ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ειμαι 16 χρονων και τελειωσα την πρωτη λυκειου με 19.1. Οι γονεις μου ειναι αρκετα ευχαριστημενοι με τους βαθμους αλλα και τη συμπεριφορα μου. Λοιπον ο μπαμπας μου χωρις να υπαρχει καποιος συγκεκριμενος λογος μου απαγορευει παρα πολλα πραγματα. Και εχει φτασει σε σημειο να μου περνει και αυτα που ο ιδιος μου ειχε υποσχεθει. Ας πουμε δεν με αφηνει να ειμαι εξω μετα τις 9. Βγαινω μονο με κοριτσια μια φορα την εβδομαδα τωρα το καλοκαιρι και σημερα οταν τον ρωτησα αν μπορω να βγω αυριο μου ειπε οχι. Να σημειωσω οτι δεν εχω βγει εδω και ενα μηνα μπορει και παραπανω και οταν του ζητησα το λογο μου ειπε πως δεν ξερει καλα την κοπελα( με την οποια εχουμε βγει πολλες φορες). Με λιγα λογια σημερα μου απαγορευσε να βγαινω με ολες τις φιλες μου( επειδη δεν τις γνωριζει) εκτος απο μια η οποια θα λειπει σχεδον ολο το καλοκαιρι. Αφηστε το θεμα αγορια φιλοι καλυτερα. Εγω παντως το θεωρω εντελως παραλογο ολο αυτο που γινεται και με αυτο που κανει στην ουσια με απομακρυνει και με περιθωριοποιει απο τους φιλους μου. Και το χειροτερο ειναι οτι μου εχει μεινει ενα καλοκαιρι να ξεκουραστω και να ειμαι ελευθερη να κανω πραγματα γιατι απο του χρονου θα κανω καλοκαιρινα για τις πανελληνιες. Πραγματικα εχω απελπιστει παρα πολυ και καθε φορα που το σκεφτομαι κλαιω. Αν μπορειτε δωστε μου καποια συμβουλη για το τι μπορω να κανω. Ευχαριστω

Είμαι απογοητευμένος με όλους και με όλα. Το χειρότερο είναι όμως ότι είμαι απογοητευμένος με εμένα και αυτό πονάει περισσότερο.

Γεια σας. Ομολογώ πως σκέφτηκα αρκετά να γράψω εδώ, αλλά δεν ήξερα πού αλλού να το πω. Είμαι πτυχιούχος του τμήματος ιστορίας & αρχαιολογίας με κατεύθυνση αρχαιολογίας. Έχω ολοκληρώσεις τις βασικές μου σπουδές με πολύ καλό βαθμό και βγαίνοντας στην αγορά εργασίας , ομολογώ πως εδώ και αρκετό καιρό σε όποια θέση και αν έκανα αίτηση. Συνεπώς δεν έχει βρεθεί τίποτε και είμαι σε μουντ μεγάλης απογοήτευσης. Γνωρίζω ότι το επάγγελμα είναι σε κορεσμό, αλλά αυτό θέλω να κάνω, αυτό μόνο μου αρέσει... έστω κάπου να εργαστώ. Θέλω να δουλέψω!

ειμαι 21 και 3ο έτος σε δύσκολη πολυτεχνική σχολη, επέστρεψε ο πρώτος μου έρωτας μετά από 3 χρόνια χωρισμού. Περάσαμε ένα διήμερο οι 2 μας και τώρα δεν ξέρουμε πως να επικοινωνήσουμε. Καποιες φορές νιώθω υπερβολική και λέω πράγματα που οφείλονται στην οικειότητα και αυτός νιώθει άβολα και άλλες αυτός φαίνεται απόμακρος, είμαστε στο φλου και το χαλαρο, και ρωτάω εγω που πάει ολο αυτο;

Ήθελα να είμαι μαζί του. Στην παραλία . 'Eνα ηλιοβασίλεμα.H επιστροφή του, με γέμισε χαρά. Η καρδιά μου, χαμογέλασε και πάλι. Είναι που κάπου μέσα μου, αυτή τη φορά, ήθελα να ήταν λίγο διαφορετικά. Μα...

