Aποστολή Φεστιβάλ Βενετίας | Ο Ai Weiwei παρασύρεται από το ανθρώπινο ποτάμι

Aποστολή Φεστιβάλ Βενετίας | Ο Ai Weiwei παρασύρεται από το ανθρώπινο ποτάμι Facebook Twitter
1

Aποστολή Φεστιβάλ Βενετίας | Ο Ai Weiwei παρασύρεται από το ανθρώπινο ποτάμι Facebook Twitter
Σκηνή από το Human Flow


Γνωστός για την ένταση της εικαστικής του εργογραφίας και τις προστριβές του με τις κινεζικές Αρχές, ο Άι Γουέγουεϊ βάζει στην άκρη την προβοκατόρικη μαχητικότητά του και σκύβει μπροστά στο μεγάλο ανθρώπινο ρεύμα της προσφυγιάς, εξού και ο τίτλος του ντοκιμαντέρ του «Human Flow», που διαγωνίζεται για τον Χρυσό Λέοντα. Με αποσπάσματα ποιητικών τσιτάτων και χωρισμένη διάσπαρτα σε γεωγραφικές περιοχές, η ταινία λειτουργεί περισσότερο ως παγκόσμιος χάρτης και ο Γουέγουεϊ ως βιβλιοθηκάριος, καταγράφοντας ενδελεχώς τους μετακινούμενους πληθυσμούς και κάθε είδους αριθμούς, κάνοντας έτσι μια λογιστική αποτίμηση και μια κάποια προβολή του προβλήματος στο άμεσο μέλλον. Με ρευστή κίνηση της κάμερας και μια απαλή προσέγγιση στους ανθρώπους, ο Κινέζος υιοθετεί μια οικουμενική ματιά, που μερικές φορές προκαλεί αμηχανία σε αυτούς, και σίγουρα σε μένα, όταν για παράδειγμα λέει σε έναν μετανάστη, χαρούμενο που τον γνώρισε και πρόθυμο για ένα αστείο, «σέβομαι το διαβατήριό σου, σέβομαι εσένα». Ως flip side του Μάικλ Μουρ, ο Γουέγουεϊ παραμένει λιγομίλητος και ταπεινός, αν και εμφανίζεται συχνά και παρεμβαίνει με κάποιες συνεντεύξεις, όπως με την πριγκίπισσα Ντάνα της Ιορδανίας, όχι επιβλητικά, αλλά περισσότερο ως guest που κάτι σοφό σκέφτεται, αλλά δεν μας το λέει. Το «Human Flow» υπενθυμίζει τι γίνεται αυτήν τη στιγμή στον κόσμο χωρίς να κραδαίνει μια επείγουσα πολιτική σημαία. Αντιμετωπίζει τη Λέσβο και την Ειδομένη όπως και το Μπαγκλαντές, βλέποντας από ψηλά έναν σταδιακό ξεριζωμό. Δεν ποντάρει στο πορνό του πόνου αλλά στην ανθρωπιά. Περισσότερο από καλή ταινία, είναι μια χρήσιμη καταγραφή, κατάλληλη για διδασκαλία.

 
Οθόνες
1

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αi Weiwei: "Kαθένας δικαιούται να πάρει στον τάφο του όση δόξα και φήμη επιθυμεί"

Εικαστικά / Αi Weiwei: "Kαθένας δικαιούται να πάρει στον τάφο του όση δόξα και φήμη επιθυμεί"

Μεγάλος καλλιτέχνης, μαχητικός ακτιβιστής, μορφή σπουδαία κι αξιοσέβαστη ή υπερεκτιμημένος οπορτουνιστής; Παραμονές της πρώτης του αθηναϊκής έκθεσης στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ο 58χρονος Κινέζος δημιουργός «αποκαλύπτεται» στη LIFΟ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Oscars 2026: Μπηχτή στην αλαζονεία, τιμή σε έναν σπουδαίο δημιουργό

