ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Εχω να φαω 4 ημερες απο στεναχωρια. Μονο γαλα και καφε πινω. Επιζω οι εξετασεις που εκανα ( για δευτερη φορα οπως ου ειπε ο γιατρος )να ειναι καλες και να μην περασω παλι τα Χριστουγεννα στον Ευαγγελισμο με ορο στο χερι. Εχω αρχισει να με λυπαμαι και να χανω τον εαυτο μου αφου δεν εχω κανεναν για να μου δωσει κουραγιο. Αγιο Πνευμα θαυματουργο , δυναμεις του Καλου, δυναμη της σκεψης των ανθρωπων εδω στις εξομολογησεις βοηθηστε να λυθουν ολα τα προβληματακαι να υπαρχει Υγεια στον κοσμο και Ευτυχια και Αγαπη . Περιμενω για μια ακομα φορα ενα χαρουμενο θαυμα Ευχαριστω οποιον προσευχηθει για εμενα. Καλο ξημερωμα

Μου αρέσει τόσο πολύ να ακούω τη βροχή... Είναι ότι καλύτερο υπάρχει...

Γνώρισα έναν τύπο λοιπόν. Μπορεί να είναι και το πιο όμορφο αγόρι που έχω δει μέχρι στιγμής αν και δεν μετράει τόσο για μένα το "έξω". Το θέμα είναι ότι ενώ του αρέσω και μου το δείχνει συνέχεια εμενα από την άλλη κάτι με κρατάει πίσω. Είναι ενας πολύ περίεργος και κλειστός χαρακτήρας και με μπερδεύει τόσο πολύ. Την μια με κάνει και περνάω όμορφα και την άλλη με πιάνει μια αμηχανία. Δεν ξέρω αν φταίει εκείνος ή αν τα έχω μπλέξει εγώ έτσι στο μυαλό μου. Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να πληγωθεί εξαιτίας μου. Από την αρχή ήμουν ξεκάθαρη απέναντι του και γνωρίζει ότι δεν έχω ακόμη αποφασίσει τελείως αν θέλω να το τραβήξω μαζί του. Δεν σταματάει παρόλα αυτά να μου λέει πως νιώθει για μένα και ποσό ωραία περνάει όταν βρισκόμαστε μαζί ενώ ξέρει ότι χρειάζομαι χρόνο. Έτσι, με φέρνει σε δύσκολη θέση και εγώ δεν ξέρω πως να αντιμετωπίσω την όλη κατάσταση..

Καλησπέρα σας!Είμαι φοιτήτρια πρωτοετής και ήρθα σε άλλη πόλη στην οποία είμαι μόνη.Δεν πέρασε καμία φίλη μου εδώ και συγγενείς τίποτα πραγματικά όμως είμαι μόνη μου..για αυτό τον λόγο πόνταρα στις φιλιες στο πανεπιστήμιο.Ειμαι ανεξάρτητη γενικά θα πάω μόνη μου όπου θέλω να πάω, θα κάνω μόνη μου πραγματα αλλά πραγματικά θες και με κάποιον να μιλήσεις δεν βγαίνει έτσι όλη η μέρα ειδικά στην περίπτωση μου οπου δεν κάνω δραστηριότητες κτλ δηλαδή μετά το Πανεπιστήμιο δεν συναναστρέφομαι με άλλα άτομα . Ψάχνω συνοπτικά και για παρέες για ένα καφέ να λέμε ετσι καμία βλακεία,το παραδέχομαι,αλλά και για ουσιαστικές φιλίες έστω μια φίλη να ξέρω ότι έχω έναν άνθρωπο εδώ ένα αποκουμπι που όποτε θέλω κάτι θα τον πάρω τηλέφωνο.Και όλα αυτά ο μοναδικος χώρος που νομίζω εγώ τουλάχιστον ότι θα τα βρω και έχω εναποθέσει τις ελπίδες μου είναι το πανεπιστήμιο..Αλλά τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως τα θέλω .Έχω κάνει μια παρέα 4 5 άτομα τα οποία δεν ξέρω τι κάνουν μετά το Πανεπιστήμιο είναι και Αθηναίοι βέβαια και έχουν ήδη τις παρέες και την ασφάλεια του σπιτιού τους και σίγουρα δεν μπορούν να νιώσουν τις ανάγκες τις δικές μου.Και έτσι κυλάει η μέρα μου εδώ και δύο μήνες ..Και δεν μπορώ να στέριωσω με αλλ- πάρεα. ναι οκ δεν είμαι ο σούπερ τύπος που όλοι θα ήθελαν στην παρέα τους αλλά ούτε και καμία σπαστικια.Με όλους εμένα στο γεια μόνο με αυτούς κράτησε και αυτοί μετά χάνονται ενώ γνωρίζομαστε ενάμιση μήνα τώρα .. άλλα παιδιά από το πανεπιστήμιο εδώ και εβδομάδες μαζεύονται σε σπίτια λες και γνωρίζονται μήνες .. Για να κλείσω μεταξύ μας μου αρέσει πιο πολύ η μοναχικότητα θα με πέτυχεις να κάνω βόλτες μόνη να ψωνίζω μόνη αυτό μου αρέσει και ανησυχώ μήπως είμαι καμία καταθλιπτική, αλλά όταν σκέφτομαι ότι 18 χρόνων μπορεί να μείνω μόνη να κόβω βόλτες και να μην πάω και εγώ σε ένα πάρτι ή να μην αποκτήσω μια καλή φίλη να της λέω έλα να κοιμηθούμε και να της λέω τα δικά μου δεν είναι και το μέλλον που ονειρευόμουν όταν μάζευα τα πράγματα για το νεο μου ξεκίνημα.Να λέω σε όλους ελάτε σπίτι μου να το κάψουμε που θα θέλουν 1 ώρα να ερθουν όλοι ενώ εν τω μεταξύ καλά καλά δεν έχουμε παει να φάμε μια πίτσα?Πφφ τελικά δεν προσφέρεται για φοιτητική ζωή η Αθήνα

εκανα την μεγαλυτερη θησεια που εχω κανει στη ζωη μου. εκανα αυτο που επρεπε να γινει. ελπιζω μοναχα ενα πραγμα. να μην ηταν ματαιη. βασω σε αγαπαω.

