Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Εξομολογουμαι οτι θα ηθελα να παντρευτω εναν δικηγορο..!Πολύ τους θαυμάζω οταν αγορευουν στο δικαστηριο ειναι σαν τους σολιστες- πιανιστες βιολονιστες: ολοι κρεμονται απο την τεχνη τους.
Τι κι αν γνωρισω καποι@ αυριο, ξερω ηδη οτι δεν θα ειναι εσυ...δε θα χει τα ματια σου, τα χερια σου, το χαμογελο σου...τι νοημα εχει να προσπαθω ενω μεσα μου ξερω οτι μονο εσενα θελω. Αλλα δε μπορω να σε εχω...μου λειπεις.
Δεν ξέρω πως είναι να σε αγαπούν...Το φαντάζομαι πως θα νιώθεις μια γλυκιά ασφάλεια,μια εσωτερική ηρεμία.Προσπαθω παρά πολύ να καταφέρω να αγαπήσω τον εαυτό μου..Μερικές φορές χάνω τον προσανατολισμό μου και ψάχνω να βρω λίγη αγάπη σε ένα βλέμμα ,ένα χαμόγελο των άλλων....Αχ μάνα αν με αγαπούσες έστω και λίγο έστω για μια στιγμή Μια μόνο φορά να μου χαμογελουσες,μια μόνο φορά να μου ελεγες σ' αγαπώ μόνο μια φορά.. Όλα θα ήταν αλλιώς
Είμαι δασκάλα θεατρικής αγωγής και σήμερα έκανα στα παιδάκια μου για τον Τσάρλι Τσάπλιν . Τους έδειξα βιντεάκια από τις ταινίες του και εκείνα γελούσαν με τη ψυχή τους! Και κοιτούσαν αποσβωλομενα . Έφυγα πολύ γεμάτη από όλη τη μέρα στο σχολείο και τους ετοίμασα εργασίες για να κάνουν τις δικές τους ταινίες βωβού κινηματογράφου! Αγαπώ τη δουλειά μου κάθε μέρα και πιο πολύ!
Σήμερα η μέρα δεν ήταν η καλύτερη, κάπως απόγοητευτικά ( δεν ειναι οτι πιο εύκολο η επικοινωνία στο χωρο τις δουλειάς με πολλούς συναδέλφους) ομως Δωξα το Θεό, κάπως καλυτερεψαν πριν φύγουμε. Δεν ξερω στεναχωριέμαι τοσο που σκέφτομουν να μην ξανά πήγαινα. Βέβαια θα προσπαθήσω να μην κανω φασαρίες απλα τη δουλειά κ αυτο (δεν παίρνω όρκο ομως αν με πειράξουν πρωτοι) Καληνύχτα φιλοι μου!
Και αν ο σύντροφός σας αφιέρωνε πολύ χρόνο για να βγαίνει με φιλους του; Και εσείς νιώθατε μόνη; Είναι ωραίο να βγαίνει και να με αφήνει σπίτι μόνη μου;
Είμαστε με το φίλο μου μαζί τρία χρόνια τα τελευταία μενω στο σπίτι του γιατί είπαμε να ξεκινήσουμε μαζί! Να μένουμε! Πολλές φορές μου ζητάει να τον ευχαριστήσω ερωτικά αλλά εγώ δεν έχω την όρεξη αυτή και σήμερα ήμουν κουρασμενη και πονουσα στη κοιλιά μου! Εκείνος μου είπε " φύγε από εδώ τι να σε κάνω;" " Όλο δεν μπορείς!" Και του λέω μόνο για το σεξουαλικο με θες; Και λέει ότι είμαι μέσα στη μιζέρια και όλο γκρινιάζω ! Ούτε μια αγκαλιά ούτε ένα βλέμμα ερωτικό! Έχουμε και τις καλές μας στιγμές απλά νιώθω ότι σε με σέβεται και δεν με αγαπάει! Τα έχω συζητησει όλα αυτά και με βγάζει τρελή! Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω για να διορθώσω τη κατάσταση μεταξύ μας;
παίρνει ό,τι αξίζει σε αυτή τη ζωή όσον αφορά τις συμπεριφορές. Ό,τι δώσεις, θα πάρεις. Δε χρωστάμε σε ολόκληρο τον κόσμο καλοσύνη, γιατί μετά από ένα σημείο σε περνάνε για χαζό και σε πατάνε σαν σκουλήκι. Καλή μας νύχτα:))