Οθόνες / Oscars 2026: Μπηχτή στην αλαζονεία, τιμή σε έναν σπουδαίο δημιουργό

Φέτος, το Χόλιγουντ υπερασπίστηκε το μεγάλο σινεμά του Πολ Τόμας Άντερσον που αγαπά εξίσου τους χαρακτήρες και την πλοκή, τα genres και την κουλτούρα της αίθουσας, τη σάτιρα και το horror χωρίς αγκυλώσεις, τη συγκίνηση και το θέαμα χωρίς ενοχές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ναταλία Γερμανού: «Εγώ έτσι είμαι, τα λέω τσεκουράτα»

Οι Αθηναίοι / Ναταλία Γερμανού: «Εγώ έτσι είμαι, τα λέω τσεκουράτα»

Έγινε δημοσιογράφος επειδή της το πρότεινε ο πατέρας της. Περιοδικά, ραδιόφωνο, τηλεόραση, πέρασε από όλα όπως πέρασε και από το ελληνικό τραγούδι. Δεν πιστεύει στην αυτοαναφορική τηλεόραση ούτε στις «πεσιματικές» συνεντεύξεις. Η Ναταλία Γερμανού αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT
«Ποιος θέλει να δει μια ταινία για έναν κόσμο που φλέγεται;»

Pulp Fiction / «Ποιος θέλει να δει μια ταινία για έναν κόσμο που φλέγεται;»

Η ταινία του Πολ Τόμας Άντερσον «Μια μάχη μετά την άλλη» αναμένεται να σαρώσει στις σημαντικές κατηγορίες των Όσκαρ. Ποιο είναι το ιδιαίτερο στίγμα των ταινιών του; Με ποια υλικά έφτιαξε ο Άντερσον το νέο (για πολλούς) αριστούργημά του;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Λάιζα Μινέλι: Η εξωφρενική ζωή της μέσα από τη νέα αυτοβιογραφία της

Βιβλίο / Λάιζα Μινέλι: Η εξωφρενική ζωή της μέσα από τη νέα αυτοβιογραφία της

Προτού πεθάνει μόνη της σε ένα μπάνιο ξενοδοχείου σε ηλικία 47 ετών, η Τζούντι Γκάρλαντ κληροδότησε στην κόρη μια διά βίου εξάρτηση από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά και μια τάση να ερωτεύεται γκέι άνδρες.
THE LIFO TEAM
Οι αδελφοί Λιμιέρ ως πρωτοπόροι του σινεμά αλλά και του TikTok

Οθόνες / Οι αδελφοί Λιμιέρ ως πρωτοπόροι του σινεμά αλλά και του TikTok

Ένα νέο ντοκιμαντέρ που κάνει πρεμιέρα στο MoMA της Νέας Υόρκης στο τέλος του μήνα αποκαλύπτει τη συναρπαστική, προφητική και πολυδιάστατη φύση των ταινιών μικρού μήκους των Λιμιέρ στα τέλη του 19ου αιώνα.
THE LIFO TEAM
Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Ντοκιμαντέρ / Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Το ντοκιμαντέρ «Στην Αμερική σαν πήγα» των Αργύρη Θέου και Άγγελου Κοβότσου αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία του Έλληνα μουσικού και παράλληλα την ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού και συνολικά των Ελλήνων μεταναστών και της ομογένειας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Γιατί ’ναι μαύρα τα βουνά;

Κρίστοφερ Κινγκ / Ένας «ξένος» ξέρει τα ελληνικά χωριά καλύτερα από εμάς

Στο ντοκιμαντέρ «Γιατί ’ναι μαύρα τα βουνά;» ο Αμερικανός συλλέκτης και ερευνητής Κρίστοφερ Κινγκ διασχίζει το ελληνικό τοπίο απ’ άκρη σ’ άκρη και καταγράφει όσα δεν φτάνουν στις μεγάλες πόλεις. Μαζί με την Κατερίνα Καφεντζή, υπεύθυνη για την έρευνα και την αρχισυνταξία του ντοκιμαντέρ, μίλησαν στη LifO.
M. HULOT
ΕΠΕΞ «Ζούμε ανάμεσά σας»

Οθόνες / Ένα ντοκιμαντέρ για να γίνει ορατή μια νόσος “αόρατη”

