ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Πότε έχεις ξεπεράσει πραγματικά τον άλλον; εάν έκανες κάτι με άλλο άτομο πάει να πει ότι τον ξεπέρασες ή αν νιώθεις ότι θα μπορούσες να κάνεις κάτι αλλά δεν θες ενώ μπορεί να σου αρέσει ο άλλος εμφανισιακά πχ ή αν σου δίνει σημασία;

... μια βόλτα νωρίτερα, και αισθάνθηκα μια θλίψη, μια μελαγχολία...Τι να φταίει, άραγε; Μάλλον πολλά που δεν πάνε όπως θα 'θελα... :(

ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΤΙ, ΤΟ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙΣ ΔΥΣΚΟΛΟΣ/ΔΥΣΚΟΛΗ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΚΟΥΡΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΚΥΝΗΓΑΕΙ ΠΑΝΤΑ. ΑΥΤΟ

Πριν σβήσω τα κεράκια .. δάκρυα , στεναχώρια, θλιμμένα πρόσωπα γύρω μου.. Μετά τα κεράκια , χαμόγελο και συγκίνηση στα Μάτια της μητέρας μου που μεγαλώνω..Αλλά από χαρά ! Χαρούμενα 19 μου λοιπόν!

Τον τελευταιο καιρο αισθανομαι οτι δεχομαι πιεση απο τους γυρω μου να κανω σχεση (το ξερω οτι το να κανω σχεση πρεπει να ειναι δικη μου επιλογη αλλα με πιεζει ολο αυτο που γινεται) η αληθεια ειναι οτι και εγω θελω αλλα τι ειναι προτιμοτερο να περιμενω μεχρι να βρω αυτο που ψαχνω (εννοειται οχι απο εμφανισιακης αποψης) γιατι παρολο που εχουν παρουσιαστει ευκαιριες δεν ευδοκιμησε κατι και ακουσα τα γνωστα "μα βρε παιδι μου μια χαρα παιδι ηταν γιατι τον απερριψες" επειδη δεν μου εκανε...(η "απορριψη" με ευγενικο τροπο παντα) Η αληθεια ειναι οτι δεν περιμενω τον πριγκιπα του παραμυθιου ή κατι τετοιο απλα δεν εχω βρει αυτο που ψαχνω ακομα και δεν θελω να συμβιβαστω απλα για να ικανοποιησω τους γυρω μου και να χαιρονται που εκανα σχεση...ποια η γνωμη σαςς; :)

Γεια σας,Είμαι με ένα παιδί 9 μήνες Τώρα και από την αρχή είχα καταλάβει ότι δεν είναι τρελός και παλαβός μαζί μου. Ποτέ δε ήταν ιδιαίτερα εκδηλωτικος κι όταν του το έλεγα σαν παράπονο μου έλεγε ότι Έτσι είναι αυτός και ότι δεν είναι ποτέ ούτε με τους δικούς του ανθρώπους ή ότι φταίει η απόσταση(αυτός μένει Αθήνα κι εγώ επαρχία) και δεν είναι πολύ σίγουρος για τα συναισθήματα του Γιατί δεν έχουμε πολύ χρόνο μαζί Και δε θέλει να πει πράγματα χωρίς να το εννοεί. Χθες που λέτε σε μια συζήτηση που είχαμε μου είπε ότι αυτές τις μέρες έκατσε και σκέφτηκε σοβαρά και κατάλαβε ότι δεν είναι ερωτευμένος μαζί μου και ότι του αρέσει πολύ να μιλάμε και ότι κάνεις δεν τον έχει καταλάβει Όπως εγώ κι ότι με θέλει στη ζωή του κι ότι με νοιάζεται Αλλά όταν είμαστε χώρια Δεν ανυπομονεί να με δει. Δε νιώθει αυτό το σκίρτημα κι ότι δε θέλει να με κοροϊδεύει κι οτι δε ξέρει τι θέλει Αλλά δε θέλει να με χάσει. Και του πρότεινα να μη μιλήσουμε για 20 μέρες και να κάτσει να σκεφτεί και να ξεκαθαρίσει τι θέλει. Πάντα ήταν πολύ εντάξει μαζί μου και το βλέπω με πράξεις ότι με νοιάζεται και ότι με εκτιμάει σαν άνθρωπο και με σέβεται. Ποτέ δε με κορόιδεψε. Τι θέμα είναι πως δε ξέρω πως να χειριστώ την όλη κατάσταση. Τι να κάνω; συγγνώμη αν σας κούρασα :-)

