Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Εαν θέλετε να ξεχάσετε τα προβλήματα σας, να κανετε καινουργιο συκώτι και νεφρα απο τα γελια και να συνειδητοποιήσετε οτι με το γελιο αλλαζουμε τη ζωη μας βαλτε να δειτε στη γνωστή εφαρμογη προβολής βιντεο , το γιου..... (καταλαβατε!) , με τιτλο "το παπι που γεμιζει με νερο" ..κλαίω , λιωνω απο τα γελια πραγματικα...
Ειμαι 33 και πριν ενα χρονο χώρισα απο μια σοβαρη σχεση..έκτοτε δεν μπορω να βρω ενα σωστο ανθρωπο που να ταιριαζω.ειμαι εμφανίσιμη και με τη δουλεια μου αλλα τη τελευταία φορα που βγηκα ραντεβού ο ανθρωπος αυτος μου ειπε οτι ειμαι Μεγάλη και πολυ πιθανον να πρεπει να βιαστω να κανω παιδια γιατι δεν θα μπορω σε ενα χρονο. Και οτι εκεινος δεν ζηταει ακομα οικογένεια.ολο αυτο με εριξε πολυ και πλεον εχω απογοητευτεί.. αραγε ολοι οι αντρες το θεωρουν αυτο αληθεια? Οτι δεν μπορούμε μετα τα 33 και να κάνουμε ευκολα παιδι? Νιωθω άσχημα και δεν ξερω καν αν αξιζει να φλερταρω ή να ξεκινησω κατι...
Ζω τους τελευταίους 8 μήνες στο εξωτερικό και ειναι από τις βραδιές που κάθομαι και χαζεύω τα βιντεάκια των γνωστών μου στο ινσταγκραμ από νυχτερινές εξόδους, εκδρομές και καφέδες και σκέφτομαι πόσο θα ήθελα να ήμουν και εγώ μαζί τους..εκεί στη πατρίδα να χαρώ τον καιρο, τις μυρωδιές, τα φώτα, τα σοκάκια.. Ποσο θα ήθελα να ακούσω εν λάιβ με καλούς φίλους και να γευτώ λίγο κρασί μαζί τους.
Είμαι 19 χρονών κοπέλα και φοβάμαι παρα πολυ πως θα αντίδρασει η μαμά μου σε κάποιες καταστάσεις Για παραδειγμα αμα κάνω θόρυβο γτ έχω παρεα κ την ξυπνήσω τρομάζω με το τι θα μου πει...... Είναι λογικό???
Σήμερα θα πήγαινα σε μια εκδήλωση που ήθελα, αλλά ήταν και αυτός εκεί.. από την μια ήθελα πολυ να τον δω και από την άλλη ήξερα ότι δεν θα μου κανει καλό να τον δω.. και πρέπει να τον ξεπεράσω..ε τελικά δεν πήγα
Εδώ και αρκετό καιρό δεν μπορώ άλλο με τα ερωτικά...Όλο πέφτω είτε θύμα κοροϊδίας είτε υπάρχει πλήρης έλλειψη επικοινωνίας και θέλω,με αποτέλεσμα να φτάνω μέχρι το σεξ και τίποτα παραπέρα...Σήμερα βγήκα με μια κοπέλα και μετά απο καιρό ένιωσα μία πολύ καλή αύρα κι επικοινωνία...Είχαμε ανταλλάξει μόνο τηλ. και μετά το ραντεβού γίναμε φίλοι και στα social...Τι το θελα...Μιλάμε η κοπέλα έχει τρελά ακραίες απόψεις...Και δε μιλάμε για απλές υπερβολές,αλλά για απίστευτο φασιστικό παραλλήρημα που επαναλαμβάνεται...Όχι δεν μπορώ να κάνω χωριό με τέτοιο άτομο...Δεν ξέρω πλέον πότε και αν θα σταματήσει αυτός ο εφιαλτής του τελευταίου καιρού,έχω πια απελπιστεί...
Είχα βγει με μια παρέα. Εκεί γνώρισα τον κολλητό ενός φίλου. Με αυτόν βγήκα σήμερα για καφέ για να γνωριστούμε καλύτερα. Όταν περπατούσαμε ήθελε να με πιάνει από το χέρι. Χεράκι-χεράκι. Ένιωθα άβολα με αυτή την κίνηση. Η κολλητή μου είπε ότι είμαι υπερβολική. Εγώ ένιωθα άβολα, δεν είμαστε και ζευγάρι.
Ειχα μια σχεση απο μακρια και δεν πηγε καλα...μου είπε οτι ξενερωσε. Ενω εγω ημουν εκει βράχος ..Δεν θέλω να μαθω αν προχωρησε ή οχι.. θελω να τον ξεχασω..εδω ομως δεν μπορω..νιωθω με μια χαμενη αυτοπεποιθηση.προσπαθω να χασω τα κιλα μου να γινω μια ωραια γυναίκα αλλα δεν πιστεύω σε μενα. Βλέπω αλλες γυναικες και λεω σιγα μην γυρισει να δει κανείς εμενα... και αντικειμενικα ειμαι ομορφη.. αλλα ο πρωην μου μεαποτελειώσε .χωρισαμε και προσπαθω να ξεχασω..αλλα δεν...κανεις διαθέσιμος..επειτα δεν εχω παρέες.. Πώς να γνωρίσω κοσμο?