H Μαρία Κατσικαδάκου (Cyber) μιλά με ζέση αλλά και χιούμορ για το βιωματικό DIY ντοκιμαντέρ της για τον διαβήτη, του οποίου η πρώτη προβολή θα πραγματοποιηθεί στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
10 επιλογές από το 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (5-15/3)

Οθόνες / 10 ταινίες που ξεχωρίσαμε από το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Το 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τιμά με Χρυσό Αλέξανδρο τον Μπιλ Μόρισον και τη Βουβούλα Σκούρα, υποδέχεται τη Ζιλιέτ Μπινός και ξεδιπλώνει ένα πλούσιο πρόγραμμα με αφιερώματα, διεθνείς συμμετοχές και δυνατές ιστορίες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κώστας Μπακιρτζής: «Στα λερωμένα καθίσματα και στους τοίχους του Βίλμα έχουν αποτυπωθεί ιστορίες έρωτα και πάθους»

Οθόνες / «Τα λερωμένα καθίσματα του "Βίλμα" λένε ιστορίες έρωτα και πάθους»

Οι Κώστας Μπακιρτζής και Κωστής Σταμούλης μιλούν για τον τελευταίο κινηματογράφο ερωτικών ταινιών λίγο πριν από την πρεμιέρα της ταινίας «Βίλμα: Το τελευταίο αντίο» στο 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η μποέμ ζωή της πρώτης Νύφης του Φρανκενστάιν

Culture / Η μποέμ ζωή της πρώτης Νύφης του Φρανκενστάιν

Παρότι εμφανίστηκε στην οθόνη για λιγότερο από τρία λεπτά, η ερμηνεία της Elsa Lanchester άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του κινηματογραφικού τρόμου, ενώ η ίδια έζησε μια αντισυμβατική, μποέμ ζωή στο Λονδίνο και το Χόλιγουντ του 20ού αιώνα.
THE LIFO TEAM
Είναι ο Τζιμ Κάρεϊ «σπουδαίος ηθοποιός»;

Οθόνες / Είναι ο Τζιμ Κάρεϊ «σπουδαίος ηθοποιός»;

Οι Γάλλοι δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τον Καναδό ηθοποιό. Το απέδειξαν με ένα εγκάρδιο βραβείο Σεζάρ για την καριέρα του, που συνοδεύτηκε από ενθουσιώδες standing ovation, σε μια σάλα που είχε από Ιζαμπέλ Ιπέρ μέχρι Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Οι Callas έφτιαξαν μια DIY οδύσσεια τσέπης

Οθόνες / Η νέα ταινία των The Callas είναι μια DIY οδύσσεια τσέπης

Με την πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία τους ο Λάκης και ο Άρης Ιωνάς γύρισαν μια ιστορία γυναικείας αλληλεγγύης, περιέργειας και αγάπης για το «ξένο» με χιούμορ, που ξεπερνά τα όρια της παραδοσιακής αφήγησης.
M. HULOT
«Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ»: Το ελληνικό σινεμά στα πάνω του

The Review / «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ»: Μια καλή ταινία

Η οδύσσεια μιας νεαρής ταλαντούχας τζουντόκα που προετοιμάζεται για τους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι το θέμα της ταινίας του Γιώργου Γεωργόπουλου που απέσπασε ήδη θετικά σχόλια όπου έχει προβληθεί. Μιλήσαμε για την ταινία με τον σκηνοθέτη Αργύρη Παπαδημητρόπουλο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Όταν οι σταρ προτιμούν Γαλλίδες πίσω απ' τις κάμερες

76η Berlinale / Γιατί οι σταρ προτιμούν Γαλλίδες σκηνοθέτιδες;

Με αφορμή το «Couture», τη νέα ταινία με την Αντζελίνα Τζολί, εντοπίζουμε την τάση Γαλλίδων σκηνοθέτιδων να συνεργάζονται με σταρ του Χόλιγουντ, που αναζητούν μια φρέσκια παρένθεση από το αγγλόφωνο αφήγημα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Από το βιβλίο στην οθόνη»

