Ερχεται,κάνουμε έρωτα και μετα ο καθενας τη ζωη του.Με πληγωνει που δεν εχουμε κατι ολοκληρωμένο.Με πληγώνει που δεν ξερω τι κάνει και αν πηγαίνει με αλλες.Εγω δε μπορω να παω με αλλον,καθε φορα που με ακουμπαει αλλος κατι με πιανει.Δεν υπάρχει μερα που να μην τον σκεφτομαι.Δεν υπάρχει στιγμή που να μη θελω να τον δω.Δε θα ξεκολλήσω ποτέ απο αυτον,δε θα θελήσω ποτε ξανα κανέναν αλλον τοσο πολυ.Δε θελω να τον χασω.τον θελω ολοκληρωτικά δικο μου,ομως εκεινος προτιμάει την ελευθερία του απο οτι εχω κΑταλάβει και μάλλον δε θα μαθει ποτέ πως νιωθω για εκεινον...