Περίπου ένα δίωρο η μπορεί και τρίωρο.Δεν σταματάει.Είμαι τρελή;

Αχ θέλω τόσο πολύ να συμβεί κάτι όμορφο στη ζωή μου αυτά τα χριστούγεννα!!!αν κ προβλέπω ότι το ίδιο βαρετά θα είναι όπως κάθε χρόνο αλλά δεν ξέρω νιώθω ότι κάτι ωραίο με περιμένει....Βέβαια η διαίσθηση μου ποτέ δεν βγαίνει σωστή οπότε ας μην κάνω όνειρα τρελά...όνειρα απατηλά.Έφαγα μεγάλο πακέτο το τελευταίο διάστημα με ανεκπλήρωτο έρωτα,έχω ξυπνήσει πολλά πρωινά με πρησμένα μάτια από το κλάμα.Όμως σήμερα το πρωί υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι δεν θα ξανασυμβεί.Να χαλιέμαι για ένα τίποτα;όχι πια!!!ελπίζω βέβαια να συνεχίσω με αυτό το σκεπτικό κ τις επόμενες ημέρες.Οπότε δικαιούμαι νομίζω κάτι ωραίο να έρθει στη ζωή μου,κ το ίδιο εύχομαι κ σε εσάς.Πάω στο κρεβατάκι μου.Σας καληνυχτώ.

Κι όμως.. Όταν ραγιζα τους τοίχους απ τη φωνή μου.. Όταν ξεσκιζοταν η ψυχή μου και είχε μείνει μόνο η αγάπη κου για εσένα εσύ έφυγες... Τι κι αν έκανα θυσίες 3ων χρονων περιμένοντας το άπιαστο.. Πόσο βλακας πιαστηκα... Πόσο Ηλίθια... Γιατί σε εμπιστευτηκα... Γιατί πέρασα τέτοια μεγάλη μοναξιά.. Γιατί έχασα χρόνο και χρήμα... Γιατί το μυαλό μου ήταν επίκεντρωμενο μόνο σε εσένα... Ήσουν γάτα. Ήξερες να με χειριστείς... Ήξερες που πόνταρες. Στην συναισθηματική μου απειρία και στην τρυφερή μου ηλικία... Εγω που με κυνηγούσαν όλοι και τους έφτυνα,ετρεξα από πίσω σου. Εγώ που σπάνια έκλαιγα κατέληξα να κλαίω μπροστά στον καθένα άσχετο... Εγω που είχα επιλογές έβαλα τον εαυτό μου σε ένα αδιέξοδο και όσο πέρναγε ο καιρός εφραζα κάθε πιθανή έξοδο... Τι κακο μου έκανες... Τι κακό... Πως έχει γεμίσει έτσι μίσος η ψυχή μου για εσένα... Εσένα που αγάπησα πιο πολύ απ όλα στη ζωή μου... Να μη με νοςιζει αλλά κάθε μέρα να περιμένω την τιμωρία σου... Έπαιξες με τη ψυχή μου με την καρδιά μου με τα νιάτα μου... Υποσχέσεις ανύπαρκτες... Ψεματα υποκρισία .. Με πούλησες για τα συμφέροντα σου... Εύχομαι όσο σε αγάπησα τοσο να πληγώνεις

Χρειαζομαι καλη τυχη. Τι προσελκυει τυχη ;;;

Δασκάλα δημοτικού εδώ!! Εχώ βαρεθεί να ακούω απο γονείς ότι τα 6€/ώρα είναι πολλά για ιδιαίτερο μάθημα. Συγνώμη, και λίγα είναι. Καταρχάς ξέρω δεκάδες παιδιά που ήταν άριστοι μαθητές και δεν τους διάβαζαν οι γονείς τους ούτε έκαναν ιδιαίτερο μάθημα στο δημοτικό. Τα ιδιαίτερα μαθήματα, ειδικά στο δημοτικό είναι πολυτέλεια. Δε μιλάω για παιδιά που έχουν μαθησιακές δυσκολίες, αυτά είναι άλλη περίπτωση. Εγώ για να κάνω ιδιαίτερο μια ώρα, διαβάζω σίγουρα μια ώρα, δίνω χρήματα για υλικά, ξοδεύω και χρόνο και χρήμα για να πάω να κάνω μάθημα. Και θυμώνω ειλικρινά όταν γονείς μου λενε οτι τα 6€ ειναι πολλά. Γιατί πραγματικά βλέπω ότι τους ενδιαφέρει μόνο ποσο θα τους κοστίσω και όχι εάν θα κάνω σωστά τη δουλειά μου. Και δε δουλεύω από χόμπι. Δούλευω για να επιβιώσω. Γιατί εσένα εάν το παιδί σου δεν κάνει ιδιαίτερα, δεν θα πάθει τίποτα. Ενώ εγώ εάν χρεώσω εξευτελιστικά το ιδιαίτερο μάθημα, δε θα έχω να πληρώσω ούτε τις βασικές μου υποχρεώσεις.