Οθόνες / Βιβλία που έγιναν ταινίες. Ένα μεγάλο αφιέρωμα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Μεγάλοι δημιουργοί όπως οι Όρσον Γουέλς, Φρανσουά Τριφό, Μιχάλης Κακογιάννης, Ζιλ Ντασέν και Κώστας Γαβράς ζωντανεύουν βιβλία των Νίκου Καζαντζάκη, Φραντς Κάφκα, Κοσμά Πολίτη και άλλων σπουδαίων λογοτεχνών.
M. HULOT

σχόλια

1 σχόλια
α ) Άι Γουέι Γουέι , β ) Φαλουν Γκον, γ ) Pussy Riots, δ ) Free Tibet, ε ) Reification του Bansky στο Calais της Γαλλιας για το γκραφιτι του Steve Jobs ως προσφυγας και στ ) το πολυ πιθανο reification του ηλεκτρονικου οργανισμου του Ασανζ απο ψευτικα feeds. Ποιος κρυβεται πισω απο την απευθειας χρηματοδοτηση 'η εμμεση εκμεταλλευση ολων των πιο πανω ; Ποιος χρηματοδοτουσε τον αφηρημενο εξπρεσιονισμο ; Τι ειχε πει ακομη και ο καραγκιοζης ο Ζιζεκ για το Θιβετ ;;; Ποιοι μεσα σε ενα μολις χρονο μας καλουσαν ρατσιστες και ξαφνικα θελουν να μας δωσουν Νομπελ για την Λεσβο ;!Εδω και εκατο χρονια η Αμερικη εμπλεκεται με την Ευρωπη, αρχικα για να δικαιολογησει την συμμετοχη της στον πρωτο παγκοσμιο πολεμο ( με την Creel Committee on Public Information - Απρ 1917 ) χρησιμοποιοντας αστερες του Χολιγουντ καλη ωρα οπως κανει σημερα με την Ατζι την Ζολι και το Council on Foreign Relations το περιβοητο Πρατ Χαουζ στη ΝΥ ), με την κυριαρχια των ταινιων της δεκα χρονια αργοτερα ( το 1925, 95% των ταινιων που παιζονταν στη Βρετανια , 85% στην Ολλανδια, 70% στη Γαλλια, 65% στην Ιταλια και 60% στη Γερμανια ηταν αμερικανικες ), λιγο αργοτερα με το μονοπωλιο σε κινηματογραφικο hardware ( 75% του φιλμ που χρησιμοποιουσε ολη η γη εκεινη την εποχη ηταν απο την Kodak - τουλαχιστον οι μισοι - και στη Γαλλια 75% ! - των κινηματογραφων εξω απο την Αμερικη ηταν αμερικανικης ιδιοκτησιας ) τους χαρισε κυριαρχια στη διανομη ταινιων, αρα και στα μηνυματα που ηθελε να διαδωσει.Το τελος του δευτερου παγκοσμιου πολεμου την βρισκει κυριαρχη σε ολα τα επιπεδα. Εμπλεκεται πολυμετωπικα με την Ευρωπη με : 1 ) Σχεδιο Μαρσαλ ( στα μεσα του 1951 πανω απο $1 τρις δολαρια -σημερινα λεφτα - ειχαν διανειμει ΜΟΝΑΧΑ στην Δυτικη Ευρωπη ), 2 ) Δεχεται επιχορηγησεις απο Φορντ, Φουλμπρα’ι’τ, Ροκεφελερ, κλπ.3 ) Συμβιωνει με τον αμερικανικο κορπορατισμο για να “επεκτεινει¨ το ραδιοφωνο εξω απο τα συνορα της ( “Φωνη της Αμερικης” ). 