο στο ότι δεν εχουμε ευκαιρίες για να κάνουμε έρωτα, αλλά και στο ότι δεν έχουμε τη δυνατότητα να κάτσουμε καπου ήσυχα και να κανουμε κατι απλό όπως το να δούμε μία ταινία, να κάτσουμε να μιλήσουμε αγκαλιά, να ηρεμήσουμε γενικώς σε ένα ήσυχο σπίτι. Κι όλο λέμε πόσο θέλουμε να μείνουμε λίγο μονοι, και ξέρει ότι έχουν σπάσει τα νευρα μου. Σημερα λοιπόν αξιώθηκε να φύγει η αδερφή του από το σπίτι και είχαμε επιτέλους την ευκαιρία να κάτσουμε τα δυο μας... εγω εχθες καταχαρηκα, και σημερα αποφάσισε ότι προτιμάει να δει τα ματς με τον αδερφό του και έναν φίλο του! ε και εκνευρίστηκα και του το είπα! ρε παιδιά δεν είμαι καμια γυναικούλα που δεν θα τον αφήσει να δει το ματς με τους φίλους του ή να βγει με την παρέα του όποτε θέλει... Αλλά τι λέμε τόσους μήνες ότι ανυπομονούμε να μείνουμε τα δυο μας και όταν ερχεται η στιγμή προτιμάει το ματς.... και η απάντησή του ήταν ότι έτσι κι αλλιως τρ που τελειώνει η εξεταστική τα αδέρφια του θα γυρίσουν στην πόλη τους και ο ίδιος θα μεινει εδω και θα έχουμε όσο χρόνο θελουμε το καλοκαίρι. και εγω του απαντησα ότι αν ανυπομονεις για κατι δεν λες νταξει ας το αναβάλλω για 2 βδομαδες...
όπως καταλαβαίνετε δεν έχω σχέση εδώ και αρκετό καιρό...βασικά δεν έχω κάνει ποτέ μου σχεση μόνο κάτι χαζοφλερτ....φυσικά και έχω βγει ραντεβού και έχει τύχει να μου αρέσει κάποιο άτομο αλλά ποτέ δεν προχώρησε παραπάνω είτε γιατί δεν ήθελα εγώ είτε γιατί δεν ήθελε το άλλο άτομο....φυσικά και δνε γράφω για να κάνω τα κλασσικά ερωτήματα "εγώ γιατί δεν έχω σχέση;;;" , "πότε θα βρω κάποιον.;;;" , " φταίω εγώ;;" κτλ.....γράφω γιατί πλέον στα 24 νοιώθω ένα κενό που δεν καταλαβαίνουν εύκολα οι φίλες μου και κυρίως αυτές που έχουν σχέση...όλοι μου λένε "θα έρθει και εσένα η σειρα σου" κάτι που είναι πολύ εκνευριστικό να το ακούς και ειδικά από άτομα που τώρα έχουν σχέση αλλά έλεγαν τα ίδια με εσένα όταν ήταν singles. Σίγουρα κάποιος θα μου πει πρέπει να χαμηλώσεις λίγο τα στάνταρ που έχεις ....φυσικά και το έχω κάνει αλλά από την άλλη γιατί να συμβιβαστώ με κάτι που δεν θέλω μόνο και μόνο για να βρω κάποιον;;; Η αδερφή μου μου λέει να σκέφτομαι θετικά και ότι κάτι θα βρεθεί....πως μπορείς όμως να σκέφτεσαι θετικά όταν δεν πιστεύεις κάτι τέτοιο;;; Πολλά τα ερωτήματα δεν ξέρω...