Η μαμα μου λεει συνεχως οτι ντρεπεται για μενα και τον αδερφο μου. Τις μιλανε συνεχως ''ασχημα'' φιλοι και συγγενεις..οτι μας εχει καλομαθει και εμεις δεν κανουμε τιποτα. Θα μιλησω για εμενα. Εγω ειμαι εγγεγραμμενη σε μια σχολη την οποια πριν λιγους μηνες σταματησα και για οικονομικους λογους και για αλλους για τους οποιους η μητερα μου συμφωνησε 100%. Ως εκ τουτου κατεληξα να χρωσταω αρκετα μαθηματα. Απο σεπτεμβρη θα ξεκινησω να τα δινω γιατι θελω να την τελειωσω τη σχολη. Παραλληλα ξεκινησα πριν λιγο καιρο να ψαχνω για δουλεια γιατι δεν αντεχω αλλο αυτην τη μιζερια. Πηγα για παραγωγη,αγχωθηκα πολυ,για 5λεπτα αρχισα να τρεμω και με εδιωξαν. Δεν ειναι κ ευκολο θεωρω,καθωσ ειμαι 20 και δεν εχω και προυπηρεσια. Δεν εχω παει ποτε διακοπεσ με φιλουσ/εσ παρολο που δεν ειμαστε και χαλια οικονομικα...φετοσ ηθελα πολυ να παω,γι αυτο εψαχνα και για δουλεια. δε νομιζω οτι θα τολμησω να ζητησω απο τη μητερα μου λεφτα...και να μου δωσει θα μου το χτυπαει για αλλα 5χρονια..ζηλευω πολυ αλλα δε νομιζω οτι μπορω να κανω κατι. πολλη γκρινια,με εχει γεμισει ψυχολογικα. συνεχεια σκεφτομαι τη φραση "ντρεπομαι για τα παιδια μου" . δεν ξερω....

Μια απο τις κολλητες μου μπηκε στην παρεα μας περσυ.Στην αρχη εκανετης περισσοτερο παρεα μαζι μου και μετα σιγα σιγα αρχισε να ενσωματωνεται περισσοτερο στην παρεα με αποτελεσμα να αρχιζω να νιωθω πως με αντικατεστησε.Εχει δεθει παρα πολυ με ολες και γω νιωθω καπως στην απεξω ενω προσπαθω να μαι παντα μεσα στην παρεα παντα αυτην επαινουν και μενα με γραφουν και θα μου απευθυνθουν μονο αμα εχει συμβει κατι σοβαρο για να τους δωσω συμβουλες και τετοια.Δεν εχω τοσο χιουμορ οσο αυτες και ειμαι πιο ντροπαλη αλλα παλια τα ξεπερασει αυτα και ολες ηθελαν να μαι παρουσα παντου.Τωρα παω δεν παω σε καποια βολτα πιστευω οτι.καλα θα περασουν και χωρις εμενα.Με ριχνει πολυ ψυχολογικα ολο αυτο...τι να κανω για να ενταχθω ξανα;

Που διαβάζω εξομολόγηση με πολλά ορθογραφικά λάθη σταματάω την αναγνωση και σκέφτομαι πως γράφονται σωστά οι λέξεις, γιατί φοβάμαι μην ξεχάσω και αυτά που ξέρω.

Μπαίνω 3η λυκείου φέτος και δεν ξέρω πως ακριβώς να το χειριστώ. Για να είμαι ειλικρινής, το έχω δει αρκετά θετικά το όλο πράγμα, και ιδιαίτερα τα καλοκαιρινά μαθήματα. Όμως δεν ξέρω τι προσδοκίες να έχω.. Κάποια συμβουλή όσον αφορά το πρόγραμμα που θα πρέπει να τηρώ, ή τον ελεύθερο χρόνο που θα έχω;;

επανερχομαι διότι τα πράγματα ειναι αρκετα περιπλοκα, συνεχίζουμε να μιλαμε αρκετα συχνά, αλλά εχω κωλήσει λόγο του κολλητού, σκεφτομαι να του μιλήσω και ίσως να ξέρει εαν η ξαδέρφη του έχει σχεσή η κάτι τετοιο, ποια η αποψη σας? γινεται να έχει σχέση και να μιλάμε αρκετά συχνά, έχω μπερδευτει αρκετα, πως νομιζεται θα αντιδρασει εαν της πως οτι μ'αρέσει?