4 ) Δημιουργει την τηλεοραση λιγο αργοτερα για να διδαξει τζαζ και ροκ εντ ρολ στη Γηραια Ηπειρο, ταυτοχρονα με τους διαφορους “αμερικανους” τους εκατονταδες σταθμους των καινουργιων αμερικανικων βασεων ( σε μας απο Γλυφαδα ).5 ) Φερνει 11.000 ατομα της κοινωνικο-πολιτικης δυτικογερμανικης ελιτ απο το 1948 εως το 53 για τουρισμο στην Αμερικη, με τον λογαριασμο πληρωμενο εξ ολοκληρου απο το Στε’ι’τ Ντεπαρτμεντ και ιδιωτικους οργανισμους, ενω,6 ) Ειχε ηδη 7000 διανοουμενους και επιστημονες κυριως εβραιους που χε διωξει ο Χιτλερ απο τον πολεμο. $1 τρις λοιπον, πριν 60 χρονια !7 ) Δημιουργει πανεπιστημια, ενωσεις και βιβλιοθηκες στην Ευρωπη.8 ) Φτιαχνει περιοδικα ως αντιτυπα των δικων της εβδομαδιαιων ( δες ομοιοτητα Σπιγκελ -ΤΙΜΕ ).9 ) Κυριαρχει με τα ειδησεογραφικα πρακτορεια της στην παγκοσμια δημοσιογραφια.( Ακομη δεν εχω καταλαβει πως γινεται και το ΑΠ εχει τοσους και τοσους ελευθερο-επαγγελματιες ); Ενα μικρο παραδειγμα : στους Ολυμπιακους μας το 2004 ειχαμε 1+3 βασικους και αρκετους “περιφερειακους”. Ο νουμερο 1 λεγοταν Τιμ Νταλμπεργκ που ζουσε στην Αθηνα τουλαχιστον απο το 2002 - οπως η περιβοητη Ελενα η Σμιθ της Γκαρντιαν. Στις αρχες του Ιαν 2004 μπηκαν αλλοι τρεις, αλλα πολλα απο τα δυσκολα αρθρα γραφονταν απο one-timers περιφερειακους που δυσκολα μπορουσε καποιος να τους μελετησει τα patterns και να απαντησει αφου ερχοντουσαν απο το πουθενα για ενα και μονο “χτυπημα”. Το ΑΠ ειναι ενας κλασσικος οργανισμος για “φυτευτους”/ περιφερειακους. Γνωριζουμε λοιπον οτι εχουν γραφτει αρθρα γεγονοτων που δημιουργηθηκαν πχ στην Ευρωπη απλα για να “καλυφθουν δημοσιογραφικα” με “γκελα” στην Αμερικη απο ανθρωπους που μονο δημοσιογραφοι δεν ειναι κοκ ). Το ΑΠ φυσικα εχει συμφωνο με τις συνδρομητριες. Και η προπαγανδα, οταν χρειαζεται, πανευκολα εξαπλωνεται μεσα απο συγκεκριμενα ατομα πολλες φορες σε αλλες ηπειρους κοκ. Σε προσωπικη μου συνομιλια με μια Ιρλανδεζα εντιτορ του ΑΠ στα κεντρικα γραφεια της ΝΥ για εναν απ αυτους ( ονομαζοταν Γουιλστα’ι’ν ο δημοσιογραφος ) μου ειπε οτι το ΑΠ δυσκολα μπορει να ελεγξει ποιος περνει τι και ποσο μας κανουν plagiarize…Η Αμερικη υστερουσε στην Τεχνη ομως οπως αναφερουν πολλα βιβλια ( Guilbaut 83, Pells 97 κα ) προμοταρε τον αφηρημενο εξπρεσιονισμο ως απαντηση ( και προπαγανδα για την “ατομικη εποχη” ) στην Ευρωπη την δεκαετια του 50. Κι οχι μονο. “Υποτροφιες” και “επιχορηγησεις” ηταν παντα στη γραμμη ειτε ευθεως ειτε πλαγιως για να προμοταρουν καινουργιους καλλιτεχνες αλλων ροων που συμφωνουσαν με την κυβερνητικη γραμμη σε διαφορες μπιεναλε πχ της Ιταλιας στα “καναλια” κα.