ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

εσεις οι αντρες, πειτε μου σας παρακαλω εδω μεσα, μπας και καταλαβω καποια στιγμή. οταν σου λεει οτι σε βλεπει σαν φιλη, ενω εσυ καταλαβαινεις οτι σε φλερταρει και μετα καπακι σε γειωνει, τι σημαινει; θελει ή δε θελει; νομιζω οτι μιλαει με εναν κοινο μας φιλο, ο οποιος υποστηριζει εδω και καιρο οτι δε λεει τιποτα κι οτι ουτε εκεινος τον ρωταει τιποτα για μενα κι ομως πιστευω οτι μαθαινει νεα μου με καποιον τροπο. δισταζω να του στειλω παλι να βγουμε και να ταλαιπωρηθω ψυχολογικα, οπως την τελευταια φορα. μου λεει δυσκολακι να ερθει εως εδω.. τι να κανω; μηπως να τον αφησω καλυτερα να με προσεγγισει αυτος, για να μην κανω συνεχεια κινησεις; ισως τον κομπλαρω που προσεγγιζω εγω συνεχεια. τι να πω..βοηθηστε ρε παιδιααα, αγαπωωω

Ενδιαφέρομαι για έναν άνδρα 34 χρονών όμως είναι πολύ μαμακιας όσες φορές έχουμε βγει περνει τηλέφωνο ή μητέρα του και του ζητάει να επιστρέψει σπίτι να φάει και να ξαπλώσει. Όσες φορές έχει πάρει τηλέφωνο ή μητέρα του τον βλέπω φεύγει κατευθείαν λες και είναι μικρό παιδί. Από εκεί που έλιωνα έχω αρχίσει να ξενερώνω σκέφτομαι αν κάνω μαζί του σχέση έτσι θα ήμαστε να μας ενοχλεί η μητέρα του συνεχώς και να με παρατάει και να φεύγει ακόμη και ραντεβού μου έχει ακυρώσει γιαυτό το λόγο. Και δεν είναι λίγες φορές που ο ίδιος μου λέει πόσο τον προσέχει η μαμά του του φτιάχνει κάθε πρωί φρεσκοστιμενο χυμό πορτοκάλι και τον φροντίζει και εγώ μένω κόκκαλο και απλά τον κοιτάζω. Είσαι 34 χρονών ένταξη καταλαβαίνω την μητέρα του αλλά με ότι μου έχει πει νομίζω πως η μητέρα του δεν στέκει και πολυ καλά συγκεκριμένα όταν μου είπε ότι το βράδυ πριν κοιμηθεί τον φιλάει στο μέτωπο και τον περνει αγκαλιά.

...για πίτσα αλλά μετά θυμήθηκα ότι τα τελευταία 25 ευρώ είναι για να πληρώσω το τηλέφωνο. Δεν πειράζει, πάλι μακαρόνια, η ανεξαρτησία θέλει θυσίες !

Ειμαι 3ο ετος στη σχολη και δεν εχω ακομ κατεφερει να κανω καμια παρεα.εχω ερθει απο επαρχια στην αθηνα και ειμαι σχοδον μονη μου ολο αυτο το καιρο.εχω μονο το αγορι μου εδω και πιστευω εκεινος ειναι υπευθηνος που δεν εχω φτασει στα ορια της καταθλιψης ακομη.

Κάνουμε πολύ καλή παρεα και περνάω φοβερά μαζί της. Ειδικά στην καραντίνα μιας και νέα στην πόλη. Δυστυχώς η εμφάνιση μου δε μου επιτρέπει να προσπαθήσω για κάτι παραπάνω. Μου έστειλε μύνημα να πάμε για περπάτημα σε δύο ώρες. Πώς θα βρω ένα τρόπο να την απομακρυνω.

