ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Πριν από πολλά πολλά χρόνια έδινα κι εγώ πανελλήνιες τέτοιο καιρό και είχα απίστευτο άγχος, μιας και ήμουν καλή μαθήτρια και ήθελα να το αποδείξω περνώντας σε μια αξιόλογη σχολή. Πέρασα στη σχολή, πέρασαν και τα χρόνια με πτυχίο, μεταπτυχιακό, σεμινάρια και όλα τα ωραία, τα οποία δυστυχώς πήγαν άπατα. Νιώθω ότι τόσα χρόνια έφυγαν τζάμπα, καθώς στερήθηκα διασκέδαση, εξόδους, φλερτ και σχέσεις ως φοιτήτρια και το αποτέλεσμα τόσων κόπων και άγχους, ήταν τελικά να καταλήξω να δουλεύω προμοσιον στα 32 μου, μιας και δεν μπόρεσα να βρω μια αξιόλογη δουλειά πάνω στον κλάδο που σπούδασα και που μου άρεσε πολύ. Αν δεν είχα έξοδα να τρέχουν θα καθόμουν σπίτι μου απλά. Θεωρώ ότι απέτυχα.

νομιζω οταν δεν ασχολουμαι με το ινσταγκραμ και γενικα με τα social αισθάνομαι πιο ήρεμος. δοκιμάστε ένα break και θα δείτε πως όλα εκει μέσα είναι μια παπάτζα.

Ευχαριστώ για τα σχόλια. Ήταν πολύ ευγενικά, εύστοχα και διαφωτιστικά. Όντως ήμουν και θελω να συνεχίσω να είμαι εξωστρεφής, αυθόρμητη, θετική, δραστήρια. Νομίζω ότι έχασα το κέφι μου μετα τα παιδιά, όταν άλλαξαν οι προτεραιότητες, μπήκε αυστηρό προγραμμα για να τα προλαβαίνω όλα, κυριευτηκα από τις έννοιες, τις ευθυνες, τα άγχη, την κούραση, τη μονοτονία. Κάπου εκεί με έχασα. Αλλά θα αλλάξω πάλι. Αλλωστε τα παιδιά μεγάλωσαν. Ας κοιτάξω λίγο και τον εαυτό μου.

Εβγαινα με ενα παιδι για ενα μηνα περιπου (19 εγω 23 αυτος). Ενω στην αρχη δεν ειχε ξεκαθαρισει τις προθεσεις του αλλα παραλληλα την πρωτη φορα που βγηκαμε ηταν πιο γλυκος πιο ρομαντικος (αλλα το πηγαινε και στο σεξουαλικο βεβαια) την αλλη φορα το πηγε σχεδον κατευθειαν προς τα εκει και την επομενη φορα που θα βρεθουμε μου ελεγε να παω σπιτι του. Εγω του εξηγησα οτι και σπιτι του να παμε εγω δεν προκειται να κανω κατι παραπανω και αυτος μου αρχισε τα «δεν ειμαι 18» και τετοια. Αφοτου εξαφανιστηκε για ενα διαστημα 3 -4 ημερων, του στελνω για να ξεκαθαριστει η κατασταση και μου λεει πως δεν ειμαστε στο ιδιο μηκος κυματος και δε του βγαινει αλλο. Σοκ εγω. Μετα απο μια βδομαδα τον πετυχαινω με αλλη κοπελα, φιλιοντουσαν και περασα απο διπλα... Ψιλορακος εγω... Απο τοτε εχει περασει 1μιση μηνας και εχω περασει απο διαφορες ψυχολογικες φασεις. Κανονικα θα επρεπε να υψωθει ο εγωισμος μου και να μην τον σκεφτομαι καν αλλα δεν εχει γινει κατι τετοιο... Καθε μερα τον σκεφτομαι και δεν μπορω να σταματησω να ασχολουμαι. Επισης νιωθω οτι σαν να μου εχει μεινει απωθημενο που δεν εγινε κατι παραπανω... μεχρι και να του ξαναστειλω μηνυμα ειχα σκεφτει αλλα ειναι πολυ ρισκο, κυριως για την αξιοπρεπεια μου... τι να κανω;

Πανελλήνιες 2019, δεν θα μπορουσα να βαλω καλυτερο τιτλο... Η φυσική και τα μαθηματικά τα αγαπημένα μου μαθήματα, ολη τη χρονιά έχω ξεπατωθει στο διάβασμα. Εχω λυσει απο ΟΕΦΕ, του φροντιστηριου μου 4ωρα διαγωνίσματα, θεματα πανελληνιων, μεχρι και δικα μου. Σημερα... Σκατα. Στα μαθηματικά κατι εκανα, αλλα το σημερινό που θα ειναι γυρω στο 15 θα με αφησει εκτος σχολης... Να απογοητευτω? Να κλαψω? Να βρίσω? Τι να πρωτοκανω? Φυσικη για να περασω με τις περσινες βασεις επρεπε να γραψω 19.. Εκθεση κι αυτη στο 15 θα ειναι και τα μαθηματικά γυρω στο 17... Τσαμπα κοπος που μου εφυγε ενας χρόνος απο τη ζωή μου ετσι...