Με το τελος του ψυχρου πολεμου ο επικοινωνιακος μανιχε’ι’σμος καταρρεει ενω στο προσκηνιο πρωτοστατουν κυριως δυο πραγματα : Α ) ιματζ ( η επικοινωνιακη υποσταση χωρων μακρια απο ψυχροπολεμικες διπολικοτητες ) και Β ) ανθρωπινα δικαιωματα. Τα τελευταια χωριζονται σε Βα ) ντοπια ( ID-politics ) και Ββ ) κρατικα ( οταν αφορουν ιστορικους ‘η περιστασιακους αντιπαλους των ΗΠΑ ). Οταν κατα τη διαρκεια των 90ς συμφερε ακομη την Αμερικη να χτυπα την Κινα, ειχαμε το Θιβετ και την δυτικη προωθηση των δημοκρατικων μας θεσμων ( μεσα απο συναυλιες ανυποψιαστων συνταξιδιωτων καλλιτεχνων ειτε αυτα ειναι μουσικα συγκροτηματα οπως οι REM, Γιουριθμικς ειτε ηθοποιοι οπως ο Ντικ ο Γκιρ, ειτε PR εκστρατειες για τον Δαλα’ι’ Λαμα με ταξιδια στην Αμερικη, διαφημιση μεσω της Apple κι ας ειναι το Θιβετ ενα βασιλειο που διοικειται απο ενα -αρσενικο παντα- παιδακι το οποιο μεγαλωνει αντι σε κουνια σε ενα θρονο κοκ. Οταν οι εμπορικες και οικονομικες σχεσεις ΗΠΑ-Κινας γιναν σημαντικες, το Θιβετ εχασε τις συναυλιες ο Γκιρ εμεινε με το βιβλιο και η Ανι Λενοξ με τον βουδιστη συζυγο..Για εναν κολοσσο οπως ειναι επικοινωνιακα η Αμερικη, το να εξασκησει reification χρησιμοποιοντας τα ανθρωπινα δικαιωματα για αλλους σκοπους ειναι πα-νευ-κο-λο. Αρκει να βρει νεολαια που εχει ενθουσιασμο για ολα εκτος απο το διαβασμα, εχει προσωπικα προβληματα που θελει να τα κανει channel σε κατι ευρυτερο με ολους τους λαθος τροπους, “ειμαστε παντα διαθεσιμοι να την “βοηθησουμε” - να μας βοηθησει σε κατι παντελως διαφορετικο απ αυτο που διαφημιζουμε ( αλλα γι αυτο ας μη μιλησουμε καλυτερα και μας ακουσει κανεις που χρησιμοποιει το μυαλο του/της ).Γνωριζω για τους Φαλουν Γκον απο μεσα αφου αποτελουν γειτονες μου τωρα δεκαπεντε χρονια ( ζω στην Τσα’ι’ναταουν του Σαν Φρανσισκο τριγυρισμενος απο τρια ταο’ι’στικα τεμπλα σε ενα τετραγωνο - καθε πρωι ξυπνω με ταο’ι’στικους υμνους απ το ενα ) συνομιλω και με μεγαλο αριθμο κινεζων της κοινοτητας που τους θεωρουν τρελους και τους σνομπαρουν. Ολοι ρωτανε “μα που βρισκουν τα λεφτα τα τελευταια χρονια” ενω σηκωνουν τους ωμους διχως βεβαια να ειναι υπερ της Κινας. Ειναι εντελως γραφικοι. Μοιραζουν μπροσουρες και τις Κυριακες πανε να κανουν ται-τσι στην πλατεια Πορτσμουθ, την πλατεια απ οπου η πολη του Σφ ξεκινησε να κτιζεται. Η Κινα τους εχει δημιουργησει προβληματα στο να εξασκουν την θρησκεια τους αλλα και η Ευρωπη ειχε μεγαλυτερα προβληματα με την Σα’ι’εντολογια πριν καποια χρονια αλλα η Αμερικη δε το εκανε θεμα…Pussy Riots ειναι το ιδιο. Υπο ορισμενες προ’υ’ποθεσεις τα λεφτα για να τις “κρατησεις στα νεα” ειναι λιγοτερο απο ψιχουλα. Ηδη εχουν επαφες με αμερικανιδες σελεμπριτι τυπου Μαντονα κα. Τετοιου βεληνεκους καλλιτεχνιδες ζητουν την εκθεση σε παρομοιου ειδους “ακτιβισμους” γιατι αυτο-προμοταρονται στο αμερικανικο με’ι’νστριμ ως “do-gooders” ( συναυλιες για τον στρατο κοκ ). Εν τω μεταξυ χτυπαμε το ιματζ του Πουτιν και του εκθετουμε τα ανθρωπινα δικαιωματα στη χωρα του αφου δε καναμε τιποτα στην Κριμαια κοκ.