στα περισσότερα ραντεβού που βγαίνω βαριέμαι θανάσιμα, εσείς; Δεν λένε κάτι,συνήθως προσπαθώ εγώ το πρώτο μισάωρο να ανοίξω κάποια συζήτηση λέω κάτι για το τελευταίο βιβλίο που διάβασα ή για κάποιο ταξίδι αλλά δεν προχωράει η κουβέντα. Θα έχω βγει σίγουρα με πενήντα άντρες τον τελευταίο χρόνο όλοι βαρετοί χωρίς ενδιαφέροντα. Από τότε που χώρισα δεν βρήκα έναν της προκοπής να περνάει η ώρα ευχάριστα όχι τρελά πράγματα να περνάει η ώρα χωρίς να βλαστημάω. Δεν σκαμπάζουν από τίποτε μόνο για τη δουλειά τους εκεί πάει η γλώσσα ροδάνι μπορούν να μιλάνε με τις ώρες. Τους έχω βρει το κουμπί αφού δω ότι δεν έχουν άλλο περιεχόμενο τους ρωτάω κάτι για τη δουλειά τους και λένε ασταμάτητα όσο να φάω το φαγητό μου και να σηκωθούμε να φύγουμε. Απίστευτο πόσο βαρετός είναι ο κόσμος δεν ασχολούνται με τίποτε απολύτως ούτε ένα θέατρο όλο τον χρόνο δεν είδαν έστω να μιλήσουμε για αυτό. Το πολύ να σου πούνε για άλλες γυναίκες τι τους έχουν κάνει, δεν μου κάνει εντύπωση βαριόταν και αυτές φαίνεται. Όλο με κάποιον θα καταλήξουμε και στο κρεβάτι άλλα προβλήματα μετά, γιατί θέλουν να βγαίνουμε κιόλας τι να τους πεις σαν γυναίκα πως θέλεις μόνο σεξ; Οπότε θες δε θες βγαίνεις ή κάθεσαι χωρίς σεξ τι να πω. Ίσως πρέπει να αρχίσω να βγαίνω με νεότερους θα το δοκιμάσω και αυτό. Με έχει πιάσει απελπισία γιατί με αυτόν που βγαίνω τώρα θα φύγουμε σαββατοκύριακο και μετάνιωσα που συμφώνησα θα του πω πως πάω στον πρώην να τον ξεφορτωθώ. Δεν θα τον αντέξω για τόσο πολύ αποκλείεται.
Πέρσι έκανα το χοντρό λάθος να νοικιάσω σπίτι σε κεντρικότατη περιοχή. Τώρα σε ένα μήνα λήγει το συμβόλαιο και ψάχνω σα τρελός να βρω σπίτι σε πιο απομονωμένη περιοχή, αλλά πολύ φοβάμαι ότι δε θα βρω κάτι σε καλή τιμή... έστω και αν έχει ελαττώματα σα σπίτι το προτιμώ από κεντρική περιοχή, γιατί ντρέπομαι κιόλας να λέω ότι μένω σε κεντρική περιοχή, διότι νιώθω κατώτερος.Γιατί ρε γαμώτο οι απομονωμένες περιοχές, είναι πιο ακριβές;
Δεν κλαίω, ούτε μοιράζομαι τον πόνο μου με άλλους. Απλώς νιώθω ένα βουβό πόνο, σαν βαθύ σφίξιμο στην καρδιά μου. Έκανα λάθη και το ξέρω, αλλά το μετανιώνω πικρά. Θα κρατήσει μια ζωή αυτός ο πόνος;
πως δεν ειχαμε ποτε τιποτε παραπανω απο μια απλη επικοινωνια αλλα δεν μπορω να σε βγαλω απ το μυαλο μου. καθε φορα που πιστευω πως δε θα ξανα εμφανιστεις το κανεις και με αποσυντονιζεις...ισως αυτη τη φορα ανταλλαξαμε βαριες κουβεντες και να τελειωσε αυτο το παιχνιδακι...αν δεν σταματησει ολο αυτο δε θα μπορεσω να σε βγαλω απ το μυαλο μου...δεν ξερω τι να κανω...καθε μερα απ την ωρα που ξυπναω μεχρι που κοιμαμαι εισαι παντου...αστο καλο σου....