Είχα μια συζήτηση με μια φίλη που με ανησύχησε πολύ. Έχω σχέση δυο χρόνια αλλά δεν μένουμε μαζί, ηλικίες 39 και 36. Βλεπόμαστε δυο με τρεις φορές μέσα στην εβδομάδα και είμαστε μαζί τα σαββατοκύριακα σπίτι του ή σπίτι μου. Μένουμε στην ίδια πόλη αλλά σε αρκετή απόσταση. Είμαστε σε επικοινωνία συνέχεια λέμε ο ένας στον άλλον που είμαστε και τι κάνουμε. Μια φίλη μου είπε να βγούμε το βράδι θα είναι ο φίλος της και ο κολλητός του και είπα όχι γιατί κάπως είναι και παλιά υπήρχε ένα φλερτ με τον κολλητό και φοβάμαι μην παρεξηγήσει. Άλλωστε θα έπρεπε να το κρύψω από τον σύντροφό μου γιατί δεν θα του άρεσε και δεν θέλω να του κρύβω πράγματα. Η φίλη μου είπε πως και αυτός σίγουρα μου κρύβει πολλά και μου έβαλε ιδέες. Καμιά φορά του στέλνω και ενώ είναι μέσα αργεί πάρα πολύ να απαντήσει. Όταν του γκρινιάζω λέει πως κάτι κοιτούσε στο διαδίκτυο. Είναι και πολύ συχνά στο φέις τι σκατά κάνει συνέχεια εκεί μέσα; όσους ξέρω που μπαίνουν στο φέις κάθε μέρα κάπου τρίβονται εγώ δεν μπαίνω τόσο συχνά και πάλι μου την πέφτουν άσχετοι. Η φίλη μου με ρώτησε γιατί δεν μένουμε μαζί και της είπα πως είμαστε κοντά στις δουλειές μας ο καθένας αλλά δεν είμαι σίγουρη δεν το έχουμε συζητήσει ποτέ. Αυτή λέει βάζει στοίχημα πως με έχει για καβάντζα αλλιώς θα μου είχε ζητήσει να μείνουμε μαζί αλλά και εγώ δεν του το έχω ζητήσει και τον αγαπάω δεν τον έχω για να περνάω την ώρα μου. Με ρώτησε αν μου τηλεφωνεί πάντα πριν έρθει και είπα πως έτσι είναι και εγώ το κάνω για να μην πάω και δεν είναι εκεί. Λέει πως αυτό είναι σημάδι μιας ελεύθερης σχέσης πως αυτό το συνηθίζουν όσοι δεν θέλουν να βρεθούν σε δύσκολη θέση και θέλουν να αποφύγουν να πιάσουν τον άλλον σε ακατάλληλη στιγμή. Σοκαρίστηκα με όσα μου είπε εμείς είμαστε καλά έτσι πιστεύω τουλάχιστον. Δεν έχουμε μιλήσει ποτέ για το τι κάνει ο καθένας νόμιζα πως είναι αυτονόητα μερικά πράγματα. Υπάρχει περίπτωση να έχει δίκιο η φίλη μου; Ρώτησα τον σύντροφό μου και μου είπε πως αυτά είναι βλακείες που λέει η φίλη μου. Δεν μου φάνηκε όμως να παραξενεύτηκε ούτε είπε πως εμείς είμαστε πιστοί ο ένας στον άλλον πως να το πάρω αυτό; Τον ρώτησα γιατί πάντα τηλεφωνούμε ο ένας στον άλλον αφού έχουμε κλειδιά για να μπούμε στο σπίτι και ας λείπει ο άλλος και είπε πως δεν υπάρχει λόγος να πηγαίνουμε ο ένας στον άλλον αν λείπουμε. Δεν μου άρεσαν καθόλου οι απαντήσεις που μου έδωσε δεν με κάλυψε πουθενά και αναρωτιέμαι γιατί δεν μου είπε αν θέλω να πάω χωρίς να τον ειδοποιήσω απλά να πάω και ας λείπει.

Πως γινεται ανθρωποι που εχεις χρονια διπλα σου, στον πρωτο σας καυγα να γινονται λουης; Στον πρωτο σοβαρο σας καυγα. Να σε μπλοκαρουν και να εξαφανιζονται; Ανθρωποι που σε ελεγαν αδερφο; Οταν εισαι αδερφος, δεν προσπαθεις να τα βρεις; Δεν θα τους καταλαβω τους ανθρωπους..ποτε

Αυτό που με κυνηγούν ένα σωρό άκυροι τύποι και αυτός που θέλω δε παιρνει χαμπάρι και καταλήξαμε φίλοι εμένα προσωπικά με ξεπερνά. Τώρα έγινε .Και πιθανότητα φταίω εγώ γιατί δε βρήκα το θάρρος να του μιλήσω ανοικτά.Ίσως πάλι να μην ελκύεται από μένα.Περιμένω πως πως και πως να ανταλλάξουμε και συμβουλές για τις μελλοντικές μας σχέσεις...Ειρωνικό αλλά τόσο αληθινό!

Στο προσεχές μέλλον θέλω να νοικιασω σπίτι μαζί με το αγόρι μου και θέλω την βοήθεια κάποιου πιο εμπειρου. Λοιπόν για τους επόμενους 1,5 με 2 μήνες και οι δύο βρίσκαμε δουλειά όμως ο ένας εξάωρο και ο άλλος τετράωρο.προσωπικα ψάχνομαι και για κάποια άλλη ημιαπασχοληση για να αυξήσω ακόμα παραπάνω το εισόδημα μου.θελω να μου πείτε τα εξής:κατά πόσο είναι εύκολο να με προσλαβει κάποιος όταν γνωρίζει ότι δεν θα είμαι ανά πάσα ώρα και στιγμή εύκαιρη.ποσο νόμιμο είναι να βρω δεύτερη τετράωρη εργασία και τι είδους θα μπορούσε να είναι αυτή;(ιδέες ψάχνω γιατί έχει κολλήσει το μυαλό μου) Επισης πόσα λεφτά θα πρέπει να έχουμε σαν κομποδεμα πριν νοικιάσουμε τελικά το σπιτι;υπόψιν ότι το 80-85 % των επίπλων και των οικιακών συσκευών ήδη υπάρχει.