ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Πάει 1,5 χρόνος κι ακομα δεν κατάλαβα. Όλοι μας θαύμαζαν..."τόσο αγαπημένοι, με τόσο σεβασμό, μα τι πολιτισμένο ζευγάρι"Σου είπα οτι νιώθω πως βαριέμαι, μου είπες "ναι, έχεις δίκιο", μαζέψες τα πράγματά σου. Σε ξαναείδα μια φορα που ήρθες να πάρεις κάτι που ξέχασες. Το δεύτερο που ξέχασες είπες να το αφήσω αλλού.Έμαθα οτι δεν προχώρησες, ούτε κι εγώ. Και γιατί χωρίσαμε; από τον πολύ πολιτισμό και σεβασμό υποθέτω.

Είμαι ερωτευμένη με τον κόσμο του ρεμπέτικου. Είχα πάντα λαικά ακούσματα από μικρή, μα τον ανακάλυψα σε πιο προχωρημένο στάδιο τα τελευταία 5 χρόνια και άλλαξε όλη μου η προτίμηση για μουσική, τρόπο διασκέδασης, τρόπο ερμηνείας και εκτέλεσης των τραγουδιών κ.λ.π. Μέχρι και μουσική ξεκίνησα να μαθαίνω στα 31 μετά από την επαφή και τα ερεθίσματα με τόσο μοναδικά ακούσματα. Είναι λες και το ζητάει η ψυχή μου. Και όταν βλέπω παιδιά σε μικρότερες ηλικίες να προσπαθούν να μάθουν απτάλικο ή να μιλάνε για πρώτες εκτελέσεις, ενθουσιάζομαι. Βλέπω γενικά πως πλέον αναβιώνει κάπως το ρεμπέτικο, βγαίνει από την σχετική του αφάνεια και διεκδικεί την θέση που του αξίζει. Πλέον αναγνωρίζεται και από την Unesco ως πολιτιστική κληρονομία άυλης μορφής.

Είμαι πιο συνειδητοποιημένη από ποτέ.Θα σε περιμένω αυτή τη βδομάδα να' ρθεις. Το νέο έτος θέλω να με βρει έτοιμη για ωραίες αλλαγές. Τα αλλάζω όλα κ προχωράω τη ζωή μου πιο αισιόδοξα κ αποφασιστικά

Ακόμα μια φορά που μου είπαν ότι θα σε ειδοποιησουμε σε συνέντευξη. Και η απογοήτευση οχι επειδή βρέθηκε κάποιος καλύτερος από μένα. Αλλά επειδή βρέθηκε κάποιος που ήξερε το αφεντικό. Περίμεναμε 2 άτομα στη συνέντευξη και η υπεύθυνη είπε στο άλλο άτομο γειά σου χρυσό μου το αφεντικό έρχεται σε λίγο Να μιλήσετε. Εμενα έτοιμη να με κατασπαραξει. Και εννοείται μου είπαν θα σε ειδοποιήσουμε.... Και στην προηγούμενη συνέντευξη που πήγα έμαθα ότι το αφεντικό τελικά έβαλε δικιά του γνωστή.. Ε τότε τι μας καλείται στις συνεντεύξεις για ξεκάρφωμα;; ελεοσ με τα βισματα

Τις τελευταίες μέρες, όπως και πριν λίγο, σχηματίζω τον αριθμό σου και πάω να πατήσω το κουμπί της κλήσης,έπειτα το μετανιώνω και μαλώνω τον εαυτό μου προσπαθώντας να με κάνω να συνέλθω. Σαν εκείνες τις στιγμές από ταινίες και σειρές ένα πράγμα.Δεν μπορώ να με καταλάβω πια. Τόσο καιρό με ενοχλείς ξανά και ξανά, δίχως να καταλαβαίνεις τίποτε και νιώθω να εξοργίζομαι και τώρα εγώ θέλω σαν τρελή να σε πάρω τηλέφωνο. Δεν με αναγνωρίζω πια, πώς είναι δυνατόν να το κάνω εγώ αυτό; Είναι ίσως που τις τελευταίες μέρες έχω χειροτερέψει, μου λείπεις σε σημείο να μην έχω δύναμη να σηκωθώ από το κρεβάτι. Θα μου περάσει. Δεν υπάρχει περίπτωση να ξανάρθω σε επαφή μαζί σου. Το δικό μου το "οχι" είναι "όχι". Είμαι δυνατή. Αν πάω να ξαναγράψω τον αριθμό σου είμαι ικανή μέχρι και να με χαστουκισω. Θα συνέλθω. Το υπόσχομαι.

Πόσο με ξενερώνουν οι γυναίκες που βρίζουν. Χάνουν εντελώς τη θηλυκότητά τους.

λοιπόν σήμερα που είναι η γιορτή σου...σου εύχομαι να πάψεις να είσαι παθολογικός ψεύτης. Δεν σου κρατάω κακία, τα ήξερα. Απλά σε λυπάμαι.χρόνια πολλά στους ειλικρινείς Στεφάνους και Στεφανίες

έφαγα μελομακάρονα με μερεντα

Εύχομαι το 2020 να βρω λύσεις στα προβλήματα που έχω. Να απαλλαγώ από αυτό το βάρος γιατί κοντεύω να αρρωστήσω. Κουράστηκα να ζω έτσι. Δεν αντέχω πια αυτο το άγχος.

να είναι η φιλία.Μια καλή φίλη, όχι εγωίστρια, όχι θύμα της κουλτούρας του ίνσταγκραμ, ειλικρινής και το κυριότερο ευγενική.Τόσες καλές κοπέλες, μια δεν γίνεται να ψάχνει φίλη στο ίδιο μήκος κύματος;