Ο Αι Γουει Γουει ειναι ενας κλασσικος reified καλλιτεχνης. Γιατι ; Γιατι ειναι 100% εστιασμενος στο προσφυγικο σε επιπεδο ανθρωπινων δικαιωματων και προθυμοποιειται να το προμοταρει μεσα απο την τεχνη του. Να διευκρινισω απλα οτι ΦΥΣΙΚΑ και ειμαι υπερ των ανθρωπινων δικαιωματων. Αυτο που ειμαι ΕΝΑΝΤΙΑ ειναι το reification των δικαιωματων αυτων για αλλους σκοπους. Δεν εχει κανει ποτε μια σοβαρη προσπαθεια να κτυπησει το προβλημα στη ριζα του, δεν εχει κανει ποτε μια σοβαρη προσπαθεια να δει το προβλημα στις αλλες του διαστασεις ( πολιτικη, γεωπολιτικη, δημογραφικη, τα νουμερα σε αναλογια με τις χωρες που προξενησαν τον πολεμο κοκ ). Για μια χωρα σαν την Αμερικη, αυτο ειναι μαννα εξ ουρανου. Το που βρισκει τα λεφτα ειναι πραγματικα ασημαντο στην προκειμενη περιπτωση. Ποσο μυαλο χρειαζεται κανεις για να απομυθοποιησει την επαγγελματικη τροχια ενος τετοιου ανθρωπου απο τοτε που ηρθε απ την Κινα ; Δεν ειναι δα και κανας Σολτζενιτσιν ! Η Αμερικη και η δυτικη Ευρωπη φυσικα κερδιζουν αφου με αυτο το reification τους κραταμε ολους τους προσφυγες στον “προθαλαμο” της παντα “ουμανιστικης” Ελλαδας ( κι ας τους εχει στα χοτ-σποτς με χαρτζιλικι, αυτο που θα κυτταξουμε δεν ειναι οτι η Ελλαδα δεν εχει λεφτα να εξασκησει ουμανισμο ( Καρελιας ), αλλα το οτι δεχεται χαρτζιλικι απο εμας που παροτι μακρια απο τα συνορα τους βοηθαμε ). Ειναι ειλικρινης ο κινεζος ; Δεν ειναι ; Δεν εχει καμια σημασια ! Αλλο ειναι το θεμα μας. Ειναι το reification του για να εξυπηρετουνται οι μεγαλες δυτικες δυναμεις.Το open door policy του Γουικι δινει το δικαιωμα οχι μονο στον αμερικανικο αλλα και αλλους στρατους και παρεμφερη πηγες διαφορων κρατων να “τα’ι’ζουν” τον Ασανζ τεραστιες ποσοτητες απο πληροφοριες. Εκτος του οτι χρειαζεται πολυς χρονος για να μελετηθουν τα feeds, χρειαζεται και εξειδικευση που ο Ασανζ δεν εχει. Για υπηρεσιες που στοχοποιουνται, μια λογικη και ιδιαιτερα ευκολη λυση ειναι να δινεται ενα παραλλαγμενο feed με απωτερο σκοπο να μπερδεψει τον οργανισμο και τον δεκτη του. Επιχειρηματολογω οτι, οτι κι αν βγαινει απο το Γουικι μπορει να ειναι ηδη “μολυσμενο” με αντι-προπαγανδα αρα να εχει γινει reified. Χρειαζεται να πω τιποτα για τον Banksy ;;;Προσοχη στους ταχυδρομους συμβολων. Το ζητημα δεν ειναι οι ταχυδρομοι αλλα τα συμβολα, ποσο αυθεντικη ειναι η υποσταση και λειτουργια τους και παν απ ολα : ποιος ειναι ο ιδιοκτητης του ταχυδρομειου...