Δεν είναι οι αγάπες ανόητες. Εμείς είμαστε. Και όταν λέμε τέλος είναι τέλος.

Μέσω μια φίλης μου. Ειχαμε πει να βγουμε και εφέρε και αυτήν. Την άλλη μερα μου κάνει αίτημα φιλίας και τα λέμε ,κανονίζουμε να βγουμε ολα καλα φιλιά στο τέλος μια χαρα. 2ο ραντεβου ειχαμε κανονισει παλι εξοδο μου λεει αστο ελα σπιτι μου. Καταλαβα που πηγαινει το θεμα απλα σαν ατομο παντα ηθελα λιγο το χρονο μου δεν μου αρεσουν οι ξεπετες. Στο σπιτι αυτη ολο να μου τριβεται και πιες λιγο βοτκα παραπανω και τετοια. Της εξηγηθηκα οτι δεν ειμαι τετοιος και δεν μου χρειαζεται αλλωστε μονο σεξ. Εννοειται οτι ξενερωσε και απο τοτε ουτε φωνη ουτε ακροαση. Ειναι τοσο παραξενο που απλα θελω να γνωρισω την αλλη λιγο καλυτερα ?

Δεν ξερω γιατι αλλα τον τελευταιο καιρο τα πραγματα πανε απο το κακο στο χειροτερο. Μολις μπηκε το 2019 η ζωη μου πηγε κατα διαολου. Περα απο απωλειες(θανατους) που με επηρρεασαν αρκετα,περα απο εναν χωρισμο που μου στοιχισε, μονιμως τσακωνομαι με τους δικους μου ,τα οικονομικα μου πανε απαισια, με χτυπησε και μηχανη και εχω μεινει και μονη μου. ΄Λετε να με εχουν μουτζωσει; :ρ Και εκτος απο αυτα,ειμαι με καποιον τωρα που μου φερεται υπεροχα αλλα εμενα κατι δεν μου κολλαει. Οι φιλες μου ειναι μονιμως απουσες και εγω κανω βολτες στην αθηνα μονη μου μπας και βγω λιγο απο το σπιτι. Τι φταει που τα βλεπω ολα σκατα; Ειμαι αχαριστη η απλως δεν ειμαι ερωτευμενη και τα βλεπω ολα μαυρα;

Έχω δει στον ύπνο μου πως με ξανακαλούν στο στρατο και παραπανω απο τους 9 μήνες. Ξύπνησα και έκλαιγα με ταχυπαλμίες. Και ναι έκανα φιλιες αλλα ηταν η πιο σιχαμερη περιοδος της ζωης μου.

Διαβάζω τη στηλη καιρό τωρα και δεν καταλαβαίνω τα περισσότερα απο αυτα που διαβαζω. Αλλα ας μιλήσω για τη φαση 'κατι χαλαρο' που τη βλέπω συχνα. Τι ειναι το 'κατι χαλαρο'???? Το κάνουμε μεταξυ μας αλλα το κάνουμε Και με αλλους; το κάνουμε αλλα δεν γουσταρω να πρεπει να σου συμπαρασταθω στα δύσκολα; το κάνουμε αλλα δε γουσταρω να με ρωτας τι κανω και που ειμαι; Εχουμε γεμισει κατεστραμμένους γυρω γυρω που ειχαν μια αποτυχημενη σχέση (οπως και το υπολοιπο 99% του κόσμου) και καταστρέφουν και ολους τους υπόλοιπους μαζι (αυτους που δεν ειχαν αποτυχημένη σχεση) και τι γινεται; οι μη κατεστραμμένοι γεμίζουν απωθημένα που τα βγαζουν στους επόμενους κσι πάει λεγοντας. Vicious cycle που λεμε εδω στο χωριο μου. Να εχετε αξιοπρεπεια παιδια και να μενετε με αυτούς που σας θελουν μονο για εκείνους και για κανεναν αλλο. Που θα ταξιδευαν χιλιομετρα για εσας και θα έκαναν τα παντα για ένα σας χαμογελο. Που αγαπανε το μυαλο σας και τη ψυχη σας και οχι το σωμα σας. Αυτα.