ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Τους τελευταίους 7 μήνες είμαι σε σχέση η οποία θα έλεγα ότι είναι ίσως η καλύτερη σε όλα τα επίπεδα μέχρι τώρα που είμαι 25.Έχω παρατηρήσει το εξής:Από τότε,με προσεγγίζουν πολύ περισσότερο άλλοι άντρες,και μάλιστα όταν μάθουν με κάποιο τρόπο ότι είμαι δεσμευμένη,κολλάνε ακόμα περισσότερο! Γιατί συμβαίνει αυτό,δέν μπορώ ειλικρινά να το εξηγήσω.Εγώ όμως παρ'όλα αυτά είμαι ΒΡΑΧΟΣ,έχω μάτια μόνο για εκείνον! Βασικά όλα μου,μέσα-έξω είναι μόνο γι'αυτόν! Πάντως έχει πλάκα η φάση.Το διασκεδάζω πολύ!

Έχω μια σχέση εδώ και λίγους μήνες όμως βλέπω το αγόρι μου συνεχώς να τεμπελιάζει . Ξυπνάει το πρωί στης 9:00 τρωει πρωινό έπειτα κάθεται σπίτι ενώ εγώ και όλος ο κόσμος γενικά Ξυπνάει από της 7:00 να πάει για το μεροκάματο. Εγώ 24 ο ίδιος 25 σχολή ούτε που πατάει όλο σπίτι και βόλτες με τον κολλητό του . Όταν θυμηθεί δουλεύει αλλά όλοι μέρα κάθεται και με εκνευρίζει πάρα πολύ όλο αυτό. Σήμερα τον πήρα τηλέφωνο κατά το μεσημέρακι μιας και δουλεύω 8ωρο δεν μπορώ να μιλάω όλο στο κινητό και αυτός βγήκε για καφεδάκι με τον κολλητό... χθες το απόγευμα που βγήκα εγώ με φίλη μου έλεγε μην βγαίνεις μωρό μου να ξοδεύεις λεφτά και έξοδα και το ένα και το άλλο και μαλωσαμε .. μαλώνουμε γιατι όλο μου την λέει πήγα στο κομμωτήριο μου πήρε η κομμώτρια 15 ευρώ και το έκανε ολόκληρο θέμα λέει για μια ψαλίδα σου πήρε 15 ευρώ θα σε κουρευα εγώ του λέω έλεος ρε τσιγκούνη και μαλωσαμε . Γενικά εκτός από ότι δεν δουλεύει έχει 3 μέρες με έχει φάει με την ζήλια και την τοξικότητα πήγα χθες μετά το κωμμοτηριο στο γιατρό μου να πάρω κάτι εξετάσεις και έλεγε που ξέρω αν πας στο γιατρό δώσε μου τον στο τηλέφωνο να ακούσω τι λέτε.. μαλωσαμε πάλι γιατί του το έκλεισα στα μούτρα και γενικά δεν αντέχω τέτοιες συμπεριφορές του είπα αν συνεχίσει έτσι θα χωρισουμε .. Ηλικρινα το να δουλεύω και να περνάω και εγώ τα δικά μου και να έχω και την γκρίνια του που όλη μέρα κάθεται και δεν τον νοιάζει τίποτα με ξεπερνάει... Δεν θέλω να χωρίσω αλλά δεν βλέπω και φως δουλειά δεν ψάχνει κοιμάται όλη μέρα και δεν τον νοιάζει τίποτα.. και όπως και να το κάνουμε αν δεν έχεις μια ασχολία ένα μισθό πως θα ζήσεις? Τι θα περιμένει να του δίνω εγώ λεφτά? Δεν μαρεσουν οι άνθρωποι που δεν έχουν στόχους και ο δικός μου έχει καθίσει δεν κάνει τίποτα περνει το μισθό ο μπαμπάκας και όλα καλά εε όχι δεν είναι όλα καλά 25 είσαι όχι 10 χρονων παιδί.. Τι να πω ..

Αφορα περιστατικά οικονομικής εκμεταλευσης ενδοικογενειακής βίας σεξουαλικής κακοποίησης και ψυχοσωματικής βίας από μανα και σύντροφο αν και έχουν περασει αρκετά χρόνια όλα αυτά που πέρασα στα χέρια αυτών των ανθρώπων εγώ και τα αδέρφια μου με στοιχειώνουν ακόμα, και δε το κρύβω και δεν θέλω να το παίξω περι συγχώρεσης και προχωραμε γιατί μετα απο τετοια πραγματα δεν προχωρας ετσι, δυστυχώς και για όσους πέρασαν τετοιες καταστασεις απο ανθρώπους της ζουγκλας και τέρατα δεν είναι εύκολο όσες συνεδρίες και αν κανεις, αυτα που πέρασα να μην τα περασει κανενα παιδι, αυτή τη στιγμή θέλω δικαίωση, γιατι τετοιοι ανθρωποι δεν έχουν και το ακαταλόγιστο, και ούτε έχουν δικαίωμα να κυκλοφορούν εκει έξω ελευθεροι, αν ξέρει καποιος που μπορώ να απευθυνθώ για να ξέρω τι μπορώ να κανω παρακαλώ ας μου αφήσει σε σχόλιο. Ευχαριστώ.

