Mick ή Keith: Τι είδους άτομο είσαι;

Τι είδους άτομο είσαι; Mick ή Keith? Facebook Twitter
Οι Keith Richards και Mick Jagger στην ευρωπαϊκή περιοδεία Urban Jungle Tour, 1990. Φωτ.: Claude Gassian
0

ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΠΟΥ μας πέρασε ο Mick Jagger γιόρτασε τα 80ά γενέθλιά του στο Λονδίνο με ένα πάρτι σε νυχτερινό κέντρο του Τσέλσι. Ο αιώνιος μουσικός σύντροφός του, Keith Richards –ο οποίος κλείνει τα 80 στις 18 Δεκεμβρίου– δεν παρευρέθηκε, αλλά εξέφρασε τις ευχές του μέσω Instagram: «Να περάσεις ωραία και μετά πάρε με τηλέφωνο να μου πεις πώς είναι [να κλείνεις τα ογδόντα]».

Το πιο πιθανό είναι πως αυτό το τηλεφώνημα δεν έγινε ποτέ. Το να είσαι 80 ετών δεν μοιάζει με θέμα που ο Mick θα ήθελε να συζητήσει, και οι δυο τους βρίσκονται σε απόσταση εδώ και δεκαετίες, εκτός από αυστηρά επαγγελματικούς λόγους – όπως φερ’ ειπείν πριν από μερικές μέρες, όταν έδωσαν συνέντευξη Τύπου ανακοινώνοντας την επικείμενη κυκλοφορία του Hackney Diamonds, του πρώτου τους άλμπουμ με νέο υλικό εδώ και σχεδόν 20 χρόνια.

Οι ρίζες του ανταγωνισμού τους λέγεται ότι βρίσκονται αρχικά στα γυρίσματα της ταινίας Performance το 1968, όπου οι ερωτικές σκηνές του Mick με τη σύντροφο του Keith, Anita Pallenberg, παραήταν αληθοφανείς και αργότερα στην –όχι και τόσο επιτυχημένη– καριέρα του Jagger ως σόλο καλλιτέχνη κατά τη δεκαετία του 1980.

Στην αυτοβιογραφία του, που είχε τίτλο Life, ο Keith δήλωνε ότι, παρόλο που δεν ήταν πλέον φίλοι λόγω «υπερβολικής φθοράς και πολλών δακρύων», οι δύο τους παρέμεναν ωστόσο «τα πιο κοντινά αδέρφια». Αλλά ο Mick δεν έμοιαζε να είναι τόσο σίγουρος ούτε γι' αυτό. «Έχω έναν πραγματικό αδελφό», είχε σχολιάσει, «και η σχέση μας δεν μοιάζει καθόλου μ’ αυτή που έχω με τον Keith».

Τι είδους άτομο είσαι; Mick ή Keith? Facebook Twitter
Jagger και Richards κατά τη διάρκεια συναυλίας στη Φιλαδέλφεια το 1975. Φωτ.: Annie Leibovitz

Οι ρίζες του ανταγωνισμού τους λέγεται ότι βρίσκονται αρχικά στα γυρίσματα της ταινίας Performance το 1968, όπου οι ερωτικές σκηνές του Mick με τη σύντροφο του Keith, Anita Pallenberg, παραήταν αληθοφανείς και αργότερα στην –όχι και τόσο επιτυχημένη– καριέρα του Jagger ως σόλο καλλιτέχνη κατά τη δεκαετία του 1980. Τότε ο Keith είχε δηλώσει σχετικά με το πρώτο σόλο άλμπουμ του Mick, που είχε τίτλο She's The Boss: «Είναι σαν το Mein Kampf [«Ο Αγών μου»] του Χίτλερ. Πολλοί είχαν από ένα αντίτυπο, αλλά κανείς δεν το άκουσε».

