ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Να βγω στη παραλία...Έχω σχετικά γυμνασμένο σώμα δεν έχω πολλά κιλά όμως δεν νιώθω πολύ άνετα....Είμαι 1.70 και περίπου 66-67 κιλά ...Γενικά γυμνάζομαι και δεν έχω κοιλιά ...Αλλά περισσότερο περιφέρεια... το αγόρι μου μου λέει ότι δεν είμαι χοντρή...και εχω ωραίο σώμα...με τα ρούχα νιώθω και βλέπω το σώμα μου αρκετά ωραίο με καμπύλες και όχι χοντρό αλλά με μαγιό στην παραλία νιώθω λιγάκι άβολα ...Εσείς πως νιώθετε? Τι λέτε?

Εξομολογούμαι, πως σήμερα θα κάτσω να δω τον αγώνα Γερμανία Σουηδία και εύχομαι απο τα βάθη της καρδιάς μου να χάσουν για να πέσουν στα πατώματα και να χαρώ εγώ με μια μυστική άγρια χαρά. Βy the way ζω Γερμανία εδώ και 20 χρόνια.

είμαι σοκαρισμένη. δεν έχω συνέλθει ακόμα!ο μπαμπάς μου μου αποκάλυψε σήμερα ότι έχω μια αδερφή 5 χρονών και θα τη γνωρίσω σε λίγο . (οι γονείς μου είναι χωρισμενοι)Δεν ξέρω γιατί δεν μου το ειπε τόσα χρόνια μιας και εγώ κάτι είχα ψιλιαστει αλλά νόμιζα ότι ήταν της φαντασίας μου. Έχω χαρει τόσο πολύ που δεν ασχολούμαι καν με το γεγονός ότι με κορόιδευε τόσα χρόνια. Σε εμένα ήταν άθλιος πατέρας ελπίζω όμως στη μικρή να είναι πιο καλός. Έχω πολύ άγχος για σήμερα. ελπίζω όλα να πάνε καλά και να με συμπαθήσει!

Υπάρχουν σίγουρα πολλά πράγματα πολύ ντεκαυλέ, αλλά σίγουρα λίγα συγκρίνονται με τους τύπους που συμβιβάζονται μαζί σου δηλώνοντας ότι δεν δίνουν μεγάλη βαρύτητα στην εμφάνιση ενώ στην πραγματικότητα, βλέπουν μεγάλη γκάμα θαυμαστών που κάνουν ουρά σ' αυτές που πραγματικά τους αρέσουν. Νομίζουν ότι κάνουν και χάρη κιόλας. Ας είχαν το σθένος να έμεναν με τη Μαρία Παλάμη και να μην μιλάνε γι' ανύπαρκτα συναισθήματα. Τς τς τς. Το μόνο παρήγορο σε σχέση με τέτοια άτομα, είναι να μην είσαι εσύ τέτοιο άτομο.

Άλλη μια μέρα που δεν θα κάνω σεξ.. Τι ωραία... Ας είναι, λοιπόν...

Κυλάει πλέον η μέρα ομαλά. Ο πόνος είναι διαχειρίσιμος.Πέφτει το βράδυ. Και όλα είναι τόσο βουνό... Λείπεις τόσο πολύ....

Τον θέλω τόσο πολύ που παραλύω στην σκέψη οτι αυτός ίσως να μην με θέλει και τόσο ή οτι μπορεί να του την πέφτουν κοπέλες ή 1002 άλλα...

Αυτό που συμβαίνει στις μέρες μας με την προϋπηρεσία ειναι τραγικό. Και καλά στον ιδιωτικό τομέα, αλλα ας μιλήσουμε και λίγο για τον δημόσιο. Πρόσφατα διάβασα προκήρυξη ενός δήμου που ζητούσε παιδαγωγούς για ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ με μοναδικό προσόν την προϋπηρεσία. Πώς θα την αποκτήσω αφού κανένας δεν μου δίνει τη δυνατότητα ούτε στο δημόσιο ούτε στον ιδιωτικό τομέα? Και επειδή έχω δούλεψει ως εθελόντρια συγκεκριμένα στη θέση που ζητάνε έχω να πω οτι το πτυχίο και οι πρακτικές που έχει κάνει ο οποιοσδήποτε απόφοιτος παιδαγωγικής σχολής φτάνουν και περισσεύουν για να δουλέψει κανείς σε μια τέτοια θέση. Απλά η προϋπηρεσία αφορά σε αυτούς που δεν έχουν μέσο. Γιατί τα δικά τους τα παιδιά μια χαρά τα βολεύουν από το παράθυρο. Και αυτά, δυστύχως, δεν είναι λόγια του αέρα, το είδα με τα μάτια μου.

Του βγάζω το καπέλο που άντεξε να μετράει τόσο πολύ. Μόλις το είπε μου ήρθε στο μυαλό κάποιος που ήξερα και έτρωγε κυριολεκτικά ότι έβρισκε μπροστά του ακόμη και παγωμένα αποφάγια να του έδινες θα τα έτρωγε. Φαντάστηκα τον άντρα που είχα απέναντί μου να έχει γεμίσει σαν πενηντάρης έφηβος με γραμμές τον τοίχο δίπλα στο κρεβάτι του. Ναι είναι εφικτό στα 49 να έχεις πάει και με 200. Η ερώτηση είναι ποια ανάγκη σε κάνει να κρατάς αριθμούς και αν είχες ποτέ στη ζωή σου κριτήριο. Θα ήταν πολύ εύκολο και για μένα να πάω με 500, να τους παίρνω με την ντουζίνα αρκεί να ανεβαίνουν οι αριθμοί. Του είπα πως δεν με κολακεύει η προτίμηση κάποιου που βλέπει τις γυναίκες σαν αριθμούς και έφυγα.

Ηρθα να σπουδασω αθηνα και δεν εχω ουτε εν; ατομο να πω μια κουβεντα πηγα στη σχολη εκανα δραστηριοτητες αλλα δε βρηκα ατομα της ηλικιας μου,τι να κανω;δεν παλευεται η κατασταση