Βρίσκομαι στην πρωτη μου δουλειά εδώ και τρεις μήνες με προγραμμα ΟΑΕΔ. Στην ουσία με πληρώνει το αφεντικό μου και ο οργανισμός του γυρνάει ένα ποσοστό από το μισθό λίγο αργότερα. Από τους τρεις μήνες έχω πληρωθεί μόνο τον ένα. Δώρο Χριστουγέννων μου έβαλαν 30 Ιανουαρίου αφου το ζήτησα εγώ προσωπικά. Δυστυχώς επικρατεί η νοοτροπία του ότι μου κάνουν χάρη επειδή με πηραν χωρίς προυπηρεσία ( χωρίς να έχω κάνει κάποιο λάθος ή να επηρεάζει την απόδοση μου μέχρι τώρα). Να κάνω μια συζήτηση μαζί τους ή να φυγω απο την δουλειά; Έχει φτάσει να είναι θέμα επιβίωσης η όλη κατάσταση.

Να υπάρχει τόσο hate στα social media ; γιατί βγάζετε μίσος πίσω από μια οθόνη;κερδιζετε κάτι στη ζωή σας με αυτό;γίνεστε καλυτεροι άνθρωποι; καθημερινά λαμβάνω απειρα υβριστικα μηνυματα στα σοσιαλ μόνο και μόνο επειδή ζω τη ζωή μου όπως θέλω κι επειδή δείχνω το σώμα μου σε φωτογραφίες. Κι υστερα απορούμε που γίνονται τόσα αισχρά πραγματα καθημερινά σε κοπέλες όταν σε μισουν και σε μειώνουν μόνο και μόνο επειδή μπορεί να δείχνεις το σώμα σου.

Με πονάει που εδω και μισο χρόνο, καθε μερα την σκεφτομαι, δεν έχει αλλαξει τίποτα μεσα μου, την θελω πισω και εκεινη (κανει πως) δεν με ξερει, συνεχίζει αμεριμνη τη ζωη της και περνάει καλα. Με πονάει που ξεχασε την υποσχεση που λαχταρουσε να πραγματοποιησει, που ενα λεπτο δεν σπαταλα για να σκεφτει πως νιωθω, ενα λεπτό που καθε ανασα μου ειν δανεικη απο αναμνήσεις... Πως γινεται να αγαπας καποιον και να μην νοιαζεσαι καθολου; Μαλλον δεν με αγαπησε ποτε.

σε χλιαρές σχέσεις με λάθος ανθρώπους, σε δυστυχισμένους γάμους, σε δουλειές που δεν τους ταιριάζουν; Τι πιστεύετε ότι τους κάνει να μην διεκδικούν κάτι καλύτερο για εκείνους και να μην παλεύουν για να το αποκτήσουν;

Με αυτά που διαβάζω εδώ και ακούω στις ειδήσεις καθημερινά τελικά αυτό που χρειάζεται ένας άντρας για να βρει σύντροφο είναι να έχει γεννηθεί εμφανίσιμος γιατί όπως φαίνεται οι γυναίκες δεν δίνουν καμία απολύτως σημασία στην επικοινωνία, τον σεβασμό, την συμπεριφορά των αντρών....αγνωστες έννοιες... Μυαλό, αυτιά μόνιμα κλειστά... μάτια μόνιμα ανοιχτά και πάμε....

Δεν ξερω αν οντως μου ταιριαζει η τεχνη σαν πτυχιο. Ειμαι καλη και σε ανθρωπιστικες επιστημες αλλα προς το παρον ειμαι σε διαδικασια να δωσω για καλων τεχνων. Δεν με εχω φανταστει μεχρι τωρα ως κατι αλλο περα απο καλλιτεχνη. Μου αρεσει, απλα, νιωθω οτι αφηνω αναξιοποιητο το θεωρητικο μου ταλεντο. Μερικες φορες ευχομαι να εδινα καιγω πανελληνιες σαν ολους τους αλλους γιατι θα ειχα πιο πολλες επιλογες. Ομως δεν μπορω να με φανταστω να δουλευω πανω σε αλλο αντικειμενο. Καμια γνωμη??

Λοιπόν είμαι μπάι έχω μια σχέση εδώ 1,5 χρόνο. Πρόσφατα γνώρισε το αγόρι μου ένα παιδί από την δουλειά του, και άρχισαν να κάνουν τρελή παρέα. Του έλεγε όλα τα προσωπικά του κτλ. Όταν τον ρώτησα τι φάση; Άρχισε να με λέει απλά είναι ωραίος και μου έδειξε ενδιαφέρον. Την επόμενη μέρα με είπε ότι απλά αγχώθηκε με τις ερωτήσεις μου και δεν εννοούσε κατι από αυτά απλά δεν έχει αρκετούς φίλους στην πόλη που σπουδάζει και χάρηκε που βρήκε έναν να μιλάει, τεσπα πριν κατι μέρες με είπε να βγούμε όλοι μαζί για καφέ δεν έδωσα σημασία είπα θα δούμε. Προχθές με εκεί που μιλούσαμε του ξέφυγε οτι βγήκε για καφέ μαζί του . Τον ρώτησα αρχικά γιατι να μου το κρύψει γιατί πιστεύω οτι ζηλεύω, με ειπε πως ναι οτι φοβόταν μην το πάρω αλλιώς. Εννοώ τώρα που το εκανε όλο στα κρυφά του είπα δεν πίστεψα τίποτα άλλο. Τεσπα τώρα με ξανά ειπε να βγούμε για καφέ να τον γνωρίσω και οτι θα με συμπαθήσει… Έχω ξενερώσει με την όλη κατάσταση και απλά βαρέθηκα δεν θέλω να τον χωρίσω αλλά δεν μου αρέσει και η όλη φάση. (Το συζητήσαμε οτι δεν έχω θέμα και δεν ζηλεύω, αλλά στο μυαλό μου η φάση αυτή δεν βγάζει νόημα πλέον απλά νομίζω με κοροϊδεύει).