Ο Keith θεωρούσε ότι ο Mick αστόχως «πίστευε ότι οι Stones γίνονταν παλιομοδίτες» – και κάπου εκεί έγκειται το ρήγμα μεταξύ των δύο. Ενώ στη δεκαετία του 1960 ήταν και οι δύο στην αιχμή της ποπ νεοτερικότητας, μόνο ο Mick προσπάθησε να παραμείνει εκεί. Εκείνος ήταν που ενσάρκωσε τη νωχελική παρακμή της δεκαετίας του 1970 («αυτή την τζετ-σετ αηδία», όπως την είχε χαρακτηρίσει ο Keith), ενώ αργότερα, στη δεκαετία του 1980, ντυνόταν σαν γυμναστής αεροβικής στη σκηνή, με τον νεκροζώντανο Κιθ να καπνίζει αρειμανίως πίσω του.

Ο Keith Richards δεν συμπαθεί τις σύγχρονες τάσεις, ούτε και την τεχνολογία. Το 2011, ο έτερος κιθαρίστας των Stones, ο Ron Wood, είχε αποκαλύψει ότι ο Keith εξακολουθούσε να επικοινωνεί μέσω fax. «Γι' αυτό δεν ακούω ποτέ πολλά νέα του», συνέχισε ο Ron, «από τη στιγμή που δεν έχω εδώ και δεκαετίες μηχανή του fax». Ο λογαριασμός του Keith στο Twitter (πλέον X) έχει την προμετωπίδα "Keith does not tweet, dig?" [Ο Keith δεν τουϊτάρει, εντάξει;»], οπότε προφανώς δεν θέλει να νομίζουμε ότι ασχολείται ο ίδιος με τα «προσωπικά» του social media.

Τι είδους άτομο είσαι; Mick ή Keith? Facebook Twitter
Ο Keith και ο Mick στο Candlestick Park, στο Σαν Φρανσίσκο, το 1981.

Ο Mick Jagger, αντίθετα, σε μια συνέντευξή του στην Washington Post κλήθηκε να απολογηθεί για την «εμμονή του με το Instagram». Η αλήθεια είναι ότι ποστάρει διαρκώς με έναν αβίαστα μοντέρνο τρόπο, απεικονίζοντας τον εαυτό του σε ιδανικές τοποθεσίες ανά τον πλανήτη, χρησιμοποιώντας θαυμαστικά και emoji και γενικά θυμίζει τις επιδεικτικές υπερβολές εκείνου του φίλου που όλοι έχουμε στο Facebook που θέλει να δείχνει συνέχεια ότι περνά καλύτερα από εσένα.

Αντίθετα από τον Keith και την αυτοβιογραφία του, ο Mick δεν κοιτάζει ποτέ πίσω. Είναι σαν να πιστεύει ότι ο χρόνος θα σταματούσε αν έκανε κάτι τέτοιο – και ο χρόνος ήταν πάντα με το μέρος του Mick όπως λέει και το τραγούδι των Stones [Time is On My  Side]. Μια συνέντευξη που είχε δώσει στο NME το 2021 δείχνει μια απροθυμία να θυμηθεί ακόμη και τη στιγμή που εγκατέλειψε την προσπάθεια να ανακαλέσει το παρελθόν για ένα βιβλίο απομνημονευμάτων: «Νομίζω ότι [ήταν] στη δεκαετία του '80 που το ξεκίνησα. Επέστρεψα όμως την προκαταβολή, καθώς δεν μου άρεσε η ιδέα να ξαναζήσω την ζωή μου – προτιμώ να ζω στο τώρα».