Είμαι 34 και πριν 6 μήνες ξεκίνησα να είμαι σε σχέση με την γειτόνισσα μου . Αρχικά αυτή έκανε την κίνηση να με κεράσει ένα βράδυ που με πέτυχε έξω και εγώ τις ζήτησα να βγούμε και έτσι είμαστε μαζί. Το θέμα είναι ότι έχει αρχίσει να γίνεται πιεστική και σχεδόν χειριστική όσο αφορά το πού βαδίζει η σχέση μας . Θέλει παιδί και σύντομα ( είναι 40 ) . Εγώ μόλις έχασα την δουλειά μου και κατά πάσα πιθανότητα θα φύγω από την πόλη αν δεν βρω σύντομα μια νέα. Προσπαθώ να την προετοιμάσω ψυχολογικά και να της πω πως ίσως η σχέση μας τελειώσει . Αυτη έχει κλείσει αυτιά και μάτια .Πιστεύει ότι ακόμη και αν φύγω σε άλλη πόλη θα συνεχίσουμε να είμαστε μαζί . Δεν θα πω ψέματα δεν με χαλάει να είμαστε μαζί αλλά δεν τρελαίνομαι να κάνω οικογένεια μαζί της. Ίσως αν δεν έχανα την δουλειά μου και εμένα εδώ να προχωρούσα . Της εξηγώ ότι θα φύγω και μου λέει να προσπαθήσουμε. Δεν θέλω να προσπαθήσω, είμαι μπερδεμένος ίσως δεν την θέλω αρκετά . Δεν θέλω να την κοροϊδεύω αλλά και αυτή δεν μπορεί να δει καθαρά . Πείτε μου τι να κάνω

Θα κάνατε γάμο με κοπέλα που έχει ψυχολογικά ;;;

Είμαι 22 και με ελκύουν άνδρες 10+ χρόνια μεγαλύτεροι και όχι δεν έχω daddy issues έχω πολύ καλή σχέση με τον πατέρα μου . Υπάρχουν πολύ ωραία παιδιά στην ηλικία μου αλλά "παιδιά" .....τους βλέπω σαν αδερφούς, φίλους κτλ πάντως όχι ερωτικά. Δεν με γοητεύουν, είναι αφελής και αατσούμπαλοι δεν αισθάνομαι γυναίκα δίπλα τους. Πιστεύετε ότι είναι πρόβλημα αυτό;

Και δεν με έχει γνωρίσει στους δικούς του. Με έχει γνωρίσει στους φίλους του από τους πρώτους μήνες πρόσφατα και σε κάτι γείτονες στο ξοχικο του αλλά δεν με έχει γνωρίσει στους γονείς του ακόμα,όχι ότι βιάζομαι αλλά μήπως αυτό είναι δείγμα ότι δεν με βλέπει και τόσο σοβαρά;;

Γειά σας. Αρχές του επόμενου μήνα θα εργαστώ ως babysitter. Ακόμα δεν έχω τελειώσει την βρεφοκομια, και δεν μπορώ να διοριστω κάπου ακόμα, παρά μόνο έτσι, με φύλαξη. Δεν έχω ξαναεργαστει ως babysitter (έχω κάνει όμως πολύ πρακτική και δεν είναι αυτό το θέμα μου), πέρα από μια "συνεντευξη" για μια ακόμα φύλαξη που τελικά δεν συνεργαστηκαμε, στο παρελθόν. Το θέμα μου είναι ότι ντρέπομαι, και αγχωνομαι πάρα πολύ όταν έρχεται η συζήτηση για το οικονομικό.. Όταν με ρωτάνε πόσα θες δε ξέρω ειλικρινά τι να πω. Δεν θέλω να φανώ ότι ζητάω πολλά ούτε θέλω να λέω λιγότερα από οσα μου αξίζουν , για να μην φανώ αχαριστη. Στην προηγούμενη "συνέντευξη" άρχισα τα: "ποσά είχατε σκεφτεί" , "πόσα μπορείτε" κλπ που δεν είναι πάντα καλό γιατί μπορεί να πατήσουν στην καλοσύνη μου και να πουν λιγότερα..Και εγώ εκείνη την ώρα από αμηχανία να πω ναι (ναι τόσο ντουβάρι μπορώ να γίνω) και πως τα αλλάζεις αυτά μετά; δεν τα αλλάζεις, δεν είναι σωστό. Το σκ θα δω την κυρία και για την 2η στη ζωή μου "συνεντεξη" . Πως να το διαχειριστώ ώστε να μην με εκμετάλλευτει μα ούτε να φανώ κακομαθημένη; Φυσικά σε όλα εξαρτάται τον άνθρωπο, τις ώρες, των αριθμών των παιδιών και άλλα πολλά που δε σας έχω πει. Τα ξέρω αυτά . ΔΕΝ σας ζητώ να μου πείτε τιμές για babysitting!! Θέλω απλά συμβουλές τι να πω, πως να το διαχειριστώ, πως να μην νιώθω τόσο άβολα σε αυτό το κομμάτι..Άραγε εφόσον έχω ανάγκη την δουλειά γιατί ντρέπομαι τόσο πολύ; ...Ευχαριστώ εκ των προτέρων και είμαι σίγουρη θα βοηθηθω-να ξέρετε θα διαβάσω όλα τα σχόλια σας . Καλή σας μέρα.