Αυλαία σήκωσε χθες βράδυ το Φεστιβάλ Αθηνών, με την «Πρώτη Ύλη» του Δημήτρη Παπαϊωάννου να χειροκροτείται θερμά από τους θεατές. Παρά τη βροχή, το κοινό του Φεστιβάλ δεν αποθαρρύνθηκε και γέμισε από νωρίς όλους τους χώρους της Πειραιώς 260, όπου φιλοξενούνται οι εκδηλώσεις.
Η «Πρώτη Ύλη» είναι ένα έργο που επιχειρεί τη μέγιστη ενεργοποίηση της φαντασίας, με τα λιγότερα δυνατά μέσα. Η παράσταση θεωρείται η επιστροφή του Δημήτρη Παπαϊωάννου στην αντικομφορμιστική λογική της περφόρμανς, όταν με βασικό εργαλείο μόνο το σώμα ξεκινούσε, το 1986, μια συνομιλία ανάμεσα στα εικαστικά και στον χορό.
Εξάλλου, το Φεστιβάλ Αθηνών μάς σύστησε μια από τις σημαντικότερες χορογράφους της Αυστραλίας, την Λούσι Γκερέν, η οποία με την ομάδα της παρουσίασε το έργο «Untrained», που βασίζεται σε μία απλή και ταυτόχρονα ευφυή ιδέα, τη συνύπαρξη επί σκηνής καθημερινών ανθρώπων με την αγνότητα του αρχάριου, με εκπαιδευμένους και έμπειρους χορευτές.
Δύο επαγγελματίες χορευτές και δύο ερασιτέχνες, χωρίς καμία χορευτική παιδεία, προσπαθούν να διερευνήσουν την ορχηστική τέχνη, ξεκινώντας από το βασικό κινησιολογικό λεξιλόγιο του Χορού και σταδιακά εφαρμόζοντας πιο εξεζητημένες κινήσεις. Τόσο οι επαγγελματίες, όσο και οι ερασιτέχνες χορευτές, προσπαθούν να μιμηθούν οι μεν τους δε, προκαλώντας το ενδιαφέρον των θεατών που παρακολουθούν όλα τα στάδια προσέγγισης της τέχνης, από την απολύτως τεχνική και συνειδητή έως την απόλυτα αυθόρμητη.
Παράλληλα με τις παραστάσεις, εγκαινιάστηκαν χθες οι τρεις από τις τέσσερις εικαστικές εκθέσεις του Φεστιβάλ. Οι φωτογραφίες μουσικών του δρόμου, που τράβηξε ο Βασίλης Κολτούκης, από τις περιπλανήσεις του σε όλο τον κόσμο, έχουν αναρτηθεί στον Διάδρομο που μας οδηγεί στις άλλες δύο εκθέσεις, δημιουργώντας μια υπαίθρια γκαλερί, με 125 φωτογραφίες μουσικών, από 18 χώρες.
Στο τέλος του Διαδρόμου, το πανό «Κοινότητες στην φυλακή, παράθυρο στην κοινωνία», σηματοδοτεί την έκθεση με τα έργα που έφτιαξαν πάνω στους καμένους τοίχους, οι υπό θεραπεία κρατούμενοι χρήστες της θεραπευτικής κοινότητας ΚΕΘΕΑ «Εν δράσει» στις ανδρικές φυλακές Κορυδαλλού.
Ακριβώς δίπλα, στη μικρή Αποθήκη, η εγκατάσταση βίντεο και ήχου της μουσικού Γεωργίας Σπυροπούλου με τίτλο «Ηχογεωγραφία» μας ταξιδεύει στη Μέσογειο. Ενας ηχητικός «αστερισμός», από τραγούδια, ηχητικά σήματα, ήχους φυσικούς και μηχανικούς από τις χώρες που «ακουμπούν» στη Μεσόγειο, δημιουργούν μια λαμπερή θάλασσα, που ποτέ δεν ησυχάζει.
Οι εκθέσεις του Φεστιβάλ θα διαρκέσουν έως τις 17 ιουλίου.
Η τέταρτη έκθεση του Φεστιβάλ, με τα έργα της Μάρως Μιχαλακάκου και του Κέντελ Γκιρς, από τη συλλογή Δασκαλόπουλου, θα εγκαινιαστεί την Δευτέρα 3 του μηνός.
σχόλια