Με στοιχεία από The Financial Times

Μουσική
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Νέλλη Σεμιτέκολο, πιανίστρια

Οι Αθηναίοι / Νέλλη Σεμιτέκολο: «Όταν μεγαλώνεις και γερνάς, κάθε χρόνο κάτι χάνεις»

Χωρίζει τη ζωή της πριν και μετά τον Χρήστου και πριν και μετά τον Γρηγόρη. Την πιο συγκινητική στιγμή της καριέρας της την έζησε σε συναυλία κατά τη διάρκεια της χούντας, παίζοντας το «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Η πιανίστρια Νέλλη Σεμιτέκολο αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Fíglio Böler: «Η bass culture είναι για όλους, δεν έχει κάτι να αποδείξει»

Μουσική / Ένας 22χρονος φέρνει ξανά την κουλτούρα του μπάσου στην πόλη

Ο νεαρός μουσικός παραγωγός Fíglio Böler βρίσκεται πίσω από το Bass Asylum, ένα νέο event που έρχεται στην Αθήνα σε συνεργασία με τη βρετανική διαδικτυακή πλατφόρμα Keep Hush, και έχει στόχο την αναβίωση της bass κουλτούρας.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

M.Hulot / Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

Στο «Boots on the Ground», οι Massive Attack επιστρέφουν με ένα σκοτεινό, υπνωτικό κομμάτι όπου η φωνή του Tom Waits μετατρέπει τον πόλεμο, την αστυνομική βία και την κοινωνική αποσύνθεση σε έναν ενιαίο, εφιαλτικό βρόχο χωρίς διέξοδο
M. HULOT
Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Μουσική / Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Είχαμε προβλέψει before it was cool το τεράστιο κύμα της techno μουσικής που βιώνουμε τώρα γι' αυτό και δώσαμε χώρο και φωνή στους καλλιτέχνες που καθόρισαν με τη δουλειά τους το είδος. Η dj Φώφη Τσεσμελή ήταν ο καταλληλότερος άνθρωπος για να τους μιλήσει.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Μουσική / Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Στα 15 του χρόνια, το Borderline Festival επιστρέφει δυναμικά, μετατρέποντας για ακόμη μία χρονιά την Αθήνα σε ένα ζωντανό πεδίο ηχητικών πειραματισμών, με 25 ονόματα από τη διεθνή και εγχώρια σκηνή και οπτικοακουστικές παραγωγές σχεδιασμένες ειδικά για το φεστιβάλ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η Ολίνα γράφει τραγούδια για όσα την συγκινούν

Μουσική / ολίνα: «Με ενοχλεί που οι πλατφόρμες στηρίζουν απαίσιους ανθρώπους»

Το ντεμπούτο της «Τi se sygkinise?» είναι ένα τρυφερό άλμπουμ με γυναικεία ματιά και ιστορίες που κινούνται στα όρια του σουρεαλισμού, περιγράφοντας τις αμέτρητες εναλλαγές συναισθημάτων που βιώνουμε σε μια μέρα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Παναγιώτης Κουνάδης

Οι Αθηναίοι / Παναγιώτης Κουνάδης: «Η Μπέλλου ήταν μάγκας. Ο Τσιτσάνης, θεός»

Από τη μεταπολεμική Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τις πολύτιμες παρέες των ρεμπετών, η διαδρομή του είναι ταυτισμένη με την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού. Δημιούργησε ένα μοναδικό αρχείο 10.000 δίσκων, διασώζοντας έναν ολόκληρο κόσμο που χανόταν. Ο ερευνητής και μελετητής της ελληνικής μουσικής, Παναγιώτης Κουνάδης, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Αλεξίου

Οι Αθηναίοι / Χάρις Αλεξίου: «Ένα καθαρό σπίτι θέλω να είμαι, γεμάτο ζωή και αίσθημα»

Από το δημοτικό τραγούδι, στο «Δι' ευχών», στην «Οδό Νεφέλης», ως τις μεγάλες περιοδείες στην άκρη του κόσμου, η φωνή της δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Κι αν σήμερα την έχει κερδίσει το θέατρο και η τηλεόραση, αυτό δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο την ιστορία που έχει γράψει στο ελληνικό τραγούδι. Η Χάρις Αλεξίου αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT